Requiem voor een stukje urban jungle

Door Hans Bos
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags:
21 november 2019

Je vind ze over de hele wereld en dus ook in Thailand. Lapjes grond in stedelijke gebieden waar ogenschijnlijk niemand naar omkijkt. En die nog steeds de eigenlijke begroeiing kennen, dan wel struiken en bomen die opkomen na het opschonen. Want in Thailand wordt de beplanting doorgaans louter tot op het maaiveld verwijderd.

Deze stukken urban jungle zijn vaak toevluchtoorden voor dieren die elders zijn verjaagd, zoals vogels, slangen en monitor lizards. Eigendom van de landjes is niet altijd duidelijk. De eigenaar wacht op nog betere tijden voor de verkoop of het betreft stukjes grond die zijn overgebleven na een verkoop. Vaak staat er niet eens een bord dat de grond te koop is. En in de tussentijd tiert de natuur welig.

Totdat de bijl valt en de dieren ter plekke benen moeten maken (als ze die al hebben). Met grof geweld worden bomen en struiken gerooid, doorgaans met uitzondering van de grootste en oudste exemplaren (geesten, weet u wel). Vervolgens komt de infrastructuur, gevolgd door bebouwing. Is de lap groot genoeg dan komt er een hotel of winkelcentrum. Om zo veel mogelijk winst te maken kiezen de nieuwe eigenaren vaak voor kleine bungalows of zelfs rijtjeshuizen, die in Thailand town houses heten. Met alle gevolgen van dien, want planning behoort niet tot de sterke kanten van de Thaise overheid. En dus ontstaan problemen met stroomvoorziening en watertoevoer, en moet ook de riolering vergroot.

De vooruitgang valt niet tegen te houden, dat weet ik ook wel. Die wordt in de buurt van stedelijke gebeden nog getemperd door de hoge grondprijzen. Bij mij in de buurt dient u minimaal vier miljoen baht neer te tellen voor een rai (1600 vierkante meter?

Bij mij in de buurt in Samorpong (Hua Hin) heeft het volgende stukje urban jungle het loodje moeten leggen. Bij het weghakken kwam een aardige vijver tevoorschijn, waar een paar monitor lizard het Aarde paradijs vierden. Geen idee waar ze nu uithangen.

Als ik dagelijks op de fiets passeer, schiet mij vaak een liedje van de Eagles te binnen, van de dubbel-cd Out of Eden.

No more walks in the wood
The trees have all been cut down
And where once they stood
Not even a wagon rut appears along the path
Low brush is taking over


» Laat een reactie achter


2 reacties op “Requiem voor een stukje urban jungle”

  1. Daniël M. zegt op

    Helaas…

    Ik denk er net zo over. En het stoort mij.

    Ik ben ook een natuurliefhebber. Soms denk ik eraan om een lap bos te kopen (op naam van mijn vrouw) alleen al om de bomen te behouden en er zelf te genieten tijdens mijn verblijf.

    Ook de manier waarop Thai hun bosje onderhouden: struikgewas verbranden. Heb ik al tegen mijn vrouw gezegd. Maar tegen de lokale bewoners valt niks duidelijk te maken 🙁

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  2. Jacob Kraayenhagen zegt op

    Beste Hans,
    In 1960 zijn wij (vooral mijn Thaise vrouw, Pen) begonnen onze kale oude rijstvelden (6 Rai) te bedekken/begroeien met een soort schaduuw, door eerst bananen te planten, welke het mogelijk maakten daartussen zaadjes van gewenste exotische en (oudere en/of inheemse) bomen/struiken en zelfs bloemen te (inter)planten. Toen de bananen het niet meer konden bijhouden (omdat wij de vruchten zelf opaten), werden deze vervangen door snel groeiende leguminose (zaadjes van de “ketim”) bomen. Het gevolg van deze aanplant, werd gevolgd door het onwillekeurig innerplanten van de opkomende seedlings (en sommige Heliconia’s van Corsica); met gevolg dat we nu een volledige prachtige dichte (bijna natuurlijk uitziende) jungle hebben (vol met diverse vogels, lizards, muizen, spinnen en andere insecten etc. en zelfs 3 verschillende soorten eekhorens en allerlei slangen); welke ons stukje land heerlijjk koel houdt, en wij (in onze eigen gebouwde Sala) genieten van al het groen rond om ons heen, en ‘s avonds de lichtgevende insecten bewonderen. Een echt zelfgemaakt paradijsje kun je wel zeggen, en dat gelegen binnen de grens van de stad Chiang Mai. Dus het is mogelijk de oude (orginele) begroeing enigzins terug te krijgen, als je ‘groene vingers’, kennis, tijd en interesse hebt. . .

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website