Isaantuin

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags:
26 juni 2019

Een van de redenen waarom De Inquisiteur goed kan gedijen in Isaan is de tuin. Het huis is gebouwd op een stuk land dat zo groot is als vier voetbalvelden. Enorm groot dus voor de begrippen van een Vlaming. Dat moest ingedeeld worden om een beetje beheersbaar te blijven, een tuinman is het laatste wat De Inquisiteur wil.

Met het achterste deel, ongeveer drie voetbalvelden groot, doet De Inquisiteur weinig mee. Laat de natuur er zijn gang gaan. Er is een zeer grote, oude kunstmatig gegraven poel waarin veel vis zit, doch het water is donkerbruin. Die vis verwerkt een deel van ons afval. Het groenafval van de keuken.
Twee maal per jaar mag er van ons in dorpsgemeenschap op worden gevist, nu ja, op zijn Isaans, dat wil zeggen dat men domweg in de poel stapt en naar vis gaat ‘grijpen’, of ze via fuiken te vangen. Want onze vissen zijn groter dan gemiddeld wegens het dagelijkse groenafval … .

Rondom die poel staan veel bomen, die verder naar achter toe een echt klein bos vormen. Een bos waarin enkele oude teakwood-bomen staan, moet iedereen van afblijven van het lief want is een soort belegging tegen slechtere tijden, kan het hout verkocht worden is de verklaring.
Schoonbroertje is er in geslaagd, buiten weten van De Inquisiteur om, er een deel eucalyptus aan te planten, dat gaat lekker snel en kan regelmatig wat zakgeld opleveren … .
Ook veel bamboe, enorme struiken die meer dan twintig meter de lucht in gaan en stammen van bijna vijftien centimeter hebben. Erg schaduwrijk daar, met een groot vogelbestand die de zich ganse dag aangenaam laten horen. Eekhoorns dollen er met elkaar, leguanen en andere hagedissen vinden er schuilplaats tegen jagers. Slangen zitten er ook, maar dit natuurlijk habitat is groot genoeg zodat ze niet storend zijn. ‘s Avonds zit De Inquisiteur vaak te kijken naar de vuurvliegjes die van tussen de bomen komen, als elfjes in de nacht.

Dichterbij huis hebben De Inquisiteur en eega veel bananenbomen geplaatst, die genieten van de vochtigheid van de vijver en staan toch in volle zon. Daartussen nog enkele mangobomen, kokosbomen en ander fruit. Het wilde gras dat ieder regenseizoen snel opkomt wordt met de bosmaaier onderhouden wanneer dat kniehoog is, het hooi gaat naar ‘Poa Soong’, een huisvriend naast zijn job als <samlou>, driewieler taxi chauffeur, buffels kweekt. Op het einde van het regenseizoen mogen die buffels er dan ook nog een laatste maal enkele dagen komen grazen, wel onder begeleiding want anders vreten die mastodonten alles op, inclusief fruitbomen en eetbaar struikgewas.

Op het deel tegen de straatkant, een voetbalveld groot, staan woning en winkel. Dit hele stuk land is omheind. De winkel aan de straatkant over de helft van de breedte. Dan is er een voortuin tussen de winkel en woning. Bijna uitsluitend voorzien van sierplanten, dit is ‘Inquisiteur-land’.
Kort afgereden gras – gemengd met onkruid dat De Inquisiteur eindeloos blijft uittrekken maar waar hij stilaan van beseft dat het hopeloos is, dus ook maar mee afrijden is de boodschap. Bloemen staan er ook in alle kleuren en geuren. En een gemetste vijver, de trots van De Inquisiteur. Met bloemende waterplanten, watervalletje, zelf bedacht filtersysteem dat klaar helder water geeft. En vis. <Pla nin>.
De Inquisiteur kocht anderhalf jaar geleden voor vijfenzestig baht ongeveer honderd piepkleine visjes die een rondreizende figuur aanbood. En die nu handgroot zijn waardoor De Inquisiteur de vijver stilaan moet gaan bewaken. Want iedereen wil die vis eten, inclusief eega die de vis ook wil verkopen, er zijn zowat honderdvijftig volwassen exemplaren in over gebleven. En dat mag nog niet, er is al een kweek geweest en De Inquisiteur wil nog een tweede. Pas dan mag er gegeten worden, om iedereen tevreden te stellen had De Inquisiteur enkele weken geleden er een vijftal, gewoon met een simpel lijntje en aas, gevangen en op de barbecue gelegd – heerlijk !

De woning staat zo’n twintig meter dieper, in het midden van de tuin. Aan de ene zijkant oprit en carport, aan de andere kant mangobomen, palmbomen en bloemdragende struiken. En is er nog plaats voor een tweede vijver maar de vriendin heeft een wens. Ze heeft door dat De Inquisiteur nogal handig is en wil dat hij daar een klein zwembad bouwt. In haar ogen een zelfde werk als een vijver bouwen … . Voer voor gesprekken, we zien wel. Achteraan het huis is weer tuin, hier is het Isaan-land. Eega’s domein.

Alles wat er staat is eetbaar. <Malokko>, papayabomen. Mangobomen, kokosbomen. <Maajom>, een boom die kleine vruchten draagt welke eerst zuur zijn en later zoet worden. Voor een westerling onbekende soorten struiken en kleine boomsoorten die vruchten of bloemen opleveren goed voor alles.
Tegen diarree, of het omgekeerde. Tegen hoofdpijn en tegen spierpijn. Tegen slapeloosheid. Voor de pep, eigenlijk verboden maar goed verstopt.
Een kleine kruidenhoek met bieslook, mint en andere heerlijkheden die overdekt is met een zwart stoffen dak op houten palen – goed tegen al te felle zon.
En groenten. Nu over de hele tuin opduikend na eerste aanplant op de bedoelde vaste lokatie. Welke opkomen tussen het snelgroeiende gras dat De Inquisiteur moet afrijden tijdens het regenseizoen, iedere week. En ruzie krijgt wanneer hij een spontaan opkomend tomatenplantje kortwiekt. Of die snelgroeiende slingerplant te grazen nam welke meloenen zouden moeten worden … .

Helemaal achteraan tegen de omheining aan staat ons ‘pomphuisje’. Met tuingereedschappen en een voorraad onderdelen voor alles wat stuk kan gaan, en dat is veel. Want het pomphuis is afsluitbaar en niet bereikbaar zonder raadpleging – nodig want alle Isaaners ‘lenen’ graag werkmachines, schroeven, reservekraan, rubbers, … . Het dak van het pomphuis loopt door zodat er een schaduwrijk afdak is met betonvloer. Dat is de werkruimte voor De Inquisiteur wanneer hij aan het timmeren of lassen gaat, en droogplaats voor de was. Er is water en er is stroomvoorziening, handig zo.

De Inquisiteur besloot na twee jaar om het deel met woning, winkel en pomphuis af te sluiten met een omheining. Er was rondom al wel aanplant gezet maar die is duurzaam en groeit te traag.
Zijn verhaal tegen het liefje was dat er teveel zwerfhonden rond doolden in en rond het huis, op zoek naar eetrestjes van onze eigen twee honden. Regelmatig doken er ook buffels op wanneer hun begeleider in slaap gevallen was of ergens zat te drinken.
Met een omheining kon hij ook eigen honden buiten zetten op het gewenste moment (want buiten twee poortjes ook een soort hondenluik in de omheining voorzien) zodat de twee poezen dagelijks ongestoord wat kunnen zonnen, gras eten, behoefte doen. En vrouwtje lief vond dat een goed idee.
Een onderschat karwei, vier dagen lang in volle zon. Maar er was nog een reden die deze investering en arbeid verantwoordde.

Wat ze niet wist was De Inquisiteur zijn westers privacy-gevoel in gevaar was.
Isaaners lopen steeds de kortste weg, niet altijd via de openbare. Dus kris kras over elkaars land en tuin. Ze hadden al echte spontane looppadjes in de tuin gecreëerd door hun binnenwegen.
Zit je rustig wat te karweien, hupla, weerom gezelschap. Lekker lui in de hangmat, lap ! Een gespreksklare Isaaner aan je been. Bovendien zijn Isaaners nieuwsgierig naar wat een farang allemaal uitspookt en komen graag naar werken kijken, ook in de hoop dat de farang dorstig is en een biertje zou openen.

Isaaners hebben weinig middelen en De Inquisiteur heeft veel. Zaagmachine, slijpmachine, schaafmachine, boormachine, grasmaaier.
Schoppen, hakken, heggenscharen en andere gereedschappen in alle formaten.
Kortom, een paradijs voor handige Harry’s.
Maar ze brengen niets spontaan terug. Moet je naar zeuren. En nakijken of alles nog heel is. De Inquisiteur was dat beu, die vrijpostigheid, dat leengedrag.
Slecht voor zijn gemoedsrust die bemoeienissen, De Inquisiteur wil wel eens graag alleen bezig zijn.
En zie, niemand is voor het hoofd gestoten, de omheining is er tegen zwerfhonden en vraatzuchtige buffels. Dat weet iedereen nu. En dat de poortjes op slot zijn is voor de poezen, kan niemand per ongeluk de honden binnen laten. Maar mijnheer de farang heeft zijn o zo noodzakelijke privacy.

Kortom, de tuin is De Inquisiteur’s paradijs. Kan je bezig in zijn, goed voor lijf en leden. Vind je rust in, voldoening over je arbeid. Arbeid aan Isaan-tempo, drie uurtjes in de voormiddag en eventueel een uurtje of twee bij valavond. Maximum vier dagen wekelijks tijdens het regenseizoen, twee dagen in het droge seizoen – en dat duurt hier meer dan een half jaar.
Al die geuren, kleuren, de dierenwereld groot en klein in dat biotoopje, het is fantastisch. Plus mogelijk binnen kort of lang, een zwembadje. Of een saunahuisje – De Inquisiteur’s droom.
Hangmatten, ligstoelen, parasols, banken en tafels zijn er al. Nu nog leren cocktails maken.

– Herplaatst artikel –


» Laat een reactie achter


14 reacties op “Isaantuin”

  1. willem zegt op

    ik begin jaloers te worden,het klinkt of je,je eigen paradijs aan het maken bent (gemaakt hebt).
    Desalniettemin gun ik het je van harte!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  2. Simon zegt op

    Inquisiteur, wat ben je een rijk mens

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  3. Jean zegt op

    Mooi mooi verhaal
    Juust gelezen terwijl ik wacht op de zoveelste, per jaar, take off van brussel naar bkk
    Ooit hoop ik tzelfde styl verhaal te kunnen schrijven…
    Enjoy your life
    Thanks for the storys

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. Jan VC zegt op

    Dat van die cocktails wil ik wel onthouden!!!
    Mooie natuurbeschrijving en ook hoe je u uit de slag getrokken hebt voor je privacy is leuk gevonden.
    Groetjes eveneens uit de Isaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  5. rob zegt op

    Geweldig, en heel herkenbaar; ik heb ook zoiets, maar dan op zn Hollands: ik mag er nog geen vuurtje stoken ! Als ik in de buurt ben, mag ik dan komen kijken?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  6. Aad zegt op

    Weer zo mooi verhaal
    Heerlijk geniet er steeds van

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  7. Legros.M zegt op

    Aan de Inquisiteur uit belgie ik ben een nederlander en heb aan de grens gewoond met belgiee in budel veel fam woont in belgiee zuster van mijn moeder is getrouwd met een belg maar goed daar gaat het niet over jij wil een zwembad bouwen en ik heb nog een zo goed als nieuwe zwembad filter zand fiter gekocht in pattaya daar woonde ik toen nu woon ik ook in isaan in Ban Ka niet ver van Kutchap klein huis mooe tuin met planten en kippen farm 11 kippen ik wil die pomp goedkoop over doen als ik af en toe mag komen zwemmen. biert je neem ik mee ha ha ha.
    bij de pomp zit alles bij nieuw prijs 40.000 vier jaar oud en een jaar gebruikt dus nog nieuw intressemaak een E-mail mmcmlegros@gmail.com wat jij nog moet kopen is de scimmer en inlaat stukken

    groetjes uit Ban Ka

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  8. simon borgers zegt op

    Mooi verhaal en wat dat lenen aan de Thaise mensen doe ik ook niet meer ook familie niet ze brengen het niet terug of het is kapot ik heb een brief op gehangen in de Thaise taal hier wordt niet geleend. Nu weten zij dat dus ze komen niet meer vragen om gereedschap.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  9. maurice zegt op

    In Amerika zeggen ze: He has his ” Private Idaho.”
    Het is je gegund. Een v d waardevolste dingen in ‘s mensen leven is rust.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  10. slagerij van Kampen zegt op

    Een paar jaar geleden hebben ze ook een koe van mijn schoonvader geleend en nooit teruggebracht! Midden in de nacht dus die brave Isaaners wilden die oudjes natuurlijk niet wakker maken om toestemming te vragen. Waarschijnlijk bij de slager geëindigd. De concurrent dus. Was dit maar het enige……. Visvijver ook al een paar keer leeggehaald tijdens afwezigheid. Irrigatie buizen ook al snachts geleend! Door wie? Geen briefje achtergelaten! Gereedschap verdwenen, Kippen weg! Goed volk hoor die Isaaners!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  11. rob zegt op

    Hadden ze dan vingerafdrukken achtergelaten die de afkomst van de daders verraadden? Blijkbaar is de door maurice geroemde vrijheid ook in Thailand niet voor een prikje te koop, maar moet je ook daar investeren in een band met de buren, die tijdens je afwezigheid de boel bewaken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  12. Daniël M zegt op

    Wooow! Wat een prachtig verhaal zeg!

    Toen ik verhaal begon te lezen, had ik duidelijk de indruk dat De Inquisiteur in een paradijs woont. Midden in de natuur met allerlei soorten dieren in. Ik werd er – jawel – een beetje jaloers op. Hier kan ik echter alleen van dromen.

    Maar het onderhoud ervan en de extra tijdsinvesteringen… Dat lijkt voor mij op een full-time-job. Ik ben een alles-behalve-handige-Harry. ‘Misvormd’ (?) door mijn beroep (?) werk ik vooral met mijn hoofd (IT)… Neen, daar begin ik niet aan. Misschien zou ik dat wel laten doen, hopende dat het dan ook goed gedaan zal worden.

    In elk geval is De Inquisiteur niet naar Thailand verhuisd om daar lekker te niksen en zich alleen maar te laten verwennen. Neen! In tegendeel! Hij weet van aanpakken en maakt er echt iets moois van. Maar uiteraard zien de Isaaners dat ook! Het resultaat van De Inquisiteurs wekt duidelijk de aandacht van De Isaaners. Die gaan dat ook willen! Je kent die Thai toch hee: “look and copy”…

    Ik ken niks van ondernemen. Ik weet ook niet of je als farang zomaar een onderneming mag opstarten. Maar ik heb wel het gevoel dat dit meer mogelijkheden biedt: tuinaanleg! Uiteraard met De Inquisiteur als zaakvoerder en toezichter en Isaaners als uitvoerend personeel 🙂 De “showroom” is al aangelegd 😀

    In elk geval was dit voor mij weer een prachtig verhaal dat tot de verbeelding spreekt!

    Ik kijk nu al nieuwsgierig uit naar het volgende onderwerp!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  13. Martin Sneevliet zegt op

    Hallo. Wat een leuk verhaal weer. Wat het zwembad betreft een goed idee, maar als je het zelf wilt doen dan is het een enorm karwei. Geloof me, en niet alleen het uitgraven, maar zoals ik jou inschat weet je dat zelf ook wel. Mocht je er aan beginnen en je laat het door anderen doen controleer dan elke dag wat er moet gebeuren en is gedaan die dag want het kan zo maar fout gaan helaas spreek ik uit ervaring.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  14. Chris van het dorpje zegt op

    Zo als altijd weer een leuk verhaal .
    Ook ik geniet van ons tuin ,
    die well een beetje groter is ,
    Voor al vind ik het heerlijk ,
    om met mijn vrouw in ons eigen djungel ,
    – 25 rai langs een kanaal en de enige hier in de buurt
    tussen al de rijstvelden – ,
    eten te gaan zoeken .
    Langs het water staan ook van de reusachtige bamboe ,
    in groepjes met een omvang van 5 tot tien meter
    en maken en eigen soort van muziek in de lichte wind .
    Mijn vouw gaat daar bamboe sprossen uitgraven
    en ik mag de volle zakken dan naar huis brengen .
    Daar worden ze dan schoon gemaakt , rond een uur lang gekookt ,
    en dan klaar gemaakt voor de markt ,
    waar de schoonmoeder ( 70 + ) dan met een handkarretje
    met nog andere groenten of banan naar toe gaat .
    De volgende keer halen we groente of fruit daar vandaan ,
    waar ik de naam niet weet , maar mijn vrouw weet van alles
    wat er groeit of het te eten is , of medizin of wat dan ook .
    Maar nu met de regentijd , ben ik ook bezig ,
    het gras tussen de banan planten kort te houden
    en met 3 plantages is dit ook veel werk.
    Niet te vergeten , dat je de banan planten regelmatig moet kijken
    of er niet een banan al geel geworden is .
    en vreten alles op.
    Tja , het leven hier kan ook druk zijn ,
    maar dan zonder stress en altijd lekker warm .

    Dan moet je oogsten , anders komen de vogels

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website