Voor buitenlanders zijn er grofweg twee wegen. Een lokale Thaise polis is goedkoper, maar heeft vaak lagere maximumbedragen en strakke grenzen per behandeling. Een internationale polis kost meer en dekt ruimer, ook buiten Thailand, wat prettig is als je geregeld naar Nederland of België reist.

Voor veel langverblijvers is verzekeren trouwens geen vrije keuze. Wie hier op een O-A- of LTR-visum woont, moet een polis hebben die aan een wettelijk minimum voldoet, anders wordt de verlenging geweigerd. Verzekeren is voor die groep dus een gegeven. Wat overblijft is de vraag tegen welke prijs en met welke dekking.

Wat je betaalt per leeftijd

De cijfers lopen sterk uiteen, maar er zit een duidelijke lijn in. Ben je onder de veertig en gezond, dan kom je bij een internationale polis vaak uit tussen grofweg vijftig en honderdtwintig euro per maand. Een nomadenpolis kan nog goedkoper. Rond je vijftigste loopt dat op, en boven de zestig gaat het hard: internationale dekking kost dan al snel tweehonderd tot vierhonderdvijftig euro per maand. Lokale Thaise polissen zijn vaak goedkoper, ruwweg tachtig tot tweehonderdvijftig euro per maand op die leeftijd, maar met lagere limieten. Wie een bestaande aandoening heeft, betaalt twintig tot veertig procent meer, of krijgt die aandoening niet gedekt.

Lokaal of internationaal

Het prijsverschil tussen lokaal en internationaal is geen toeval. Een lokale Thaise verzekeraar dekt zorg in Thailand, met een netwerk van ziekenhuizen waar de rekening rechtstreeks wordt afgehandeld. Dat scheelt gedoe, maar de maximumbedragen zijn lager en er zitten vaak plafonds op per behandeling, waardoor je bij een dure ingreep alsnog kunt bijbetalen. Een internationale polis heeft hogere limieten en dekt je ook op reis, maar je betaalt de eerste rekening bij poliklinische zorg soms zelf voor en declareert daarna. Voor wie vooral in Thailand zit, is een goede lokale polis vaak genoeg. Wie veel heen en weer reist, zit ruimer met internationaal. Werk je hier met een werkvergunning, dan val je onder de Thaise sociale zekerheid voor zo’n 875 baht per maand, maar dat geldt niet voor gepensioneerden en dekt maar één ziekenhuis.

De grens van je leeftijd

Er is een addertje dat pas telt als je ouder wordt. Veel lokale verzekeraars nemen geen nieuwe klanten meer aan boven de zestig of vijfenzestig, en boven de zeventig wordt het ook internationaal lastig. Sluit je pas op je vijfenzestigste voor het eerst een polis af, dan kan het zijn dat niemand je nog wil, of alleen tegen een fors bedrag. Wie op tijd instapt en bij dezelfde verzekeraar blijft, houdt meer keuze.

Wat het visum verplicht stelt

Voor sommige visa is een polis een harde eis. Bij het O-A-visum vraagt de immigratie een dekking van minstens 400.000 baht voor ziekenhuisopname en 40.000 baht voor poliklinische zorg. Het LTR-visum vraagt een dekking van 50.000 dollar. Voldoe je daar niet aan, dan krijg je geen verlenging. Kijk daarom verder dan de premie. Je polis moet aan dat minimum voldoen en van een verzekeraar komen die de immigratie accepteert. Een goedkope polis die de dienst niet erkent, kost je uiteindelijk je verblijf.

Hoe je de premie omlaag krijgt

Je hebt meer invloed op de premie dan je denkt. Een hoger eigen risico drukt het maandbedrag flink: je betaalt de eerste laag zelf en verzekert alleen de grote klappen. Kies je voor dekking van alleen ziekenhuisopname en laat je de poliklinische zorg eruit, dan scheelt dat ook, al loop je dan het risico van losse doktersrekeningen. Kijk verder of de verzekeraar rechtstreeks met ziekenhuizen afrekent, want anders moet je grote bedragen voorschieten en terugvragen. En sluit op tijd af. Elk jaar dat je wacht, betaal je meer, en de kans dat een aandoening als bestaand wordt aangemerkt, groeit met de jaren.

Het echte bedrag hoor je pas als je met je leeftijd en je medische verleden een paar offertes opvraagt. Twee mensen van dezelfde leeftijd kunnen honderden euro’s per maand uiteenlopen. Vraag die offertes daarom op voordat je een visum aanvraagt of verlengt, zodat je bij de balie niet voor een verrassing staat.

Bron: The Thaiger (gids, 2026), Feather Insurance (2026), ExpatDen (2026) en twee onafhankelijke kostengidsen (2026)


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter