De Thaise arbeidsmarkt verandert snel. Jongeren kiezen steeds minder vaak voor een vaste baan en geven de voorkeur aan flexibel werk, ook al biedt dat minder zekerheid. Werkgevers worstelen ondertussen met een tekort aan goed opgeleide werknemers die beschikken over praktische vaardigheden. Volgens de Thaise Werkgeversfederatie dreigt hierdoor een structurele kloof tussen opleiding en arbeidsmarkt. De combinatie van technologische veranderingen, economische onzekerheid en vergrijzing maakt de situatie nog complexer. Terwijl de werkloosheid op nationaal niveau laag blijft, stijgt die juist onder jongeren en hoogopgeleiden.
Samenvatting
- De Thaise arbeidsmarkt verandert, met jongeren die liever flexibele werkvormen kiezen dan vaste banen.
- Werkgevers kampen met een tekort aan ervaren werknemers, ondanks het aantal afgestudeerden.
- De werkloosheid onder jongeren en hoogopgeleiden stijgt, ondanks een laag nationaal werkloosheidspercentage.
- Nieuwe banen ontstaan vooral in laagproductieve sectoren, wat leidt tot een ‘banenparadox’.
- Zonder hervormingen loopt Thailand het risico een generatie hoogopgeleiden te verliezen aan laagbetaalde banen.
Generatie zonder vaste werkplek
Volgens Tanit Sorat, vicevoorzitter van de Werkgeversfederatie van het Thaise bedrijfsleven, willen veel jonge afgestudeerden geen fulltime baan meer. Vooral werk in fabrieken vinden ze onaantrekkelijk. Ze zoeken vrijheid, eigen regie en flexibele werktijden.
“Velen kiezen liever voor een bestaan als freelancer”, aldus Tanit. Werkgevers daarentegen nemen niet graag werknemers aan zonder ervaring. Ze vinden dat pas afgestudeerden te weinig praktijkkennis en bedrijfservaring hebben.
Tanit noemt het een wereldwijde trend: bedrijven moeten zich aanpassen aan veranderende werkpatronen, terwijl universiteiten hun lesprogramma’s moeten moderniseren om beter aan te sluiten op de arbeidsmarkt.
Jaarlijks studeren in Thailand ruim 450.000 jongeren af, waarvan 61 procent met een bachelordiploma. Toch voldoen veel van hen niet aan de eisen van werkgevers.
Toenemende werkonzekerheid
Niet alleen jonge afgestudeerden, maar ook bestaande werknemers voelen de druk. Volgens de Werkgeversfederatie neemt de angst voor ontslag toe door de verslechterende economische vooruitzichten.
Uit een rapport van het Economic Intelligence Center van de Siam Commercial Bank blijkt dat ongeveer vijf miljoen Thais – zo’n 12 procent van de beroepsbevolking – risico lopen op baanverlies of vermindering van werkuren door Amerikaanse importheffingen. Vooral sectoren als rubber, textiel, banden, auto-onderdelen, elektronica en harde schijven zijn kwetsbaar.
Daarnaast drukken structurele problemen en afnemende concurrentiekracht op de economie. De arbeidsmarkt herstelde na de pandemie wel, maar de groei blijft broos.
Jongeren en hoogopgeleiden zwaar getroffen
Hoewel het officiële werkloosheidspercentage in Thailand rond 1 procent ligt, stijgt de werkloosheid onder specifieke groepen scherp.
- Onder jongeren van 15 tot 24 jaar liep de werkloosheid in het tweede kwartaal van 2025 op tot 5,9 procent, het hoogste niveau sinds 2023.
- Onder werknemers die onder het socialezekerheidsstelsel vallen, steeg het cijfer in juli 2025 tot 2,3 procent, eveneens het hoogste in drie jaar.
- Onder afgestudeerden met een bachelordiploma of hoger bedroeg de werkloosheid 18,9 procent, tegenover 16,1 procent in het voorgaande kwartaal.
Volgens arbeidsdeskundigen onderschatten deze cijfers de realiteit, omdat veel mensen in de informele economie werken of seizoensarbeid verrichten.
Krimpende werkgelegenheid en lage productiviteit
Het aantal banen in Thailand is sinds 2023 met ruim een half miljoen gedaald, nadat de werkgelegenheid destijds piekte op 40 miljoen. De Wereldbank wijst erop dat nieuwe banen vooral ontstaan in laagproductieve sectoren, zoals informele dienstverlening, met beperkte doorgroeimogelijkheden.
In haar rapport East Asia and Pacific Economic Update spreekt de Wereldbank over een “banenparadox”: ondanks redelijke economische groei komen er nauwelijks kwalitatieve banen bij.
De bank pleit voor structurele hervormingen, zodat bedrijven eenvoudiger kunnen uitbreiden en meer productieve werkgelegenheid kunnen creëren. Toch waarschuwt zij dat Zuidoost-Aziatische landen, waaronder Thailand, minder snel profiteren van technologische innovaties dan westerse economieën.
Slot
De Thaise arbeidsmarkt staat op een kruispunt. Jongeren zoeken flexibiliteit, bedrijven vragen stabiliteit en de overheid probeert het vertrouwen in vaste banen te herstellen. Zonder hervormingen dreigt een generatie hoogopgeleiden te stranden in laagbetaalde of tijdelijke banen, met grote gevolgen voor de economische toekomst van het land.
Bronnen
Bangkok Post, 15 oktober 2025
Siam Commercial Bank – Economic Intelligence Center
Wereldbank, East Asia and Pacific Economic Update
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Emigreren13 april 2026Groninger ondernemer bouwt in Chiang Mai nieuw leven op (video)
Achtergrond13 april 2026Waarom relaties tussen westerse mannen en Thaise vrouwen vaak stuklopen
Geld en financiën13 april 2026Beleggen en speculeren in Thailand kan dat?
Expats en pensionado13 april 2026Wonen in Pattaya, Naklua of Jomtien: Jomtien biedt de beste woonbalans en Naklua wint op rust
Wat is werkgelegenheid in Thailand.
Uit persoonlijke ervaring.
Bij de bank security man bij de ingang, en iemand die voor je een queue kaartje binnen uit een automaat voor je trekt.
En beiden tussen 12 en 1 middags uur niet te vinden zijn want dan is het lunch tijd.
Of met 3-man bij de uitgang van de Global house staan om zogenaamd te controleren of je niet een onbetaald item in je plastic tasje hebt.
Of met 5 a 7 man of vrouw bij een tank station benzine in je auto laten pompen.
Of bij een grote winkel de deur voor je open doen.
En zo kan ik nog wel een paar meer voorbeelden opnoemen.
Ja, zo kom je wel aan een landelijk laag werkloosheid getal.
En dat er te weinig vakmensen en hoge opgeleide vakbekwame werkkrachten zijn ligt nog steeds aan het van laag tot hoog slechte scholing stelsel.
En tot op heden praat men hier alleen over, maar er veranderd tot op heden totaal niks.
Janneman.
Janneman.
Bachelor-diploma???
Zeker geen garantie op ‘n baan.
Van de “university” afgestudeerd spreker geen enkele Thai verstaanbaar/begrijpelijk Engels.
Hoezo “bachelor?
Wanneer de jonge Thai m/v goed leren Engels te spreken, hebben ze binnen de kortste keren ‘n baan.
Mijn overbuurvrouw is lerares, maar spreekt geen woord Engels??
Mijn stiefdochter heeft bij het vinden van werk méér baat bij het feit dat ze – in tegenstelling tot haar leeftijdsgenoten die óók 6 jaar Engels op de middelbare school hebben gehad – mede dankzij mij goed Engels spreekt dan bij het behaalde bachelor Rechten……..
Met een Thais bachelor degree kun je receptionist worden in een internationaal hotel.
Dan ben je spekkoper.
Moet je wel het engels behoorlijk machtig zijn.
Wat we in het artikel lezen is het denken/doen van Ceneratie-Z.
Is niet alleen in Thailand.
Ook in NL binden deze jongeren zich niet aan een werkgever.
Gemiddeld blijven ze minder dan 1,5 jaar bij een werkgever als er geen uitzicht is op ‘vooruit’ komen.
Dat ‘vooruitkomen’ speelt – zo is mijn indruk – in TH niet zo’n grote rol. Ik meen toch vaak ook een gebrek aan ambitie te zien. Niet te ingewikkeld baantje, een scootertje en geld voor af en toe een biertje, niet te ver vooruitkijken, dan is het wel goed…..
Dat is ook mijn indruk Cornelis.
Als ik mij beperk tot mijn familie – en dan veralgemeen ik niet tot gans Thailand – dan zie ik hetzelfde fenomeen. Van de 7 kleinkinderen zijn er welgeteld 2 die een goede vaste baan hebben. De rest is, hoewel ze allen gestudeerd hebben en een diploma behaalden, van het slag van 12 stielen en 13 ongelukken.
Maar ja, wat kan je verwachten als je geen werkethiek hebt (constant te laat op het werk of te lui om te werken). Eentje zegt gewoon: ‘ik leef niet om te werken, maar ik werk om te leven’. En het valt mij op hoe zorgeloos ze met die situatie omgaan.
Wat is dat toch met de fascinatie voor het Engels ?
Als jullie het nog niet wisten, ligt Thailand in Azie, waar als commerciele taal het Chinees (en in mindere mate Japans), het belangrijkst zijn , tot spijt van wie het benijd.
Waarom zou een bachelor pas een “echte” bachelor kunnen zijn als hij vloeiend Engels spreekt, laat staan, dat een “echte” lerares pas bekwaam is als zij Engels kent ?
Zou de “echte” expat dan geen “lokale” wereldtaal dienen te kennen ?
De tijd van het westers kolonialisme is (hopelijk) al lang voorbij.
Walter, een beetje vreemd dat je het westers kolonialisme er bij trekt. En helemaal ten aanzien van Thailand dat nimmer een kolonie is geweest.
Maar verder heb je gelijk. De Nederlandse emigrant/pensionado, ALS die al een vreemde taal beheerst, spreekt naast de moedertaal hooguit Engels of ‘Nengels’. Echt, van het niveau ‘You keep it not for possible…’
Nou, en dat is dan de norm. Van een echte expat, dus een gedetacheerde die er vaak jaren is, verwacht ik wel degelijk kennis van het Thais; daar kan je ook Mandarijns, Japans of Hindi verwachten. Ik ontmoette regio Nongkhai een Amerikaans priester die een tehuis voor wezen bestuurde. Vloeiend Thais en Isaans; moest destijds kiezen voor Brazilië en Portugees leren, of voor Thailand en Thais leren.
Op Matthayom kreeg mijn pleegzoon Engels en Mandarijns en nu hij een baan heeft komen die talen tot hun recht! Zijn Engels is van behoorlijk niveau en ik realiseer me dat die extra lessen niet voor nop zijn geweest. Maar bij veel andere Thais is kennis van andere talen huilen met de pet op. Tja, wat wil je met een minister (een paar jaar geleden…) die riep dat Thais wel een wereldtaal zou worden?
Dus zal de gemiddelde migrant/pensionado wel blijven letten op het Engels; de Duitser verwacht Duits en de Fransman verwacht Frans. Een cursus Thais-Russisch zag ik ook al ergens staan. Maar eigenlijk zouden al die personen Thais moeten leren…
Voor zover dat nog niet bekend is: het Engels is de taal die Asian, waar ook Thailand toe behoort, gekozen heeft voor hun communicatie. Het probleem van Thaise afgestudeerden ligt deels in de zeer lage kwaliteit van het onderwijs wat terug te voeren is op een simpel feit: als de lesgevers niets weten, kunnen ze ook niets doorgeven. Daarnaast is er het eng nationalisme of pro incialisme dat erin stampt dat Thailand boven al de rest staat en niets te leren heeft van anderen.
Geert ik ben het volkomen met je eens. Mijn stiefzoon, die ik kreeg toen hij 13 was en in Isaan nauwelijks iets had geleerd en al aardig op erg was naar rottigheid zoals zijn 10 jaar oudere broer die een beroeps nietsnut was geworden en door opa het klooster was geschopt.
Zoals gewoonlijk in Thailand werkte de moeder, nu mijn echtgenote, in een sweatshop 16 u/dag Arrow shirts maken voor peanuts waar wij EUR 80 voor betalen. De Vader was, ook traditional met een Mia Noi vertrokken, uiteraard zonder alimentatie.
De eerste jaren waren dramatisch door culture clash, taal problemen en puber gedrag maar ik had er al 3 in NL afgeleverd en zette door alleen Engels met hem te spreken(hier hoeft niet op gereageerd te worden). Na “universiteit” kon hij direct bij Marriott als receptionist beginnen na zijn stage, het is een ontzettend leuke en lieve knul geworden waar ik erg trots op ben. Helaas is zijn Engels niet als ik zou willen maar goed genoeg voor zijn werk en zal nog wel verbeteren. Er is iets me Thai en de Engelse taal. De opmerking van Walter over Engels en Chinees in ASEAN vind ik niet terecht, meet Engels kun je terecht in bijna elk land uit the associatie, niet met Mandarin of Cantonese of een van de vele andere Chinese talen. Wellicht over 10 of meer jaar zal dat veranderen maar internet zal voorlopig nog hoofdzakelijk met Engels als belangrijkste Taal functionrtrn tenzij Donald New Yorks voorschrijft. Ook met de door haar moeder in de steekgelaten kleindochter die we ook maar hebben opgevangen volg ik dezelfde route, ook 13 nu, maar minder begaafd, maar die v kmolgt massage lessen door mijn vrouw en voor het Engels zorg ik zodat ze later haar eigen weg kan vinden. Ik hoop dat ik dat nog meekrijg want ben nu 84. Never a dull moment
,
Geert ik ben het volkomen met je eens. Mijn stiefzoon, die ik kreeg toen hij 13 was en in Isaan nauwelijks iets had geleerd en al aardig op erg was naar rottigheid zoals zijn 10 jaar oudere broer die een beroeps nietsnut was geworden en door opa het klooster was geschopt.
Zoals gewoonlijk in Thailand werkte de moeder, nu mijn echtgenote, in een sweatshop 16 u/dag Arrow shirts maken voor peanuts waar wij EUR 80 voor betalen. De Vader was, ook traditional met een Mia Noi vertrokken, uiteraard zonder alimentatie.
De eerste jaren waren dramatisch door culture clash, taal problemen en puber gedrag maar ik had er al 3 in NL afgeleverd en zette door alleen Engels met hem te spreken(hier hoeft niet op gereageerd te worden). Na “universiteit” kon hij direct bij Marriott als receptionist beginnen na zijn stage, het is een ontzettend leuke en lieve knul geworden waar ik erg trots op ben. Helaas is zijn Engels niet als ik zou willen maar goed genoeg voor zijn werk en zal nog wel verbeteren. Er is iets me Thai en de Engelse taal. De opmerking van Walter over Engels en Chinees in ASEAN vind ik niet terecht, meet Engels kun je terecht in bijna elk land uit the associatie, niet met Mandarin of Cantonese of een van de vele andere Chinese talen. Wellicht over 10 of meer jaar zal dat veranderen maar internet zal voorlopig nog hoofdzakelijk met Engels als belangrijkste Taal functionrtrn tenzij Donald New Yorks voorschrijft. Ook met de door haar moeder in de steekgelaten kleindochter die we ook maar hebben opgevangen volg ik dezelfde route, ook 13 nu, maar minder begaafd, maar die v kmolgt massage lessen door mijn vrouw en voor het Engels zorg ik zodat ze later haar eigen weg kan vinden. Ik hoop dat ik dat nog meekrijg want ben nu 84. Never a dull moment
,
Ik lees nogal wat opmerkingen over “de jeugd”…Maar die jeugd heeft tegenwoordig alle gelijk van de wereld.
Waarom jezelf in een keurslijf persen, en zelfs dan nog blijft het ‘ideaal’ buiten bereik.
Huisje, tuintje en dergelijke. De leugen is doorgeprikt, dus gaan de ouderen in de aanval met opmerkingen als luie jongeren?! Pardon?
En het speelt wereldwijd, zie ook de jongerenprotesten in oa. Marokko.
Men is vergeten dat de jeugd in de 1960s/1970s net zo zorgeloos was, en die zijn (merendeels) toch goed terecht gekomen.
FrankyR, ik ben het met je eens. Er wordt zo gemakkelijk geoordeeld over Thailand en haar bevolking, dat het pijn aan de ogen doet. Denk zelf eens goed na: wat hebben wij ouderen/volwassenen de jongeren te bieden? Welke erfenis wordt hun deel? In welke wereld dienen zij hun toekomst te bouwen? In NL is er volop onderzoek gedaan en hun situatie in kaart gebracht. Er bestaan diverse rapportages over 16- tot en met 25-jarigen, die de meest actuele cijfers over hun mentale en fysieke gezondheid, leefstijl, en maatschappelijke zorgen, zoals die van het RIVM: https://www.rivm.nl/gezondheidsonderzoek-covid-19/resultaten-gezondheidsmonitor-jongvolwassenen.
In TH ligt dat wel even anders. Het perspectief van de nieuwe generatie in Thailand wordt gekenmerkt door een unieke mix van diepe economische en sociale ongelijkheid, politieke onrust en een groeiende roep om hervorming. Net als in de westerse wereld staan de jongeren in Thailand voor een complexe realiteit: Thailand behoort nou eenmaal tot de meest ongelijke landen ter wereld.
Jongerenwerkloosheid is een probleem, vooral op het platteland. Veel opleidingen sluiten niet aan bij de vraag op de arbeidsmarkt.
Een groot deel van de armoede is geconcentreerd in de rurale gebieden, wat voor jongeren (vooral meisjes en diegenen zonder opleiding) de kansen beperkt en hen dwingt om onvoorbereid naar de stad te migreren.
Veel afgestudeerden mijden vaste banen vanwege de groeiende onzekerheid, wat wijst op een gebrek aan vertrouwen in de traditionele carrièrepaden.
Net als wereldwijd is er in Thailand toenemende aandacht voor mentale gezondheid, maar stigma en beperkte toegang tot zorg (vooral in plattelandsgebieden) blijven belangrijke obstakels.
Globale trends, zoals financiële instabiliteit en onzekerheid over de toekomst in een snel veranderende wereld, beïnvloeden ook het mentale welzijn van jongvolwassenen in Thailand.
De afgelopen jaren is er sprake geweest van aanhoudende, door jongeren geleide protesten tegen de gevestigde orde, het leger en de traditionele sociale structuren.
Deze jeugdbeweging eist diepgaande democratische hervormingen en daagt het traditionele ‘gerontocratische’ (door ouderen gedomineerde) staatsmodel uit.
Veel jonge activisten zijn vervolgd, aangeklaagd of zelfs gevangengezet, wat leidt tot vermoeidheid en angst bij voormalige demonstranten en de beweging op straat heeft doen afnemen. De debatten verplaatsen zich hierdoor vaak naar sociale media.
Ga nou niet denken dat Thaise jongeren eenzelfde speelveld hebben zoals je die zelf hebt gekend. Als NL jongeren al niet tegen de ons geschapen wereld kunnen, hoe dan de Thaise?