De Man Met De Grote Oren
In Pattaya en Jomtien zijn die achteraf-barretjes eigenlijk veel gezelliger dan de meer commerciële en pushy drinkgelegenheden in Soi 6 en 7. Ze zijn in de regel kleiner en hebben een soort van vaste klandizie, meestal wat oudere expats die eigenlijk vooral voor de gezelligheid komen en mogelijk ook te weinig geld hebben voor meer.
Met de meeste dames valt wel wat af te spreken, maar meestal gaan de gepensioneerden, na een paar drankjes en wat geflirt en gefrunnik, alleen op huis aan. Het is er knus en dat spreekt veel rustige mannen aan.
Zes miljoen
Zo ook de held van vanavond. De aarde zwaait open, daar komt hij binnenlopen. De Man van Zes Miljoen! Nou nee, zo rijk is hij niet. Zes miljoen satang zou nog wel kunnen.
De man is flink op leeftijd en komt hier een paar keer per week wat glazen bier nuttigen. Over zijn leeftijd lopen de ramingen uiteen, variërend van 79 tot 103. Maar de meesten schatten hem in op eind 80.
Hij knikt vriendelijk, gaat dan meestal alleen aan een tafel zitten en bestelt een grote fles Singha. Hij zegt niet veel, bijna niets zelfs, maar hoort wel bij het meubilair. Zoals trouwens bijna iedereen in het barretje.
Grimas
Zijn vriendelijke glimlach verandert evenwel in een grimas als een van de barvrouwen een stuk muziek opzet dat zich het beste laat beschrijven als eh… eigentijds Thais populair. Het blijkt duidelijk niet het favoriete genre van onze grijsaard te zijn. Maar wat doe je als de muziek niet je smaak is? Gewoon blijven zitten, oordopjes indoen of een kleine koptelefoon opzetten?
Maar de man doet wat anders. Hij haalt uit zijn tasje de allergrootste koptelefoon die hij in heel Pattaya en omstreken heeft kunnen vinden. Kennelijk wil hij zo demonstratief mogelijk uitstralen dat hij voor deze muziek toch echt niet gekomen is.
Welke muziek dan wel?
Waar zou deze man dan wel van houden? Engelbert Humperdinck, Tom Jones, Glenn Miller? Of misschien toch al wel de Beatles? Niemand durft het hem te vragen. Na enkele flesjes bier staat hij op en verlaat hij met een vriendelijke knik het etablissement.
En dat is wel het leuke van Pattaya en Jomtien. Iedereen mag zijn zoals hij is, niemand wordt echt buitengesloten. Over een paar dagen zal hij er wel weer zijn. Misschien ga ik de barladies influisteren dat ze wat leuks voor die man opzetten. Bijvoorbeeld, eh, Bill Haley and his Comets met ‘Rock around the clock’. Wellicht zet de man dan als ongedacht feestnummer de boel op stelten.
Over deze blogger
- Eric van Dusseldorp (1960) woont in Jomtien en werkt als online daytrader. Daarnaast is hij sinds 1983 dammedewerker bij de Telegraaf Media Groep (vijf dagbladen). Hij vindt het leuk om interessante feiten uit de geschiedenis op te diepen, te onderzoeken en uiteindelijk uit te werken tot prettig leesbare verhalen op bijvoorbeeld de toonaangevende geschiedenissite Historiek. Overige hobby’s: dammen, (kinder)liedjes en limericks maken, genealogie en schrijven op JOOP (opiniesite), Thailandblog en enkele Facebookgroepen.
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur4 januari 2026De Man Met De Grote Oren
Lezersinzending14 december 2025“Uh, wat doe je nou de hele dag in Thailand?” (lezersinzending)
Thailand boeken13 maart 2025De Lachende Thai
Leven in Thailand21 januari 2025“Kinderen zijn hinderen”
Mischien naieve vraag, waar zijn die achteraf barretjes ?
Men bedoelt daarmee waarschijnlijk de meer verscholen barretjes die wat verder zijn gelegen dan de hotspot barretjes in de drukste toeristische wijken.
Leuk nog eens te lezen dat er in Pattaya voor ieder wat wils is.
Ja Eric,
Niet dat ik in Pattaya ook maar íéts te zoeken/vinden heb,
maar zoals je die grijsaardige barbezoeker neerzet vind ik fantastisch.
De man luistert dan misschien naar zijn eigen favoriete muziek via zijn koptelefoon als die andere hem niet aanstaat. Eigenlijk niet zo vreemd. Heeft het idee misschien opgedaan bij de profvoetballers, maar daar zal men het misschien normaal vinden
Vreemder vind ik mensen die savonds uitgaan en dan de ganse tijd, of het nu binnen of buiten is, hun zonnebril opzetten. Vraag me steeds af wat het doel is.
ik denk dat zo’n zonnebril een teken van:
iets-te-verbergen hebben is (stiekemigheid of zelfs domheid (ze zien me niet))
en respectloos naar degene tegenover je (ik zal nooit praten “tegen een zonnebril”).
En velen doen het om stiekem continue naar die ene persoon te gluren.
Ik zeg: sneue gasten – haha
PS eens met Walter: 2-4 namen van die allerfijnste barretjes met adres: welkom!
Vind het anders wel grappig als zo een dan op zijn bek gaat omdat die dan het trapje of oneffenheid niet had opgemerkt. 😉
Ik denk trouwens dat men met die “achteraf barretjes” diegene bedoelt die meestal onder een eenvoudig “guesthouses” zijn gelegen.
De officieuze uitbater ervan is niet zelden een buitenlander en het klandizie heeft niet zelden dezelfde nationaliteit.
Dat klandizie komt daar ook niet echt voor de aanwezige meisjes. Meer voor de uitbater die ze dan bij hun vrienden rekenen.
Meestal zijn er ook maar de hoogst noodzakelijke meisjes aanwezig die nodig zijn voor de bediening. De eigenaar heeft trouwens ook niet graag dat die er dan van onder trekken met een klant, want hij rekent op hun voor die bediening. Worden daarom meestal ook beter betaald, net omdat hij op hun moet kunnen rekenen, ook als hij er niet is.
Wat niet wil zeggen er ook geen “free lancers” rondlopen op bepaalde tijdstippen natuurlijk.
Ik ben echter denk ik de laatste 15 jaar niet meer in Pattaya geweest en kan er je ook geen adressen meer van geven. 🙂