Glimlachen werkt in Thailand beter dan je stem verheffen
Veel westerse mannen komen hier met een reflex die thuis prima werkt. Klopt iets niet, dan zeg je het, desnoods wat harder, en je krijgt je gelijk. In Thailand keert die reflex zich tegen je. Openlijk boos worden geldt niet als kracht, maar als verlies van gezicht, voor de ander en voor jezelf. De man die kalm blijft, wint, niet de man die gelijk heeft. Dat is even slikken als je uit Nederland komt, waar recht-voor-zijn-raap juist als deugd geldt. Hier is het eerder een last.
Drie woorden die bijna alles verklaren
Thais hebben er woorden voor. Jai yen betekent koel hart: je hoofd erbij houden als het spant. Het tegenovergestelde, jai ron of heet hart, is geen compliment. “Jai yen yen”, blijf rustig, is zowat het eerste wat je hoort als een situatie uit de hand dreigt te lopen.
Dan kreng jai, ongeveer ontzag van het hart. Het is de neiging om de ander niet tot last te zijn, hem niet voor het blok te zetten, geen ruzie te forceren. Het verklaart waarom iemand hulp eerst afslaat en waarom je partner ja zegt en nee bedoelt.
En gezichtsverlies. Iemand corrigeren of toeschreeuwen waar anderen bij zijn, kost hem zijn waardigheid. Harmonie gaat voor gelijk. Snap je deze drie, dan snap je de meeste botsingen.
De glimlach is geen ja
De Thaise glimlach betekent lang niet altijd wat jij denkt. Hij kan vreugde zijn, maar net zo goed schaamte, ongemak, verontschuldiging of verdriet. Er bestaan lijstjes met dertien soorten, en niemand is het helemaal eens over de telling. Een ervan is de yim haeng, de droge glimlach van iemand die je geld schuldig is en weet dat hij het niet kan terugbetalen. Zo’n glimlach lees je makkelijk verkeerd.
Belangrijker voor jou is dat het ook andersom werkt. Zelf rustig glimlachen op een gespannen moment koelt de boel af en geeft de ander een uitweg zonder gezichtsverlies. Je hoeft die kalmte niet te voelen om haar te laten zien. De handeling doet het werk, ook als je vanbinnen kookt.
Het glimlachende volk is een verzinsel uit 1961
Land of Smiles klinkt als een volksaard, maar het is reclame. De slogan dook rond 1961 op onder het militaire bewind van Sarit Thanarat, als toerismepromotie, met de Koude Oorlog op de achtergrond. Thailand moest zich verkopen als vriendelijk en veilig. Dat maakt de glimlach niet nep; hij heeft echt een sociale functie, maar het romantische beeld van een land dat van nature vrolijker is dan de rest klopt niet. Het is aangeleerd gedrag, aan beide kanten van de balie.
Zachter praten, langer zwijgen
Begin bij je stem. Een halve toon zachter en langzamer, juist als het spant. Maak van glimlachen je stand aan loketten en in winkels, ook als je het niet meent. Laat een stilte vallen in plaats van door te drammen, want ruimte werkt beter dan druk. Kritiek verpak je indirect en onder vier ogen, met een uitweg voor de ander: misschien begrijp ik het verkeerd. En voel je de woede opkomen, adem dan één keer en zeg jai yen yen tegen jezelf. Desnoods loop je even weg. In het verkeer geldt hetzelfde: claxonneren en schelden helpt niet en kan lelijk uit de hand lopen.
Het lastigste hieraan is niet de Thaise cultuur snappen. Dat lukt de meesten na een jaar wel. Het lastigste is je eigen reflex de baas blijven op het moment dat je je gelijk het hardst wilt halen. Wie dat leert, ergert zich minder en regelt meer. Wie het niet leert, blijft vechten tegen een land dat niet terugvecht, maar terugglimlacht.
Bronnen: Thailandblog, The Thailand Life, The Attraction
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Hotels18 augustus 2026Hotel review: Flipper Lodge Hotel in Pattaya – dakzwembad met zeezicht boven een luide soi
Belasting Nederland18 augustus 2026Nederland mag lijfrente in Thailand belasten en krijgt ruimere greep
Nieuws uit Thailand18 augustus 2026Thaise overheid waarschuwt reizigers voor nepsites rond digitale aankomstkaart TDAC
Expats en pensionado18 augustus 2026Bij geld overmaken naar Thailand zit de winst in de koers
Volkomen juist wat het artikel beschrijft. Ik vroeg aan mijn schoondochter of ze een banaan wilde en ze zei recht voor z’n raap ‘Nee!’ Maar toen ik haar voorstelde om een door mij zeer geprezen boek te lezen, zei ze ‘Mai pen rai’.Ze wilde geen rechtstreeks ‘nee’ zeggen, bang mij te beledigen. Maar toch twee opmerkingen. Wat hier als ’thais’ wordt beschreven werkt ook in Nederland beter en komt best veel voor. En in Thailand heb ik een paar keer boze reacties ondervonden.
Het is ongetwijfeld waar wat u zegt.
Er zijn echter momenten waarop mij als farang het bloed onder de nagels gehaald wordt.
Vooral als het gaat om geld. Niet als een Thai probeert een paar cent te verdienen maar wanneer bedrijven zoals het hotel zelf hardnekkig weigert de administratie op orde te hebben.
Dat is het moment waarop ik als farang me niet serieus genomen voel en ik zichtbaar en hoorbaar kwaad word.
Iedereen maakt fouten maar het maakt wel degelijk uit wat die fout is.
Een hotel dat wekenlang weigert een fout te corrigeren hoeft dan niet te rekenen op mijn glimlach.
jai yen yen voor de buitenlander, toch zie ik heel vaak Thaise mensen onderling flink ruzie maken, in de openbare ruimte, en het stemgeluid is dan van een aardig volume