Beleggen is niet mijn hobby. Het is vooral iets waar ik me in ben gaan verdiepen, omdat mijn situatie daarom vraagt. Nu ik van mijn vermogen moet leven, wil ik begrijpen hoe ik dat vermogen zo kan inzetten dat het mijn inkomen aanvult en tegelijkertijd zo lang mogelijk meegaat.

In dit stuk beschrijf ik hoe ik tot die gedachte ben gekomen en hoe ik op zoek ben gegaan naar een beleggingsmix die past bij iemand die met pensioen is en gedurende langere tijd geld uit zijn vermogen moet halen.

Ik ben geen financieel adviseur. Dit is mijn persoonlijke zoektocht en ervaring, geen financieel advies of aanbeveling om een bepaalde beleggingsstrategie te volgen.

De situatie

Ik ben op mijn 55e gestopt met werken. Vanaf mijn 45e legde ik geen pensioenpremies meer in, omdat ik voor mezelf begon. Mijn werkgeverspensioen is daardoor karig.

Ik heb nog wel een lijfrente, maar ook daar liep ik tegen een probleem aan. Omdat ik in Thailand ga wonen, willen de meeste verzekeraars de lijfrente niet op de gebruikelijke manier uitkeren. Uiteindelijk heb ik daarom een beleggingslijfrente moeten afsluiten.

Daarnaast heb ik mijn huis in Nederland verkocht. Dat had deels te maken met de gewijzigde regels rond box 3. Ook speelt mee dat onroerend goed in Nederland na vertrek uit Nederland in box 3 blijft vallen. Het huis is eerst nog een tijd verhuurd geweest, maar uiteindelijk heb ik besloten het te verkopen.

Het geld staat voorlopig op meerdere spaardeposito’s, in afwachting van een beter plan.

De lijfrente en de klassieke mix

Bij de meeste lijfrenteaanbieders is er maar weinig keuze in de samenstelling van een portefeuille. Je krijgt doorgaans standaardprofielen zoals defensief, neutraal of offensief. Uiteindelijk komt het meestal neer op een verhouding tussen aandelen en obligaties.

Voor een lijfrente die twintig jaar of langer moet meegaan, vind ik dat te beperkt.

Ik mis juist onderdelen als edelmetalen, onroerend goed en contant geld. Dat zijn naar mijn idee belangrijke bouwstenen wanneer je gedurende een lange periode geld uit een portefeuille moet halen en tegelijkertijd wilt voorkomen dat het vermogen uitgeput raakt.

Ik ben daarom ook gaan kijken naar beleggingsfondsen zoals Wijs & van Oostveen, Meesman en Index People, waar ik mijn lijfrente heb belegd. Ook deze partijen hanteren echter in essentie de klassieke assetmix van aandelen en obligaties.

Mijn gevoel daarbij is dat zo’n portefeuille over een periode van twintig jaar of langer niet stabiel genoeg is, zeker wanneer er meerdere beurscrises in die periode plaatsvinden.

Grote pensioenfondsen pakken dat anders aan. Die spreiden hun vermogen veel breder en hebben naast aandelen en obligaties bijvoorbeeld ook vastgoed en grondstoffen.

Dat bracht mij op het idee om verder te kijken.

Wat ik wil

Mijn doel is eigenlijk vrij eenvoudig.

Ik wil minstens twintig jaar lang ieder jaar 4% van mijn vermogen kunnen opnemen, waarbij die opname jaarlijks met de inflatie wordt verhoogd. Daarmee blijft de koopkracht van mijn inkomen ongeveer gelijk.

Om dat op langere termijn vol te houden, moet het vermogen gemiddeld ergens tussen de 5 en 6% per jaar renderen. Maar alleen het gemiddelde rendement is voor mij niet voldoende.

Tijdens een beurscrash wil ik dat het verlies beperkt blijft. Dat verlies van de top van een portefeuille naar het daaropvolgende dieptepunt heet de max drawdown. Dat vind ik voor iemand die van zijn vermogen leeft minstens zo belangrijk als het gemiddelde rendement.

Zou ik het geld gewoon op een spaarrekening laten staan tegen gemiddeld 2,5% rente, dan is de bodem na ongeveer dertig jaar bereikt. Dat is voor mij te kort. Mijn vrouw is vijftien jaar jonger dan ik. Ze heeft dan een kariger partnerpensioen, zonder AOW en wellicht nog een restant van mijn lijfrente. Het vermogen moet daarom langer meegaan dan mijn eigen leven.

Op zoek naar de juiste portfolio

Ik ben vervolgens gaan kijken wat bekende beleggers adviseren en heb verschillende portfolios door AI-assistenten laten backtesten.

Warren Buffett adviseert een zeer eenvoudige portefeuille: 90% in een indexfonds zoals de S&P 500 en 10% in kortlopende staatsobligaties.

Het rendement daarvan is indrukwekkend. In mijn vergelijking kwam Buffett uit op 8,53% per jaar. Maar daar staat een flinke keerzijde tegenover: een maximale drawdown. Dat risico vind ik voor mijn situatie te groot. Een daling van bijna de helft van het vermogen is misschien goed te verdragen als je nog werkt en nog tientallen jaren voor je hebt. Als je gepensioneerd bent en tegelijkertijd ieder jaar geld uit je vermogen moet opnemen, wordt dat een ander verhaal.

Buffett levert uiteindelijk het meeste vermogen op, maar de rit ernaartoe vind ik te ruig.

Ray Dalio’s All Weather Portfolio probeert juist maximale stabiliteit te bereiken. De klassieke samenstelling bestaat uit ongeveer 30% aandelen, 55% korte en lange staatsobligaties en 15% goud en andere grondstoffen.

In mijn test kwam deze portefeuille uit op een lager rendement per jaar, maar ook met een aanzienlijk lagere maximale drawdown. Dat is een stuk rustiger dan Buffett, maar voor mij nog steeds niet helemaal wat ik zoek. Ik heb liever een iets lager rendement als daar een duidelijk rustigere portefeuille tegenover staat.

Er zijn ook minder bekende portefeuilles die nog verder proberen te gaan in het beperken van risico, zoals de Golden Butterfly en de Permanent Portfolio, beide strategieën die al langere tijd worden gevolgd.

De klassieke gedachte daarbij is eigenlijk eenvoudig: hoe defensiever je wilt beleggen, hoe meer obligaties je in de portefeuille opneemt. De Golden Butterfly heeft bijvoorbeeld 40% obligaties. Die aanpak heeft voor mij echter wat aan glans verloren tijdens de crash van 2022. Toen gingen aandelen en obligaties tegelijkertijd onderuit.

Dat zette mij opnieuw aan het denken over de vraag hoe je een portefeuille werkelijk spreidt.

De Awesome Portfolio

Uiteindelijk kwam ik uit bij de Awesome Portfolio van Jared Dillian.

De samenstelling daarvan is opvallend eenvoudig:

  • 20% aandelen
  • 20% obligaties
  • 20% goud
  • 20% onroerend goed
  • 20% cash

Juist die combinatie vind ik interessant.

De portefeuille is niet alleen gebaseerd op aandelen en obligaties, maar gebruikt ook goud, vastgoed en cash als afzonderlijke bouwstenen. Over twintig jaar getest leverde de Awesome Portfolio jaarlijks een redelijk rendement en de kleinste maximale drawdown van alle modelportfolios.

Maar toch, ik was nog niet helemaal tevreden.

Mijn eigen variant

Een van mijn bezwaren tegen de Awesome Portfolio is dat het na een flinke beurscrash jaren kan duren voordat de portefeuille zich heeft hersteld. Ik wilde daarom kijken of ik de portefeuille zo kon aanpassen dat hij na een crash sneller weer kon aantrekken.

Daarom heb ik de verhoudingen veranderd:

  • aandelen van 20 naar 25%
  • cash van 20 naar 25%
  • onroerend goed van 20 naar 10%
  • obligaties 20%
  • goud 20%

Mijn gedachte daarachter was simpel: iets meer aandelen voor het herstel na een crash en wat meer cash om slechte periodes op te vangen, terwijl ik wat vastgoed inlever. Op papier leek dat interessant. Maar uiteindelijk moet je zo’n idee natuurlijk gewoon testen.

De ultiemetest

Om de portefeuilles goed op de proef te stellen, wilde ik minimaal drie grote beurscrashes meenemen. Daarom ben ik begonnen in 1998, vlak voor de dotcom-crash, en heb ik doorgerekend tot eind 2025.

Dat is een periode van 28 jaar waarin onder andere de volgende gebeurtenissen zitten:

  • de dotcom-crash;
  • de kredietcrisis van 2008;
  • de coronacrisis;
  • en de rente- en inflatieschok van 2022.

Ik heb daarbij ieder jaar 4% opgenomen en de opname jaarlijks aangepast voor inflatie. Het gaat mij dus niet om de vraag:

Welke portefeuille heeft zonder onttrekkingen het hoogste rendement?

Maar om de veel interessantere vraag:

Welke portefeuille houdt het beste stand als ik er twintig tot dertig jaar lang van moet leven?

Ik heb de test door meerdere AI-assistenten laten uitvoeren. Gemini, Grok en Mistral leverden geen bruikbare of consistente resultaten. Claude en ChatGPT gaven wel uitvoerige en onderling consistente uitkomsten.

Resultaat 1998–2025

PortfolioBruto rendementMax drawdownVolatiliteit
Warren Buffett8,56%-33,3%15,8%
Awesome Portfolio6,55%-7,4%6,5%
All Weather6,96%-18,2%7,6%
Mijn variant6,65%-8,7%6,5%

Buffett komt als winnaar uit de bus voor rendement. Maar daarvoor moet je wel een maximale drawdown van 33% accepteren.

De Awesome Portfolio levert veel minder rendement op, maar heeft de laagste maximale drawdown en een aanzienlijk rustiger verloop.

Wat ik niet verwacht heb, is dat mijn eigen variant in de historische test een hogere drawdown heeft dan Awesome met wel een iets beter rendement.

Voor alle portfolio’s is in de 28 jaar 140% van de inleg onttrokken en aan het eind is nog meer dan de oorspronkelijke inleg over. Dit is de kracht van rendement op rendement.

En dan zijn er nog de kosten

Natuurlijk zijn de rendementen uit een backtest niet hetzelfde als wat je uiteindelijk werkelijk overhoudt. Er zijn kosten voor de beleggingsrekening, zoals bij Interactive Brokers, de kosten van de gebruikte indexfondsen en de kosten die ontstaan door het jaarlijks herbalanceren. Ik kom ongeveer uit op 0,2 tot 0,35% per jaar. Dat haalt dus nog een deel van het rendement af.

Zoals je ziet, zijn in het overzicht de kosten meegenomen. M.a.w. de test laat iets belangrijks zien: zelfs met een jaarlijkse, inflatiegecorrigeerde onttrekking heeft de Awesome Portfolio het in deze periode goed volgehouden.

Conclusie

Historisch gezien komen voor mij de Awesome Portfolio en mijn eigen variant als winnaars uit de bus. Niet omdat hij het hoogste rendement heeft. Dat heeft Buffett met grote afstand. Maar omdat de combinatie van rendement en risico voor mijn situatie het beste uitkomt.

Beide hebben de laagste drawdown en apart dat in deze historische test de extra cash en aandelen in mijn eigen variant juist meer rendement heeft opgeleverd.

Voorlopig houd ik het dus bij de Awesome Portfolio met lichte variaties op dit portfolio. Niet omdat ik daarmee de hoogste opbrengst verwacht, maar omdat ik vooral wil dat mijn vermogen lang genoeg blijft bestaan om de onttrekkingen te kunnen dragen. Dat is uiteindelijk waar mijn zoektocht om draait.

Ingezonden door Eddy

Over deze blogger

Ingezonden Bericht

Laat een reactie achter