Column: Khao San Road (de Rijststraat)

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Column
Tags: , ,
17 februari 2013

– Herplaatst artikel –

Wie kent hem niet, deze straat der straten. Het middelpunt van het roemruchte rugzakkersghetto ‘Bang Lamphu’ in de Thaise hoofdstad Bangkok.

Aan het eind van de jaren ’60 trokken hippies uit alle delen van de wereld over de hippietrail naar India om daar in de ashram de zin van het bestaan te ontdekken al dan niet met behulp van een brok Nepalese hasj.

Velen trokken door naar Thailand en zetten hun spirituele zoektocht door, al dan niet bijgestaan door een onuitputtelijke aanvoer van Thaise wiet en voor de bron van deze geestverruimende bloemetjes kwamen de hippies al gauw in Kao San Road terecht. “Far out!”

In de jaren ’60 en ’70 werd de straat omzoomd door houten huizen op palen waar veel Thais een kleermakerij bestierden. Een aantal uitgeslapen families kwam op het idee om kamers te verhuren aan de stroom goedmoedige bloemenkinderen. Voor een dollar per nacht hadden de bebaarde spiritualisten een bed, gratis koffie en in de woonkamer lag altijd wel een trosje bananen of een paar mango’s die de constant aanwezige ‘vreetkick’, veroorzaakt door de kolossale joints die de oudste dochter ter huize in de kleermakerszit placht te draaien, neutraliseerden. “Far out!”

Good things never last

In de tweede helft van de jaren ’80 kelderden vliegtarieven dramatisch en Westerlingen, jong en oud, vonden massaal de weg naar Thailand dat inmiddels een reputatie had opgebouwd als een van de mooiste en meest relaxte landen van Azië met een prijspeil wat thuisblijven duurder maakte.

Sino-Thaise ondernemers roken geld. Veel geld…

De families, die er generaties lang hun nerinkje hadden bestierd, werden uitgekocht en de prachtige teakhouten huizen werden weggebuldozerd om plaats te maken voor fantasieloze blokkendozen die ten onrechte de naam ‘guesthouse’ bleven dragen. “JJ Guesthouse” is zo’n monsterlijk gebouw met drie verdiepingen en 70 raamloze hokken die verhuurd worden voor drie dollar per nacht.

Restaurants, bars en reisbureautjes vermenigvuldigden zich als malariaparasieten en vandaag de dag telt Kao San Road nog twee teakhouten guesthouses waar de gast nog daadwerkelijk bij een familie inwoont. Dat mag de pret niet drukken want op Kao San bent U nog steeds aan het juiste adres voor:

  • Spotgoedkope CD’s en DVD’s, allemaal illegale kopieën want in Thailand betekent ‘copyright’, ‘the right to copy”.
  • Heeft U honger? Japanse sushi, Mexicaanse taco’s en burrito’s, Italiaanse pasta en lasagna, Koreaanse kimshi, Spaanse paella, shoarma, schnitzels en ik geloof dat je er zelfs Thais eten kunt eten, allemaal voor een appel en een ei.
  • Universiteit niet afgemaakt? Geen nood, voor zestig miserabele eurootjes bent U de trotse eigenaar van een universitaire graad van een universiteit naar keuze. Niet van echt te onderscheiden. Waar anderen 5 jaar over deden, bent U in een middagje klaar. Wie is hier nu de ‘loser’? Ook voor al Uw internationale rijbewijzen, studentenkaarten en perskaarten. Voor een luttel bedrag werkt U ineens voor de “The Economist” en kunt U een twaalftonner op de weg houden.
  • Dorst? Bars, bars, bars…grote barren, kleine barren, dikke barren, dunne barren, lieve barren, stoute barren, hete barren, koude barren, binnenbarren, buitenbarren, barren, barren barren…
  • Nagenoeg blut? Heeft U al uw geld opgeblowd in de ashram of bent U in Uw spacecake blijven steken? Wederom geen nood, op Kao San Road heeft u voor drie dollar een bed dat U mag delen met de vriendelijkste bedbugs van het oostelijk halfrond.

Toch kom ik er graag. Op Khao San. Mensen kijken. Stukken beter dan tv….


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

13 reacties op “Column: Khao San Road (de Rijststraat)”

  1. Andrew zegt op

    Prima uiteenzetting.Waar haal je de kennis vandaan?Zo leren we weer eens wat.Einde zeventig jaren heb ik ze nog zien bedelen bij de thais de farang hippies op de markt van hua hin.Wij sliepen in het oude railway hotel voor 120bht per nacht voor hun was dat veel te duur.Als ze er bij uitzondering toch overnachtten probeerden ze de volgende morgen er stiekem tussenuit te pieren met medeneming van het oude tafelzilver uit de koloniale tijd.
    Veel later heeft men het 15 dagen overland visa ingevoerd.Volgens imigratie om rugzaktouristen te weren.

  2. aad zegt op

    ja zeker leuk en goed koop daar ben er ook geweest en zeker de markt lekker snufelen
    wat wens een mens nog meer

  3. Robert zegt op

    Ik ben geen fan van plekken waar m’n drankje in een emmer geserveerd word.

    • cor verhoef zegt op

      Robert, daar ben je toch zelf bij? Je kunt ook koffie drinken op Kao San. Of krijg je die koffie ook in een emmer?

      • @ LOL! ik lust wel emmers met koffie, maar dat is wat anders.

  4. Robert zegt op

    Tegenwoordig niet meer in ieder geval http://www.associatedcontent.com/article/573833/starbucks_and_its_influence_on_bangkoks.html?cat=3

    • cor verhoef zegt op

      Robert, Ik heb het artikel gelezen. Afgezien van het feit dat ik mijn koffie veel liever drink in de talloze koffiebarretjes die de stad telt, waar je voor de helft van de prijs een veel betere cappuchino kunt drinken dan bij de slappe Amerikaans/canadese slurpshop die jij meent aan te moeten prijzen dmv je link, begrijp ik niet helemaal waar je nu eigenlijk op doelt.
      Is Kao San road nu overgelevert aan koffieslurpers die de hippietraditie hebben verwaarloost of zijn de emmers naar jouw idee te groot? Ik begrijp er niks van…

  5. aad zegt op

    dan maar geen drank

    • Henk zegt op

      Goedkoop een universitaire diploma krijgen kan nu in NL ook.
      Ga maar effe langs bij InHolland.

  6. Tom zegt op

    Beste mensen, alle gekheid op een stokje. bij de Thai draait alles om respect, regelmetig sta ik aan een stoeprand te twijfelen om vervolgens zomaar door een Thai bij mijn pols gepakt te worden om over te steken. Deze mensen verdienen mijn respect , altijd glimlachen en geen nagel om op je kont te krabben, zwervers die zich scheren en de gewone Thai altijd schoon en verzorgd, ik voel mij altijd heerlijk tussen die mensen, je bent daar tenminste niet veroordeeld tot het tegendeel bewezen is zolang je maar respect geeft en uitstraalt. Ik heb mij nooit een farang gevoeld en ben niet zo dom om bij een Amerikaans keten te gaan eten want ik wil voor geen goud een avond overslaan zonder bij een Thaise eettent gegeten te hebben en de prima koffie gedronken te hebben. Dit is THAILAND (ik kan het woord nog steeds niet tikken zonder een brok in mijn keel) en dit is (gelukkig) niet Amerika!!

  7. Rina zegt op

    Kao San Road…..My place!!! Ik ben er geweest en kom zeker terug!!!
    In heel Thailand trouwens…

  8. Joop zegt op

    Mijn bezoekjes aan Bangkok zijn ook niet compleet zonder een bezoekje aan Khao San Road……mag er graag en vaak komen….gewoon onder het genot van een biertje backpackers en de Thai bekijken…voor mij eigenlijk een oase van rust want backpackers lijken alle tijd van de wereld te hebben…..eten drinken en lezen..mooi toch
    Groetjes Joop

  9. loe zegt op

    Als ik in Bangkok ben ga ik altijd ook wel even op Kao San Road kijken.
    Al was het alleen maar om te zien, hoe het jaar na jaar verandert en toch
    het zelfde blijft.
    Wat me wel verbaast, is dat als ik en reactie wil plaatsen van 1 regel,
    dat dat dan geweigerd wordt, door het management hier.
    Iedereen is gelijk, maar sommige mensen zijn gelijker dan anderen, kennelijk.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website