Eerlijke ‘Butterfly’ ontmoet meisje uit Naklua (deel 2)

Door Frans Amsterdam
Geplaatst in Column, Frans Amsterdam
Tags: ,
19 april 2015

Frans Amsterdam schreef het vervolg op: www.thailandblog.nl/column/eerlijke-butterfly-ontmoet-meisje-uit-naklua/

Het meisje uit Naklua zou ‘s avonds weer komen. We hadden afgesproken in de Wonderful 2 Bar, tussen acht en negen. Dat was vroeg genoeg om, als ze daar zin in had, een leuk restaurantje op te zoeken.

Om zes uur bestelde ik een klein bordje Sweet and Sour via de roomservice. Niet te veel om straks geen trek meer te hebben en genoeg om een paar uurtjes op vooruit te kunnen. Ik ging even uitbuiken op bed en dommelde langzaam weg. Toen ik wakker werd was het kwart voor negen. Vijf apparaten met een wekfunctie heb ik bij me en dan nog verslaap ik me bij zo’n belangrijke afspraak. Ik kon mezelf wel voor m’n kop slaan. Ze zat misschien al drie kwartier te wachten of was misschien zelfs maar weer naar huis gegaan. Ik ging me haasten naar de Wonderful 2 Bar. Vloekend tegen mezelf. Mijn tablet wilde ik in mijn zak stoppen, maar er was een berichtje binnengekomen, om tien over acht. Daar had je het gedonder al. Ik opende snel het bericht.

‘Darling, I am sorry, tonight I can’t go see you ok, I still busy with customer. Feeling so tired already, I am sorry na, maybe tomorrow if you want ok, take care!’

Ik plofte weer op bed. Aan de ene kant was ik opgelucht dat ik op deze manier aan een beschamende blamage ontkwam, maar de teleurstelling overheerste. En moest ik dit geloven? Het leek me onwaarschijnlijk dat ze inderdaad nog een klant had en zo moe was. En bovendien had ze de zaak best een uurtje eerder kunnen sluiten als ze zo graag wilde komen. Ik besloot het bericht voor kennisgeving aan te nemen en voorlopig niet te reageren, hoewel me dat enige moeite kostte.

De volgende dag en ook de dag daarna bleef het stil. Ik sloot niet uit dat ze helemaal geen zin meer had. Misschien was ik wel bang om daar een bevestiging van te krijgen.

Het Songkran feest was inmiddels in alle hevigheid losgebarsten. Ik vermaakte me wel. Zij had me verteld dat ze er niet zoveel om gaf en veel binnen zou blijven. Ik had een aardig filmpje gemaakt in Soi 7. Ik stuurde een berichtje:

‘Hi! You better stay home now… I made video in Soi 7 today. If you like to see click here. Hope to meet you again. Kiss.’

Er kwam antwoord:

‘Thank you, I stay home all the time. Hope to see you again too. Have a good time. See you when you want ok. You can call me or SMS me when you want to see me ok.’

‘I will do. I want to hold you in my arms again. Tonight I dream about you.’

‘Thank you, I go sleep now, good night.’

Er viel een enorme last van me af en in maakte een klein vreugdedansje.

Gisteren, de tweede dag van het Song Kran had ik het begin van middag doorgebracht bij de Wonderful 2 Bar. Er wordt daar leuk met water gesmeten zonder de hectiek van Soi 7.

Tegen een uur of vijf pakte ik toch een Songtaew die kant uit. Zo vaak krijg je tenslotte de kans niet om dit mee te maken. Ik genoot met volle teugen, eerst weer bij de Happiness Stars 2 bar, en later in een klein barretje aan de kant van Beach Road. Toen ik daar langs liep werd ik herkend door een voormalig serveerstertje uit de Wonderful 2 Bar en ik moest en zou natuurlijk een drankje doen. Ik werd voorgesteld aan een meisje uit Cambodja, dat ook wel iets wilde drinken. Ze sprak nauwelijks engels maar had een vertederende lach waar ik geen weerstand aan kon bieden. Het liep uit op een barfine. Longtime hadden we afgesproken. Ze was 26, had een baby’tje van tien maanden. Nu de baby het zonder borstvoeding doet, was ze naar Pattaya afgereisd om geld voor de zorg van de baby te komen verdienen. Net een weekje werkt ze nu hier. Dat vertelde het serveerstertje tenminste.

Bij de receptie van het hotel gaf ze haar paspoort wel erg routinematig af en ze wilde meteen doorlopen. Maar ze werd teruggefloten, de receptioniste wilde eerst even kijken of het allemaal wel klopte. Haar pasfoto werd bekeken en er werd wat in het paspoort gebladerd. Ik telde minstens zeven pagina’s vol met visastempels. Beetje veel voor tien dagen. Tien jaar leek meer in de richting te komen.

Op de kamer bleek het meisje toch wel wat engels te kunnen brabbelen. Bij het begrijpen van wat ik zei leek ze nogal selectief te werk te gaan. Enige voortvarendheid kon haar niet ontzegd worden; binnen twintig minuten had ze twee flesjes bier naar binnen geklokt, gedoucht, mij een massage gegeven, en een aantal inleidende plichtplegingen verricht. Hoe ze hier een Longtime van wilde gaan maken was voor mij een compleet raadsel. Voordat het volgende onderdeel aan bod kwam vroeg ze:

‘You have Aids?’

‘No, why you ask?’

‘Then you can do without condom.’

Ik vond het nu meer dan welletjes en liet haar – in iets andere bewoordingen – weten dat er geen prijs meer werd gesteld op verdere voortzetting van haar gezelschap. Vijfhonderd Baht gaf ik haar en ze vertrok.

Het was half elf geworden en ik had geen zin om er nog op uit te gaan, in ieder geval niet verder dan de Wonderful 2 Bar. Ik stuurde het meisje uit Naklua een berichtje:

‘You want to come to me tonight?’

Na drie kwartier, om kwart over elf, had ze het gelezen en kwam er een reactie:

‘What time? Are you at the bar now?’

‘I am in room. I go to Bar in 15 minutes. You come to Bar?’

‘I have not shower yet.’

‘Take shower. See you!’

‘Ok, keep online. Kiss.’

Dat had ik weer mooi geregeld! Ik weet dat Thaise meisjes er wel even over kunnen doen om te douchen, maar met drie kwartier moest ze er makkelijk kunnen zijn. Wachten duurt altijd lang. Deze keer kroop de tijd wel heel langzaam voorbij. Eindelijk werd het kwart over twaalf. Nu kon ze elk moment komen. Maar er gebeurde niets. Helemaal niets. Zou ze me toch voor de gek houden? Maar waarom? Ik piekerde en piekerde, alle mogelijke scenario’s speelden door mijn hoofd. Ik kwam er niet uit, maar werd er beslist niet vrolijk van. Ik voelde me leeg, naar, en eenzaam. Zo erg zelfs, dat het personeel met enige regelmaat kwam vragen of het wel goed met me ging. Dan stak ik maar een duim omhoog, ik had geen zin om het uit te gaan leggen. Ik gaf de hoop niet op, maar besefte wel dat de kans op een goede afloop met het verstrijken van de tijd langzaam maar zeker vervloog. Ik hoefde maar met mijn vingers te knippen om een ander mooi meisje aan mijn zijde te krijgen, maar dat was geen oplossing.

En hoe ging ik dit vertellen op Thailandblog waar ik met zoveel trots deel 1 van dit verhaal geplaatst had weten te krijgen? In hun vuistje zouden ze lachen, de lezers. Ik zag de verkneukelde reacties al voor me. Het verhaal mooier maken dan het was ging niet lukken. Iets op papier zetten, dat gaat me wel redelijk af, maar iets verzinnen? Nee, wat dat betreft ben ik een totaal fantasieloos wezen.

Het werd één uur, kwart over één. Er kwam een berichtje:

‘Are you still in bar?’

Ging ze nu checken of ze erin geslaagd was twee uur van mijn leven te verzieken? Zou ik überhaupt nog antwoorden? Ik greep deze laatste strohalm toch maar aan, met enig sarcasme:

‘Yes, you still take shower?’, gevolgd door een droevige hoofdje.

‘I finished shower. You still want to see me?’

‘Yes please darling.’

‘Ok, you are at same Bar?’

‘Yes’

‘Ok see you there.’

Ik snapte het niet meer. Wat bezielde haar om na twee uur weer contact op te nemen? Schiep ze er een genoegen in om mij zo te tergen? In nam een Tequila.

Het werd kwart voor twee. Wéér een berichtje… :

‘I pain stomach so much. And my teeth. I eat bad food. Been in toilet many times now. I want to cry. Pain so much in my stomach.’

Ik antwoordde: ‘I cry too. I think you play game with me.’

‘No I not play game. I really pain stomach so much. I can go see you, no problem, but I don’t think you will be happy to see me when I have pain all the time. And I can’t make you happy.’

Mijn teleurstelling begon nu plaats te maken voor een lichte mate van woede. Bijna drie uur lang houdt ze me aan het lijntje en dan krijgt ze maagpijn. Ik kon nu onmogelijk goed vinden dat ze thuis zou blijven. Het point of no return had ik al lang bereikt, het was nu, of nooit meer.

‘You will feel better when you are here. I think you are just a little nervous. Take motorbiketaxi!’

‘You sure you want to see me like this?’

‘Yes.’

‘Ok, I go, see you in 15 minutes.’

En verdomd, ze kwam.

Ik bestelde een kopje thee voor haar. Daarna gingen we meteen naar de kamer. Ze had het de afgelopen dagen echt erg druk gehad, want de meeste kapsalons waren gesloten. ‘s Ochtends was ze naar een dental clinic geweest in Central Festival voor de verwijdering van een verstandskies. Dat was een duur grapje, 2500 Baht en daar komt nog 500 bij voor de nacontrole. De vorige had ze in haar woonplaats laten trekken, daar is het op vertoon van haar gele boekje gratis. En daarna was ze, ook in Central Festival, naar de bioscoop gegaan. Helemaal alleen. De zaak had ze vandaag maar dicht gelaten. Ze ging op bed liggen en legde mijn hand op haar maag. Dan voelde ze geen pijn. Het had een wonderbaarlijk helende werking, want na korte tijd was de maagpijn helemaal verdwenen.

Ik vertelde haar over de alcohol-intolerantie waar ze waarschijnlijk aan leed. Dat had ik inmiddels van een deskundige begrepen. De symptomen klopten precies en ze was blij dat ze dit nu ook wist. Het had dus ook geen zin om telkens te proberen om meer te drinken, dat zou geen effect hebben. Dan hield ze het in de toekomst maar bij twee Juice-Malibu’s, dat kon ze redelijk hebben. Onlangs, op een feestje bij een vriendin, had ze vijf B52’s gedronken. Min of meer gedwongen, haar vriendin wilde geen vriendin meer zijn als ze het niet opdronk. Die avond was geëindigd in het ziekenhuis.

‘I feel better now. You take shower?’

Dat liet ik me geen twee keer zeggen.

We begonnen weer voorzichtig maar al snel begon ze te roepen dat ik iets moest doen waarvoor ik toch echt even iets uit het nachtkastje moest halen.

‘You not want baby number three I think, or you use contraceptive?’

‘No I not want another baby. Too expensive. And in my life no need contraceptive’, lachte ze. ‘And you are over fifty years old. You can still make baby?’

‘You should be careful, even 90 year old man can make baby.’

Dat was nieuw voor haar, en we moesten er dan toch maar rekening mee houden.

Binnenkort op Thailandblog deel 3.


» Laat een reactie achter


4 reacties op “Eerlijke ‘Butterfly’ ontmoet meisje uit Naklua (deel 2)”

  1. Cor van Kampen zegt op

    Ik kan niet ontkennen dat het een geweldig geschreven verhaal is. Natuurlijk ook de vorige aflevering.
    Wachten met spanning af op deel 3. Heel veel Thailand gangers genieten van zo’n verhaal.
    De schrijver geniet van het leven, maar begaat toch de grote fout om verlieft te worden op een Thaise dame die allerlei smoesjes verzint. Volgens mij geniet hij er zelf ook van. Maar hoelang nog?
    Is maar gelukkig dat je op blog met schuilnaam kan schrijven.
    Kan alleen maar hopen voor hem (maar dat is zeer onwaarschijnlijk) dat er toch iets mooi’s zal plaatsvinden
    in zijn Thaise avonturen.
    Cor van Kampen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  2. Eric Donkaew zegt op

    Inderdaad leuk om te lezen. Frans Amsterdam heeft een beetje zelfspot in zijn schrijfstijl (dat was me al eerder opgevallen) en dat waardeer ik.
    Wat hij schrijft is een karikatuur van een bargirl-verhaal, voor velen herkenbaar, al zal niet iedereen dat laatste willen toegeven.
    Ik wacht deel drie geduldig af.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
  3. Fransamsterdam zegt op

    Ik begrijp de strekking van wat je zegt wel hoor, Eric, en dat klopt ook wel aardig, maar bij een karikatuur worden een aantal kenmerken sterk overdreven, en daar is hier geen sprake van. Ik schrijf gewoon op wat er gebeurt. En ze werkt niet in een bar dus is het ook geen bargirl.
    Formeel correct zou ik daarom liever zeggen: Een karakteristiek verhaal van een gelegenheids-gezelschapsdame.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. BA zegt op

    Heel Herkenbaar 🙂

    Gelegenheidsgezelschapsdames Zoals je het zo mooi omschrijft willen
    Na afloop haast altijd meer. Laat je dus maar niet te veel gaan 😉

    En dat wispelturige, als je niet van wispelturige vrouwen houd dan moet je het al helemaal niet met een Thaise aanknopen. Vooral niet de wat jongere, die zijn nog zo wild als hooi.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website