Je moet wel een bijzonder soort masochist zijn om vrijwillig naar het noorden te emigreren. Terwijl de luchtkwaliteit in de lente transformeert in een enorme asbak, nipt de westerse gelukszoeker ongestoord aan een ijskoffie. Ze noemen het een exotisch walhalla voor de bewuste wereldburger, maar offeren voor die verlichte levensstijl gretig en blindelings hun volledige longcapaciteit op.
Nu het waterfestival nadert, trekt het vertrouwde rookgordijn weer op. Grote delen van de provincie zijn uitgeroepen tot rampgebied, een traditie die inmiddels even voorspelbaar is als gebroken politieke beloften. De aanhoudende smog verstikt niet alleen bewoners met dodelijke fijnstofdeeltjes, maar wurgt systematisch ook de lokale economie en de glans van de hele regio.
Wat bezielt je om te settelen in een vallei waar de atmosfeer je levensverwachting actief decimeert? Als je als expat je boeltje pakt en besluit dat dit je nieuwe thuis wordt, ben je volslagen kettergek. Je ruilt je gezonde verstand klakkeloos in voor een schaal goedkope noedels en de wanhopige illusie van absolute vrijheid. Ondertussen dwarrelen PM2.5-deeltjes geruisloos je luchtwegen binnen. Deze microscopische sluipmoordenaars negeren je peperdure yogasessies volkomen. Ze penetreren je longblaasjes, dringen direct door tot in je bloedbaan en vergroten razendsnel de kans op hartinfarcten, beroertes en zware astma-aanvallen. Chronisch zuurstofgebrek maakt de mens blijkbaar volledig blind voor gevaar.
Je zou ergens nog hopen dat een landsbestuur keihard ingrijpt wanneer de eigen bevolking collectief stikt. De rauwe werkelijkheid is echter een jaarlijks terugkerend schouwspel van onvermogen. Bewoners haalden onlangs hun gram bij de rechter, maar die knappe juridische overwinning blijkt in de praktijk uiterst poreus. Zelfs nu premier Anutin Charnvirakul luidkeels adverteert met een nieuwe, doortastende koers, regeert de laksheid. In plaats van de grote agrarische spelers aan te pakken die volstrekt straffeloos hele akkers platbranden, blinken de autoriteiten vooral uit in curatieve knulligheid. Er worden royaal papieren mondkapjes uitgedeeld die precies even effectief zijn als een pleister op een open botbreuk. Maar er is meer: de Thaise overheid subsidieert de zogeheten schone luchtkamers, zodat men tenminste binnenshuis kan overleven terwijl de leefomgeving buiten volledig afbrandt. En wat doet men verder? Ze verzandden in het eindeloos bestuderen van satellietbeelden om braaf brandhaarden te turven, zonder daar ooit daadwerkelijke, harde sancties aan te verbinden.
De timing van deze jaarlijkse verstikking is werkelijk fabelachtig slecht. Precies wanneer toeristen de lokale kassa’s moeten spekken tijdens Songkran, rennen ze hoestend en huilend de stad uit. Geef ze eens ongelijk. Officiële waarschuwingen over een desastreuze luchtkwaliteit doen het traditioneel erg slecht in vakantiefolders. De streek profileert zich ontzettend graag als een veilige oase voor rustzoekers en levensgenieters, maar fungeert momenteel louter als decor voor een dystopische rampenfilm. Dat levert niet alleen een gigantische klap op voor de algehele volksgezondheid, maar deelt ook direct een genadeslag uit aan lokale ondernemers die hun felbegeerde jaarinkomen letterlijk in rook zien opgaan.
Noord-Thailand heeft absoluut geen behoefte aan een nieuw seizoen vol loze beloften of gesubsidieerde lapmiddelen, maar snakt letterlijk naar schone lucht en stevig bestuurlijk lef. Zolang de overheid weigert de werkelijke oorzaken met harde hand uit te roeien, betalen radeloze bewoners en kortzichtige expats de volle mep met hun gezondheid. Verban de struisvogelpolitiek en doof het vuur, voordat er straks helemaal niemand meer over is om überhaupt nog te klagen.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column17 mei 2026Column – Welkom in Bangkok waar een dode minder kost dan een herstelde spoorboom
Column6 mei 2026Column – Oude westerse dromers verzuipen geruisloos in een tropisch paradijs vol onbegrijpelijke klanken
Column26 april 2026Column – Ademen in Thailand is een luxeprobleem voor zeurpieten
Column19 april 2026Column – De arrogante westerling ziet Thailand als een openbaar toilet
Vandaag in het Noorden:
.
Chiang Rai, 4 April 2569 – The toxic dust situation in Chiang Rai enters “catastrophic” stage after the air quality index blows through dark purple to a dangerous level of 514. US AQI ranks No. 1 in the world’s polluted city, while experts panic after finding that most citizens are still living a normal life without wearing masks.
The Air Quality Index (US AQI) has reached 514, which is the highest “danger” level, with the dust concentration PM 2.5 as high as 332.6 μg/m3, or considered 66.5 times of the recommended fee from the World Health Organization (WHO), resulting in the northern part of Thailand, especially the municipalities of Chiang Mai and Chiang Rai.
News credit: Nakhon Chiang Rai News team.
Berengoed artikel!
Chiang Mai provincie is al meer dan 20 jaar het ergst.
Maar ook andere delen van Thailand.
Neem alleen Bangkok maar.
Waarom kan in Tokyo, en wereldwijd vele andere grote steden wel een leefbaar millieu gehandhaafd worden en niet in Thailand?
Het klinkt simpel, maar in Thailand is alles wat met vervuiling en millieu verziekend gebeuren te maken heeft niet interessant. Het kost alleen maar geld.
Het is iets zonder middle man cultuur, je kunt er ook niet niet corrupt aan verdienen.
Vuilnis ophalen, overal dumpen bij gebrek aan steeds minder vuilverbrandings capaciteiten, riooldumpingen van restaurant kookolie, en vloeibaar huisafval. Plastic in zee rondom Thailand.
Auto eigenaren die domweg de katalysator verwijderen om meer motor power te hebben. Idioterie.
Inderdaad en daarom moet ik altijd lachen om Expats die zich dan lijken te storen als ze hier of daar sporadisch een beetje wietgeur waarnemen…….in een land waar de smog te snijden is en de omzeggens slechtste zie gevaarlijkste luchtkwaliteit ter wereld.
In feite schiet men met dit soort verkassingen inderdaad weinig op. Is het mooi weer, al wordt het soms ook wat te warmpjes, dan dient zich te verstoppen in een huis met airco en luchtfilters vanwege de vervuiling. Dan komt het regenseizoen. De lucht schoont op maar er valt nog meer regen dan bij ons in Nederland. Maar even serieus: roept men een gebied uit tot rampgebied dan moet je wat doen. Accute situatie, een ramp, vraagt om onmiddellijke aktie. Crisisteam, leger, zo gaat het toch meestal als er een ramp gebeurt? Maar gewoon afwachten?
Het enige dat NOOIT verandert in Thailand is dat er IETS verandert. Is al altijd zo geweest en zal naar mijn mening steeds zo blijven. Maar misschien is dat net de charme van Thailand en ik heb al lang beslist dat ik er dat maar bijneem.
Ik denk dat je bedoelt het enige dat nooit veranderd is dat er Niets veranderd. 🙂
Wow, heftig, waar blijven de immer optimistische ROZE bril dragers?
Die dit bericht zullen ontkrachten!
En als het je niet bevalt moet je maar opkrassen uit Thailand!
Je mag toch niets schrijven wat niet pro Thailand is?
Nou hier kunnen ze niet omheen!
Punt is ook dat nog immer de Thai de akkers, huisvuil etc afbrand en verbrand.
Maar rook en luchtverontreiniging stoort zich niet aan landsgrenzen en komt ook voor een deel vanuit omliggende landen Thailand ingewaaid.
Het zou al veel schelen als de Thai zelf een cultuur omslag zouden maken.
En stoppen met akkers en suikerriet velden af te branden.
Gr. Arno
Dit ben ik, enig probleem? Ik blijf hier rustig wonen, wat een prachtig land!
https://ibb.co/Xh2883S
Haha Freddy, ik denk dat menig Thaise dames jou als ‘handsome boyfriend‘ zouden willen hebben 😉
Laat al die zwartkijkers hun gal maar spuwen, het raakt me niet. Alsof hun geklaag en gezaag de wereldproblemen zullen oplossen.
En ja, ik herken die vervelende luchtvervuiling en de gevolgen maar al te goed. Maar door een roze bril wordt alle ‘negativiteit’ van dit prachtige land toch een stuk draaglijker.
Inderdaad Arno, waar blijven de roze brillekes? Zegt veel over het niveau van het overgrote deel van farangs die al jaren leven in TH en alle zin voor realiteit verloren hebben.
Niets aan de hand toch? Ik snap de commotie niet.
https://ibb.co/G48VBmM6
Wat wil dat dan zeggen over het niveau van het overgrote deel van farangs die al jaren leven in TH en alle zin voor realiteit verloren hebben? Ik lees niets van ‘roze brillekes’ die de situatie in TH goed praten, of het tegenovergestelde beweren. Wat zegt het van jouw niveau dat je niet meer weet te melden dat het gelijk van een ander. Besef je wel dat je commentaar kunt leveren omdat je het goed hebt? Zo gemakkelijk aan de zijlijn wat roepen om zelf niets te hoeven zeggen. Ik heb een roze bril. Die zet ik ’s nachts nog niet eens af. Omdat mijn vrouw en ik hebben in Nederland een ruime appartement bezitten. Ons vorig huis met veel overwaarde verkocht. Beiden een goed pensioen. We houden ons adres in NL aan vanwege 4 maanden daar, 2 maanden bij kennissen in Spanje en minder dan 180 dagen in Thailand. Maar hoeveel mensen hebben die luxe niet? Noord-Thailand kent 2 miljoen mensen. Hoeveel van hen moeten blijven wonen waar ze wonen? Allemaal denk ik. Op een paar na. Afhankelijk van wat autoriteiten doen en vooral niet doen. Hebben wij dan makkelijk praten? Ik denk van wel.
Arno,
Waar ik woon, in Thailand, géén last van smog noch van luchtvervuiling door rook van afgebrande rijstgronden.
Gezonde lucht én groen om ons heen. Gewoon zààààààlig.
Het noorden kijkt neer op het zuiden, of is het omgekeerd ?? Weet ik niet. zegt me ook niets, want heb er géén last van.
Soms zie ik mensen op de motobike mét een mondmasker aan. Dan kan ik me van een glimlach niet ontdoen en denk dan bij mezelf zou ik die persoon nu moeten inlichten dat corona………
In elk geval, steek me straks nog een sigaretje op en ga genieten van een lekkere tas koffie.
Jongens, het ga jullie goed, dààr in het Noorden. 5555
Beste Dré,
Héél duidelijke- en verstandelijke uiteenzetting
“Dan kan ik me van ‘n glimlach niet ontdoen en denk dan bij mezelf: zou ik die persoon moeten inlichten”??
Nee Dré, steek nog maar ‘n sigaretje op en denk dat ze in het Noorden bewust hun longen verpesten!
Inderdaad neem het er maar bij. Een bedwelmende charme.
‘Als de rook om je hoofd is verdwenen ‘ Dat is een gevleugelde uitdrukking geworden. Door het gelijknamige nummer van Boudewijn De Groot uit 1968 . Geschreven door Lennert Nijgh , dacht ik. Het betekent dat men weer helder kan denken nadat bijvoorbeeld een verwarring of emotionele mist is opgetrokken. En men terug met een heldere blik naar de werkelijkheid kan kijken. Boudewijn De Groot is 81 jaar en leeft bij mijn weten niet in Thailand.
Het grootste probleem is gebrek aan handhaving. Hier in Isaan is de kleur van de lucht vaak oranje. Boerten mogen hun akkers niet platbranden, maar Mai pen rai. Als de handhaving echt optrewd met hoge boetes dan leren ze snel. Overigens in het verkeer zou handhaving ook hoge ogen gooien.
Het is heerlijk wonen in het noorden. Alleen maart en april vertrek ik naar Pattaya. Want idd het is verschrikkelijk
De idioten begrijpen niet dat ze zich zelf vergiftigen. De PM2,5 komt niet alleen in je longen.maar komt overal
Je nieren, hart en lever alles word vergiftigd. Vorig jaar was het niet zo erg,want toen was er veel regen.Dit jaar was het tot half maart ook nog goed. De lucht was zelfs beter dan in Pattaya.Maar opeens stond alles in brand en is het in feite onleefbaar.
Ik begrijp niet dat iemand zo vernederend kan schrijven over mensen die liever de bergen en de natuur verkiezen boven misschien het grootste bordeel van Thailand nl Pattaya (dat niets meer te maken heeft met de Thaise cultuur) en het (niet mooie) strand. Stranden zijn er overal ter wereld Scheveningen, Oostende, Middellandse Zee, Copacabana, enz. Ik begrijp ook niet dat Thailandblog zoiets publiceert dat met de mensen lacht. Ik woon niet in het noorden en zeker niet in het zuiden, maar tussenin.
Beste jean, ik ben een rozebrildrager. Ik ben het met je eens dat die zwartkijkers elkaar heel hard nodig hebben om hun gelijk te halen. Dat zie je voortdurend. De een roept dat TH niet deugt, en meteen groot gelijk van anderen. Daarna denken zij dat zij de waarheid in pacht hebben. laat hen. Deert mij niet. TH barst van de problemen. Dagelijks wordt dat in geuren en kleuren uitgedragen. De ziekenzorg staat op omvallen, de schuldenberg wordt hoger en hoger, de een licht de ander op, van hoog tot laag is er scam en corruptie, het verkeer een chaos, veel vuurwapengeweld, de ananas te duur verkocht.
Maar om nou te denken dat al die problemen oplossen door als farang er tegen aan te schoppen? Echt niet. De problemen zijn groot en morgen nog groter. In TH dempt men geen putten, zelfs als na de ene nog een kalf verdronken is. TH lost geen problemen op. TH benoemt problemen. Om daarna zich te wentelen in het besef dat het goed komt. Of dat inderdaad zo is, doet niet terzake. Sabaai. Daar gaat het om. En die gemoedstoestand heb ik me aangeleerd. Maipenraai. De Thai wil het zo, ze krijgen het zo. Farang die het anders willen? Het zal wel. Ik geloof er niks van. Die farang zitten vast in hun eigen
onverschilligheid. Ze hebben huis en haard verlaten waar ze het 100 x beter hebben, voor een land met 5 x meer bevolking, 12 x meer opp, met een BBP per persoon van nog geen USD 8k in tegenstelling tot USD 63K in NL. Ik snap die Thai mensen wel. Die zwartkijker niet. Daarom heeft ie zoveel aanhangers nodig.
Jean, hier in het zuiden is de lucht behoorlijk schoon, en ik heb er dus geen last van, maar waarom zoiu dit probleem niet gepubliceerd mogen worden.
Ik heb wel overwogen om in het Noorden te gaan wonen, maar het rookseizoen heeft ervoor gezorgd dat ik dat niet doe, alle mooie natuur en bergen ten spijt.
Je doet net alsof de keus is tussen het Noorden en Pattaya, maar er is toch veel meer.
Maar overal zijn nadelen, hier in het Zuiden regent het de laatste 3 maanden van het jaar vaak 2 keer zoveel als in Nederland in een jaar valt.
Hoewel wij een huis in Chiang Rai hebben, en ik mijn Thai vrouw erg lief heb, gaat mijn liefde voor haar en het Noorden niet zover dan dat ik daar vrijwillig mijn gezondheid op het spel zet.
Wij vluchten jaarlijks vanaf half Jan. t/m eind April vrijwillig, en hebben medelijden met de bevolking die niet vluchten kunnen, en vaak niet eens weten wat ze hun gezondheid aandoen.