Dit prachtige land, waar gouden tempels glinsteren en toeristen elkaar verdringen voor een selfie, heeft een minder fotogenieke kant. Hier, achter de rijen kokosnoten en kleurrijke markten, rijst een schuldenberg zo hoog dat zelfs Boeddha zijn wenkbrauwen fronst. Want ja, als je financieel zelfdestructief bent, doe het dan met overtuiging.
Geen geld? Geen probleem. Je leent. En leent nog wat meer. Daarna leen je om je lening te kunnen betalen. Totdat je verdrinkt in de financiële tsunami van je eigen slechte keuzes. Banken en kredietverstrekkers hebben het systeem zo toegankelijk gemaakt dat zelfs je goudvis een persoonlijke lening kan krijgen. Het is alsof je een peuter een snoepwinkel instuurt met een ongelimiteerde creditcard. En mocht de bank twijfelen aan je kredietwaardigheid dan staan de ‘Loan sharks’ klaar om je van een stapel verse Baht’s te voorzien. Geen wonder dat de straten volstaan met glimmende nieuwe auto’s meestal indrukwekkende pick-ups, bestuurd door mensen die hun lunch moeten betalen met een lening van 18% rente. Het ironische hoogtepunt? Ze staan allemaal vast in dezelfde file.
Ach, het is niet alleen de schuld van de banken. Lage lonen en een krankzinnig scheve economie doen ook een duit in het zakje. Mensen werken zich te pletter in landbouw en toerisme, verdienen een fooi en lenen vervolgens om basisbehoeften te betalen. En natuurlijk, om een iPhone te kopen, want wat zegt meer “vooruitgang” dan een glimmend schermpje in een huis zonder stromend water? Het is tragisch én indrukwekkend tegelijk hoe Thai zich optrekken aan luchtkastelen van leningen. Zelfs de Thaise overheid zit met ‘r handen in het haar. Huishoudschulden noemen ze het probleem, dat klinkt wat vriendelijker dan niet met geld om kunnen gaan.
De echte pièce de résistance? De consumentencultuur. Luxeproducten zijn de heilige graal, wie dat niet kan betalen, leent gewoon. Want als een gladde stem op tv fluistert dat je geluk in een doosje zit, wie ben jij om dat in twijfel te trekken? Nieuwe motorbike? Leen. Gloednieuwe 4K-tv? Natuurlijk, tegen woekerrentes. Het is als een nationale sport: wie kan de meeste schulden maken zonder volledig failliet te gaan? De hoofdprijs? Een glimmende auto die je nooit helemaal bezit.
Dan zijn er ook nog de onderwijs- en medische kosten. Natuurlijk is er openbaar onderwijs en gezondheidszorg, maar “openbaar” betekent vaak “veel succes ermee.” Ouders sluiten leningen af zodat hun kinderen naar scholen kunnen waar de muren niet afbrokkelen. Ziekenhuizen? Wil je zorg of een lening die je tot je pensioen aflost? Kies maar.
De echte tragiek zit in het gebrek aan financiële educatie. Rentepercentages zijn voor veel mensen even mysterieus als quantumfysica en dat is precies wat de banken willen. Het gevolg? Een hamsterbal van schuld. Rennen, zweten, nooit vooruitkomen. Het voelt als vooruitgang, maar in werkelijkheid betaal je de prijs van je eigen naïviteit met elke zucht.
Het resultaat? Een land vol mensen die zich met moeite boven water houden, terwijl ze worden vastgehouden door luxeproducten en torenhoge rente. Thailand is niet alleen het land van de glimlach, maar ook van de nerveuze grijns van iemand die weet dat de schuldeisers om de hoek staan die je mooie pick-up komen ophalen. Dan heb je nog geluk, als de Loan Sharks gaan incasseren nemen ze meestal een honkbalknuppel mee en dat is niet om je kinderen te leren honkballen.
Oplossingen? Natuurlijk, financiële educatie, hervormingen en verantwoordelijk lenen klinken prachtig. Maar eerlijk gezegd, wat is een betere reclame voor het menselijke vermogen tot zelfbedrog dan blijven lenen om te kunnen “leven”? Dus leen ik wat geld bij jou, zodat jij weer bij mij kunt lenen, een win-win.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column4 april 2026Column – Vrijwillig stikken in een gigantische noordelijke asbak
Column30 maart 2026Column – De grote Thaise brandstof-orgie in het land van de vloeibare glimlach
Column16 maart 2026Column – De digitale fata morgana van de toetsenbordenridder
Column8 maart 2026Column – Gevangen in het paradijs door geopolitiek geknal en zuinigheid
De regering blijft ondanks al deze ellende optimistisch. Gewoon even wachten tot de economie aantrekt dan gaat het vanzelf beter orakelt men.
in de zgn. vriendenkring van m’n vriendin zit een vrouw die geld uitleent tegen 20% rente per maand.
en er moet elke dag rente betaald worden.
kortom, een loan shark van de bovenste plank.
Heb geen problemen met een loanshark, het is de keuze van de lener welke vertelt wordt wat het kost om te lenen. Ja maar het is nodig voor dit of dat….ja vertel me dan eens waarom in andere landen waar de levensstandaard gelijkwaardig of armer is men stukken minder leent. Het is gewoon een ziekte in Thailand en de loanshark is een gevolg van de Thaise hebzucht naar geld. Dankzij de loanshark is er geld nadat alle andere bronnen zijn uitgemolken inclusief de farang-partner welke vaak louter er mag zijn omdat deze 1 van de bronnen van geld is ( denk dat ik nou wel een virtuele schouderklopje van de Expat krijg ).
Inderdaad een sluitende vergelijking en helaas een feitelijke waarheid. Geldzucht is de hardware van het land. Likes ga je er niet voor krijgen. Van mij krijg je in elk geval een virtueel schouderklopje. Gratis en ik hoef het niet terug.
En ik heb een heel groot probleem met die parasieten Ger-Korat.
Om te beginnen is het in Thailand voor persoonlijke leningen illegaal om meer rente te berekenen dan 15% op jaarbasis. Dit op straffe van 2 jaar gevangenis en/of ฿200k boete. Ook wordt de rente teruggebracht naar 15% op jaarbasis.
https://library.siam-legal.com/thai-law/civil-and-commercial-code-loans-section-650-656/
https://www.dsi.go.th/Upload/4d68498771b0a3fc6f01edd65570be87.PDF (Een Engelstalige versie ‘Act Prohibiting the Charging of Excessive Interest Rates, B.E. 2560 (2017)’ kon ik zo gauw niet vinden)
Dat de financiële instellingen toestemming hebben om hogere rentes (33-36% op jaarbasis) te berekenen vind ik al kwalijk genoeg.
Verder vind ik het asociaal om rentes van 10%, 20% per maand (214%, 792% op jaarbasis) of zelfs 5% per week (1179% op jaarbasis) te berekenen en niet schuwen om de termijnen met geweld te innen. Ik ken geen legale bedrijven die zoveel bruto winst maken.
Zolang de legale financiële instellingen met het uitlenen van geld onder de streep een positief resultaat halen, zullen ze weinig animo hebben om vooraf de kredietwaardigheid van potentiële klanten te controleren. Van hen is dus weinig te verwachten als het gaat om de huishoudschulden omlaag te krijgen.
Fred, de goudvisjes die daar gebruik van maken zijn uiteraard héél dom. Eenmaal je in die klauwen zit heb je nergens nog vaste voet en is vluchten de enige oplossing maar wees zeker zo komen ze er niet vanaf. Triestig maar helaas kering en inslag.
Ja Fred,
En probeer de Thai maar es uit te leggen, dat al na 5 maanden hun geleende geld is terugbetaald enkel als rente.
En na anderhalf jaar de rente al 3 keer hun geleende geld is.
Als ze 100.000 Bth lenen, dat ze dan, bij aflossing ervan, na anderhalf jaar 460.000 Bth betalen.
Mijn vrouw heeft in Covid-19 tijd THB 20K uitgeleend aan een oud-collegaatje, die het moeilijk had met haar straatkraampje in die tijd. En waarom? begrip, liefde, loyaliteit, empathie, onvoorwaardelijkheid.
We gaan het natuurlijk nooit terugkrijgen, dat wist ook ik vanaf het begin, maar mijn vrouw zegt dat als zijzelf in die situatie had gezeten, haar oud-collegaatje hetzelfde zou doen al had ze het dus elders moeten lenen.
En dat zijn nu precies de aspecten die altijd ontbreken in deze colums. Ik kon er niet de vinger achter krijgen waarom ik al een tijdje niet op “Lees verder….” klikte bij de columns van deze man. Natuurlijk zijn ze soms grappig, maar vooral: gevoelloos, liefdeloos, afstandelijk, materialistisch, cynisch, provocerend.
De vorige over investeren in een huis (mijns inziens in geluk), na lange tijd weer eens een gelezen, is daar een goed voorbeeld van; hoe zou het toch komen dat wél liefdevolle reacties (Jan, Sjaak) breed gewaardeerd worden?
Het wordt vergoelijkt met: prikkelend, uitdagend. Mij allemaal best; prima als grappige blogvulling een doel blijkt en er blijven genoeg interessante thema’s over.
Maar toch, om terug te prikkelen en nóg meer sympathie te wekken (als hij daar gevoelig voor is): zou het de Expat lukken, om in al zijn woordkunst, ook eens blijk van de aanwezigheid van een hart te tonen? Anders worden ze wel héél erg voorspelbaar en blijft de artikeltitel en lead-tekst op de voorpagina voldoende om te skippen.
Nou, ik ben het niet met je eens. Jouw voorbeeld vind ik ook niet hout snijden. Als je geld geeft terwijl je weet dat je het niet terugkrijgt is het geen lening maar een gift. Dat jij er een romantisch verhaal van maakt is je goed recht maar er speelt toch echt wel iets in Thailand en De Expat snijdt dat onderwerp terecht aan. Als zelfs de Thaise regering zich al zorgen maakt om de torenhoge huishoudschulden dan is er toch iets aan de hand.
Rij een willenkeurig dorp binnen in de Isaan en je ziet een nieuwe pick-up staan voor een bouwval van golfplaten. Alles lekker op de pof. Morgen is er weer een dag.
Sommige farang leven hier al zolang dat ze alles normaal gaan vinden.
De Expat schrijft het zo op dat we er tenminste nog om kunnen lachten terwijl het eigenlijk om te huilen is.
Huishoud schulden in Thaise gezinnen is torenhoog wel 86% (BBP) en grote pick-ups kopen terwijl ze het helemaal niet kunnen aflossen en daar westerse mannen voor traceren om die kosten te betalen,zelf meegemaakt.
25,3% is de pick-ups automarkt nu ingestort met zomaar leningen te verstrekken aan mensen die het niet kunnen afbetalen.
Zelfs de vrouw waar ik een tijdje mee gezeten heb kon haar eigen personeel nog niet eens betalen en leende daar illegale BR+Credit tegen zeer hoge rente van20% en ik moest dat betalen zij ze en daar heb ik een stokje voor gestoken dat ik dat niet hoef te betalen.
Zij had ook 600.000bath schuld en 180.000 bath schuld buiten het systeem plus die ellegale BR-Credit opnemen.
Mijn familie en mijn oudere tante ook tegen mij zijden denk hier maar is goed over na dat je met deze vrouw verder wilt want zij komt alleen maar voor geld en niet voor liefde.
€15.000 heb ik betaald en genoeg aan mede gedragen.
Maar ik ben hier niet om voor haar de kosten te betalen dat heb ik haar ook mede gedeeld.
Dus dikke streep eronder.
Grote auto de Walhalla op de stoep is.
Verder is Thailand een mooi land om daar op vakantie te gaan.
Bedenk eerst voor dat men begint met T.H. vrouw
Is terecht wat RudolfW aanhaalt met dit onderwerp.
M.v.gr.Gerrit
Maar is het bijna niet altijd zo, ja toch. Liefde kan je niet kopen noch lenen.
Ik ben dan een van die farang die zich daar toch enkele vragen bij stelt . Op de pof is ook allesbehalve gratis. Ik ben destijds paar dealers afgegaan. En buiten een voorschot van niet zelden meet dan 100.000 Baht moest ik dan meestal gedurende 7 jaren iedere maand tussen de 12 en 14.000 Baht ophoesten voor zo’n patserbak en dan zou ik nog geen meter hebben gereden. Dus kom je algauw aan 20.000 per maand zonder overdrijven want Diesel kan je niet poffen ? Is dat dan allemaal met die 400 Baht per dag ze verdienen ?
Ben ik helemaal met je eens. De manier waarop De Expat Thailand en haar mensen benadert, is de mijne niet. Het ontbreekt aan empathie, aan invoeling, aan begrip, aan inzichtelijkheid van de problematiek. Natuurlijk is al dat lenen en het verder hoog bouwen van de schuldenberg dramatisch. Over de praktijken van loansharks kan ik ook verhalen vertellen waarbij je de haren te berge rijzen. En ook verhalen van hoe dom mensen kunnen zijn en handelen in hun hebzucht en zelf de loanshark uithangen of enorm slachtoffer zijn (geworden) van loansharks. De hebzucht is soms zo groot dat een kennis van mijn vrouw 150K baht wilde lenen die ze nodig had als aanbetaling van een nieuwe auto. En je eigen geld dan?, vroeg mijn vrouw. Wilde ze gebruiken als loansharkgeld om die 150K aan ons terug te betalen. Werd met een stalen gezicht aangekondigd, alsof het voor ons ook de gewoonste zaak van de werleld zou ziijn. Mooi niet dus. Het is allemaal van de zotte. Maar wat voor zin heeft het om het uit de doeken te doen? Ik kan het nog begrijpen dat als je ergens door gegrepen wordt en ontdaan bent, dat je dan je sceptisch over uitlaat. Maar het lijkt wel of er geschreven wordt slechts om te oordelen.
Nou Henk,
eigenlijk schrijf je ‘n vergelijkbaar verhaaltje als de expat, enkel wat korter én als reaktie op zijn “loanshark”-inzending.
Maar van mij mag het hoor. Maar niet miepen hè.
De expat vat de fles gewoon bij de nek.
Leer toch eens lezen. wat zeg ik: “Over de praktijken van loansharks kan ik ook verhalen vertellen waarbij je de haren te berge rijzen.” Niet alleen ik. Wij allemaal. En dan heb ik het ergste nog niet verteld. Mijn conclusie: “Het is allemaal van de zotte”. Maar mijn vraag was: “Maar wat voor zin heeft het om het uit de doeken te doen?” Want: “het lijkt wel of er geschreven wordt slechts om te oordelen.”
Dus als het negatief is en over Thailand gaat dan mogen we het er niet over hebben? Aan zelfcensuur doen want anders raken de tere zieltjes van sommige lezers van slag.
Alleen maar verhaaltjes vertellen dat het allemaal zo fantastisch is in Thailand? Dat gaat snel vervelen.
Kijk naar de bezoekersaantallen en de likes van zijn column en je kunt alleen maar vaststellen dat veel lezers het goede columns vinden.
Heb het er maar gerust over. Zoveel je wilt. En leg je vooral geen zelfcensuur op. Dan gaat het je ook niet vervelen. Al is het de zoveelste keer. Het kan niet genoeg gezegd worden: oh, wat is Thailand toch een bewonderenswaardig land. Zeg het voort!
Lezers zouden eerst zich moeten afvragen: wat is het dat een columnschrijver zijn publiek wil zeggen, en wat zegt het mij? Welke meerwaarde heeft de column dat ik daarmee vooruit kan? Wat schiet ik op met het maar aanhalen van de schaduwzijden van Thailand, de donkere uitwassen, de verhalen over wat zich aan de onderkant afspeelt? Over een land waar menige lezer zijn huwelijkspartner vond, een gezin, een familie, sommigen een tweede leg begonnen, een nieuwe plek voor een nieuw begin, een frisse start en daarmee opnieuw geluk, de rug toekerend naar eigen vaderland. Houden al die uitwassen op nu het voor de zoveelste keer is gezegd, stopt de armoe, de wanhoop, de onmacht, het onvermogen, het tekort aan educatie, aan opvoeding en opleiding, het ontslag met 35 jaar, het weinige aan overheidssteun en de tekorten door alle consumentisme? Enz.! Ga op zoek naar echte achtergronden en echte verhalen. Deze b.v.: https://www.monix.co.th/newsroom/finnix-launches-debt-slave-campaign-in-fight-against-illegal-loan-shark-apps
Het zijn geen verhalen die zich aan de onderkant afspelen (zware criminaliteit, drugshandel, kinderprostitutie … Daar heeft ‘de expat’ het nog niet eens over gehad. Het zijn schrijnende toestanden die zich aan de oppervlakte afspelen (deze keer gaat het over de geldzucht van de Thai). Het graag in stand houvan onze reputatie van wandelende ATM zal daar zeker niet bij helpen. Wegkijken ook niet.
Je spreekt jezelf helemaal tegen Piet.
Er kan hier alleen een like gegeven worden geen don’t like.
Dus je verhaal raakt kant nog wal.
Indien wel don’t like mogelijk zouden de kaarten hier en daar wel eens anders kunnen liggen.
Bescherming van de ‘zieltjes’?
Wat een onzin zeg. Dat je geen don’t like kan geven heeft er niets mee te maken. Zie het als een puntentelling voor waardering. Dan heeft jouw artikel over de fiets op dit moment 11 likes. Als ik bij de expat kijk zijn het er 45 dus welk artikel vinden de lezers nu beter, die van jou of die van de expat?
Drama ligt altijd beter Piet.
De likes gaan over reacties en don’t likes jij haalt de waardering voor de auteur erbij. Appels en peren.
Sluit hem af, verder, je mag je gelijk hebben woon ik al te lang voor in Thailand.
Je kunt wel degelijk ook het artikel zelf – en daarmee de auteur – ‘liken’, Willem.
Heb ik het ook niet over, begrijpen jullie het niet of zo heb het over de reageerders liken of don’t liken want die l#llen ook wel zwaar uit hun nek [Nu, maar hopen dat de moderatie dit accepteert]
Is het gezellig aan de toog Piet en Cor?
Beetje respectvol met elkaar omgaan is teveel gevraagd?
Had ook kunnen zeggen beter lezen, maar dat vind ik weer zo schoolmeesterachtig, Cor. Kreeg de indruk dat je het nogal voor Piet opnam, vandaar, nu als je alleen frisdrank drinkt, solly Cor.
Waarom denk je dat bijvoorbeeld Netflix ook geen mogelijkheid geeft om niet te ‘liken’. Hoeveel honderden miljoenen kijkers? Jouw verhalen behoren wat ik noem tot de geromantiseerde ‘Bouquet’ soort. Ik lees ze graag als ik eens lekker rooskleurig wil wegzwijmelen in de illusie van Thailand en dan hop terug naar de realiteit.
Je vindt zijn columns niets en toch lees je deze en de vorige, dus je spreekt jezelf tegen. Maar je ergeren kan ook lekker zijn nietwaar? Een beetje reagluren op TB. Oh oh die Expat wat roept ie nu weer. Wel weer wat om over te praten/roddelen met anderen. En zo heeft het toch nog een functie. iedereen weer blij.
Het is natuurlijk de werkelijkheid en realiteit die ‘de expat’ beschrijft en die meedogenloze spiegel die hij het land en ons voorhoudt. Ik vind zijn colums niet eens ironisch of sarcastisch. En als het er toch insluipt dan is het de enige plaats waar het toegelaten wordt. Ik ‘durf’ vaak wel cynisch of sarcastisch te zijn. Maar beschik niet over de veiligheid van deze colums (zelfs als het duidelijk aangeef) en wordt dan ook vaak gecensureerd omdat de meeste leden van de redactie daar net zoals Thais niet overweg mee kunnen. Daarom is het van belang voor een minder bemiddelde Thai om een farang aan de haak te slaan. Dan hoeven ze misschien geen lening af te sluiten voor een alweer een nieuwe Iphone (nu moet het de 16 pro zijn) en als die dan in de val van de illusie zit , betaalt die eerder aangegane leningen ook wel af. Wie geen poppenlijfje heeft, kan daarop geen aanspraak maken maar leent evenzeer toch. Want vraag eens hoeveel 10 procent is op 1000 bath en heel zelden zal je daarop het juiste antwoord krijgen. Dit is ook een realiteit en inderdaad ook wel een heel klein beetje cynisch beschreven.
En wat is de (een) rol van de farang in dit geheel?
Zo snel als geweten is, dat de (één van de) dochter, een buitenlander binnen gehaald heeft en bovendien in het buiteland woont, zijn ze daar, de loan- en andere sharks en zijn de mogelijkheden tot lenen uitzonderlijk groot. Tragiek is dat ouders, grootouders, broers, kortom alle gezinsleden , van deze mogelijkheden maar al te graag gebruik maken. Dochter in het buitenland, dus “rijk”….
Arme dochter.
Helaas waar.
De buitenlander is bij voorbaat steen rijk word gezien als flappentap en krijgt het geld zomaar aangewaaid.
Mijn vrouw heeft met zowat al haar zussen geen contact meer, ze is het eeuwige gebedel om geld spuug zat.
Je kan aan de gang blijven.
We hebben wel één keer geholpen, wegens een verkeersongeluk en daar uit voortvloeiende kosten had men geld bij een zwarte hypotheker geleend.
Die hebben we geholpen en uitgekocht.
Als die schuld voor luxe of een auto had geweest dan had ik echt niet geholpen.
Gr. Arno
Ik begrijp niet de rooskleurige vooruitzichten van groei in de ekonomie : hoe kan dat met zoveel mensen diep in de schuld?
De mensen in Thailand lenen veel en lossen weinig af. Vaak wordt in het informele circuit geld geleend om schulden in het formele circuit af te lossen. Nog erger: een woning die via de chanote in onderpand wordt gegeven bij loansharks. Triest is als geld geleend moet worden om schooluniformen voor de kinderen te financieren. Maar hoe het ook zij: huishoudschulden moet je los zien van overheidsschulden.
België kent aan totale huishoudschulden slechts een ratio van 58,4%, (Belgen houden hun geld graag op de bank),maar een overheidsschuld van 106,5% tov het BNP. Bij Nederland daarentegen is het omgekeerde het geval: aan huishoudschulden een ratio van 97,4%, (ondanks hun zuinige imago geven NL-ers geld graag uit), en die voor de overheidsschulden slechts 57,7%.
(bronnen: tradingeconomics.com/ceicdata.com)
Thailand heeft een fors huishoudschuldenprobleem, omdat anders dan in NL en BE er weinig aan duurzame activa tegenover staan. In NL zijn het voornamelijk hypotheekschulden, maar het onroerend goed die ervoor gefinancierd is, behoudt haar waarde, cq vergroot die waarde zelfs in de toekomst. Dat is in TH absoluut niet het geval. Condo’s zitten in een vrije val, en woningen verliezen elk jaar waarde. En dan zijn er in TH de niet aflosbare leningen die ruim 10% van het totale schuldengedoe betreffen.
https://www.nationthailand.com/business/economy/40043493
Pas verleden jaar heeft onder de PT-regering van Srettha de schuldenberg aandacht gekregen en is een soort van schuldsanering op touw gezet. Het heeft enige soelaas geboden.
https://www.bangkokpost.com/business/general/2933626/household-debt-falls-faster-than-expected
De verwachting dat het goed gaat met Thailand’s economie heeft te maken dat de overheidsschuld relatief klein is. Nogmaals ter vergelijking: NL 57,7%, BE 58,4: TH: 61,9% Valt alleszins mee! Dat TH afgelopen maanden in staat is gebleken de baht zeer sterk te houden tov euro en dollar, is ook een knap staaltje. https://www.bangkokpost.com/business/general
Moderator: graag een bron vermelding.
Die geldzucht wordt veroorzaakt door de hang naar status. De smartphone in een huis zonder stromend water, want.. met die smartphone is te pronken.
Ook het onderling helpen van “vrienden”, soms met zelf geleend geld is een reden. In NL laat men zo’n relatie vallen als een enorm blok radioactief kokend lood.
Het is natuurlijk makkelijk praten voor ons vanaf de zijlijn, feit is dat de welvaartskloof in Thailand een van de grootste is ter wereld.
De mensen aan de onderkant worden gehersenspoeld met reclames van producten die iedereen graag wil hebben maar voor hun onbereikbaar zijn.
Sparen is voor die groep bijna onmogelijk en daarom worden ze vaak het slachtoffer van loan sharks,wat doe je als plotseling je enige vervoermiddel het begeeft en je toch je kinderen naar school moet brengen, wat als je plots dure medicijnen moet hebben, een lening bij een bank kan je vergeten als productiemedewerker en zo zijn er nog tientallen voorbeelden waar wij geen weet van hebben.
De oplossing is simpel, de kloof moet kleiner worden en er moet een soort van sociale gemeentelijke bank komen.
De loan sharks moeten hard aangepakt worden en hopelijk doet karma zijn werk voor dit tuig van de richel.
De huidige regering heeft wat kleine stapjes gezet maar stuit nog op veel weerstand van de elite.
Helemaal mee eens voor wat betreft de kloof Geert, zag afgelopen dagen weer mensen onder de trappen naar de skytrainstations slapen, terwijl de ene na de andere supercar er langs rijdt. De belasting voor de rijken schijnt in verhouding erg laag te zijn, als de regering eens zouden beginnen met het verhogen hiervan en de opbrengst ten goede laten komen aan de allerarmsten en de opvang van daklozen zou dat de kloof m.i. al wat kunnen verkleinen. Neemt niet weg dat de status (zichtbaar gemaakt door te pronken met dure spullen) (wat hier ook alvaak genoemd is), voor veel Thai erg belangrijk is.
Precies. Gesymboliseerd door de PM die op 37 jarige leeftijd al 14 miljard baht aan assets heeft waaronder een wagenpark ter waarde van 67 miljoen baht.
Ik denk dat de Expat de situatie in Thailand waar het schulden betreft redelijk goed weergeeft. Ik wil er toch een paar opmerkingen over maken.
De suggestie wordt gewekt dat dit een typisch Thais probleem is, en dat is niet zo. Ook in Nederland zijn tussen de 10 en 20 procent van de schulden problematisch. Er zijn veel programma’s voor schuldsanering.
De suggestie dat veel schulden in Thailand te maken hebben met de lust voor overbodige luxe is niet waar. Dat zal wel voorkomen maar de meeste schulden zijn gewoon voor noodzakelijke uitgaven in huishouden en zaken.
Problemen met schulden zijn, zowel in Nederland als in Thailand, vaak het gevolg van onvoorziene omstandigheden: plotselinge werkeloosheid, ziekte of overlijden, een scheiding, Covid en faillissementen. De meeste Thais kunnen echt wel een goede inschatting maken van de financiële last van schulden.
Wel typisch voor Thailand zijn de misdadige loansharks, en voor veel arme Thais de beperkte toegang tot goedkopere bankleningen.
Ik mis dus ook in deze column meer begrip voor allerlei bijzondere omstandigheden. Het is eigenlijk alleen de schuld van die ‘domme Thais’. Meer begrip zou heel welkom zijn.
Ja inderdaad soms kan je het niet voorzien dat dit jaar de nieuwe iPhone 17 er alweer aankomt…
Het sociale opvangnetwerk is zeer beperkt in Thailand. Wanneer de armere Thai geconfronteerd wordt met onvoorziene (bv hospitalisatie) of te voorziene (schoolgeld elk jaar te betalen) voorvallen,
is dit meestal een financiele ramp, die hun draagkracht ver te boven gaat.
Tussen de Thai onderling, zowel tussen rijkere en mindervermogenden en tussen mindervermogenden zelf, is er een enorm gebrek aan empathie, laat staan spontane solidariteit .
Een voldoende sociale opvang kan enkel gefinancierd door ontvangsten uit belastingen en andere bijdragen door de inwoners van een land.
Uit een studie, weliswaar, daterend van 2019, door de BOT (nationale bank van Thailand) blijkt dat de informele economie (zwartwerk) 25 % bedraagt van het totale GDP (jaartotaal van het totale bedrag aan economische inkomsten uit zowel industriele als service sectoren) en zelfs 45 % bedraagt als men landbouw gebonden activiteiten uitsluit.
uitgave BOT FAQ nr 146 van juni 2019.
Denken jullie nu echt ,dat al die “mom and dad” winkeltjes en karretjes, ook maar 1 bath belastingen en/of bijdragen betalen… ook hier geldt, met alle respect voor bardames, “no money no honey”, in dit kader vertaald als geen bijdragen geen sociaal opvangnetwerk.
Beste Tino,
Je leest te selectief volgens mij. Dit lees ik ook:
– Banken lenen te gemakkelijk geld uit.
– Lage lonen en een krankzinnig scheve economie. Mensen werken zich te pletter in landbouw en toerisme, verdienen een fooi en lenen vervolgens om basisbehoeften te betalen.
– Ouders sluiten leningen af zodat hun kinderen naar scholen kunnen waar de muren niet afbrokkelen. Voor goede zorg moet ook betaald, dus vaak geleend worden.
– Gebrek aan goede financiële educatie.
Er staat dus niet dat het alleen maar de schuld is van de Thai.
De vergelijking met Nederland vind ik ook minder relevant, kijk vooral naar de andere ASEAN landen: De verhouding tussen huishoudschulden en het bruto binnenlands product (bbp) varieert aanzienlijk binnen de ASEAN-landen. Volgens gegevens van Trading Economics zijn de meest recente percentages als volgt:
Thailand: 89% (september 2024)
Maleisië: 69,1% (juni 2024)
Singapore: 44,9% (juni 2024)
Indonesië: 16,3% (juni 2024)
Bron: https://tradingeconomics.com/country-list/households-debt-to-gdp?continent=asia
En voor Nederland is die verhouding tussen huishoudschulden en het bruto nationaal product 94%. Vergelijkbaar met Thailand.
Graag de bron Tino, want daar zit vast hypotheekschuld bij en een eigen huis is ook weer vermogen. Maar wat wil je nu beweren, dat het in Thailand wel meevalt?
Zelfde bron als jij hierboven aangaf: tradingeconomics. Ik trek graag vergelijkingen tussen Thailand en Nederland. En: het valt in beide landen niet mee.
Geweldig, Rudy, dat je al mijn meer dan 300 artikelen op dit blog hebt gelezen. Kostte mij maanden noeste arbeid, allemaal verspilde moeite helaas.
“Tino Kuis woont al 45 jaar in Thailand, zegt hij, ” Vertel, waar heb ik dat gezegd?
Maak je niet druk, beste Tino. Tegenover een negatieve houding, staan tientallen medestanders die enorm veel hebben gehad en nog steeds hebben aan jouw verhelderende uitleg en informatie betreffende Thailand, haar mensen en hun samenleving. Natuurlijk is afgeven op gemakkelijker en als werkwoord zelfs gemakkelijker dan je willen oriënteren. En ons oriënteren op wat Thailand betekent en hoe het land in elkaar zit, is mede te doen dankzij jouw tientallen inzendingen, en niet op basis van ontkenning. Ga door met je inzet. Thailandblog is er groot door geworden.
Marnix en Tino, ik ervaar precies hetzelfde over mijn bijdragen. Van de waardering weet ik via de berichten in mijn e-mail.
Mijn eerste reactie aan Tino is helaas niet geplaatst. Een paar onruststokers fitten je op de millimeter af maar zelf iets schrijven, ho maar! Wel meeliften op de kennis van anderen en dat daarna afbreken omdat ze een andere mening hebben of kennis ontberen zoals in het verhaal van de klok en de klepel.
Het maakt het schrijven op internet er niet leuker op tenzij in een besloten medium met gelijkgestemden. Maar of dat nou verrijkt…
Die vergelijking gaat een beetje mank Peter in moslimlanden ligt het aangaan van schulden en rentes veel gevoeliger.
Klopt, in wezen gaat iedere vergelijking mank en zeker die met Nederland, die tot de rijkste landen ter wereld behoort. Dan hebben schulden een andere betekenis.
Mag ik het daar deels niet mee eens zijn?
Hoe kan je verklaren dat mensen standaard chronisch geld gebrek hebben. Het maakt niet uit of er maandelijks 12 k of 25 k binnengeharkt wordt maar in beide gevallen is de laatste week van de maand altijd hetzelfde verhaal dat het geld op is. Zal het te maken hebben dat zakgeld geven niet in de opvoeding zat?
Waarom is het in elk land hetzelfde liedje dat mensen zonder geld juist het meeste uitgeven aan uiterlijk vertoon en zeker met sociale media is het helemaal interessant om de schijn op te houden terwijl je amper Mama noedels kan veroorloven? Schulden links, rechts, boven en onder en vooral de schone schijn spelen, dat is ook best knap maar toch vrij dom of anders gezegd gewoon kop in het zand steken en we zien wel waar het eindigt.
Die onvoorziene omstandigheden zijn er maar zijn niet de oorzaak van de schuldenberg. Dat ligt nl. in het kinderlijke gedrag van rupsje nooit genoeg.
Degene die het wel op de rit hebben worden daarna weer lastig gevallen door de, in mijn ogen, parasieten.
Uiteindelijk is het allemaal geen rocket science maar discipline. Zelf kom ik ook uit een situatie van geld op na de eerste week van de maand en dan moet je een jaar of wat lijden. Leuk is anders maar je krijgt er wel wat voor terug en dat is rust en zien wat wel belangrijk is.
Degene met spaargeld krijgen het met de dag beter door het gedrag van mensen dat het geld op moet terwijl ze die luxe zich niet kunnen veroorloven en na jaren van naastenliefde stop ik ermee.
Ook dat is integratie, zoek het nu maar zelf uit en de bijdrage bij ooit een uitvaart is al gegeven.
De Thaise viendin van mijn zoon kreeg van haar broer de vraag of hij geld van haar kon lenen. Ze moest van mijn zoon vragen waar hij het geld aan wilde besteden. Hij wilde een stuk grond kopen om rijst op te zetten. Mijn zoon zei dat ze het stuk grond beter zelf kon kopen want dan heb je een stuk grond. Dan kan je broer het gebruiken. Als je het uitleent zie je het nooit terug en heb je niks. En zo heeft ze het gedaan.
Zou ik als Thai ook doen: het geld zit dan in elk geval onder Thai en niet meer bij de farang. Iedereen tevreden, zelfs de farang dus.
Gebrek een educatie ? Het is volgens mij meestal puur onverschilligheid en soms echte armoede .
Wat moet je nu met die dure spullen . Ik kan het wel kopen en heb er totaal geen behoefte aan .
Waarom zou de regering er echt concreet iets willen aan doen? Het overheidsapparaat ‘leent’ gratis van zijn bevolking door ‘corruptie’ en ‘zakkenvullerij’. En tja als mijn vervoermiddel het begeeft en ik ben niet goed bij kas, dan koop ik in mijn geval een Dacia (wat ik ook deed) en ga ik niet voor een flitsende auto. Een goedkope Oppo GSM i.p.v. een iPhone nummer zoveel maakt de dienst uit. Loansharks in Thailand lenen uiteraard gemakkelijker dan in BE en NL geld uit aan arm (ere) mensen. Ze weten ook wel dat de meeste arme Thai geprogrammeerd zijn door geldzucht en niet denken aan morgen. Trouwens er is nog altijd de loterij en wie weet passeert er wel nog een farang ..
Kan iemand mij hier geld lenen voor een ticket naar huis?
Net nog meegemaakt: geld lenen en daar loten van kopen. Je moet af en toe moeite doen om politiek correct te blijven.
Regel 1: Lenen betekent geven in Thailand. Leen nooit uit hier.
Anekdote Thais ‘lenen’.
Paar jaar geleden kwam long time estate security guard aan de gate, of hij 2000 thb kon lenen.
Ik antwoordde dat ik de mogelijkheid daartoe moest checken. Zou bij hem terugkomen.
Twee dagen later was hij verdwenen.
Bleek dat hij in de estate zo’n 60.000 THB had ‘gecollecteerd’.
Kijk, dat is nog eens een mooie job beeindigings bonus om mee naar home town te gaan 🙂
Hem nooit meer teruggezien op Phuket.
Ook vele jaren geleden ‘mijn’ dealer autoverkoper/ garage caretaker/regelaar op Phuket.
We hadden een prima, prettig professioneel contact.
Of ik hem 500.000 thb kon lenen voor een pelgrimage naar Mecca van zijn oude moeder.
Ook hier zei ik dat ik mijn financiën moest checken.
Bleek later dat hij reeds ontslag had genomen bij de autodealer op Phuket en kort daarna met de noorderzon was vertrokken.
Of hij nog andere cliënten waar hij een goede relatie mee had financieel heeft ‘verlicht’ weet ik niet.
Ik vind het wel interessant om al die meningen te lezen. Ze hebben vrijwel allemaal gelijk in meer of mindere mate. Iedereen heeft zo z’n ervaringen. En de schulden problematiek in Thailand is groot en is een feit. Dit steeds weer signaliseren is geen oplossing. Er moet iets veranderen in de mentaliteit van de Thaien. En dat kan alleen maar door educatie. Daar ligt een taak voor de opvoeders, ouders, grootouders, scholen en tv. De overheid zou daar het voortouw in moeten nemen.
De grootouders, die vaak een opvoedende en verzorgende rol spelen voor hun kleinkinderen zijn vaak analphabeet. Dat waren ze al in de tijd, dat ze zelf de zorg hadden van hun kinderen. Wat kan je van hen verwachten als het gaat om deze educatieve taken. Ik ben zelf van 1942 en mijn moeder heeft mij wat dat betreft gevormd en ik kan mij herinneren, dat in Nederfland het kopen op afbetaling de gewoonste zaak van de wereld was. Dat heb ik zelf maar 1 keer moeten doen vanwege een tv die het begaf. Dat was heel leerzaam. Door voorlichting en educatie moeten de Thaien leren om beter met hun geld om te gaan. Ik kan mij een training herinneren, die door mijn werkgever was georganiseerd: Bepaal voordat je je geld uitgeeft of het een “NEED” is of een “NICE TO HAVE”. Als ik terug kijk op de tijd, die het ook in Nederland heeft genomen om dit te verbeteren, dan heeft Thailand nog een lange weg te gaan. Maar er eens een start mee gemaakt moeten worden. met voorlichtende grogramma’s op tv en op school.
Je stipt 2 belangrijke zaken aan. Educatie: het hele eieren is dat de overheid zelf consumentisme in de hand werkt. Zoals je zelf zegt: dat gaat echt niet via ouders en opvoeders omdat zij zelf deel van het probleem zijn. Bekend is dat middeninkomens tot wel 10-tallen keren hun jaarloon lenen. En dat mag allemaal. Noch overheid noch institutionele geldverstrekkers checken hun financiële credibility. En het andere is dat NICE to HAVE een absolute NEED is. Dat moge uit bovenstaabde toch wel duidelijk zijn geworden. Vandaar dat er aan het leenGedrag en ook niet aan het leenBedrag een halt toe te roepen is. Afgelopen kwartaal is het totaal van de schuldenberg is gedaald omdat duizendtallen huishoudens hun schulden hebben kunnen saneren en tegen kwijtschelding van rentebetaling hun hoofdsom aan het aflossen zijn, onder voorwaarde dat er geen nieuwe leningen worden gesloten. Laten we zien wat 2025 brengt.
De werkelijkheid heeft mij ingehaald. Zei ik eergisteren dat de schuldenberg ietwat gedaald is als gevolg van een schuldsaneringsplan, Bangkok Post plaatst vandaag een artikel dat in het afgelopen kwartaal 2024 de schuldenberg is opgelopen van rond de 96 nu naar 104% van het BNP. Inclusief de informele leningen. Die zouden B98,5K gemiddeld per huishouden bedragen. Volgens diezelfde BKP in september 2024 hebben huishoudens ruim B600K gemiddeld schuld totaal, waarvan 30% informeel. https://www.bangkokpost.com/business/general/2935951/household-debt-ratio-climbs-to-104-in-q4