In Thailand werken naar schatting tussen de honderdduizend en bijna een miljoen sekswerkers. De meesten komen uit Isaan, het arme noordoosten waar landbouw nauwelijks bestaanszekerheid biedt. Ze sturen hun verdiensten naar familie thuis, betalen het schoolgeld van hun kinderen en bouwen zo het bestaan op dat het dorp hen niet kon geven.
Rond hun veertigste verandert dat verhaal. De inkomsten dalen, klanten zoeken jongere vrouwen en het werk wordt zwaarder. Een formele pensioenleeftijd kennen deze vrouwen niet. Wat ze wel kennen, is een schemerzone tussen werken en stoppen, waarin ze nergens recht op hebben en alles zelf moeten regelen.
Een wet die hen niet ziet
Sekswerk valt in Thailand onder de Prevention and Suppression of Prostitution Act uit 1996. Wie zich in een prostitutiegelegenheid bevindt voor seksuele doeleinden, riskeert formeel een maand cel of een boete tot 1000 baht (ongeveer 27 euro). In de praktijk wordt die wet zelden streng toegepast, en sinds eind 2023 verkeert Thailand in een fase die juristen “soft decriminalization” noemen. De politie mag sekswerkers niet meer beboeten voor klantenwerving. Die taak is verschoven naar het ministerie van Sociale Ontwikkeling.
Tegelijk ligt er al jaren een wetsvoorstel klaar dat sekswerk volledig zou legaliseren: de Sex Workers Protection Bill. Volgens juridische analyses is het voorstel een prioriteit voor de regeringscoalitie na februari 2026, maar of de wet er daadwerkelijk komt en wat hij betekent voor wie het werk al heeft verlaten, blijft onzeker. Voor de generatie die nu veertig is, komt elke verbetering in elk geval te laat.
Het magere vangnet
De Thaise overheid biedt drie vormen van bescherming voor ouderen, maar voor sekswerkers is alleen de magerste bereikbaar. Universele zorgverzekering geldt voor iedereen en dekt de basale gezondheidszorg, eventueel met een vrijwillige bijdrage van 30 baht per ziekenhuisbezoek.
De ouderdomstoeslag (Old Age Allowance) begint pas op je zestigste en is bescheiden. Een commissie van het Huis van Afgevaardigden noemde het bedrag al in 2022 ontoereikend en stelde voor om alle zestigplussers minimaal 3000 baht per maand te geven. In februari 2025 wees de regering dat voorstel af vanwege de kosten van ruim 400 miljard baht. Een vlakke uitkering van 1000 baht voor alle senioren staat nog wel op de agenda, maar is op het moment van schrijven geen wet.
| Inkomstenbron | Bedrag per maand | In euro |
|---|---|---|
| Ouderdomstoeslag 60-69 jaar | 600 baht | ongeveer 16 |
| Ouderdomstoeslag 70-79 jaar | 700 baht | ongeveer 19 |
| Ouderdomstoeslag 80-89 jaar | 800 baht | ongeveer 22 |
| Ouderdomstoeslag 90+ jaar | 1.000 baht | ongeveer 27 |
| Voorgesteld minimum (geen wet) | 3.000 baht | ongeveer 80 |
| Inkomen go-gobar Pattaya | 20.000 tot 60.000 baht | 540 tot 1.620 |
| Geld sturen naar familie | 5.000 tot 15.000 baht | 135 tot 405 |
De derde mogelijkheid zijn vrijwillige spaarprogramma’s voor de informele sector, waaronder het National Savings Fund uit 2015. De overheid legt een matching-bedrag bij, maar de deelname blijft laag. Sekswerkers stappen zelden in, omdat zelfs een inleg van honderd baht voelt als geld dat naar het dorp had gemoeten.
Vier wegen na de bar
Veldonderzoek en verhalen van hulporganisaties laten vier hoofdpatronen zien voor wat er met deze vrouwen gebeurt:
- Terugkeer naar het dorp. Dit is de grootste groep. De vrouw gaat terug naar Isaan of het noorden, helpt op het familieland en zoekt klusjes als koerier, in een 7-Eleven of als verzekeringsagent. Het leven in het dorp is goedkoper, maar het inkomen is een fractie van wat ze in Pattaya verdiende.
- Een eigen kleine onderneming. Wie genoeg heeft gespaard, opent een wasserette, marktstal, minimarkt of eetzaakje. Dit lukt alleen als er daadwerkelijk geld opzij is gezet, wat vaak niet zo is.
- Een buitenlandse partner. Voor velen is dit het feitelijke pensioenplan. Soms vertrekt de vrouw naar het buitenland, soms blijft ze in Thailand met maandelijkse steun. Het succespercentage is laag en de afhankelijkheid groot.
- Voortdurende kwetsbaarheid. Een onbekende maar substantiële groep blijft afhankelijk van losse klanten, familie of liefdadigheid. Sommigen schuiven door naar massagesalons in minder toeristische steden of worden mamasan in een bar.
In bars overziet vaak een oudere vrouw, een mamasan, de jongere meisjes. Het is een manier om in de sector te blijven zonder zelf nog actief te werken, maar het loon is bescheiden en de baan eindig.
Risico’s, valkuilen en wat je kunt doen
Het grootste risico is geen pensioenopbouw. Omdat het werk illegaal is, betalen barbazen geen sociale premies en bouwen vrouwen geen rechten op via de Social Security Fund. Vrijwillig instappen via Article 40 of het National Savings Fund kan, maar gebeurt zelden. Daarnaast speelt stigma in het dorp een grote rol. Volgens hulporganisatie Empower Foundation zorgt tachtig procent van de sekswerkers voor familie, maar terugkeer naar huis verloopt zelden geruisloos. Vrouwen worden anoniem geïnterviewd omdat ze door familie verstoten kunnen worden of door de gemeenschap geweerd. Andere valkuilen zijn schulden voor familie of een huis, gezondheidsschade door jaren nachtwerk en afhankelijkheid van een partner die kan overlijden of vertrekken.
Lezers die dichter bij dit thema staan, bijvoorbeeld door een Thaise partner of vriendin, kunnen praktisch het verschil maken:
- Bespreek het National Savings Fund openlijk. Een maandelijkse inleg van honderd baht, eventueel aangevuld door jou, bouwt over tien tot vijftien jaar een aanvullend potje op met een matching-bijdrage van de overheid.
- Controleer of ze geregistreerd staat op haar tabian baan, het Thaise huisregister, in haar geboorteprovincie. Zonder die registratie is de ouderdomstoeslag op haar zestigste lastig aan te vragen.
- Investeer in iets duurzaams in het dorp, niet in consumptie. Een rijstmolentje, een wasserette, een paar koeien of een stuk landbouwgrond geeft op termijn meer zekerheid dan een nieuwe pick-up.
- Maak afspraken op papier. Geld dat je leent of geeft voor land of een huis hoort vastgelegd, anders wordt het bij ruzie of overlijden vrijwel zeker betwist.
- Praat over een testament. Thaise erfregels werken anders dan in Nederland of België, en zonder testament komt jouw deel van een gezamenlijk huis of bezit niet automatisch bij haar terecht.
Slot
Voor de meeste Thaise vrouwen is uittreding uit de seksindustrie geen pensionering, maar een terugval. De wet erkent hun werk niet, dus bouwen ze geen rechten op. Het vangnet begint pas op hun zestigste en is met 600 baht per maand symbolisch. Wie geen spaargeld, onderneming of partner heeft, vult het gat met de informele economie van het dorp.
Bronnen: OECD, U.S. Social Security Administration, World Bank, Bangkok Post, Nation Thailand, NPR, The Pattaya News, Prachatai English, Empower Foundation, SWING Foundation, Tilleke & Gibbins, Siam Legal, Hidden Compass, Hardstories.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado10 mei 2026Wat is een gangbare toelage voor je Thaise partner per maand?
Achtergrond10 mei 2026Wat gebeurt er met Thaise sekswerkers na hun veertigste?
Achtergrond10 mei 2026Waarom Isaan al generaties het armste deel van Thailand is en ook blijft
Achtergrond10 mei 2026Thaise bunkhun raakt relaties met Nederlandse en Belgische mannen