Of je in Thailand prettig zonder auto kunt leven, hangt daarom nauwelijks van Thailand als land af. Het hangt af van je postcode.
In een appartement bij een BTS-station in Bangkok kun je jarenlang wonen zonder zelfs maar over een auto na te denken. In een dorp buiten Udon Thani ben je zonder eigen vervoer na twee dagen afhankelijk van je partner, de buurman of die neef met de pick-up die altijd zegt dat hij “over tien minuten” komt.
In Bangkok mis je vooral de auto die je niet hebt
Woon je in Bangkok op loopafstand van de BTS of MRT, dan is een eigen auto vaak meer last dan gemak. Je pakt de trein naar een winkelcentrum, het ziekenhuis of een restaurant. Voor het laatste stuk neem je een taxi of motortaxi. Een krat water, zak rijst of nieuwe ventilator laat je bezorgen.
Dat werkt goed, zolang “dicht bij de BTS” ook echt dicht bij de BTS betekent.
Makelaars rekken dat begrip nogal op. Een appartement kan volgens de advertentie vlak bij station On Nut liggen, terwijl je eerst achttien minuten langs een drukke weg moet lopen. Om twee uur ’s middags, bij 35 graden, voelt achttien minuten anders dan op Google Maps. Zeker wanneer de stoep halverwege ophoudt en je langs geparkeerde scooters moet schuifelen.
Toch blijft Bangkok de beste Thaise stad voor een leven zonder auto. Je hoeft niet te parkeren, staat niet zelf achter het stuur in de file en betaalt alleen voor vervoer wanneer je het gebruikt. Een rit van een paar kilometer kost vaak minder dan wat je in Nederland voor een uur parkeren kwijt bent.
Er zit ook een merkwaardige kant aan. Sommige mensen kopen in Bangkok een auto en gebruiken hem daarna zo weinig mogelijk, omdat iedere rit vooraf al vermoeiend klinkt.
In Pattaya en Hua Hin bepaalt je straat hoeveel vrijheid je hebt
Ook in Pattaya, Jomtien en Hua Hin kun je zonder auto wonen. Maar je moet je woning daar bijna kiezen alsof je een klein vervoersplan maakt.
In Jomtien is wonen langs de route van de bahtbus heel wat anders dan een huis huren in een rustige woonwijk achter Sukhumvit Road. Aan Beach Road stap je voor een klein bedrag in en uit. Verder landinwaarts moet je voor bijna iedere rit een taxi bestellen.
In Hua Hin geldt ongeveer hetzelfde. Rond het centrum, Market Village, Bluport en de kust heb je winkels, restaurants, banken en klinieken dichtbij. Woon je aan de andere kant van de spoorlijn, diep in een woonproject of richting een golfbaan, dan verandert een simpel bezoek aan de supermarkt in een retourrit.
Dat hoeft geen ramp te zijn. Je bestelt een Grab, laat boodschappen brengen en huurt af en toe een chauffeur. Alleen moet je niet doen alsof die rustige villa van 15.000 baht per maand net zo praktisch ligt als een kleiner appartement midden in de stad.
De lagere huurprijs verdwijnt soms stukje bij beetje in taxiritten. Nog vervelender is het wachten. Vooral ’s avonds, bij regen of rond een feestdag. Je staat dan niet dramatisch gestrand. Je staat gewoon onder een afdak naar kleine autootjes op een scherm te kijken.
Chiang Mai lukt, tot je buiten Chiang Mai wilt zijn
In het centrum van Chiang Mai kun je veel lopend, met een songthaew of via een ritapp doen. De oude stad, Nimman en Santitham hebben genoeg winkels, restaurants, markten en koffiezaken om je dagelijkse leven klein te houden.
Dat laatste is belangrijk. Zonder auto ga je anders leven.
Je plant minder losse ritten. Je doet boodschappen voor meerdere dagen. Je kiest een tandarts in de buurt en niet die ene Nederlandstalige kliniek aan de andere kant van de stad. Een restaurant op vier kilometer afstand voelt soms ineens ver, terwijl je voor een tempel op zestig kilometer zonder nadenken een dagtocht boekt.
En dan is er de rookperiode. Lopen en wachten langs de weg zijn in maart en april een stuk minder aantrekkelijk wanneer de lucht grijs is en je aan het einde van de middag de bergen nauwelijks nog ziet. Een auto lost de luchtvervuiling niet op, maar je zit tenminste niet twintig minuten achter in een open songthaew.
Op Phuket kan zonder auto behoorlijk duur worden
Op Phuket rijden bussen en er zijn ritapps, maar de afstanden zijn groot en de populaire plaatsen liggen verspreid. Patong, Phuket Town, Kata, Rawai en de luchthaven lijken op de kaart redelijk bij elkaar te liggen. Tijdens de rit merk je pas hoeveel heuvels, bochten en langzaam verkeer ertussen zitten.
Woon je langs een bruikbare busroute en blijf je meestal in dezelfde omgeving, dan kan het zonder auto. Woon je in Rawai en moet je regelmatig naar Phuket Town, Patong of een ziekenhuis elders op het eiland, dan tikken de ritten snel aan.
Een enkele taxirit valt mee. Vier of vijf per week beginnen op een maandbedrag te lijken.
Op Koh Samui speelt hetzelfde. Je kunt er zonder auto leven, maar je betaalt voor iedere spontane ingeving. Even naar een ander strand, een vriend bezoeken of bij een grote supermarkt langsgaan: telkens moet je vervoer regelen. Sommige mensen kopen daarom een scooter. Dat is goedkoper en makkelijk, maar bij tropische regen, in het donker of met zware boodschappen voelt een scooter minder romantisch dan in de verhuurfolder.
In een Isaans dorp ben je zonder auto zelden echt zelfstandig
In een dorp in de Isaan kan een kleine winkel op loopafstand liggen. Voor eieren, instantnoedels, ijs en een fles vissaus red je je dus wel. Voor een ziekenhuis, bank, bouwmarkt of groot winkelcentrum moet je meestal naar de stad.
Dan begint het vragen.
Kan iemand je brengen? Wanneer gaat je partner die kant op? Is de buurman vandaag thuis? Past je afspraak misschien rond de schooltijden van een familielid?
Thaise families lossen zulke dingen vaak soepel op. Er is bijna altijd wel iemand met een pick-up. Maar comfortabel is iets anders dan oplosbaar. Zeker wanneer je graag zelf bepaalt hoe laat je vertrekt en wanneer je weer naar huis gaat.
Een scooter helpt, vooral voor korte afstanden. Toch blijft het een open voertuig op wegen waar honden oversteken, vrachtwagens rakelings passeren en verlichting buiten de dorpen soms nauwelijks aanwezig is. Overdag naar de markt is één ding. Om negen uur ’s avonds met koorts naar een ziekenhuis rijden is iets anders.
Dan wil je een auto. Of iemand met een auto die zijn telefoon opneemt.
Bezorgapps lossen veel op, maar niet alles
Zonder bezorgdiensten zou een leven zonder auto in Thailand een stuk lastiger zijn. Maaltijden, boodschappen, medicijnen en huishoudelijke spullen komen inmiddels in veel steden tot aan je deur.
Dat scheelt vooral bij de vervelende aankopen. Drinkwater, wasmiddel, kattenvoer, een doos kokosmelk. Spullen die je prima kunt tillen, maar liever niet vijfhonderd meter door de hitte draagt.
Buiten de grotere steden wordt het aanbod snel kleiner. Het adres kan binnen het bezorggebied vallen, maar chauffeurs accepteren de bestelling niet altijd. Soms belt iemand om te vragen waar je precies woont, terwijl je adres, locatiepin en naam van het woonproject al in de app staan. Daarna volgt meestal een gesprek waarin jij gebrekkig Thais spreekt en de chauffeur opvallend snel Thais.
Vaak komt het alsnog goed.
Reken niet alleen de taxiritten uit
Een paar ritten per week kosten meestal minder dan een eigen auto. Bij een auto betaal je de aanschaf, verzekering, belasting, onderhoud, banden en reparaties. Ook een auto die stilstaat, kost geld.
Stel dat je twintig dagen per maand twee ritten van 150 baht maakt. Dan betaal je 6.000 baht per maand. Met langere ritten, uitstapjes en wachttijd kan dat richting 10.000 baht gaan. Nog steeds kan dat goedkoper zijn dan autobezit.
Maar geld is maar een deel van de rekensom.
Een auto betekent dat je om zeven uur ’s ochtends naar een arts kunt vertrekken zonder eerst in een app te kijken. Je kunt boodschappen in de achterbak laten staan. Je kunt een weekend weg zonder uit te zoeken of er op de terugweg nog vervoer beschikbaar is.
Aan de andere kant moet je zelf rijden. In Thailand is dat niet altijd een genoegen. Een brommer komt links voorbij, een pick-up rechts, iemand stopt zonder reden en de bestuurder achter je vindt dat een rood verkeerslicht vooral een voorstel is.
Kies eerst je woning en beslis daarna over die auto
Wil je zonder auto leven, zoek dan geen woning op basis van het aantal slaapkamers en het zwembad. Loop eerst de buurt door.
Hoe ver is de supermarkt echt? Kun je ’s avonds veilig naar een restaurant? Is er een apotheek in de buurt? Kun je een taxi krijgen wanneer het regent? En hoe ziet die wandeling eruit als je knie opspeelt of je met griep naar een kliniek moet?
Een goedkoper huis buiten de stad kan heerlijk rustig zijn. Je hoort vogels, hebt een tuin en misschien zelfs uitzicht op bergen. Rond zes uur begint ergens een haan die kennelijk in een andere tijdzone leeft. Dat hoort er ook bij.
Maar rust en vrijheid zijn niet hetzelfde. Zonder eigen vervoer kan zo’n huis op sommige dagen vooral ver van alles liggen.
In Bangkok en centrale delen van Pattaya, Jomtien, Chiang Mai of Hua Hin kun je comfortabel zonder auto wonen. Op eilanden, in buitenwijken en op het platteland lever je meer zelfstandigheid in. Dat hoeft je niet tegen te houden. Je moet alleen vooraf eerlijk bedenken hoeveel je wilt lopen, hoeveel je wilt plannen en hoe vaak je bereid bent iemand te bellen voor een rit.
De goedkoopste woning is soms het huis waarvoor je na drie maanden alsnog een auto koopt.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Opinie12 juli 2026TB-opiniestuk: Vier premiers verder ligt er nog altijd geen meter spoor naar U-Tapao
Vliegtickets12 juli 2026Vliegdeals Thailand zondag 12 juli 2026: Amsterdam naar Bangkok vanaf 476 euro met overstap
Achtergrond12 juli 2026Duizenden lege condo’s in Thailand: speculatie, overbouw of witwassen?
Analyse11 juli 2026Analyse: Thailand verliest economisch terrein aan sneller groeiende ASEAN-buren
De schrijver lijkt er, bewust of onbewust, vanuit te gaan dat iemand zonder auto automatisch geen vervoer heeft. Dat is een vreemde manier van denken, als je het mij vraagt.
Je kunt ook goed op weg met een motor of saleng. Een auto heb je niet per se nodig.
Ik woon in een dorp in Isaan.
Als ik naar de stad wil bel ik de taxicentrale, die stuurt een taxi, die me naar de stad brengt, op me blijft wachten en me weer naar huis brengt.
Daar kan een eigen auto niet tegenop.
Inderdaad Rudolf, voor de prijs van een wagen kan je al heel veel taxi’s nemen. En dan zijn er nog de jaarlijks terugkerende kosten (garage, verzekering, taxen, …).
En wordt je al wat ouder dan hoef je je geen zorgen te maken over het alsmaar drukker wordende verkeer.
En wees eens eerlijk, hoeveel van de tijd staat je wagen gewoon stil bij je thuis. Ik gebruik die misschien 2 keer per week.
Zou me geen leven zonder auto kunnen voorstellen.
Op de eerste plaats omdat ik graag auto rij maar ook het gemak.
Ff naar de winkel.
Ff naar de dochter
Ff iets gaan eten
Ff naar de familie etc
Wij wonen in BKK en het OV en tsxigebeuren is best geregeld hier, maar het gemak van de eigen auto weegt bij mij zwaarder dan de kosten. Ook gaan we nog wel eens op familiebezoek, 1000 km zuidelijker en dan geniet ik van het bezoek aan de familie, maar zeker net xo veelnvan de rit van 1000 km.