Duizenden Thaise vrouwen ruilden hun dorp in Isaan in voor de bars van Pattaya of een huwelijk in het buitenland. Ze deden het voor hun kinderen. Nu die kinderen volwassen zijn, vertellen ze hun eigen verhaal: over een moeder die alles opofferde, en over de prijs die zij daar zelf voor betaalden.
Achter het neon van Walking Street en Nana Plaza leven vrouwen met een dubbel verhaal. In Thailand betekent het woord “barlady” tegelijk redding en schande. Onderzoek en journalistiek laten zien hoe deze vrouwen tussen die twee polen manoeuvreren, en hoe ze het label een eigen, draaglijke betekenis geven.
Het Thaise halfbloedkind heeft een vreemde dubbelpositie. Het ene moment kijkt het je aan vanaf een gigantische reclamezuil langs de snelweg in Bangkok, het volgende moment krijgt het op school te horen dat het “niet echt Thais” is. Wie een luk khrueng in Thailand werkelijk is, hangt af van iets onverwachts: huidskleur.
Wat gebeurt er als een Thaise vrouw na jaren in Europa haar koffers pakt en terugkeert naar haar dorp in Isaan? Voor sommigen voelt het als een zachte landing tussen familie en bekenden. Voor anderen is het een tweede ontworteling, dit keer in het land waar ze geboren zijn. Re-integratie of stigma, het ligt zelden zwart-wit.
