Thailand scoort al jaren relatief laag op internationale vergelijkingen van Engelse taalvaardigheid. Toch vertelt zo’n landelijk gemiddelde maar een deel van het verhaal. Wie alleen naar een totaalscore kijkt, mist de grote verschillen tussen Bangkok en de provincies, tussen toeristische centra en landelijke gebieden, en tussen beroepen waarin Engels dagelijks nodig is en functies waarin dat nauwelijks zo is.
Dat onderscheid is belangrijk als je eerlijk wilt beoordelen waarom het Engels in Thailand vaak beperkt blijft. Het probleem zit niet in één oorzaak en ook niet in een vermeend gebrek aan talent. Het gaat om een samenspel van geschiedenis, onderwijs, sociale ongelijkheid, taalstructuur en blootstelling. Juist daardoor kan het niveau in de ene omgeving opvallend goed zijn en elders duidelijk achterblijven. Een genuanceerd beeld vraagt daarom om meer dan de bekende stereotype opmerking dat Thai slecht Engels spreken.
Engels bleef in Thailand lang een vreemde taal
De historische achtergrond maakt veel duidelijk. Thailand heeft nooit dezelfde relatie met het Engels gehad als bijvoorbeeld Maleisië of de Filipijnen. In die landen groeide Engels veel sterker uit tot een bestuurlijke, maatschappelijke of onderwijsgerelateerde taal. In Thailand bleef Engels vooral een vreemde taal voor contact met het buitenland, diplomatie, handel en later toerisme. Het Thais bleef vanzelfsprekend de dominante taal van overheid, school en dagelijks leven.
Dat historische verschil werkt nog steeds door. Wanneer een taal niet diep in instellingen verankerd raakt, blijft de motivatie om die taal breed en actief te beheersen beperkter. Engels was in Thailand lang vooral iets voor elites, stedelijke kringen en internationale contacten. Pas later kreeg het vak een bredere plaats in het onderwijs. Daardoor begon Thailand vanuit een andere positie dan sommige buurlanden, en dat zie je nog terug in de mate waarin Engels in de praktijk wordt gebruikt. Belangrijke historische punten zijn:
- Engels kreeg in Thailand nooit de status van tweede bestuurstaal.
- Het vak groeide pas later uit tot een breed schoolvak.
- De taal bleef lang gekoppeld aan elites, handel en buitenlandse contacten.
- De afstand tussen schoolengels en dagelijks gebruik bleef daardoor groot.
Het onderwijs is ambitieus op papier, maar ongelijk in uitvoering
In het huidige onderwijs zit een groot deel van de verklaring. Thailand heeft wel degelijk beleid om het Engels te verbeteren. Er zijn internationale streefniveaus ingevoerd, er is aandacht voor docententraining en de overheid erkent dat betere taalvaardigheid nodig is voor economie, toerisme en internationalisering. Op papier lijkt dat logisch en ambitieus. In de praktijk is de uitwerking veel minder gelijkmatig.
Een hardnekkig probleem is de kwaliteit van het docentenkorps. Recente analyses grijpen nog steeds terug op oudere metingen waaruit bleek dat veel docenten Engels zelf geen sterk functioneel niveau hadden. Dat is geen detail. Als een leraar vooral regels uitlegt maar zelf weinig zekerheid heeft in spreken en luisteren, komt die beperking direct terug in de klas. Thailand probeert dit wel te verbeteren met bijscholing en scherpere eisen voor nieuwe docenten, maar zulke achterstanden werk je niet snel weg.
Daarnaast zijn de verschillen tussen scholen groot. Vooral in landelijke gebieden en kleinere scholen is het moeilijker om goede leraren aan te trekken en vast te houden. Ook moeten docenten daar soms lesgeven buiten hun eigen vakgebied. Daardoor krijgt een leerling in Bangkok of op een sterke privéschool vaak een heel andere Engelse basis dan een leerling in een afgelegen provincie.
De lespraktijk legt te veel nadruk op regels en te weinig op spreken
Niet alleen de kwaliteit van docenten speelt mee, ook de manier van lesgeven zelf. In Thailand is Engels lang onderwezen via grammatica, woordjes, vertalen en examenvoorbereiding. Leerlingen leren dan vooral hoe taal in theorie werkt, maar oefenen minder met echte gesprekken, luistervaardigheid en spontane reactie. Dat levert een bekend patroon op: iemand kent schoolregels, maar blokkeert zodra een buitenlander iets vraagt.
Dat verschil tussen kennis en gebruik is cruciaal. In de praktijk beoordelen toeristen en expats het Engelse niveau meestal op spreken en begrijpen, niet op schriftelijke grammatica. Als een leerling jarenlang vooral leert invullen, overschrijven en memoriseren, ontstaat er geen vanzelfsprekende spreekvaardigheid. Onderzoekers zien daarom al langer dat communicatief taalonderwijs wel als ideaal wordt genoemd, maar in de klas lang niet altijd goed wordt uitgevoerd. Je ziet dat terug in veel concrete situaties:
- leerlingen durven weinig te spreken uit angst om fouten te maken;
- uitspraak krijgt vaak minder aandacht dan grammatica;
- luisteren naar natuurlijk gesproken Engels komt te weinig aan bod;
- examens belonen reproductie meer dan echte communicatie;
- docenten vallen in de praktijk vaak terug op uitleg in het Thais.
Dat betekent niet dat leerlingen niets leren. Het betekent wel dat het geleerde te vaak passief blijft. Zolang Engels vooral een toetsvak is en geen gebruikstaal, blijft het praktische niveau achter.
Uitspraak, klanken en ritme maken Engels voor Thai extra lastig
Een deel van het probleem ligt niet in inzet of intelligentie, maar in de taalkundige afstand tussen Thais en Engels. Die afstand is groot. Thai werkt met tonen, terwijl Engels veel sterker leunt op klemtoon en ritme. Bovendien bevat het Engels meerdere klanken die in het Thais niet of nauwelijks voorkomen. Daardoor ontstaan systematische uitspraakproblemen die zelfs bij mensen met redelijke kennis blijven bestaan.
Dat is belangrijk, omdat buitenlanders taalvaardigheid vaak verwarren met verstaanbaarheid. Iemand kan best weten wat hij wil zeggen, maar als de uitspraak sterk afwijkt van wat een luisteraar verwacht, wordt het al snel als zwak Engels gezien. Uit onderzoek blijkt juist dat in het contact tussen Thai en buitenlandse luisteraars vooral de fonologische kant problemen oplevert. Met andere woorden: niet de grammatica, maar de klankkant zit vaak het meest in de weg. Typische obstakels zijn:
- Engelse klanken die in het Thais ontbreken;
- moeite met woordklemtoon;
- een ander spreekritme dan in het Engels;
- verwisseling van medeklinkers;
- beperkte training in natuurlijke uitspraak.
Daarom kun je niet eerlijk zeggen dat het probleem puur onderwijskundig is. Het is ook een kwestie van taalstructuur en fonetische afstand. Juist die combinatie maakt het leren van goed verstaanbaar Engels voor veel Thai extra lastig.
Sociale klasse, regio en opleiding bepalen sterk hoe goed iemand Engels leert
Thailand kent geen gelijk speelveld. Wie opgroeit in Bangkok, op een goede school zit, internet en Engelstalige media tot zijn beschikking heeft en later in een internationale werkomgeving terechtkomt, heeft veel meer kansen om Engels echt te leren dan iemand in een armere of landelijke omgeving. Dat verschil is geen bijzaak, maar een hoofdverklaring.
Officiële onderwijsgegevens laten zien dat Thailand flinke verschillen kent tussen stedelijke en landelijke leerlingen en tussen sterkere en zwakkere sociaaleconomische groepen. UNICEF en OESO wijzen op achterstanden die niet alleen over geld gaan, maar ook over schoolkwaliteit, taalomgeving en toegang tot kansen. Dat werkt direct door in vreemde talen. Engels groeit vooral waar er geld, tijd, kwaliteit en praktische noodzaak zijn. Een beknopt overzicht maakt dat verschil duidelijk:
| Groep of context | Kenmerk van de praktijk | Gevolg voor Engels |
|---|---|---|
| Bangkok en grote steden | meer goede scholen, meer internationale contacten | gemiddeld hoger niveau |
| Landelijke provincies | minder middelen, minder blootstelling, vaker docententekorten | gemiddeld lager niveau |
| Hoger opgeleiden | meer toegang tot kwaliteit, media en vervolgonderwijs | vaker beter functioneel Engels |
| Lager opgeleiden | minder oefenkansen en minder praktische noodzaak | vaker beperkter niveau |
| Toeristische gebieden | dagelijks contact met buitenlanders | sneller functioneel spreekniveau |
| Lokale sectoren zonder internationale rol | weinig noodzaak om Engels te gebruiken | kennis blijft passief |
Over hoger en lager opgeleiden moet je wel precies blijven. Er is geen perfecte recente landsmeting die alles tot achter de komma uitsplitst. Maar de samenhang tussen sociaaleconomische positie, schoolkwaliteit en taaluitkomst is wel duidelijk. Daarom is het misleidend om te doen alsof alle Thai onder dezelfde omstandigheden Engels leren.
Bangkok is gemiddeld sterker, maar de provincies zijn geen uniforme achterblijver
Het onderscheid tussen Bangkok en de provincies is echt, maar ook hier is nuance nodig. Bangkok scoort in internationale vergelijkingen duidelijk hoger dan veel andere delen van Thailand. Dat is logisch. De hoofdstad heeft meer internationale bedrijven, betere scholen, meer buitenlanders, meer Engelstalige diensten en meer sectoren waarin Engels nuttig is. Voor veel inwoners is Engels daar geen abstract schoolvak, maar een werkmiddel.
Toch moet je oppassen voor een te simpele tegenstelling. Niet elke provincie scoort laag en niet elke Bangkokiaan spreekt goed Engels. Sommige steden buiten Bangkok doen het juist relatief goed, vooral plaatsen met toerisme, grenshandel, internationale logistiek of grote universiteiten. Andere gebieden scoren zwakker, zeker waar de economie lokaler is en het onderwijs minder sterk. Het verschil loopt dus niet alleen langs de lijn hoofdstad versus provincie, maar ook langs economie, beroep, schoolkwaliteit en internationale openheid.
Dat zie je ook in het dagelijks leven. In een hotel, internationale kliniek of moderne winkel in een toeristisch centrum red je je vaak prima in het Engels. Maar op een lokaal overheidskantoor, in een gewone buurtwinkel of buiten toeristische zones wordt dat veel minder vanzelfsprekend. Dat is geen tegenstrijdigheid, maar precies hoe ongelijk het systeem is opgebouwd.
Sectoren verschillen sterk in hun praktische taalniveau
Wie zegt dat Thai slecht Engels spreken, vergelijkt vaak appels met peren. Iemand baseert zijn oordeel bijvoorbeeld op een taxichauffeur, een verkoper op een lokale markt of een baliemedewerker op een districtskantoor. Dat zijn echter niet automatisch de groepen die het meeste Engels nodig hebben. In sectoren waar Engels dagelijks een rol speelt, ligt het niveau vaak veel hoger.
Toerisme is het duidelijkste voorbeeld. Hotels, luchtvaart, internationale horeca, reisorganisaties en delen van de retailsector investeren in praktisch Engels, omdat het direct geld oplevert. In zulke omgevingen is het taalgebruik vaak functioneel, doelgericht en voldoende voor klantcontact. In projectmanagement, internationale handel en delen van de zakelijke dienstverlening zie je hetzelfde. Daartegenover staan sectoren waarin Engels weinig rendement oplevert en dus minder actief wordt onderhouden. Globaal kun je dit onderscheid maken:
- Toerisme en hospitality: vaak functioneel en redelijk tot goed Engels;
- Internationale handel en projectwerk: meestal hoger niveau;
- Onderwijs: sterk wisselend, afhankelijk van instelling en docent;
- Lokale dienstverlening: vaak beperkt tot eenvoudige standaardzinnen;
- Overheid: sterk afhankelijk van locatie, functie en publiek contact.
Voor de overheid geldt extra dat het beeld erg gemengd is. In centrale of internationale functies kan het niveau behoorlijk zijn, maar in lokale overheidsomgevingen is Engels vaak geen dagelijkse werktaal. Daardoor zijn de ervaringen van buitenlanders met ambtenaren heel wisselend.
Toerisme en internationalisering helpen, maar lossen het kernprobleem niet op
Thailand is een toeristisch land, en daarom denken veel buitenstaanders dat Engels overal wel voldoende aanwezig zal zijn. Dat is een misverstand. Toerisme creëert pockets van functioneel Engels, maar het verandert niet automatisch het nationale taalniveau. Wie werkt in een resort, hotel, duikschool of internationale kliniek leert Engels sneller dan iemand die in een puur lokale omgeving werkt. Maar dat effect blijft vaak beperkt tot specifieke plekken en functies.
Internationalisering heeft wel invloed. Jongeren en werkenden komen vaker in aanraking met Engelstalige muziek, series, video’s, games en sociale media. Dat vergroot blootstelling en verlaagt soms de drempel. Toch is blootstelling alleen niet genoeg. Zonder goede begeleiding, oefening en noodzaak blijft veel kennis passief. Je begrijpt dan losse woorden of standaardzinnen, maar bouwt nog geen soepel niveau op voor echte gesprekken.
Dat is precies waarom de vooruitgang ongelijk verloopt. In bepaalde milieus wordt Engels zichtbaar beter. In andere contexten verandert er weinig. Het land beweegt dus wel, maar niet overal in hetzelfde tempo.
Het probleem is structureel, maar verbetering is wel zichtbaar
De vraag is dan of het om een hardnekkig structureel probleem gaat of om een situatie die geleidelijk verbetert. Het antwoord is eigenlijk beide. Ja, het probleem is structureel. Dat blijkt uit de terugkerende combinatie van zwakke onderwijsbasis, regionale ongelijkheid, een lange traditie van grammatica gericht onderwijs en fonetische barrières. Zulke problemen verdwijnen niet vanzelf.
Tegelijk zijn er tekenen van verbetering. Thailand scherpt de eisen voor docenten aan, investeert in training en probeert meer communicatieve vaardigheden in het onderwijs te brengen. Jongere generaties hebben ook meer toegang tot Engelstalige media en internationale contacten dan eerdere generaties. Vooral in stedelijke en beroepsmatige niches zie je daardoor wel degelijk vooruitgang.
Wat je dus niet eerlijk kunt zeggen, is dat er niets verandert. Maar je kunt evenmin zeggen dat het probleem grotendeels is opgelost. De realiteit is dat verbetering zichtbaar is in delen van de samenleving, terwijl het landelijke gemiddelde nog duidelijk beperkt blijft.
Het stereotype klopt deels, maar is als algemene uitspraak te grof
Het bekendste misverstand is dat Thai als groep slecht Engels spreken. Die formulering is te grof. Ze negeert de verschillen tussen regio’s, leeftijdsgroepen, opleidingsniveaus en beroepssectoren. Bovendien gaat ze voorbij aan het feit dat veel communicatieve problemen vooral zitten in uitspraak, luistergewenning en context, niet altijd in gebrek aan woordenschat of grammaticale basis.
Een tweede misverstand is dat toerisme automatisch betekent dat heel Thailand goed Engels zou moeten spreken. Dat is niet realistisch. Toerisme concentreert zich ruimtelijk en economisch. Buiten die zones is het gebruik van Engels vaak veel beperkter. Een derde misverstand is dat lage scores in internationale indexen betekenen dat werkelijk iedereen laag scoort. Zulke metingen zijn nuttig, maar hebben beperkingen en vertegenwoordigen nooit perfect de hele bevolking. De eerlijkste samenvatting is daarom:
- het gemiddelde praktische niveau ligt in Thailand relatief laag;
- de oorzaken zijn vooral structureel en niet cultureel;
- de verschillen binnen Thailand zijn groot;
- uitspraak en verstaanbaarheid spelen een grotere rol dan vaak wordt gedacht;
- verbetering is zichtbaar, maar ongelijk verdeeld.
Het beeld dat Thai slecht Engels spreken, bevat dus een kern van waarheid, maar wordt onjuist zodra het als algemene eigenschap van alle Thai wordt gepresenteerd.
Thailand laat zien dat taalvaardigheid vooral groeit waar goed onderwijs, praktijk en noodzaak samenkomen. Het beperkte Engels in Thailand komt vooral voort uit historische keuzes, ongelijk onderwijs, grammatica gericht lesgeven, taalafstand en sociale verschillen. Het stereotype klopt dus maar ten dele. Als algemene uitspraak over alle Thai is het te simpel en te hard.
Bronnen: EF EPI, OESO, UNICEF Thailand, British Council, ERIC, MDPI
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Nieuws uit Nederland en Belgie4 juni 2026Politie linkt doodgestoken Brit aan dubbele moord op Pieter Hoovers en zijn Thaise vrouw Tae
Hotels4 juni 2026Tien betaalbare hotels op loopafstand van de Belgische ambassade in Bangkok
Hotels4 juni 2026Hotels dichtbij de Nederlandse ambassade in Bangkok: 10 betaalbare aanraders
Vliegtickets4 juni 2026Duurder vliegen naar Thailand: de Straat van Hormuz bepaalt de prijs van je winterticket
Als je een communicatie probleem hebt, schiet het niet op om geïrriteerd te raken en de ander aan te wijzen als schuldige. De enige mogelijke oplossing is om te kijken of je zelf iets kunt veranderen. Ik hoor vaak Engelstaligen in rap Engels of met een sterk accent tegen de Thai spreken. Dat schiet sowieso niet op. Langzaam, duidelijk en met eenvoudige woorden helpt al heel erg.
Voor mensen die langere tijd in Thailand verblijven is het leren van de Thaise taal echt een aanrader. Goed Thai leren is lastig, maar een beetje basis Thai is gewoon een kwestie van doorzetten. En als je klaagt dat dat te moeilijk voor je is, kun je de Thai ook niet verwijten dat ze slecht Engels spreken.
Een Thai zou zogezegd met moeite bekwaam zijn om Engels te leren, en dus mogen we hem niet als schuldige aanwijzen. Dat is een gemakkelijke redenering. Volgens die logica moeten wij dan maar de oplossing bij onszelf zoeken en op onze oude dag Thais gaan leren.
Maar als je zo redeneert, gaat de jonge schoolgaande jeugd er ook niet op vooruit. Engels is een wereldtaal, en men heeft er alle voordeel bij om zich die taal eigen te maken.
Trouwens, dat een farang de Thaise taal wil leren, is een persoonlijke keuze. Maar het blijft eigenaardig dat het gros van de Thai diezelfde keuze niet maakt om Engels te leren.
Klopt Ronny,
De Thaise uitspraak leent zich niet om Engels te spreken.
Maar wanneer de TV series en -films níét taal-gesynchroniseerd zouden worden, dat dán veel Thai daar baat bij hebben want ze leren “sprekenderwijs”
Dit is mijn punt niet. Natuurlijk zou het voor ons handiger zijn als de Thai zich bekwamen in het Engels. Maar zo lang dat niet gebeurt, doen wij er in de praktijk beter aan ons niet te veel te ergeren en ons eigen aandeel in de communicatie zo goed mogelijk te doen.
Het onderwerp gaat over de kennis van het Engels bij de Thaise bevolking, niet over farang die Thais moeten leren.
Om on topic te blijven: voor een Thai is het zeker waardevol om een extra (wereld)taal te beheersen.
Stel je voor dat je als farang in een vreemd land geen Engels spreekt, dat zou heel wat praktische problemen opleveren. Voor Thai geldt hetzelfde: buiten de landsgrenzen kom je met alleen Thai vaak niet ver. Binnen de eigen regio is dat natuurlijk geen probleem, maar dat is een bewuste keuze.
Opvallend is dat zelfs sommige hooggeplaatste Thaise politici nauwelijks Engels spreken, maar blijkbaar red je het ook zonder, zolang iedereen zich maar aanpast.
Helemaal eens, Kris. Maar dat probleem lossen wij niet op. Tot die tijd moet je er toch zo goed mogelijk uit zien te komen. Thai leren draagt daar zeker aan bij.
In mijn schoonfamilie een nicht spreekt perfect Engels ( beter dan ik) maar ze wil dat haar puber dochter Chinees gaat leren ipv Engels..
Ik probeer wat ik kan zeggen in het Thai ook toe te passen. Echter merk ik dat Thai die beetje Engels kunnen dat dan ook graag laten horen en ze zelf meestal graag overschakelen op het Engels . Ik kan dat alleen maar toejuichen…..Engels is de zowat meest verspreide wereldtaal en dat geldt voor iedereen. Ik ben ook heel blij ik me niet moet redden met alleen maar Nederlands….Het zou prachtig zijn mocht gans de wereldbevolking als tweede taal Engels leren…..het zou volkeren zeker meer verenigen en de communicatie sterk ten goed komen. Wie als oude expat nog Thai wil leren mag dat en is prima maar persoonlijk vind ik dat TH jongeren meer baat hebben om de Engelse taal onder de knie te krijgen dan dat een oude pensionado dat zou hebben met Thai te leren.
Helemaal met je eens Fred ik als ouwe l#l heb problemen met horen dus kan de verschillende tonen niet uit elkaar houden ..
Over Engels was laatst op een kantoor van mijn bank en de medewerkster begreep niet goed wat mijn probleem was.
Zij belde het hoofdkantoor en daar kreeg ik een Engels sprekende dame aan de lijn die ik verzocht om iets langzamer te spreken omdat ik geen English native ben.. verder alles zoals gewoonlijk hier prima opgelost
Ik snap niet jouw stelling dat een Thai Engels moet leren omdat het een wereldtaal is, ken jij alle andere wereldtalen zoals Spaans, Portugees, Rusisch, Chees wel?
Als je in Europa in Italie, Spanje, Frankrijk, Litouwen en kan er nog vele andere noemen. Kan men met Engels ook niet terecht op de officiële instanties. Soms heeft men in een hotel ene paar personen die Engels kunnen. Maar vaak is het er ook maar 1. In Litouwen spreekt men buiten Litouws ook uitstekend Russisch. Net zoals in Letland en Estland.
Vaak heb je te maken met translator bij officiele evenementen. Ik kom in vele landen en ben er al lang achter dat Google translate en nu ChatGPT de wereld taal is geworden 😉
Ja Kees, dat is inderdaad de ultieme oplossing. De Engelse kennis van de Thaise bevolking is bedroevend – ze hoeven geen oplossing – wij de Farang moeten dan maar Thais gaan leren …
Dat is gewoon rond de pot draaien en heeft niets met het topic te maken.
Ik beheers 3 talen (NL – FR – ENG) en heb er al heel wat voordeel uit gehaald. Ik zal zelf wel de beslissing maken om al dan niet het Thais aan te leren, dit staat los van de talenkennis van de Thaise jeugd.
Kan je in eigen land een universiteitsstudent voorstellen die geen Engels kan? Daar knelt het schoentje. Het Thaise onderwijsniveau is bedroevend slecht, op alle vlakken. Talenkennis is een basisvaardigheid, iets dat je de rest van je leven meedraagt. Dat men daar zo weinig aandacht aan besteed is mij een raadsel.
Stefaan, ik beweer niet dat wij Thai moeten leren, maar wij hebben geen enkele invloed op het slechte niveau van hun Engels. De enige oplossing die wij kunnen aandragen om ons leven in Thailand prettiger te maken is rustig en duidelijk Engels spreken of….. Thai leren.
Stefaan, toen ik als 12 jarige in NL naar de ULO ging werd er ook geen Engels onderwezen.
Wij moesten Frans en Duits leren, wel lang geleden ik ben van 1951…
Ik veronderstel dat Jos een Belg is. In BE kwamen toen, de 3 BE officiele landstalen, NE-FR-DU, op de eerste plaats. Vele jaren later werd het Duits als 3 de taal vervangen door het Engels.
Het stereotype klopt dus maar ten dele. Als algemene uitspraak over alle Thai is het te simpel en te hard. Mooi gesproken door de mond van een roze zonnebril.
Het OECD (PISA) verslag geeft een ander beeld Thailand zakt telkenmale op de schaal. Niet alleen wat betreft beheersing van engels, maar ook de andere onderwerpen komen er beroerd af.
De hiso upperten stuurt zijn kroost wel naar het buitenland om het klaar te maken voor het voortzetten van de heersende machtsverhoudingen. Het klootjesvolk moet slechts zorgen, dat er genoeg goedkope arbeidskracht is en verder vooral geen eisen durven stellen.
Zie:
https://www.oecd.org/en/publications/pisa-2022-results-volume-i-and-ii-country-notes_ed6fbcc5-en/thailand_6138f4af-en.html
De hetgeen u hiso upperten noemt, heeft er totaal geen belang bij dat de bevolking in het algemeen zich ontwikkeld. Men wil simpelweg goedkope arbeidskrachten. Mensen die verder weinig eisen stellen. Dan kun je vanzelfsprekend geen ontwikkelde mondige mensen gebruiken. En dit zeker in Thailand waar de economie gemonopoliseerd is door slechts enkele sino thai families. In westerse landen zou hier allang het mes ingezet zijn. De laatste dagen wordt je hier op een duidelijke manier hiermee geconfronteerd. Benzine prijzen. Totaal geen prijscompetitie. Elke maatschappij hanteert identieke prijzen. M.u.v. Shell, die heeft graag nog een paar extra satang voor ons koningshuis.
Ik heb een neef in de familie die we financieel ondersteunen.
Gedurende vele jaren hebben we hem Engelse les laten volgen, enkele dagen in de week en op zaterdag. Ook tijdens de grote schoolvakanties heeft hij een aantal intensieve taalsessies gevolgd.
Het eindresultaat na 6 schooljaren was dat hij amper Engels praatte. Als ik met hem een praatje wilde slaan was hij niet te begrijpen. Buiten wat gebrabbel kwam er geen deftig Engels woord uit zijn mond.
We zijn ondertussen weer 2 jaren verder. Binnenkort start hij met zijn 3de jaar universiteit en nu komt hij eindelijk eens sporadisch wat praten. Zijn Engels is er een heel klein beetje op vooruit gegaan maar de kwaliteit is nog altijd bedroevend laag. Hij ambieert een internationale carrière maar ik vrees dat zijn talenkennis verre van voldoende is. Ik laat hem in zijn wijsheid, hij zal wel zien wat de toekomst brengt.
Helaas in de familie meegemaakt, wat Thaise neefjes die best wel wat engels konden, maar faal angst, angst om een fout te maken, weerhield hen er van om een gesprek met mij in het engels aan te gaan.
Ik heb hun duidelijk proberen te maken dat je van fouten leert, en dat ze niet bang hoefden te zijn dat ik ze uit zou lachen.
Ik gaf juist aan dat ik ze wilde helpen en als ze een fout zouden maken ik ze zou verbeteren en ze vertellen wat hoe het wel moet.
Maar helaas, de faalangst overwon en converseren met mijn neefjes bleef uit.
JAMMER JAMMER.
Gr. Arno
Een van de oorzaken is natuurlijk ook de ‘no fail’ praktijk op de scholen. Ook als je niets doet ga je gewoon door naar het vokgende ‘niveau’. Resulteert in 6 jaar Engelse les op de middelbare school en dan nog geen woord Engels over de lippen kunnen krijgen.
Onze jongste dochter had voor 2 jaar les van een Nederlandse “leraar”, het ging goed met haar uitspraak, nu is deze man vertrokken voor een betere baan en krijgt mijn dochter Engelse les van een Thaise lerares, met als resultaat dat de klemtonen en uitspraak op z’n Thais zijn.
Onze dochter had geen schroom om te communiceren maar sinds de nieuwe lerares hebben wij regelmatig miscommunicatie, ik begrijp haar niet en mijn partner die perfect Engels spreekt springt bij.
Met de manier van lesgeven op deze school in CNX schieten wij weinig op, dochterlief heeft schroom om in het Engels te praten, maar zij is gelukkig leergierig en accepteert correcties, maar schroom om in het openbaar in het Engels te praten kan ik niet weg nemen.
De oudste dochter, zij is de beste van haar klas op de hoge school en heeft zowaar een studiebeurs gekregen om naar de universiteit te gaan in mei dit jaar.
Ook met haar heb ik jaren problemen gehad om een gesprek in het Engels aan te gaan, beide kinderen leren woordjes op school maar praten in het Engels is er haast niet bij en wordt onderwezen door een leraar met een Thais accent.
Nu na jaren is bij de oudste de schroom om te communiceren weg maar haar uitspraak is bedroevend en ook bij haar moet moederlief bijspringen om het gesprek in goede banen te leiden.
De vriend van de oudste, een aardige hardwerkende jongeman, maar Engelse vaardigheid, a little bit is zijn woorden kennis, is een dikke NUL.
Het ligt niet aan de kinderen dat zij schroom hebben om in het Engels te spreken, het ligt aan het niveau van onderwijs en de leerkrachten die zelf weinig Engelse vaardigheid hebben.
Op een klasseavond een gesprek gehad met een lerares die Engelse les geeft, het was zo erbarmelijk dat het gesprek in Thais werd gevoerd met mijn vrouw als tolk.
Wat mij opvalt is dat Chinese kinderen op jonge leeftijd naar een Privat school gaan en daar perfect Engels te leren krijgen, zelfs onder elkaar communiceren zij in het Engels en zonder een eigenaardige uitspraak, ook ik in mijn Engels sta op een achterstand bij hun.
Goed onderwijs kan dus wel, alleen is het ontzettend duur en voor de gemiddeld Thai niet te betalen, overigens de schoolkosten die wij betalen zijn niet gering.
Het zou goed zijn als de Thaise regering er goed aandacht aan besteed, het gaat namelijk over de toekomst van de jongeren.
Wel krijgen onze dochters onderwijs in het Chinees, ik heb geen idee of dat beter gaat dan het Engels want ik spreek en begrijp geen Chinees.
Nu zullen er wel opmerkingen komen, leer zelf Thais, maar dit onderwerp gaat over Engels onderwijs op de Thaise scholen.
Mvg
MeeYak
Ik denk dat met de huidige ontwikkelingen op het gebied van vertaal apps het misschien verstandiger is om je tijd ergens anders aan te besteden.
Al die technologische hulpmiddelen maakt je alleen maar dommer.
De jeugd kan niet eens meer zonder fouten schrijven. Redeneren hoeft niet meer, stel je vraag aan AI en je krijgt je antwoord op een bordje. ‘Schoonschrift’ kennen ze al helemaal niet meer, alles wordt ingegeven met een toetsenbord. Maar mondig zijn ze dan weer wel!
Lang leve de digitale vooruitgang …
Ik heb een paar jaar les mogen geven in Thailand. Het problewem ligt hem in het feit dat men ze alleen maar leert abc etc. Hoe kunnen de Thai dan begrijpen dat bijv. de a meerdere klanken bezit.
Leer ze de diverse klanken van o.a. de a en leg uit wanneer de klanken veranderen bijv. fake, back, ball, bra.
Dit deed ik al die jaren ⁸en de leerlingen die aandacht aan mijn uitleg gaven waten in staat woorden uit te spreken zoals het geschreven werd op het schoolbord. Doe jullie voordeel hiermee want in Thai heeft elk klank een aparte ‘letter’
Ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat men van hogerhand geen behoefte heeft aan mondige mensen die zich ook nog eens in een buitenlandse taal kunnen uitdrukken.
Filippijnen en Indiers vliegen uit over heel de wereld vanwege hun betere kennis van het Engels.
Gisteren zag ik een bericht van een school die op zoek zijn naar een leraar Engels passeren.
Salaris:
Voor Engelstaligen THB 30,000.00/maand
Voor mensen voor wie Engels de tweede taal is: THB 22,500.00/maand
De Engelstaligen die hier op afkomen zijn die mannen die alleen een legaal verblijf in Thailand zoeken en die geen of weinig interesse hebben kinderen fatsoenlijk Engels te leren.
De personen voor wie het Engels de tweede taal is zijn vaak Filippijnen omdat die thuis niet aan dit inkomen komen.
Aardige mensen en hoewel hun Engels een stuk beter is dan van de Thai, is het natuurlijk allesbehalve Engels-Engels.
Als er echt structureel verbetering beoogt wordt, zal men dieper in de buidel moeten tasten en de lat voor kandidaat leerkracht Engels veel hoger moeten leggen.
goeiemorgen,
zelfs het engels van de dokters is bijna niet te begrijpen, al moet ik toegeven dat mn engels ook niet fantastisch is maar toch, heb er al aangedacht om voor belangrijke afspraken een lera(a)r(es) engels mee te nemen
prettige dag iedereen
Juist Francois.
Vorig jaar nog naar een dokterspraktijk geweest met een oorontsteking. Een voorschrift meegekregen voor de apotheek.
Thuisgekomen heb ik opgezocht welke medicijnen dit waren. Het waren alfablokkers om beter te kunnen plassen. Misschien moet ik toch mijn Engels wat bijschaven 😉
Haha Hubert, maar eigenlijk is dit niet grappig.
Misschien moet je de volgende keer met je klachten naar de gynaecoloog gaan. Wie weet krijg je dan wel de juiste medicijnen 🙂
Meestal dragen de artsen ook nog eens mondkapjes, wat natuurlijk ook niet bijdraagt aan een goede verstaanbaarheid.
Ik heb eens een gesprek gehad met de directeur van een Engelse taal opleiding in Hua Hin en haar gevraagd naar haar idee waarom de Thai in het algemeen (zelfs studenten op de universiteit)zo slecht Engels spreken.Ze gaf mij als antwoord dat de Engelse taal al vele decennia werd gezien door de overheid als ‘english is the language of the ennemy’ en nooit werd gezien als een wereldtaal ,maar als een taal van de oude vijand..
Deze gedachte zou voortkomen uit de periode eind 18e eeuw(o.a. Rama V) dat Engeland ,maar ook Frankrijk probeerden hun invloed wilden vergroten in Z.O. Azie en er zelfs oorlogen voor werden gevoerd om dat te bewerkstelligen.
De bar dames in ‘Walking Street’ Pattaya spreken heel wat beter Engels dan een scholier die 6 jaar Engelse les gevolgd heeft tijdens de middelbare school.
Dit zegt me dat de kennis en het beheersen van een vreemde taal vooral gestoeld is op veel oefenen en het onderhouden van je kennis.
Mijn echtgenote heeft destijds 2 niveau’s van de Nederlandse taal gevolgd tijdens haar inburgeringscursus in Belgie. Nu we hier, na mijn pensioen, al 8 jaar in Thailand wonen, spreken we nog enkel Engels onderling. Het gevolg is dat ze haar Nederlands bijna volledig vergeten is.
Een Thaise scholier zal nooit deftig Engels kunnen spreken als hij niet dagelijks kan oefenen. Faalangst weerhoudt hen om hun vaardigheden te verbeteren. Met de opkomst van het internet en de sociale media is er misschien toch wat beterschap in zicht … wie weet …
waarom toch die fascinatie voor het Engels in vooral Noord Europa ?
kan het ook niet zijn, dat het voor de Thai, Chinees (zowel praktisch als cultureel) belangrijker is ?
uit ervaring met mijn (Thai – Belgische) dochters is het onderwijs van het Chinees in de middelbare school wel degelijk van niveau.
en inderdaad de rol van de familiale omgeving in het aanleren en onderhouden van een taal is niet te overschatten, maar hoeveel van ons, inwijkelingen, zijn gezegend met een partner, die zelf “voldoende” Engels spreekt ?
even meegeven dat er (volgens cijfers van 2025) naast de 1.3 miljard Engelstaligen er 1,2 miljard mensen zijn, die Chinees spreken….
STOP Walter … de overheersende invloed vanuit China loopt nu al de spuigaten uit.
En jij gaat dan nog beweren dat een Thai beter Chinees zou leren dan Engels. NEE, niet doen a.u.b.
Beste lezers,
Interessant stuk, maar ben het soms volledig oneens met de schrijver, er wordt gesteld dat niet iedereen overal toegang heeft tot bijvoorbeeld internet, nou dat bestrijdt ik ten ten zeerste want waar je ook bent en om je heen kijkt iedere Thai zit vastgeroest aan zijn beeldscherm van zijn smartphone.
Ik loop al jaren tegen mijn schoonfamilie te verkondigen, die allemaal bij buitenlandse bedrijven werken en daar mijn of meer ongeschoold werk doen, dat als ze eens wat Engels zouden leren de kans op een betere baan binnen het bedrijf zou toenemen omdat je dan de persoon bent die kan communiceren met leidinggevenden personeel op de vloer.
Ook die zitten elke vrije minuut op de telefoon naar Thaise soaps of facebook te kijken, waarbij ik al vaak gezegd heb ga nou eens 3x per week een half uur een online cursus doen dan heb je vroeg of laat tenminste nog wat aan het uren naar je scherm staren, en vergelijk dan ook deNederlandse taal met de de Thaise taal, fijn om te spreken, maar zodra je de grens over bent heb je er niks meer aan.
Het heeft naar mijn idee veel meer te maken dat de gemiddelde Thai denkt dat Thailand het centrum van het Universum is en daarbij heb ik ook de indruk dat ze vrij gemakzuchtig en buiten hun werk ook lui zijn.
Een reactie naar waarheid, rob.
De [isaan] Thai vindt het wel gezegend, uiteraard heb ik over andere regio geen inzicht, maar zal niet veel anders zijn.
De vaak totale afwezigheid van Engelssprekende ook al is het steenkool Engels is verbijsterend.
Vrijwel iedere instantie wenst zich tegenwoordig internationaal te noemen, maar communiceren in een Lingua franca is er niet bij.
Ziekenhuizen overheden Immigratie, noem maar op, men staat je aan te kijken of je van een andere planeet komt.
De Thai beschikt over een aantal talenten die onder andere een Lingua franca tot het minimum maakt.
Ook al is de opleiding er wel naar.
De wereld ‘draait’ vandaag de dag op Engels ook al zijn er vele stromingen.
In mijn jeugd was het ook bijzaak tegenwoordig is het raadzaam dat iemand die ‘verder’ wil Engels moet kunnen spreken.
Voorbeeld van de voordelen https://ap.lc/GctYJ
De manier waarop in Thailand het Engels wordt onderwezen lijkt op de manier waarop ik mijn taalonderwijs in de jaren zestig in Nederland heb gehad. Alles ging schriftelijk, we leerden woordjes en grammatica met veel aandacht voor zaken als Duitse naamvallen en Franse werkwoordsvervoegingen. Dat lijkt vrij zinloos, maar toen ik later in het diepe werd gegooid en door mijn werk soms gedwongen werd om in een vreemde taal te communiceren, ging dat eerst wel moeizaam maar ik bleek toch wel veel aan die basiskennis te hebben.
Ja, meer spreken en luisteren. Thaise leraren geven meestal een Engelse les in het Thais met af en toe een Engels woordje. Dat schiet niet op.
Ik gaf een aantal jaren 4 uur Engelse les per week in de eerste twee jaar van een middelbare school in Chiang Kham. Ik praatte een één stuk door, babbelde eigenlijk, in het Engels terwijl ik door de klas liep. Op een dag stak een leerling een vinger op en zei ‘Why you acting like a lion!’ Af en toe schreef ik een vertaling in het Thais op het schoolbord met wat opzettelijke fouten tot groot plezier van de leerlingen. Goed onderwijs lukt alleen met humor, lachen en fouten maken. Stomme farang. Na twee jaar kon je met alle leerlingen een eenvoudig gesprek voeren.
Mooi geschreven excuus waarom de Thai niet zo goed Engels spreekt. Net zoals het moeilijk voor ons om een toontaal te leren zal dat andersom ook best moeilijk zijn. Maar daar ligt de verklaring niet, want Cambodjanen en Chinezen hebben dezelfde problemen, maar spreken veel beter Engels. Begin dit jaar ben ik voor visumverlenging nog een weekje in Cambodia geweest, en het verschil in taalvaardigheid valt gelijk op, hoewel het een Franse kolonie geweest is kan je uitstekend met Engels terecht, veel beter dan in Thailand.
Voor Chinezen geldt hetzelfde. Het verschil ligt m.i. in de leraren. Hoewel Maleis de toontaal barriere niet heeft hebben ze daar wel hetzelfde probleem. Ik heb contacten met Indonesische afgestudeerden van de ⁰Universiteit van Pekanbaru, en hun taalniveau ligt zeker niet op bijvoorbeeld Europees niveau. Probleem is dat ze les krijgen van leraren die Engels niet als moedertaal hebben, net zoals in Thailand. Een prachtig geschreven excuus, maar m.i. ligt het gewoon aan de leraren en de lesmethode!
Zolang de tv en radio alleen thaise liederen en gesynchroniseerde films uitzend zullen ze nooit engels leten
Een groot probleem wat uitgeroeid moet worden is gebrek aan studiespirit.
Niks moet. Maakt niet uit of een scholier wat uitvoert.
Hij zal toch niet blijven zitten en een schooljaar hoeven overdoen.
Gevolg is dat in een vervolgjaar ze helemaal de studieweg kwijt raken. Komt nooit meer goed.
Ik ken 2 academische Thaise echtparen. Alle vier zelf ooit in buitenland gestudeerd.
Verdienen in Thailand een heel goed inkomen.
Eén echtpaar heeft een zoon die in Nieuw Zeeland 4 jaar Chemie studeert.
Het andere echtpaar heef januari j.l. een dochter naar Middelbare school in Adelaide ( Australië) gebracht.
Meisje had aanvankelijk heimwee. Beurtelings zijn pa en ma haar nog een keer gaan bezoeken.
Meisje voelt nu ok, heeft dagelijks cyber contact met ouders.
Meisje was in Thailand reeds goed beslagen in haar engels alvorens naar Adelaide te gaan.
Ik kon, als uncle, met haar leuke gesprekken in engels voeren.
Dit zijn geen uitzonderingen.
Dat heeft door de jaren heen een Thaise educatie/professionele upperclass gevormd wat zichzelf in stand houdt en doorgeeft.
Het is jammer dat veel Thaise kinderen niet in zo’n mooie wieg worden geboren.
Het zou zo anders kunnen.
Het niet goed, of voldoende Engels spreken, moet gewoon aan het Thaise onderwijs systeem liggen.
Niet dat ik generaliserend over iedere school oordelen wil, maar een dame uit het nachtleven spreekt beter en vaak meer meer Engels, dan vele Thai na vele jaren school onderwijs.
Heb je dit bericht gelezen hierboven?
Piet zegt op
21 april 2026 om 05:18
Dit ter info …
Heb helaas geen tijd gehad om alle reacties te lezen, maar het is natuurlijk niet verwonderlijk dat meer mensen tot de zelfde mening komen.