Op 25 juni liep een 26-jarige stewardess van Thai Airways door de aankomsthal van Melbourne Airport met twaalf tassen met olifantenprint in haar bagage. Een Australische speurhond ging zitten. In de voering van twee tassen zat 1,8 kilo heroïne. Zij hoort dat ze tot 25 jaar cel riskeert.

Diezelfde tassen waren een dag eerder gewoon door Suvarnabhumi gegaan. Niemand keek. Bemanningsleden werden daar jarenlang met rust gelaten, en uitgaande bagage wordt in Thailand nauwelijks gecontroleerd. Pas nu een ander land het gat aanwijst, komen de honden en de steekproeven in Bangkok. Het lek was al bekend, alleen niet lastig genoeg.

De controle die pas begint als het buitenland kijkt

Lees nog eens wat de minister van Justitie zegt over de nieuwe maatregelen. Gewone reizigers merken er niets van, de procedures voor hen blijven ongewijzigd. Bemanningen krijgen strengere controles, omdat eerdere operationele uitzonderingen veiligheidslekken hadden gecreëerd. Daar staat het, in ambtelijke taal: er was een uitzondering, iedereen wist ervan, en die uitzondering was een gat.

Een gat dat niet in Bangkok werd gedicht, maar in Melbourne werd gevonden. De Thaise reactie kwam niet omdat er heroïne het land uit ging. Die kwam omdat er heroïne het land uitging en een ander land dat op tv liet zien.

Dit was niet de eerste keer en dat wisten ze

In mei onderschepte de politie zes kilo heroïne, verstopt in plastic zakjes die in zijden blouses waren genaaid. Het pakket kwam uit Noord-Thailand, ging naar een steward in Phuket en was bestemd voor Australië. Ook hij zei dat hij van niets wist. Ook hij had zijn koeriersdiensten online aangeboden. Het was zijn derde zending naar Australië.

Dat was zes weken voor de arrestatie in Melbourne. Er lag toen dus al een compleet werkend model op tafel: een advertentie op Facebook, een bemanningslid met bagageruimte over, een pakket dat een vreemde thuis komt afleveren. Er kwamen geen speurhonden. Er kwam geen scherpere controle op vertrekkende crew. Het onderwerp verdween en het model bleef draaien, tot de rekening ergens anders werd gepresenteerd.

Wie betaalt en wie niet

De ONCB zegt inmiddels dat de stewardess voor een paar duizend baht is ingehuurd. De genoemde bedragen lopen uiteen van 3700 tot 8800 baht, en op haar bankrekening stond niets bijzonders. Ze stuurde haar moeder in Phayao maandelijks geld en had een studieschuld. De vermoedelijke eigenaar van de heroïne is het land uit gevlucht.

Zet die twee naast elkaar. Zij zit vast in Australië en hoort op 14 september voor het eerst een rechter, met een strafmaximum van 25 jaar. Hij zit ergens buiten bereik. De man die de koffer met olifantenprint zou hebben bezorgd, kreeg geen borgtocht. Verder omhoog in de keten wordt het stil, zoals altijd, en de ambtenaar die jarenlang tekende voor de uitzonderingspositie van bemanningen wordt niet eens genoemd. Dat is geen toeval, dat is hoe het systeem zijn schade verdeelt: naar beneden.

Het tegenargument is beter dan je denkt

Een soepeler regime voor bemanningen is niet louter Thaise slordigheid. Crew passeert de beveiliging soms vier keer per dag, en volledige screening kost tijd die een luchthaven met tientallen miljoenen passagiers niet heeft. Ook elders in de wereld glijden koeriers en bagageafhandelaars door de mazen. En Thailand doet nu wel wat: er zijn arrestaties in Thailand en Laos, er wordt samengewerkt met de Australische politie en met Meta, en de zaak is uitgebreid naar cannabisroutes richting Taiwan.

Dat klopt allemaal. Het weerlegt het punt niet. Het probleem is niet dat de uitzondering bestond, het probleem is dat er geen enkele compenserende controle tegenover stond, terwijl de ONCB zelf zegt dat Thailand een doorvoerland is voor heroïne die hier niet eens gemaakt wordt. Je mag een deur openzetten als je erbij gaat staan. Hier stond niemand.

Wat er over drie maanden nog van over is

De rechtszaak in Melbourne begint op 14 september. Tegen die tijd zijn de foto’s van de speurhonden weg uit het nieuws, is de aandacht voor het onderzoek verschoven en zal niemand meer publiek narekenen of die steekproeven bij vertrekkende bemanningen nog plaatsvinden. Dat is de echte test, en die wordt zelden afgenomen. Handhaving die begint bij een schandaal, eindigt bij het volgende.

Een hond in Melbourne deed het werk dat in Bangkok niet werd gedaan. De vrouw die de tassen droeg, hoort in september wat haar dat kost, en zij was het goedkoopste onderdeel van de hele operatie. Wie het gat liet bestaan, staat op geen enkele lijst met verdachten. Vraag jezelf over drie maanden af of die honden er nog lopen.

Bron: Bangkok Post

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter