Thailand intensiveert hulp om stijgend zelfmoordcijfer terug te dringen
Volgens het Department of Mental Health (DMH) proberen gemiddeld vier mensen per uur zelfmoord te plegen. In 2024 leidde dit tot 5.126 dodelijke gevallen, een percentage van 7,89 per 100.000 inwoners. De zwaarst getroffen groep zijn volwassenen in de werkende leeftijd van 20 tot 59 jaar, met 3.635 sterfgevallen. Senioren boven de 60 volgden met 1.345 gevallen, terwijl ook tieners (122 doden) en zelfs kinderen tussen 5 en 14 jaar (24 doden) slachtoffer werden.
Bijzonder zorgwekkend is de hoge incidentie van pogingen onder tieners van 15 tot 19 jaar, met 136,4 pogingen per 100.000 personen – het hoogste van alle leeftijdsgroepen.
Wereld Zelfmoordpreventiedag in Bangkok
Op 5 september werd in het winkelcentrum Samyan Mitrtown in Bangkok het evenement Power to Live georganiseerd ter gelegenheid van Wereld Zelfmoordpreventiedag 2025. Tijdens dit programma werden paneldiscussies gehouden over trends in suïcide, de inzet van kunstmatige intelligentie in geestelijke gezondheidszorg en persoonlijke herstelverhalen.
De centrale boodschap: elk leven is waardevol en er is altijd hulp beschikbaar. Het evenement was een samenwerking tussen de Thaise Vereniging voor Zelfmoordpreventie, de Bangkok Metropolitan Administration, de Psychiatrische Vereniging van Thailand en de Samaritanen van Thailand.
Impact op families en samenleving
Dr. Kittisak Agsornwong, directeur-generaal van het DMH, benadrukte dat elke zelfmoord een kettingreactie veroorzaakt. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie worden bij elk sterfgeval gemiddeld zes mensen direct geraakt, van familieleden tot hechte vrienden. Zij lopen een verhoogd risico op depressie of zelfs suïcidale gedachten.
Daarom moet preventie zich niet alleen richten op mensen die in crisis verkeren, maar ook op hun directe omgeving.
Oproep tot gezamenlijke aanpak
Dr. Jumpot Promsida, plaatsvervangend directeur-generaal van DMH, stelde dat zelfmoordpreventie een brede maatschappelijke inspanning vraagt. Naast medische en psychologische zorg zijn ook scholen, werkgevers en lokale gemeenschappen van groot belang om signalen vroegtijdig te herkennen.
De DMH zet in op bewustwordingscampagnes, laagdrempelige toegang tot geestelijke gezondheidszorg en programma’s die jongeren ondersteunen. Ook wordt gekeken naar innovatieve middelen, zoals AI-systemen die risicogedrag online kunnen detecteren.
Focus op preventie en ondersteuning
De Thaise overheid benadrukt dat preventie de sleutel is. Dit betekent investeren in geestelijke gezondheidszorg, maar ook in maatschappelijke steunstructuren, onderwijs en werkplekken die mentale gezondheid bespreekbaar maken.
Het doel is om het aantal zelfmoorden de komende jaren structureel te verminderen en zowel patiënten als hun naasten betere ondersteuning te bieden.
Bron: Bangkok Post
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Emigreren15 april 2026Emigreren naar Thailand: de 15 meest gemaakte fouten
Expats en pensionado15 april 2026Wie is in 2026 de beste internetprovider in Thailand: een vergelijking tussen AIS, True, 3BB en NT
Reistips15 april 2026Voor de eerste keer Thailand: aankomst in Bangkok en stap voor stap van luchthaven tot hotel
Thailand algemeen15 april 2026KLM verdubbelt brandstoftoeslag op verre vluchten, ook Thailandreizigers betalen fors meer
Suïcide of zelfdoding is een van de grootste taboe’s in Thailand.
Niemand kent zogezegd ‘psychiatrische hulp of bijstand’. Niemand maakt er gebruik van.
Niemand wil het benoemen.
Iemand die geen uitweg ziet en er een eind aan maakt, is een raadselachtige actor.
Waaom doet hij zoiets raars. Mogelijk heeft het met het boeddhisme te maken.
De ontkenning van de ziekte is wonderbaarlijk.
Mijn vriendin neemt antidepressiva – net zoals ikzelf trouwens – en haar dokter vertelt haar dat zij medicijnen krijgt om niet aie aie aie te roepen. Of zoiets primitiefs. Ik denk nochtans dat Thaise personen intelligent genoeg zijn om te beseffen dat er in hun hoofd dan iets niet goed zit. Dat er gedachten zijn die boven het normale leven uitstijgen.
In Europa is intussen na 70 jaar het inzicht doorgebroken dat je je been kunt breken maar ook dat je ziek in je hoofd kunt zijn. Ik was vier maanden in opname in 2007.
In Thailand nog altijd een zwaar taboe. Het zal wel een langdurig cultureel proces van aanvaarding zijn.
Daar gaat het om, niet een ‘medisch’ proces, maar een cultureel proces.
Ik heb twee Thai meegemaakt die het ook interessant vonden om een overdosis slaappillen te nemen of aan een strop te willen hangen en in beide gevallen had het toch echt te maken dat ze het vermogen niet hadden om zich te uiten.
Bij beide is het niet gelukt, maar ik zag ook dat ze daardoor in de omgeving nog meer als aandachtstrekker werden gezien. Dat helpt natuurlijk niet echt, maar soms is de mix tussen negeren en het wijzen van egoistische gedachten met de nadruk op het hebben van kinderen ook een oplossing.
En als je echt niet wil, ga er dan maar voor want de wereld draait toch wel door.
Beide Thai leven trouwens nog en hebben hun leven op de rit.
In sommige gevallen mag je misschien spreken over ziekte.
Dan stoppen ze je pillen toe om prikkels te controleren, remmen.
Het blijft een keuze van jezelf op een bepaald moment, niemand iets mee te maken.
Ja, je hebt verbazing bij de nablijvers, wellicht verdriet. Je snapt het niet.
Andere kant op schijnt alles “normaal ” te zijn, als je een geheel volk aan het uitroeien ben.
Mi heeft deze persoon zware medicijnen nodig en een opvang in gekkenhuis. Beestje bij naam Netanyahu.
En zo zijn er nog wel meer. Maar nee, dan is het gewoon business.
Mi hebben alle zg leiders van de landen, wereld, bedrijven aardig wat medicatie nodig.
Maar nee, dat is allemaal “normaal”.
Eigenlijk gunnen deze het licht in je ogen niet en dwingen je na te denken tot …?
Natuurlijk zijn er ook persoonlijke acute gevallen en heftig tot de uitvoering er dan op volgt.
Kan zomaar in je gedachten opkomen.
Gehoord van collega, opgewerkt bij bedrijf, goede job. Scheiding en ineens commentaar op zijn werk, besloot voor zelfdoding. Kende hem van tijden gelee en had NOOIT verwacht dat hij zoiets zou doen.
Hij leek zo gebalanceerd, maar toch. Pop goes the brain.
Nu wil Thailand er wat aan gaan doen? OK , succes.
Het betekent zo al dat je elke Thai een bestaansrecht moet gunnen en dus inkomen.
Is iets wat niet samen gaat met het eigen kapitale inkomen van bedrijven. Vriendjes politiek.
4 banen bij overheid op een locatie, 2000 sollicitaties. Vrouw was ineens HR en moest kiezen hieruit.
Mijn vrouw heeft haar werkzame leven doorgebracht met problemen meestal omtrent betalingen van werkgevers. Tja, zit je op geld te wachten, terwijl je familie moet eten.
Gewoon niet of minder betalen. Veiligheid op werk, want Thailand lapt dat aan zijn laars.
Sta ik hier op een steiger van 2 meter hoog , moet ik een valgordel aan of wordt ontslagen.
Thailand sta je 30 meter hoog op bamboo stokjes. Is dat nou een verplichte zelfmoord poging?
Relatieproblemen, financiële problemen en familieconflicten zijn de grootste oorzaken naar zeggen laat dat nu net in Thailand met veel van de lokale bevolking, maar ook regelmatig met de oudere buitenlanders in ruime maten aanwezig zijn.
Gezichtsverlies doet de rest.
Hebben wij het nog niet eens over de lieden die zonder die drie oorzaken hulp nodig hebben.
Linkje WHO https://ap.lc/bsBjh