Beste lezers,

Ik heb iemand in Pattaya leren kennen, haar tante & nonkel wonen in België. De tante is de zus van haar moeder.

Heeft er iemand informatie of ervaring met de kwestie gezinshereniging? Ze wil op deze basis naar België komen en bij haar familie verblijven .

Gaat de visumaanvraag snel? Kan er iemand mij hier info over verstrekken?

Misschien over jullie ervaring?

Alles is welkom. Bedankt voor de moeite

Groetjes,

Bart


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

17 reacties op “Lezersvraag: Kan een Thai snel een visum krijgen voor gezinshereniging in België?”

  1. RonnyLatPhrao zegt op

    Bart

    Ik volg dat allemaal niet in detail dus misschien ben ik wel verkeerd maar volgens mij kan je geen gezinshereniging aanvragen op basis van je tante.
    Volgens mij moet je gehuwd zijn of een geregistreerd partnerschap hebben gesloten dat als gelijkwaardig aan het huwelijk in België wordt beschouwd.

    Maar zoals ik reeds zei ken ik de details niet van de gezinshereniging. Bekijk onderstaande link eens. Misschien heb je er wat aan

    https://dofi.ibz.be/sites/dvzoe/NL/Gidsvandeprocedures/Pages/Gezinshereniging.aspx

  2. Jan Hoekstra zegt op

    Beste Bart,

    Jij hebt iemand leren kennen in Thailand? Uit jouw verhaal ga ik ervan uit dat jij een Belg bent. In Nederland kan familie van een Thai / Thaise niet garant staan, ik ga ervan uit dat dit ook in België geldt.

    Waarom staat u niet garant voor de dame die u in Pattaya heeft ontmoet?

    Met vriendelijke groet,

    Jan Hoekstra

    • bart zegt op

      Beste jan ,

      de nonkel en tante , zijn nu in thailand om alles in orde te maken .

      Mijn vraag was gewoon of dit niet zo complex is als familie al de papierzaken in orde brengen , misschien sneller , IPV een extern persoon ?

      dat bedoel ik .

      bedankt voor de info .

      • RonnyLatPhrao zegt op

        Ik ben toch eens benieuwd of dit op basis van gezinshereniging kan.

  3. Hemelsoet Roger zegt op

    @Bart: kijk eens wat de Belgische ambassade daarover zegt. E-mail: bangkok@diplobel.fed.be
    Veel geluk.

  4. Hemelsoet Roger zegt op

    @Bart: nog even het tel. nr. van de ambassade: +66 (0) 2 108 18 00. Mobile: +66 (0) 81 833 99 87

  5. Hemelsoet Roger zegt op

    @Bart, Ach nog iets vergeten: het GSM nr. is enkel te gebruiken buiten de werkuren of in noodgeval.

    • RonnyLatPhrao zegt op

      Roger

      Wat het GSM Nr betreft staat er –

      Buiten openingsuren EN enkel in geval van nood.

      dus niet
      Buiten de werkuren OF in noodgeval.

  6. Rudy zegt op

    Gezinshereniging zie ik niet lukken, zeker niet (kan enkel voor gehuwden of geregistreerde partners, hun kinderen, ev. ouders). De regels worden alsmaar strenger toegepast. Ev. toeristenvisum kan, als de belgische authoriteiten ervan overtuigd kunnen worden dat betrokkene naar Thailand terugkeert.

    • bart zegt op

      Beste RUDY ,

      Een toeristen visum zou dat sneller gaan als famillie van de betrokkene dat in orde maakt , of heeft dat geen belang ?

      bedankt , BART .

      • Rudy zegt op

        Visumaanvraag zelf zal in elk geval door de betrokkene in Thailand zelf moeten gebeuren. Die zal alle nodige documenten moeten verstrekken, alsmede interview moeten ondergaan. Heb wel ondervonden, met eerste visum voor mijn echtgenote, dat het nuttig is om de ganse procedure vanuit Belgie op te volgen. Nogal wat documenten geraken verloren, blijven ergens liggen, worden naar de verkeerde diensten verstuurd, etc. Zijn ook geconfronteerd geworden met onwil van thais ambassadepersoneel op belgische ambassade, dat vanuit belgie met consulair medewerker werd rechtgezet.

        Voor toerismevisum is alleszins wel correcte tenlasteneming, te regelen met gemeente, door familie in Belgie nodig. Verder zal de ambassade bewijzen vragen dat betrokkene terug naar Thailand gaat voor visum is verstreken (attest werkgever, attest onderwijsinstelling, etc kunnen hierbij helpen) en vliegticket heen en terug. Voor familie van mijn echtgenote die op bezoek kwamen wa opvolging van hieruit nodig. Nog dit: de procedure naar Belgie is altijd veel stroever gebleken dan naar Duitsland, Frankrijk of Nederland

  7. Bruno zegt op

    Beste Bart,

    Iedere situatie is uiteraard anders. Ik ben zelf (als Belg) momenteel in een procedure gezinshereniging met mijn Thaise echtgenote. Volgens de wetgeving van 1980 heeft Dienst Vreemdelingen Zaken hiervoor 6 maanden de tijd om het dossier te onderzoeken (duur vanaf indiening dossier). Wij wachten momenteel dus op haar visum.

    Naar mn bescheiden mening zie ik volgende aandachtspunten in je vraag:

    – heeft de dame Belgie voordien al bezocht? Ik heb vernomen dat een langetermijnsvisum (gezinshereniging valt hieronder) niet gemakkelijk (of mogelijk zelfs niet) wordt toegekend als ze voordien nog niet met een korte termijnsvisum hier is geweest.

    – kan gezinshereniging wel met een tante en nonkel? Best de Belgische ambassade even de vraag stellen, ik zie het mailadres hierboven in een andere reactie staan. Contactpersoon voor de visumsectie is dhr. Rik Florin, hij is het afdelingshoofd.

    – een langetermijnsvisum zoals gezinshereniging houdt in dat zij hier dient te integreren en de taal te leren. Verplichte inburgeringscursus. Zie hiervoor op http://www.inburgering.be. Dit is een reden te meer om eerst eens hier te komen als toerist. Het is mogelijk dat zij besluit toch liever in Thailand te wonen.

    – als het met een visum voor gezinshereniging niet kan, dan kan je de vraag stellen of zij in aanmerking komt voor een kort verblijf van max. 3 maanden. Je kan hiervoor een toeristenvisum aanvragen, maar in haar geval denk ik dat een visum voor privébezoek de correcte keuze is. Bij een visumaanvraag als toerist dient ze nl. een hotelreservatie voor te leggen, als ze hier familie bezoekt met een visum voor privébezoek verblijft ze uiteraard bij haar familie. Voeg in dat geval bij haar visumaanvraag voldoende aanwijzigingen bij dat zij in Thailand verplichtingen heeft waardoor ze terugkeert. Dit vereenvoudigt de aanvraag en zal een duidelijke aanwijzing zijn voor DVZ dat er geen “vestigingsgevaar” is (met “vestigingsgevaar” bedoelt men dat de dame na haar kort verblijf dan toch illegaal hier zou blijven, hetgeen kan ontkracht worden met bewijsmiddelen dat ze ginder verplichtingen heeft, bv bij een werkgever). Voorbeeld: mijn Thaise echtgenote is hier in oktober bij mij geweest voor we getrouwd zijn, en toen hebben we, als ik me goed herinner, een verklaring van haar werkgever bijgevoegd over het aantal verlofdagen dat ze heeft.

    – je vindt meer info over de diverse types visa op volgende website:
    http://www.diplomatie.be/bangkoknl/default.asp?id=23&mnu=23&ACT=5&content=78

    Met vriendelijke groeten,

    Bruno

  8. Hemelsoet Roger zegt op

    @Bruno: Ik neem aan dat u in Thailand gehuwd bent? En hebben jullie dat huwelijk bij de ambassade laten registreren? Indien ja, dan hoeft die 6 maanden wachttijd van dienst vreemdelingenzaken toch niet, of is dat sedert 2004 veranderd? Ik ben nl. in 2004 hier in Thailand gehuwd en meteen laten registreren bij de ambassade, wij gingen ons in Belgie vestigen. Mijn vrouw kreeg haar visum zonder dat de dienst vreemdelingenzaken zich daar mee moeide.

  9. RonnyLatPhrao zegt op

    Zoveel andere situaties kom je eigenlijk niet tegen.
    Meestal is de situatie wel hetzelfde, maar kan men de nodige bewijzen niet voorleggen of voldoet men niet aan de eisen van gezinshereniging.

    Ik ben getrouwd in Thailand in 2004 en mijn vrouw is enkele weken nadien met mij terug naar België gekeerd op basis van gezinshereniging.

    Ging vlot en we hebben nooit problemen met Ambassade gehad zoals je wel eens leest.
    Integendeel, we zijn altijd correct geholpen en hebben steeds de juiste informatie gekregen van het ambassadepersoneel.
    Ook voor ons huwelijk trouwens toen mijn vrouw (toen nog vriendin) regelmatig naar België afzakte.

    Het huwen ging vlot en op enkele dagen was alles vertaald en gelegaliseerd door ambassade en buitenlandse zaken van Thailand.
    Aan de hand van die papieren kon mijn vrouw een visum aanvragen op basis van gezinshereniging.
    Na enkele dagen kreeg ze een telefoontje van de Ambassade dat haar visum klaar was en ze haar paspoort kon komen ophalen. Dit visum was gratis maar was slecht een maand geldig en beperkt tot België.

    Eens in België werd ze ingeschreven in de gemeente, werd ons huwelijk geregistreerd en vroeg ze een verblijfsvergunning aan.
    In eerste instantie kreeg ze een verblijfsvergunning voor 6 maanden, de tijd waarbinnen haar dossier werd behandeld.
    Na ongeveer 2 maand dacht ik, was het al klaar en kreeg ze een verblijfsvergunning (was een blauwe kaart als ik me goed herinner) van 5 jaar.

    Even later kreeg ze dan een melding dat ze een inburgeringstraject diende te volgen.
    Het traject bestond uit 3 delen
    1- Taal (ik dacht 80 uur of zoiets weet ik niet precies meer)
    2- Algemene kennis België (geschiedenis,hoe trein/bus nemen, doktersbezoek en andere dingen die je in het dagelijks leven kunnen overkomen,..)
    3- Hoe werk zoeken.

    Men was verplicht de drie trajecten af te leggen en men krijgt daar ook een bewijs van.
    Ook wordt een bewijs naar je gemeente gestuurd voor je dossier. Indien je het niet volgt wordt je gemeente hiervan ook ingelicht. Wat de gevolgen van het niet volgen waren weet ik niet.
    Gezien mijn vrouw al werkte, diende dus haar werkgever bepaalde regelingen te treffen wat betreft de werkuren.
    Gelukkig was deze hierin meegaande, waardoor ze de lessen, die ‘s morgens werden gegeven, kon volgen.
    Voor het laatste (hoe werk zoeken) heeft ze vrijstelling gevraagd. Tenslotte werkte ze al.
    Eerst waren ze hier tegen en wilde ze haar hier niet vrijstellen.
    Toen ik uitlegde dat het toch een beetje absurd zou zijn dat iemand zijn werk kon verliezen, omdat hij/zij lessen moet volgen over hoe werk te zoeken, zag men dat toch in en kreeg ze vrijstelling.

    Na drie jaar (kan nu niet meer geloof ik) heeft ze een aanvraag gedaan om Belg te worden en enkele maanden nadien was ze Belg.
    Ging eigenlijk vlot toen.
    – Bewijs dat ze drie jaar ononderbroken hier verblijft. Ononderbroken wil niet zeggen dat je niet naar Thailand mag in verlof maar wil zeggen ononderbroken een verblijfsvergunning te hebben gehad.
    – Bewijs van inburgering
    Het zal mening verbazen, maar een bewijs van kennis van de taal werd niet gevraagd. U diende toen dus niet te bewijzen dat u de taal beheerste, alleen dat u de taalcursus gevolgd had. Is nu ook wel anders dacht ik.

    Zo ging het toen. Zoals ik al eerder schreef volg ik het niet meer op de voet sinds ze Belg is.
    Ik hoor en lees links en rechts wel eens dat het nu allemaal anders is, ook wat duur en bewijsmateriaal betreft.

    Misschien is het onderwerp wel een dossier op TB waardig.
    Liefst dan wel door iemand ie vertrouwd is met de materie.
    Zelf ben ik daar eigenlijk al te lang uit maar misschien ….Bruno ?????

    • Rudy zegt op

      Relaas wat huwelijk betreft exact hetzelfde dat ik in 1998 meemaakte.

      Wat echter de vraag van Bart aangaat, vraag ik me af of dit ooit kan lukken… Gezinshereniging met oom en/of tante is dacht ik enkel mogelijk voor minderjarigen die geen familie, die hen kan opvangen (bvb bij overlijden van ouders) meer hebben in hun land. Enkel gezinshereniging met echtgenote of vaste partner en met kinderen kan vlot. Zelfs ouders voor hereniging laten overkomen kan pas na strenge procedure, waaruit moet blijken dat het kind hen kan onderhouden etc.

    • Bruno zegt op

      Beste Ronny,

      Indien jullie in 2004 getrouwd zijn, dan zijn jullie getrouwd voor de wetswijzigingen van 2006 en recent, oktober 2013, van kracht geworden zijn. Ondertussen is gezinshereniging en het onderzoek naar schijnhuwelijk alleen maar moeilijker geworden. Begrijpelijk ergens, gelet op de misbruiken die we hier in Belgie hebben gezien, langs de andere kant moeten wij als serieuze mensen nu door een onderzoek dat voor ons niet van toepassing is. Wij hebben een heel goede relatie.

      Wij zijn in Bangkok in december 2013 getrouwd. De dag na ons huwelijk hebben we op de ambassade de nodige documenten binnengedaan voor gezinshereniging in Belgie.

      Op de ambassade en op de gemeente vertelde men ons dat we na ongeveer een maand ons visum konden verwachten. Na een maand hadden we nog geen nieuws. Even DVZ gebeld met de vraag wat de situatie was. Na enkele keren proberen kreeg ik een dame aan de lijn die me vertelde dat DVZ volgens de wetgeving van 1980, maximaal 6 maanden de tijd heeft om dit dossier te onderzoeken. Dat staat uiteraard in schril contrast tot de maand die vooropgesteld werd door de ambassade en de gemeente.

      Mijn echtgenote werkte voordien als Senior HR voor een firma in Bangkok. Verdiende goed en had daar ook mensen onder haar. Op basis van de informatie van 2 verschillende instanties, nl. ambassade en gemeente die ons vertelden “het duurt ongeveer een maand” had zij haar werk opgezegd. Toen bleek dat het toch wat langer ging duren heeft ze nog een tijdelijke job van een maand aangenomen. Nu is ze sinds een week thuis en reeds volop Nederlands aan het leren à rato van 6 tot 8 uur per dag.

      Het wachten duurt lang en we missen elkaar enorm – maar het heeft voorlopig ook een tijdelijk voordeel: de tijd dat mn vrouwtje thuis is kan ze nuttig gebruiken om Nederlands te leren. Verder studeert ze ook voor onze 3 professionele plannen. Dagelijks staan we in contact via onze smartphone en in het weekend via een videocall op Line app. Meer kan ik momenteel ook niet zeggen over visum ed, want ik weet het ook niet allemaal perfect en heb veel zelf moeten uitzoeken en op de gemeente hebben ze me ook goed geholpen.

      Aan iedereen die een Thaise dame naar hier wil brengen wil ik graag het volgende meegeven: je hebt een concreet plan nodig. Dat plan valt buiten de juridische kant van het verhaal, nl visumaanvraag en onderzoek schijnhuwelijk. En ik deel graag met jullie hier mijn plan zoals ik het had opgemaakt, nadien met mn vrouw heb besproken, en we hebben het ook zo afgesproken. ik ben me er van bewust dat hetgeen ik hier nu schrijf buiten het onderwerp valt, en ik verzoek de moderator te bekijken of hier misschien een apart onderwerp van kan gemaakt worden, maar ik denk dat het integratieplan zoals het hieronder staat al net zo belangrijk is als de juridische kant van het verhaal (visum).

      Ten eerste begin je met de Thaise cultuur te leren en begint zij met inzichten over de westerse cultuur op te doen. Je vrouw komt uit een totaal andere cultuur dan jij. Veel dingen die wij in Belgie en Nederland als normaal aanzien zijn in Thailand uit den boze, en omgekeerd. Praat altijd, vergelijk altijd, maar oordeel nooit en vooral: neem nooit de dingen aan alsof ze vanzelfsprekend zijn. Een goede start is het boek Thailand Fever en ik kan jullie meer boeken in dit verband aanbevelen. De dingen zijn in Thailand of hier bij ons niet “beter” of “slechter”, ze zijn gewoon “anders”. Stel jezelf de volgende vraag: stel dat ik naar Thailand zou verhuizen, wat zou ik dan graag hebben dat men in Thailand voor mij doet? Geef jezelf een antwoord op die vraag – en doe dan dat voor haar. Stel dat ik naar Thailand zou verhuizen, dan zou ik graag hebben dat ik daar kan werken. Welnu, dan is het mijn morele plicht een professioneel plan voor haar te hebben als zij naar hier komt. Doe voor haar wat je graag hebt dat zij voor jou zou doen, na er over te praten natuurlijk. Het komt er op neer dat je hier voor haar een LEVEN dient te maken.

      Ten tweede moet je je realiseren dat je een dame uit haar werkomgeving haalt, zij dus haar inkomen verliest als ze naar hier komt. Zorg dus voor een serieus professioneel alternatief en wees eerlijk naar haar toe dat het serieus werken zal worden.

      Ten derde zorg je er voor dat je over alles praat. Praten praten en nog eens praten. Voor ons was dat in het begin moeilijk 🙂 zij kwam naar een internetcafé om met mij te skypen en door een audioprobleem konden we elkaar niet verstaan. Typen dus maar terwijl we elkaar door de webcam zagen 🙂 we hebben ondertussen zo gemakkelijk een goeie 2000 pagina’s skype, email, chats ed.

      Onze plannen zijn de volgende:

      – een sociaal integratieplan. Ik werk als Onafhankelijk Herbalife distributeur en de vrienden die ik in die omgeving heb zijn nu reeds ook haar vrienden. Mijn vrienden van buiten de Herbalife-omgeving zijn nu ook haar vrienden sinds ze hier is geweest in oktober 2013. De integratiecursus krijgt ze al van mij als ze hier komt. Ik zal haar al alles uitleggen: doktersbezoek, openbaar vervoer, naar winkels gaan, … Doelstelling is haar een voorsprong te geven tegen dat ze effectief naar de integratiecursus gaat. Via een Thaise tempel, niet zo ver van ons, kan ze ook in contact komen met Thai die hier wonen en kan ze een cursus Nederlands volgen.

      – een plan om de taal te leren. Zij heeft nu reeds boeken en websites waarmee ze dagelijks studeert. Een van de plannen is om gewoon over straat te lopen, dagelijks 10 Nederlandse woorden te noteren, ze nadien thuis op te zoeken, en geleidelijk zo de taal te leren. Ik ken het verhaal van een Braziliaan die op die manier op een jaar tijd vloeiend Nederlands sprak. 10 woorden per dag aan 240 werkdagen per jaar = 2400 woorden, en dat is naar ik verneem het dubbele van de verplichte Nederlandse integratiecursus (1200 worden basiswoordenschat)

      – een professioneel plan – wel, wij hebben 3 professionele plannen. Het eerste plan is dat zij met mij de Herbalife business runt nadat ze de taal vlot spreekt. Da’s na een jaar. Het tweede plan is een internetbusiness. Dat kennen we hier bij ons minder dan bv in de V.S. Het derde plan is kookworkshops geven. Mijn vrouwtje is een uitstekende kok en ze kookt heel graag, dus laat ons daar direct een kans van maken 🙂

      – een financieel plan (budget). We hebben ons gezinsbudget. Vergeet aub dit niet op te maken mensen. Een paar dagen geleden vernemen we hier in Belgie nog in de media dat DVZ dossiers gezinshereniging weigert omwille van onvoldoende bestaansmiddelen. Vergeet niet dat het eerste jaar deficitair is, omdat zij nog de taal leert en nog niet perfect aan de slag kan. Dat wil zeggen dat je dan wellicht je appeltje voor de dorst aanspreekt.

      – een mobiliteitsplan. Vreemd misschien, maar je vrouw dient hier te weten wat ze kan bereiken met openbaar vervoer ed. Zorg er voor dat zij een vrijheid heeft om buiten te komen. Laat haar zien welke plaatsen ze met een bus, een trein en tram kan bereiken terwijl je werkt, want als ze al een rijbewijs heeft is dat hier toch niet geldig. En om het rijbewijs hier te halen dient ze eerst Nederlands te praten want de cursus is in het Nederlands.

      – doelstelling van alle plannen, gecombineerd, is haar hier een echt leven te geven en een voorsprong tegen dat ze op integratiecursus gaat. Voor ik het vergeet, zorg er voor dat zij in contact kan blijven met haar thaise familie en vrienden in Thailand. Er bestaat nog zoiets als heimwee en daar zal je vroeg of laat mee moeten omgaan. Belangrijk is dan dat ze met veel liefde omringd wordt en contact met iedereen kan houden.

      Tevens raad ik jullie aan om alle foto’s, alle chats, emails, communicatie in al zijn vormen, alle uitgetypte plannen, in een digitaal dossier te bewaren voor het onderzoek naar schijnhuwelijk. Deze plannen dienen niet enkel om aan te tonen dat jullie een serieuze relatie hebben, maar ze zijn ook de basis voor haar integratie en serieus leven hier.

      Ik hoop dat ik met dit artikel een basis heb aangereikt voor de integratie van Thaise mensen in ons land. Moderator, je hebt mijn mailadres, graag feedback of dit als gewone reactie op dit onderwerp kan geplaatst worden, of dat het misschien als apart, nieuw onderwerp geplaatst kan worden.

      Met vriendelijke groeten,

      Bruno

      • RonnyLatPhrao zegt op

        Bruno

        Allemaal mooi die plannen en ik hoop dat je ze kunt verwezenlijken.

        Laat tussen al dat gepland nog ruimte voor het echte leven, welke je niet kan plannen….
        Zorg dat je daar ook op voorbereid bent….


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website