Voeten wassen…we moeten naar de tandarts!

Door François Nang Lae
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
6 augustus 2017

Het is een van de minst aantrekkelijke tijdverdrijven die er bestaan, maar ook in Thailand ontkomen we er niet aan: tandartsbezoek. Tandsteen en -plak groeien ook hier vrolijk aan, en omdat er bijna geen gerechten zijn waar geen suiker in zit, wordt ook de glazuurlaag in je mond constant aangevallen.

We waren kort voor vertrek, in januari, nog een keer bij onze Nederlandse tandarts geweest en nu we een half jaar verder zijn mogen we voor het eerst in Lampang de binnenboel laten inspecteren. Van vrienden hebben we de naam van een goed Engels sprekende én goed werkende tandarts gehad, en we konden daar al snel terecht.

Gelukkig waren we voor het maken van de afspraak naar de praktijk gegaan. Een telefoongesprek met een Thai gaat ons nou eenmaal (nog?) niet zo goed af. Daardoor hadden we gezien dat de gewoonte om je schoenen uit te trekken voordat je naar binnen gaat ook bij deze tandartspraktijk gebruikelijk was. Best handig om te weten, want als je in zo’n tandartsstoel achteroverzwiept komen je voeten wel heel erg in beeld. Hoewel we ze altijd al wel goed onderhouden is een beetje extra aandacht niet verkeerd. Vandaar dat we voor het tandartsbezoek niet alleen de tanden goed poetsen, maar ook de voeten nog eens extra wassen.

Opvallend is dat de meeste bezoekers hun slippers gewoon pal voor de voordeur uitdoen en daar laten staan. Ik zet mijn schuiten met de voor Thailand onvoorstelbare afmetingen van maat 45 netjes aan de kant, want ik zie in mijn verbeelding al de ene na de andere bezoeker struikelen en door de glazen voordeur vliegen.

De wachtkamer staat vol met relax-meubelen. Een luie sofa, twee comfortabele bioscoopstoelen, en zelfs een paar massagestoelen met keuze uit bekkencorrectie, taille-draaier, heup-model en bekken-lifter. Ik heb alle vier de standen even kort geprobeerd, maar merkte weinig verschil. Van taille-draaier en bekken-lifter heb ik overigens niet durven afwachten of er nog meer ging gebeuren. Ik vond beide nogal ingrijpend klinken.

Dan zijn er natuurlijk de onvermijdelijke tv’s. In een gebouw waar mensen komen staat op zijn minst één tv. Bij deze tandarts zijn het er twee. Op de ene is een spelshow, op de andere een soap. Op openbare tv’s zie je eigenlijk altijd een spelshow, een soap, of een vechtfilm. Ook bij de bank of in de wachtruimte van het ziekenhuis kan je vrolijk kijken naar hoe men elkaar onder luid geschreeuw tot gort mept (waarna het slachtoffer overigens altijd weer weet op te staan om opnieuw de aanval in te zetten).

Voor de kleintjes ligt er een enorme knuffel-kakkerlak. Ook de ouderen houden het dier liefkozend tegen zich aan. Het lot van een levend exemplaar, dat even later onder de bank vandaan komt kruipen, is minder warm. De toegesnelde assistente veegt het op en voert het met onbekende bestemming af.

De behandelkamer zelf doet weinig onder voor die van onze Nederlandse tandarts. We bekijken samen de gebitsfoto’s die we meegenomen hebben op een usb-stick en dan mogen ons we een voor een in de mond laten kijken. Zoals altijd heb ik weer wat tandsteen dat verwijderd moet worden, en dat gaat allemaal zeer zorgvuldig. Geen spatje bloed. Hier wint de Thaise tandarts het van de Nederlandse.

In plaats van een doekje op de borst, om spatvlekken te vermijden, krijgen we hier een doekje met een gat erin over ons gezicht. Meekijken zit er niet in dus. De tandarts vertelt wel wat ze doet en stelt ook vragen. Maar horen wat ze zegt en antwoorden valt niet mee, met zo’n tandsteenverwijderapparaat en een waterstofzuigerslangetje in je mond. De klanken die ik niettemin weet uit te slaan worden gelukkig als antwoord geaccepteerd.

Nog even spoelen, dan de voortanden polijsten en met een schoon gebit verlaat ik de praktijk. Het is inmiddels flink gaan regenen. Onze keurig uit de loop gezette schoenen zijn nat geworden, terwijl de pal voor de deur geparkeerde slippertjes allemaal droog zijn gebleven. De assistente komt nog wel even een paraplu boven ons hoofd houden, zodat we enigszins droog onze schoenen aan kunnen trekken. Daarna moeten we alsnog de regen in. Maar die is hier gelukkig warm.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

5 reacties op “Voeten wassen…we moeten naar de tandarts!”

  1. Marijke zegt op

    Ook wij gaan altijd in changmai naar de tandarts daar staan keurig slippers klaar in allerlei maten.Geweldig geholpen altijd wij zijn zeer tevreden.

  2. theoS zegt op

    Dit van die schoenen uittrekken is gewoon een gewoonte hier. Hoeft helemaal niet en ik word altijd door de shop eigenaar of wie dan ook naar binnen gewoven. Is mij nog nooit om gevraagd om schoenen uit te doen. Correctie, Buddha tempels of WATs wel.

    • Francois Nang Lae zegt op

      Klopt. Dat zal niet gauw gevraagd worden. Maar het wordt wel erg op prijs gesteld als je het doet. Kleine moeite om je een beetje aan te passen aan de gewoontes hier.

      • theoS zegt op

        Heeft niks met het op prijs stellen te maken. Thais worden geleerd vanaf de geboorte om schoeisel af te doen als men ergens naar binnen gaat. Vandaar dat het een ingeburgerde gewoonte is en automatisch, zonder nadenken gedaan word. Ik denk dat hun zelfs de schoenen of slippers uit doen bij het betreden van een varkensstal of kippenhok. (geintje)

  3. Francois Nang Lae zegt op

    Goh, een heuse recensie :-). Leuker kan ik een bezoek aan de tandarts niet beschrijven, Corretje. En ik schrijf mijn verhalen op om de achterblijvers in NL een beeld te geven van het leven hier. Daar horen ook de saaie dingen bij. Ik zal mijn best doen om het een beetje spannend te houden. (Leuke taalvondst trouwens, jouw “met de paraplu in het zonnetje te zetten”.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website