Onaangenaam in Isaan

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , , ,
11 februari 2019

De Inquisiteur is niet iemand die snel minder leuke belevenissen doorvertelt. Toch gebeuren er soms ook onaangename dingen in zijn leven. Zo was er ongeveer drie en een half jaar geleden een ziekenhuisopname nodig, beschreven in een eerder blog (“De Inquisiteur en lungplujabaan”).

Hierdoor kwamen er nadien ook verzekeringsperikelen, vanaf toen waren alle problemen aangaande nieren en aanverwante niet meer gedekt. De lange zoektocht naar vervanging was nutteloos, er zijn geen maatschappijen die eerdere calamiteiten verzekeren, tenzij je bereid bent om een torenhoge hoge premie te betalen waarbij het de moeite wordt om jaarlijks in het ziekenhuis te liggen. Dus was er overleg met het lief: in geval van nieuwe nierproblemen wil De Inquisiteur naar een staatsziekenhuis vanwege de lagere kosten, hij drukte daar bij het lief nogal zwaar op.

En zie, eind november vorig jaar voelde De Inquisiteur dat er weer wat fout ging. Zoals altijd begint dat met lusteloosheid, snel vermoeid zijn, slechte lichaamstemperatuur regeling. Vervolgens pijn in de nierstreek gevolgd door koorts. De les van drie jaar geleden indachtig toen hij veel te lang wachtte om een arts te raadplegen, was het besluit snel genomen: naar het ziekenhuis. Een heel gedoe, want eerst naar de lokale arts zijn privé-kliniek, die schrijft dan een aanbeveling voor het ziekenhuis. De arts, een nierspecialist gekend en gerenommeerd in de streek hier, was eerlijk: dat kunnen wij niet behandelen. En vroeg De Inquisiteur naar een goed staatshospitaal. Sakun Nakhon werd aangeraden, het grote hospitaal daar.

KAMONWAN SIRIWAN / Shutterstock.com

Wat een vergissing. Want De Inquisiteur was ondertussen al danig verzwakt van de pijn en koorts, het lief en haar oom die chauffeerde brachten hem de volgende dag meteen naar spoed. Een warboel tot en met. Bloederige taferelen, uren wachten, even een arts erbij na een scan, ja het zijn de nieren, en vervolgens weer twee uren tussen de chaos blijven liggen.
Een privaatkamer was niet beschikbaar in eerste instantie en De Inquisiteur belandde op een zaal. Negentig bedden waren geplaatst daar waar er oorspronkelijk voor vijftig plaats was. Zijn bed stond doodleuk voor een dubbel deur naar een terras. Geen stopcontact, geen noodbel, niets, enkel een bed. Nu ja, een overjarige constructie, versleten want nauwelijks verstelbaar, veel te kort, een dun matrasje bestaande uit gladde rubber en harde vulling. Een laken, kussen of deken? Moet je zelf meebrengen. Eten werd gebracht via een soort tijdelijk buffetje waar je zelf of iemand van je familie moest gaan afhalen. Bestek, bord? Zelf voor zorgen. Gelukkig dat liefje-lief erbij was en dat kon gaan kopen in een shop. Bovendien moest ze onder het bed van De Inquisiteur slapen, totaal oncomfortabel maar geen plaats elders.De toiletten vies en vuil. Je wassen, ofwel moet de familie het doen, of je kon naar de lavabo’s in de toiletten – ook al vuil want de meesten deden er ook hun afwas…
Aan de vraag voor een privé kamer kon niet voldaan worden ondanks het feit dat er mensen die na De Inquisiteur werden opgenomen er wel een kregen. Bleek het pure vriendjespolitiek te zijn tot De Inquisiteur, in een zeldzaam helder moment, er echt lawaai over maakte. Dan kon het wel, na zeven dagen zaal. Alleen was de prijs verandert: bij de eerste vraag vertelde men dat een kamer vijfhonderdvijftig baht zou kosten. Nu was het duizendvijfhonderd baht geworden….

De behandeling was erbarmelijk. De eerste drie dagen gebeurde er niets, enkel pijnstillers. Morfine, veel. Dag vier werd er een sonde geplaatst in de linkernier. Vanaf dan viel het stil. De toestand van De Inquisiteur verslechtte snel: pijn, hoge koortsen, hallucineren van de morfine, totaal weg van de wereld, het was voor het lief onmogelijk om met hem te communiceren. Ze wilde hem verhuizen naar een privaat ziekenhuis, liefst naar Bangkok maar zelfs Udon Thani zou beter zijn. Doch ze durfde niet, De Inquisiteur had nogal zwaar gedrukt op het financiële. Tot ze uiteindelijk contact kreeg met De Inquisiteur’s beste vriend en toeverlaat. Die haar meldde dat De Inquisiteur direct moest verhuizen en die man heeft haar vertrouwen. Rekening betalen, honderdvijfentwintigduizend baht voor elf verschrikkelijke dagen.

De oom bracht De Inquisiteur en het lief naar het Bangkok Hospital in Udon Thani. Vanaf dan ging het snel: diagnose was nierstenen, maar vooral poliepen in de urineleiders waardoor er gruis en kleine steentjes vastzaten die een volledige blokkade veroorzaakten. Alles werd uiterst vakkundig behandeld en het mooie was dat ze voor iedere ingreep eerst kwamen melden hoeveel het zou kosten, ze wisten dat de verzekering het niet dekte.

Mooie, comfortabele kamer welke de tweeduizend vijfhonderd baht per dag waard was want goede verzorging door het verplegend personeel. Ook voor het lief een bed, televisie, koelkast, kookvuur. Na achttien dagen kon De Inquisiteur het hospitaal verlaten, de rekening bedroeg driehonderdzestigduizend baht. Bij de afrekening gaf het ziekenhuis zestigduizend baht korting, een mooi gebaar toch, doch waarschijnlijk rekenen ze er nu op dat De Inquisiteur bij toekomstige calamiteiten weer terug komt.

Ondanks het prijsverschil wil De Inquisiteur nooit meer naar een staatsziekenhuis, tenzij het voor mechanische schade is zoals een gebroken been of arm.

En dat zoiets altijd mogelijk is bleek wat later: nog in volle recuperatie kan De Inquisiteur het niet laten en gaat vijf dagen na thuiskomst uit het ziekenhuis mee jagen met enkele dorpelingen. Nu ja, jagen: op vogels, ratten, slangen en kleinere reptielen … . Altijd leuk. En heeft hij geleerd dat er een soort vogels zijn die hier een gans jaar door nestelen en die hebben uitermate lekkere eitjes. Spot De Inquisiteur zo’n nest in een boom, metertje of vijf hoog. Hij de boom in, die eitjes worden de zijne. Eens het nest wankelend in de hand breekt de tak waarop hij staat domweg af. Boem! Naar beneden, zijn val gelukkig gebroken door enkele takken. Verstuikte enkel, pijnlijke elleboog. Bijna of weer naar het hospitaal.

Vervolgens, nog eens twee weken later, loopt De Inquisiteur door de tuin, en zoals vaak stapt hij op het deksel van een van de vier septische putten. Breekt dat cementen geval doormidden en hoepla! De Inquisiteur dondert erin. Twee meter diep, het vuile stinkende water in. Armen en benen zwaar geschaafd met twee echt diepe sneden, later zal blijken ook een gebarsten scheenbeen en twee gekneusde ribben – De Inquisiteur was naar de lokale hulppost gegaan om de wonden te laten ontsmetten en hij kreeg meteen antibiotica mee als voorzorg tegen dat vuile water. Nog geluk gehad eigenlijk: ten eerste stond er vanwege het droogseizoen slechts tachtig centimeter vies water in, ten tweede het was de put waar enkel het afvalwater van de keuken in komt – stel je voor dat het de beerput was geweest … . Nog een geluk dat hij niet met kin of hoofd de scherpe betonrand van de put zelf raakte. Ook nog: het kostte hem zware moeite om eruit te geraken, het lief zat in de shop en hoorde hem niet roepen. Wat een klucht!

Die putdeksels, in de gewone bouwhandel aangekocht, zijn niet versterkt met betonijzer en na vier jaar weersomstandigheden verzwakt, De Inquisiteur is nu bezig deksels in staal te maken.

U ziet, soms heeft het leven wel wat nare kantjes. Het kan De Inquisiteur nauwelijks deren, spijtig van het geld want daar kan je wat anders mee doen natuurlijk. Integendeel, zolang het fysiek nog mogelijk is zal De Inquisiteur genieten van het leven en zich niet laten beperken door zwakkere nieren of ouderdom.

Er is een oosters gezegde dat hij hoog in het vaandel draagt: beter tien jaar leven als een tijger dan honderd jaar als een schildpad.


» Laat een reactie achter


37 reacties op “Onaangenaam in Isaan”

  1. erik zegt op

    Wens je beterschap! Misschien een tip die je nooit nodig zult hebben: in Udon Thani een net zo goed maar goedkoper ziekenhuis is het militair ziekenhuis aan de zuidgrens van de stad naast legerplaats en vliegbasis. Daar kun je als burger ook terecht.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
    • Hans zegt op

      Is er ook zo een militair hospitaal in Khon Kaen met behandeling voor partikulieren? Met dank.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • HansNL zegt op

        Probeer in een voorkomend geval het universiteits ziekenhuis in Khon Kaen, Sirikarin hospitaal, of voor hartproblemen het Queen Sirikit heartcentre.
        Prima verzorging, redelijke prijzen.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • HansNL zegt op

        Er is in Khon Kaen wel een militair hospitaal, er is mij verteld dat burgers er niet welkom zijn.
        Of dat zo is?
        Zal het navragen bij een militaire kennis.

        Overigens is het staatsziekenhuis in Khon Kaen erg groot en druk, maar de verzorging is prima.
        Ook privé kamers zijn beschikbaar, indien niet allemaal bezet.

        Hint: Mocht je daar niet in de drukte willen verzuipen, zogezegd, ga dan naar het late spreekuur, extra kosten 250 baht.
        Vooruit informeren welk specialisme of huisarts wanneer spreekuur heeft.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
        • Hans zegt op

          Hans, ik zou het waarderen indien je de info kon verkrijgen omtrent het militair hospitaal in Khon Kaen. Momenteel nog niet van doen, maar beter zo goed mogelijk voorbereid te zijn.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
          • Ger-Korat zegt op

            Als je in Khon Kaen woont dan kun je kiezen. Er is een grote overheidsziekenhuis aan de straat Srichant, in de stad. Maar ik denk niet dat HansNL deze bedoelt maar het grote universiteitsziekenhuis in de stad. Nou dunkt me dat je niet beter kunt krijgen als in een universiteitsziekenhuis waar de artsen worden opgeleid met steun van de ervaren artsen. Dus vergeet het militaire ziekenhuis in Khon Kaen want deze is er niet want geen groot legeronderdeel in de stad.

            VA:F [1.9.22_1171]
            Waardering: +1 (obv 1 stem)
  2. Fon zegt op

    Ik vermoedde al dat er iets met je gezondheid was, totdat je weer ‘in de lucht’ kwam met je heerlijke verhalen. Van harte beterschap, voor het geval je nog niet geheel de oude bent.
    Het is inderdaad een mooi Oosters gezegde, maar probeer te leven als een voorzichtige tijger!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
  3. theoS zegt op

    Of deze, als je op het punt staat dit tranendal te verlaten je geen spijt hebt van dingen die je gedaan hebt maar spijt heb van dingen die je NIET gedaan hebt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  4. Ruudje zegt op

    Ik hoorde het al in Kham ta kla, beterschap!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  5. Han zegt op

    Ik ben in korat eo in verschillende staatsziekenhuizen bij thaise mensen op bezoek geweest en het kwam bij mij helemaal niet slecht over. Schoon en efficiente verpleging. Ook niet zulke grote zalen zoals hier beschreven wordt. Ben zelf ook een paar weken geleden snachts 4 uur naar de eerste hulp gebracht van een staatsziekenhuis met heftige maar onduidelijke klachten en dat werd heel efficient aangepakt. Mocht in de middag weer naar huis opgeknapt en een rekening van 600 baht.
    Dus denk dat je net pech hebt met dit ziekenhuis.
    Beters hap in elk geval.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • janbeute zegt op

      Net zoals Han vertelt is ook mijn positieve ervaring in het lamphun staats ziekenhuis van de provincie hoofdstad.
      Ik heb hier zelf een paar keer gelegen, oa voor cataract operatie en biopsie en 20 Jaren geleden voor een motor ongeluk.
      Prive kamer keurig schoon voor 1500 per nacht.
      En ben er tot nu toe zeer tevreden mee zowel de behandeling als de vriendelijke staf.
      Ook mijn schoonvader wordt hier regelmatig opgenomen, op zaal met misschien 20 personen.
      Een staats ziekenhuis is geen prive ziekenhuis, dus er is zeker verschil ook in de kosten.
      Maar dat is een keuze die ieder voor zich zelf moet maken.
      Maar zoals de Inquisiteur hier schrijft lijkt mij meer op Afrikaanse toestanden.
      Maar de Isaan is niet de welvarenste streek van Thailand.

      Jan Beute.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  6. Michel van windekens zegt op

    Ook veel beterschap gewenst.
    En leef en schrijf nog 40 jaar als een “tijgerschildpad”, want die bestaan ook!

    Michel.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  7. Caspar zegt op

    Ja meneer Inquisiteur het valt niet mee de pech achtervolgt je dan beter bij andree aan de Bar zitten hahaha,
    Natuurlijk sluiten ze alles uit wat jevoorheen hebt gehad ouderdom komt met gebreken.en de nieren ja hoe is je nierfunctie dan in % .?? Zorg dat je goed verzekerd bent anders kan het nog slechter aflopen in de toekomst en zal je de terug komst naar je geboorteland moeten organiseren .
    Nou veel geluk verder in de Isaan

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • De Inquisiteur zegt op

      Ook in Belgie ben je, eens niet meer gedomicilieerd, uitgesloten van de verzekering.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Toni zegt op

        Is het niet zo als je terugkeert naar Belgie en je ziekenfonds op de hoogte brengt, je na een aantal dagen weer recht hebt op verzorging?

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Nicky zegt op

        Tenzij jij pensioen ontvangt

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Georges cerulus zegt op

        Zelfs als je niet meer bent gedomicileerd in belgie…ook al ben je met pensioen..dan zal het ziekenfonds tussenkomen in je behandeling…doch bij terugkomst in belgie,je onmiddelijk aanmelden bij het ziekenfonds.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
      • David H. zegt op

        100% zeker dat je ZELFS bij tijdelijke terugkeer Belgie verzekerd ben via mutualiteit ZELFS als uitgeschreven bij Belgie of Mutualiteit , gewoon even aanmelden bij hun , en je zit tot je afreis wederom in basispakket .Heb dit bij mijn laatste reis naar Belgie gedaan en wat vaccinaties en doktersbezoeken gedaan .
        En als vanouds netjes terugbetalingen terug op bankrekening gekregen , leek wel of ik nooit weg was geweest …. geen wachttijden zoals bij sommige buurlanden , vandaar Axa expatt met repatriering (dood of levend, of crematie of begrafenis in Thailand a rato +/- 40000 baht) zo aantrekkelijk is voor die luttele jaarsom voor noodgeval ,andere zaken zitten daar ook in als borgstelling tot 12500 € (terugbetaalbaar..!) , op voowaarde dat je in je herkomstland zo’n regeling hebt als Belgie die op Nationaliteit verzekeren in basispakket en niet op verblijfsstatus

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • HansNL zegt op

      Zorg dat je goed verzekerd ben?
      Hoe dan, als bijna alles uitgesloten wordt, als je te oud wordt, als je teveel hebt geclaimd, enzovoorts?
      Laten we maar hopen dat de geruchten van een staatsverzekering op waarheid berusten.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
      • Ger-Korat zegt op

        Ja dat is een goede deze staatsverzekering want dan kom je terecht in een staatsziekenhuis. Nou als je de Inquisiteur zijn verhaal leest wil hij daar liever niet naar terug behalve voor mechanische schade. Dus ja als je nu geen verzekering hebt is een staatsziekenhuis wel goed maar als je daar niet goed geholpen wordt en/of op volle zalen ligt of meer en je hebt de mogelijkheid om naar een betere privaatziekenhuis te gaan mits je een partikuliere ziektenkostenverzekering hebt dan is dit laatste te verkiezen, maar ja wel duurder zo’n verzekering.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
  8. jozef zegt op

    Zo`n groot privéziekenhuis is verplicht zich aan bepaalde kwaliteitseisen te houden .
    In overbelast staatsziekenhuis is eerder onbegrip en onverschilligheid zeker voor armlastige buitenlander.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  9. Misschien een idee, om iedere maand wat geld apart te leggen zodat je zelf een verzekeringspotje creëert?

    VN:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • HansNL zegt op

      Doe ik ook.
      Heb 300,000 op een rekening staan, een bedrag wat b.v. Atnea (Bupa) ook als maximum per geval verzekerde, stort elke maand een bedrag bij, en gelukkig kan je in een staatsziekenhuis later betalen, op afbetaling zogezegd.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  10. Nonkelwin zegt op

    Ja, dat was dus de reden waarom we je afgelopen maanden hebben moeten missen. Hopelijk ben je er ondertussen weer bovenop, getuige je verhaal.
    Ik heb ook al een paar keer kennisgemaakt met de beschreven staatsziekenhuizen, gelukkig alleen maar op bezoek. Indien het niet hoeft zou ik daar liever ook niet verblijven.
    Een goed herstel en veel goeie moed zodat we in de nabije toekomst nog veel mogen genieten van je prachtige verhalen. Drink nog nen duvel of nen hoegaarden, want veel drinken houden de nierstenen weg. Al is dit geen medisch advies, alvast gezondheid.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  11. Gerard Van Heyste zegt op

    In Belgie blijft je verzekerd ! wie heeft je dat wijsgemaakt ? Vanaf je in belgie komt is alles in orde, direkt naar de dokter en indien nodig word je dezelfde dag nog opgenomen.
    Nadeel is ,je moet wel in belgie geraken ? Onlangs is men galblaas weggenomen hier in het BP hospitaalm had geen keuze was dringend ! 350.000 bath, en eerst betalen! Waren eerst al tweemaal naar Sirikit hospitaal geweest tweemaal verkeerde diagnose.
    Altijd zien dat je wat reserve centen heeft ! anders ben je een vogel voor de kat .Of terug naar ons geliefd belgie ????

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • fred zegt op

      Dat klopt. Het is trouwens beter om in België je mutualiteitsbijdragen te blijven betalen. Ik spreek dan over ongeveer 20 euro per trimester. Zo blijf je met alles in regel.
      Ben je in België gedomicilieerd ben je best af met een goede reisverzekering genre AXA of DKV en Europe Assistance die alle dringende medische hulp dekt .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Hans zegt op

        Ter aanvulling, 20€ is de mutualiteitsbijdrage per trimester en 100€ extra per trimister voor de hospitalisatie (inclusief Thaise echtgenote).

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • De Inquisiteur zegt op

      Je blijft enkel verzekerd in Belgie wanneer je uitkeringsgerechtigd bent. Zoals pensioen.
      Ik moet nog 5 jaar wachten … .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Lung addie zegt op

      Je blijft idd in Belgie verzekerd, ook als je in Belgie uitgeschreven bent.
      INDIEN: je een pensioen of invaliditeitsuitkering geniet en zodus RSZ plichtig bent. De RSZ wordt aan de bron reeds ingehouden. Indien je bv renteniert en dus geen inkomsten geniet en dus ook geen RSZ betaalt, ben je natuurlijk niet verzekerd.
      Een mutualiteitsbijdrage, als uitgeschrevene, blijven betalen is geen must maar wel een aanrader daar zij alle administratie op zich nemen bij eventuele opname in een ziekenhuis, doctors bezoek, medicijnen…. en ook als ‘derde betaler’ de terugbetalen doen. De kostprijs is, afhankelijk van welke mutualiteit, 85EU per jaar ( dit jaar in januari nog betaald).
      Bij terugkeer naar Belgie voor een behandeling is het wel geraadzaam de mutualiteit vooraf te verwittigen. Zij maken dan alle afspraken en er zijn dan ook geen uitzonderlijke wachttijden voor de opname.
      Spreek uit persoonlijke ervaring daar ik verleden jaar, na reeds jaren uitgeschreven te zijn in Belgie, naar Belgie ging om een pacemaker te vervangen.
      je moet natuurlijk eerst in Belgie geraken. Als alternatief, om bij eventuele spoedopname, ook te kunnen rekenen op een tegemoetkoming is het natuurlijk aan te raden over een eigen verzekering in Thailand te beschikken. Probleem is wel: de uitsluiting voor reeds bestaande aandoeningen ect ect ….

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  12. Leo Bossink zegt op

    Ik ging me ook al zorgen maken over je gezondheid. Heel lang geen verhalen van je gezien, een van de laatste was dat je naar het Bangkok Hospital in Udon moest in verband met je nieren.
    Gelukkig gaat het nu goed met je en ik wens je veel beterschap als er nog wat probleempjes zouden resteren.
    En ik hoop dat je nog vele jaren gezond blijft, en dat je nog veel mooie verhalen kunt schrijven op dit blog.
    Geniet er weer iedere keer van.

    Ik blijf het overigens een vreemde zaak vinden dat zorgkostenverzekeraars bij het ontstaan van een ziekteprobleem, in dit geval je nieren, alles wat met je nieren te maken zou kunnen hebben in het vervolg,
    na de eerste behandelingen, kunnen uitsluiten van vergoeding.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • De Inquisiteur zegt op

      Euh, er zijn al 3 eerdere blogs gepubliceerd tussen einde janari en nu.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  13. Wim Verhage zegt op

    Prachtig geschreven weer..ik wou dat ik dat zo goed kon!
    Tsja, het spreekt mij wel aan hoor, ondanks dat ik nooit in een staatsziekenhuis “gelegen” heb, maar mijn Thaise lief, dus ik heb het allemaal van zeer dichtbij meegemaakt.
    Zij werd met een ambulance van het dorp naar een streekziekenhuis vervoerd, en vandaar gelijk doorgestuurd naar een zeer groot staatsziekenhuis in de stad, met de diagnose ontstoken blinde darm, en dan kan haast gebonden zijn. Ik had haar liever naar een niet staatsziekenhuis laten brengen, maar dat kan dus niet..ambulance gaat standaard naar het staatsziekenhuis.. Alles wat ik daar meegemaakt heb komt zeer overeen met dit verhaal..precies zo ging het…ik heb mijn ogen uitgekeken..was er nog nooit geweest. Je ziet ook niet iedere dag groepjes mensen koken in de gang van een ziekenhuis nietwaar? Zal 1 van de tientallen ervaringen toevoegen…toen zij uit de operatiekamer kwam (want direct opereren was noodzakelijk) en terug gereden werd naar haar “kamer” ( wat dus een gang was buiten onder een afdak!) was mijn “slaapplaats” ingenomen door andere mensen…tjokvol was het er..het dienstdoen zaalhoofd ( of moet ik zeggen ganghoofd) verzocht mij om te vertrekken en elders de nacht door te brengen. Ik vroeg hem wat er dan zou gebeuren met al die honderden andere (Thaise familie leden) die overal op de grond en bankjes en stoelen lagen..werden di ook verzocht om te vertrekken..zijn antwoord zal ik nooit vergeten..”Sir, they don’t listen to me” …woehahaha..en dat zonder een spier op zijn gezicht te bewegen! Ik snap dat best hoor..die mensen uit de dorpen hebben geen geld om met zijn allen in hotels te overnachten en blijven dus “lekker en gratis” in het ziekenhuis overnachten.
    Wim.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  14. Wim Verhage zegt op

    Ik ben nog 1 opmerking van het zaalhoofd vergeten…wat ik toch ook wel grappig vond…hij zei “bovendien krijgt zij straks pijnstilling ( morfine dus) en is ze toch pakweg tussen de 6 en 8 uur niet wakker…dus beter om weg te gaan…en een hotel op te zoeken.”.je kon het van zijn gezicht lezen..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  15. timker zegt op

    Ook de Inquisiteur heeft ingezien dat de Expat verzekering van € 450 per jaar, met een dekking van € 12.500 per geval per jaar tezanen met een spaarpot een goede oplossing is..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • De Inquisiteur zegt op

      Klopt maar ook deze verzekering dekt nieren en aanverwante niet.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Hans zegt op

      Hoezo? Als hij niet meer in aanmerking komt door zijn ziekte in het verleden en geweigerd wordt voor de behandeling als het om nierkwesties gaat. Hij schrijft toch dan hij meer dan 3 k moest betalen?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  16. chris zegt op

    Ik werk hier in een Thaise universteit nu ongeveer 12 jaar. Dat heeft voor een Nederlander financieel een aantal nadelen: veel lager salaris voor hetzelfde werk, een beperkte pensioenopbouw via de Social Security, korting van 2% op je AOW voor elk jaar dat je hier werkt.
    Er is echter een groot voordeel. Ik betaal 700 baht per maand Social Security (mijn werkgever de andere 800 Baht) en daarvoor ben ik verzekerd voor ziektekosten in een zelf te kiezen ziekenhuis. Nooit een rekening voor de dokter, ziekenhuis of medicijnen. En na mijn pensionering kan ik de Social Security tegen dezelfde voorwaarden voortzetten maar moet ik de 700 Baht wel zelf betalen. Lijkt me geen probleem.
    (Betaal daarnaast geen loonheffing over mijn prive-pensioen straks omdat ik al 12 jaar inkomstenbelasting in Thailand betaal, maar dat heeft niets met ziektekosten te maken)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website