Geland op een tropisch eiland: Gelukkig, een nieuw jaar

Door Els van Wijlen
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
31 december 2019

Els verblijft regelmatig op Koh Phangan. Haar zoon Robin heeft een coffee cafe geopend op het eiland. 


Het jaar 2019 is moeilijk geweest.

We hoopten op wonderen, tegen beter weten in.
Waar we voor vreesden werd werkelijkheid en
mooie dromen kwamen niet uit.

Ook vandaag zit het niet mee.
Ik moet naar Immigration in Samui.

Na een half uur vertraging met de boot
kom ik bij een gesloten Immigration office.

De moed zakt me in de schoenen.
Internet had me verteld dat het open was.
De 2 jongens die bij me in de taxi zaten en die ook voor niets zijn gekomen,
hebben deze ochtend vroeg zelfs gebeld
en te horen gekregen dat immigration vandaag open zou zijn.

De dienstdoende ambtenaar zegt:
We are open, but we are closed.

Daarmee is alles gezegd.

Onverrichter zake naar huis.
Voor niets vroeg opgestaan en urenlang reizen.
En ik moet volgende week,
in het drukke seizoen nog een keer op pad.
Balen.

Gauw naar huis voor koffie en goed eten bij Bubba’s in Baan tai.

(Al.geba / Shutterstock.com)

De snelste optie is met de boot naar Haad Rin en
dan met de songtaew (=taxi) naar Baan tai.

De boot naar Haad Rin is afgeladen,
ik stuur nog snel een afscheidsberichtje naar mijn vrienden op
Koh Phangan voor het geval dat we zinken.

Je weet maar nooit; het is nog 2019.

We zinken niet.

Bij de haven van Haad Rin tref ik een chauffeur van een songtaew (taxi)
die later heel erg agressief blijkt.
Ik stap in en er zitten al 2 klanten in de taxi,
die hem veel betaalden om als prive taxi naar Tong Nai Pan te rijden.
Op dat moment vraag ik me af,
hoe hij dat gaat organiseren, want Baan tai en Tong Nai Pan liggen nogal ver uit elkaar.

Tot onze grote ergernis rijdt hij nog een half uur rondjes door Haad Rin,
op zoek naar meer betalende klanten, die ook naar Tong Nai Pan gaan.

We zeggen er wat van, maar zijn reactie is zo heftig, dat we meteen merken dat we moeten zwijgen.
Het lukt om nog een paar klanten in de taxi te krijgen.
Dan zet hij mij uit de taxi, op dezelfde plek waar ik een half uur eerder instapte,
omdat hij naar Tong Nai pan gaat, en sorry can not go to Baan tai.
Ik ben woest, maar ik zwijg.

Gefrustreerd wacht ik op een songtaew die me wel naar huis brengt
en als die zich meldt, snauw ik naar de chauffeur.
Onterecht in dit geval, want de beste man brengt me snel en helemaal alleen in de taxi naar Baan tai.
Met een glimlach en een fooi, probeer ik mijn schuldgevoel af te kopen.

Gelukkig komt er al gauw een nieuw jaar.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

3 reacties op “Geland op een tropisch eiland: Gelukkig, een nieuw jaar”

  1. Angela Schrauwen zegt op

    Hopelijk 2020 een beter jaar voor je Els. Alles komt goed xxx

  2. Hank zegt op

    Er zijn van die dagen!

  3. jan zegt op

    Els dit was met je hart geschreven. Het gevoel van alleen zijn het alleen moeten doen en het gemis ik snap het. Ik heb het geluk dat het niet meer van mij van toepassing is.
    Wens je een prettige jaarwisseling (bij je zoon?) en een goed 2020 met vooruitziende blik


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website