En weer héén………

Door Cornelis
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
22 februari 2022

Net op tijd weg: De Singapore Airlines A350-900 op Schiphol, kort voor het uitbreken van de storm ‘Eunice’.

‘Cabin crew, prepare for landing’: daarmee sloot ik halverwege juni 2021 mijn vorige bijdrage aan Thailandblog af, kort voordat de wielen van ‘mijn’ Lufthansa Airbus weer Nederlandse bodem raakten, na een kleine 6 maanden Thailand. ‘Heen en weer’, luidde de kop, maar dat er acht maanden zouden verstrijken voor ik weer zou héénreizen kon ik toen nog niet weten.

Chiang Rai, de hoofdstad van de gelijknamige meest noordelijke provincie van Thailand, is nu al een jaar of zeven mijn vaste uitvalsbasis. Op mijn mountainbike zwerf ik door deze geweldig mooie provincie; vorig jaar trapte ik daar in goed vijf maanden – nadat ik 15 dagen in hechtenis had gezeten in een quarantaine-hotel – zo’n 6800 km bij elkaar. Negen afleveringen van ‘Chiang Rai en fietsen…..’ schreef ik over mijn zwerftochten in de voorbije jaren.

Een maand of vier zou ik in Nederland blijven, de vaccinaties halen, lekker van de zomer genieten en dan in oktober terug, als Covid tenminste geen roet in het eten zou gooien – dat was in grote trekken het ‘plan’. Dan zou ik de Nederlandse winter ontlopen en weer in het hoge noorden van Thailand zijn in wat daar de mooiste en meest aangename tijd van het jaar is.

Even ‘fast forward’: inmiddels zitten we in de tweede helft van februari, en ben ik pas een paar dagen geleden in Bangkok aangekomen. Waarom het zo lang geduurd heeft? Ik zal u niet vermoeien met de lange versie van het verhaal, maar in het kort: ik, die (althans in mijn ogen…..) superfitte 76-jarige die altijd dacht dat het hèm niet zou overkomen, kreeg een zware hartaanval. Ja, u raadt het al, op de fiets natuurlijk…..

Enfin, zwaailichten, sirenes, ziekenhuis, dotteren, stents plaatsen, hartbewaking enz. De reis- en andere toekomstplannen waren plotseling niet meer van belang.

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen, al zijn er best momenten geweest dat ik dacht Thailand – en mijn partner daar – niet meer terug te zien. Eerlijk gezegd was ik ‘blij’ dat het in Nederland gebeurde, en niet op een van m’n zwerftochten door vaak stille gebieden in Thailand. Dan had het anders kunnen aflopen, besefte ik.

Toen ik voorzichtig weer aan naar Thailand reizen kon gaan denken, werd net weer de Test & Go procedure geschorst en was de Phuket Sandbox de overgebleven mogelijkheid. Zeven verschillende hotels schreef ik aan. Vijf waren kennelijk niet in mijn klandizie geïnteresseerd en reageerden niet. Van twee hotels kreeg ik wel een standaard antwoord terug waarin mijn vragen niet werden beantwoord. Vervolgens reageerden ook die twee niet meer op een verzoek om aanvullende informatie.  Onbegrijpelijk dat in een branche waar gastvrijheid en service de kernwaarden van je onderneming behoren te zijn, je zo slecht, of helemaal niet, communiceert.

Inmiddels begon het er naar uit te zien dat Test & Go per 1 februari gereanimeerd zou worden en besloot ik daarop te gokken en me op Bangkok te richten. Vertrekdatum geprikt, bij Singapore Airlines een ticket gekocht, en bij de ANWB een reisverzekering afgesloten die me de vereiste verklaring zou opleveren. Zodra e.e.a. definitief werd op zoek gegaan naar een hotel. Ik had inmiddels besloten in Bangkok te blijven tot en met de tweede Covid-test op dag vijf, dan kon ik op de dagen twee, drie en vier op pad, de stad in. Op de eerste twee mails aan hotels op m’n lijstje kwam gewoon weer geen enkele reactie, maar bij de volgende was het raak. Het Lemontea Hotel – http://www.lemonteahotel.com – in Pratunam, 3 sterren en centraal gelegen, reageerde razendsnel, in perfect Engels ook nog, en dat gaf, zeker na die mindere ervaringen, vertrouwen. Ik boekte, betaalde met mijn creditcard (via een beveiligde link en niet, zoals bij sommige, door het e-mailen van een formuliertje met alle gegevens en de cruciale ‘security-code’ open en bloot, en kreeg vervolgens de voor de Thailand Pass benodigde boekingsbevestigingen. Inmiddels was het 1 februari en kon ik die Thailand Pass aanvragen. Het is wat werk – zo moet je de gevraagde documenten in het jpeg formaat ‘uploaden’ en niet in het pdf-formaat waarin je ze meestal hebt binnengekregen of opgeslagen – maar het is, tenzij je een volstrekte digibeet bent, te doen. Na direct een ontvangstbevestiging met een dossiernummer ontvangen te hebben viel de Thailand Pass drieëneenhalve dag later in de digitale brievenbus. Een diepe zucht van verlichting……..

De papierwinkel gereed……..

Overigens speelt je hotel ook nog een rol in die procedure: het hotel wordt in dat proces door de instantie die de aanvragen behandelt verzocht om de gedane boeking te verifiëren en in het Thailand Pass systeem te bevestigen. Wanneer het hotel dat niet binnen dertig uur doet, wordt de aanvraag van de Pass automatisch afgewezen……. In diverse relevante Facebook-groepen las ik de ervaringen van aanvragers bij wie dat ook werkelijk gebeurde.

Die moesten vervolgens een nieuwe aanvraagprocedure starten en maar hopen dat het hotel ditmaal wèl zou meewerken,

Bleef nog over die vereiste PCR-test, die wat Thailand betreft binnen 72 uur voor vertrek moet plaatsvinden. Singapore stelde echter als voorwaarde voor transit op de luchthaven dat de test is afgenomen binnen 2 dagen voor vertrek, een dag minder speling dus. ‘Stelde’ schrijf ik, want m.i.v. 22 februari 2022 is die testverplichting vervallen.

Enfin, 2 dagen voor het vertrek bij een vestiging van coronalab.eu een test laten afnemen, rond half twaalf ‘s morgens en om half negen in de avond kwamen uitslag en certificaat al binnen.

Het enige dat nu nog de boel in de war kon sturen was de voor de vertrek dag aangekondigde storm Eunice. Gelukkig bleek Eunice pas in de middag zijn volle sterkte te gaan bereiken, terwijl mijn Singapore Airlines vlucht voor de ochtend, om 10.25, gepland stond. Bij het inchecken werd de passagiers op het hart gedrukt vroegtijdig bij de gate te zijn, om met het oog op die naderende storm tijdig te kunnen vertrekken.

Hoewel ik de laatste jaren Premium Economy vloog, met o.a. EVA Air en Lufthansa en ook Singapore deze klasse aanbiedt, had ik mezelf maar eens verwend met Business Class. Wat hielp was dat ik nog flink wat frequent flyer mijlen had staan – EVA, Lufthansa en Singapore Airlines maken alle deel uit van de StarAlliance – en die kon inruilen voor een forse prijsreductie.  Geen spijt van, heerlijk relaxed, ruimte in overvloed in de Airbus A350, uiterst vriendelijke service, prima verzorging – ik zou er wel eens een gewoonte van kunnen gaan maken…….

Cadeautje aan mezelf: businessclass. Super comfortabel!

Een korte overstap op Changi leerde me dat ook daar zaken aan het veranderen zijn.

Voorheen werd je begeleid naar een afgesloten transitruimte waarin je tot het vertrek van je aansluitende vlucht moest blijven, en nu – op de dag van mijn overstap daar in werking getreden – mag je je gewoon vrij door de terminal bewegen, en naar behoefte winkelen, eten en drinken (alhoewel nog lang niet alles open is). Ik kreeg wel bij het uitstappen – eerst de reizigers met Singapore als eindbestemming, vervolgens de overstappers – een kleurig polsbandje, waarschijnlijk om zo nodig transitpassagiers van anderen te kunnen onderscheiden.

Na een kleine 12 uur Amsterdam – Singapore stelde het laatste rukje naar Bangkok niet veel meer voor: na nog geen 2 uur raakten de Airbus A350-wielen Thaise grond. Eenmaal uitgestapt ging het snel en stond ik binnen een kwartier buiten. Figuurlijk dan, ik moest nog even op het busje wachten dat me via een ‘drive through’ test bij het Piyavate ziekenhuis naar het Lemontea Hotel bracht. Dat staat in Pratunam, dichtbij de bekende Platinum Fashion Mall, en op een kwartiertje loopafstand van het mega-winkelcentrum Central World. Ook de Skytrain (BTS-station Ratchatewi) en de railverbinding met Suvarnabhumi (station Phayathai) liggen binnen wandelbereik.

Aan het eind van de middag kreeg ik de testuitslag: negatief, gelukkig.  Nu drie dagen vrij man om door Bangkok te zwerven en dan op dag 5 nogmaals een test. Daarvoor hoef ik niet naar hetzelfde ziekenhuis; men komt naar het hotel.

Ik ga er maar van uit dat ook die 3e test in één week weer negatief zal uitvallen, en heb een vlucht naar Chiang Rai geboekt voor de volgende morgen. Heerlijk om dan mijn partner weer in de armen te kunnen sluiten, na 8 maanden ‘scheiding’!

En die fiets, Cornelis?  Die zal er vast nog wel staan. Kwestie van banden oppompen, wat bananen in de achterzak steken, de camera omhangen en weer gáán. Door wat me overkomen is misschien wat minder intensief dan in voorgaande jaren, maar daar zal het plezier niet minder om zijn. Een 10e aflevering van ‘Chiang Rai en fietsen…..’ zit er nog wel in, denk ik!


» Laat een reactie achter


Rating: 4.81/5. From 36 votes.
Please wait...

19 reacties op “En weer héén………”

  1. Rob V. zegt op

    Ik wens je weer veel fietsplezier ouwe, pardon, beste Cornelis! 🙂 Voor een langer verblijf is al dit gedoe het wel waard denk ik, maar voor een “gewone vakantie” van 3-4 weken laat ik de hele molen nog aan mij voorbij gaan. Ik wens je in ieder geval veel plezier en hoop op wat leuke kiekjes en stukjes als je weer on the road bent. Geniet er van.

    • Cornelis zegt op

      Ja Rob, voor een gewone vakantie zou ik het ook absoluut niet gedaan hebben. Te veel gedoe en onzekerheid, te veel zaken waarop het grondig mis kan lopen. Ik heb ook de indruk dat het merendeel van de binnenkomers geen gewone toeristen zijn, maar mensen met bestaande banden die langdurig verblijven.
      Laten we maar hopen dat ‘naar Thailand gaan’ weer snel een kwestie wordt van een ticket boeken en verder niets!

  2. Jose zegt op

    Dag Cornelis
    Wat een verhaal, ja zo kan ‘t gaan..maar goed om weer van je te horen!
    Heb altijd respect gehad voor je fietstochten! Met name de lengte ervan!
    En ook de mooie foto’s erbij!
    Geniet van je terugkomst in het mooie Thailand, je partner, en misschien verblijd je me weer met wat mooie foto’s van het noorden.

    Ik kijk er naar uit!

  3. Christiaan zegt op

    Prima verhaal Cornelis.
    Veel plezier in Chiang Rai en bij jouw liefste. En blijf gezond rond fietsen.

  4. Hugo zegt op

    Wat een mooi, goed geschreven (reis)verhaal! Ik heb het met veel plezier gelezen! Heel fijn dat je die zware hartaanval kennelijk goed te boven bent gekomen en dat je inmiddels weer in Thailand bent. Geniet ervan!

  5. Alain zegt op

    Fijn om je ervaringen mzt ons te delen Cornelis.
    Veel plezier op de fiets en “take care”!
    Groeten
    Alain

  6. Leo zegt op

    Alweer een mooi en duidelijk verhaal van Cornelis. Ik ben blij voor jou en mijzelf dat je de hartaanval overwonnen hebt en mij weer met prachtige verhalen over de mooie omgeving van Chiang Rai blij gaat maken. Geniet er in ieder geval van.

  7. Rob zegt op

    Welkom terug, Cornelis

    Ben verleden week weer in ChiangRai aangekomen, na een week Phuket Sandbox (heerlijke vakantie) en zo’n week Bangkok. Alles goed en vlot verlopen (vlucht, hotel, PCR tests, etc).

    Hier in ChiangRai is alles weer een beetje normaal, restaurants en bars tot laat open, ook met alcohol, ook de zaterdagmarkt is er weer. Dus het ‘Covid-normaal’ van bijna een jaar geleden (dus met mondkapjes, en gel en temperatuurmeters bij elke winkel). Wel nog nauwelijks toeristen.

    Gisteren bij het immigratiekantoor mijn retirement jaarverlenging gekregen. Ging ook weer heel soepel. Heb het idee dat immigratie hier in ChiangRai toch een stuk gemakkelijker is dan elders. Zolang je maar alles goed hebt voorbereid.

    Luchtkwaliteit is ‘very good’ (16 ug/m3), dus goed voor de fiets.

    Groetjes, Rob

    • Cornelis zegt op

      Ja Rob, Chiang Rai is zo’n slechte plek nog niet. Toen ik daar voor het eerst kwam had ik maar voor een paar dagen geboekt maar ik voelde me direct goed daar.
      Mooi dat de luchtkwaliteit goed is, dat is in deze tijd van het jaar wel eens minder – alhoewel het vorig jaar op een paar dagen na ook flink meeviel. Zal wel helpen dat er de voorbije weken meer regen dan gebruikelijk is gevallen, zoals ik heb begrepen.

  8. Hans Pronk zegt op

    Gelukkig Cornelis, dat je weer op je fiets kan stappen. En terug in Thailand. We kijken met belangstelling uit naar je verslagen.
    Ik had inderdaad niet verwacht dat jij een hartaanval zou krijgen. Maar dr. Maarten heeft onlangs nog gewaarschuwd om niet al te intensief te sporten op je oude dag. Heb jij ook het idee dat je hartaanval iets te maken heeft met een te zware belasting van je hart?
    Veel plezier nog in Chiang Rai!

    • Cornelis zegt op

      Heb het er met de cardioloog over gehad, Hans, en die legde niet de directe link met het fietsen. Er zat een slagader in het hart helemaal verstopt, en er zijn heel veel factoren die aan dat verschijnsel bijdragen. Een aantal daarvan is niet of nauwelijks beïnvloedbaar, begreep ik, zoals b.v. erfelijkheid.
      Door de vernauwing van die slagader, en helemaal door een volledige verstopping, verliest het hart aan pompkracht en -capaciteit en dat merk je als eerste bij inspanningen, uiteraard. Achteraf gezien zijn er eerder vorig jaar toch wel wat voortekenen geweest – ik heb een paar keer wat pijn in de borst en de linker bovenarm gehad tijdens het fietsen, maar dat verdween telkens na een paar minuten. Zal wel door de tropische warmte komen, dacht ik, dik boven de dertig graden, toch?
      Bij de ‘grote klap’ zat ik ook op de fiets, kreeg scherpe, stekende pijn op de genoemde plekken, het ging ook niet over en ik voelde mijn kracht vrijwel helemaal verdwijnen, ik kwam vrijwel niet meer vooruit. Toen wist ik wel wat er aan de hand was…….
      De cardioloog moedigde me overigens aan gewoon weer te gaan fietsen, het weer rustig aan te gaan opbouwen. Juist de door dat fietsen goede fysieke conditie had mijn overlevingskans sterk verhoogd – ‘daar ben ik van overtuigd’, zei hij nadrukkelijk – en droeg ook bij aan een snel herstel. Ook bij de revalidatie-fysiotherapie werd benadrukt niet te voorzichtig te zijn met inspanningen, maar uiteraard wel goed naar het lijf te luisteren. Daar hou ik me ook aan.

  9. Rudolf zegt op

    Beste Cornelis,

    Dat was even schrikken man! Fijn dat je weer hersteld bent.

    Veel fietsplezier in het hoge noorden.

    Rudolf

  10. John van de Lagemaat zegt op

    Goed verhaal Cornelis. Fijn om te lezen hoe positief jij in het leven staat. Wij gaan volgende week weer richting Chiang Mai. Eerst 2 dagen in Bangkok (Theorie Hotel) en day 5 doen wij in Chiang Mai (Chedi Home). Deze hotels geven ook de goede verklaringen af. Eerst had ik via een bookingsite geboekt maar die boekingen waren onvoldoende. Beiden waren weliswaar SHA Plus maar hadden niet de PCR test opgenomen in de booking. Het day 1 hotel trouwens ook niet de transfer. Heb inmiddels de Thailand Passen binnen en voor mij ook het visum. Ik heb ook wel enige tijd zitten in het rond krijgen van alles. Heel herkenbaar jou verhaal dus. Geniet van het fietsen.

  11. Wil van Rooijen zegt op

    Dag Cornelis,
    blij dat je rijdt

  12. Lieven Kattestaart zegt op

    Goed verhaal beste Cornelis.
    Ik wens je, vanuit een winderig en en grijs Nederland, nog vele gezonde fietskilometers toe in je geliefde Thailand, en natuurlijk een snelle hereniging met je partner.

  13. Siz zegt op

    Blij om te horen dat u weer fris en fruitig de fietsschoenen aan kunt trekken. Veel plezier! Oh, en heeft u weleens gedacht aan zo een horloge die veel hardlopers en mountainbikers/wielrenners gebruiken dat bij, wanneer men bijvoorbeeld valt, een signaal naar diverse vooraf ingestelde personen gestuurd wordt? Wellicht handig mocht u onverhoopt in de stille wegen een hobbel tegenkomen. Chock Dee kha!

    • Cornelis zegt op

      Nooit aan gedacht, Siz, maar dat is helemaal geen slecht idee! Zal daar eens naar kijken!
      Overigens, toen ik nog op de racefiets zat had ik een hartslagmeter om de pols en ik vertelde soms als grapje erbij dat dat klokje ook automatisch de dokter belde als de meter naar nul terugviel…… Sommigen geloofden dat ook, maar inmiddels is ook dat natuurlijk technisch mogelijk.

  14. Ferdinand PI zegt op

    Hallo Cornelis,

    Ik zat een tijdje geleden al aan je te denken want ik miste jouw aanwezigheid hier in Thailand.
    Nu is het helder waarom je “vertraging” opliep.
    Ik wens je weer vele veilige fietskilometers toe, gelukkige hereniging met je partner en schrijf maar weer wat spannende avonturen in dit blog..

    Ik ben intussen officieel uitgeschreven uit NL en woon hier in Thailand.
    Wij zijn in januari begonnen met de bouw van een huis en tot nu toe gaat alles voorspoedig.
    Hopelijk kunnen we in augustus er in trekken.. en dan is er veel werk omheen want we hebben ook 3800 m2 grond.

    Enfin geniet van je verblijf hier en hou je gezond.

    groet
    Ferdinand.

  15. Cornelis zegt op

    Dank voor alle positieve reacties en goede wensen! Hartverwarmend en stimulerend!


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website