Burgemeester Udon Thani ‘trouwt’ homokoppel

Door David Diamant
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
9 augustus 2014

Udon Thani – Twee Thaise mannen zijn zaterdagavond [2 augustus] in aanwezigheid van de burgemeester van Udon Thani in het huwelijksbootje gestapt.

De twee mannen, Maitri Chotipinit en Chrirasak Klangboriboon, hadden al vier jaar een relatie voordat ze besloten te trouwen, zo vertelden hun vrienden en familie tijdens de ceremonie. Het huwelijk, dat in het huis van Maitri in de Don Udom gemeenschap plaatsvond, werd ingezegend door de burgemeester van Udon Thani, Itthipon Triwattanasuwan, en bijgewoond door senior familieleden van de bruid en de bruidegom.

Burgemeester Itthipon grapte dat hij in het begin erg nerveus was, omdat hij niet wist welke persoon als ‘bruid’ of ‘bruidegom’ moest worden aangesproken. ‘Ik dacht, diegene die gekleed is als vrouw zal ik de bruid noemen, en die als man gekleed is de bruidegom. Maar ze waren beiden identiek gekleed’, zei burgemeester Itthipon tegen de lachende gasten. ‘Ik had dat namelijk op voorhand aan mijn plaatsvervanger gevraagd, hoe te weten wie de bruid is, en wie de bruidegom, maar dat was naast de waard gerekend.’

Op een meer serieuze toon prees hij Maitri en Chirasak voor hun coming out. ‘Jullie trouwdag is een dappere actie. Jullie zijn dapper door jullie te uiten in de samenleving. Het is een goed voorbeeld voor andere homoseksuele koppels.’

Maitri, conservator bij het Udon Thani Stedelijk Museum, zei dat zowel zijn familie als die van Chirasak, het idee van trouwen welkom heetten. Het koppel ontmoette elkaar voor de eerste keer toen Chirasak, die op dat moment student was, het museum bezocht waar Maitri werkte als curator.

Thailand staat bekend om een relatief hoge tolerantie ten opzichte van homo’s, lesbiennes en transgenders. Zeker in vergelijking met andere conservatieve landen in de regio, zoals Myanmar en Maleisië. Hoewel de Thaise wet het homohuwelijk of geregistreerd partnerschap niet erkent, zijn veel Thaise homo’s en lesbiennes in het openbaar getrouwd en leven zij als koppel samen. Homo-activisten hebben de afgelopen jaren aangedrongen op een wettelijke erkenning van het homohuwelijk.

Echter, Thaise homo’s en lesbiennes worden nog steeds geconfronteerd met discriminatie. In 2013 meldde UNESCO dat ‘bijna een derde (30,9%) van zelfverklaarde LGBT studenten fysiek misbruik heeft ervaren, 29,3% meldde verbaal geweld, en 24,4% meldde het slachtoffer te zijn van seksuele intimidatie op grond van hun seksuele geaardheid, genderidentiteit of -uitdrukking’.

Vorige maand, publiceerde de ultranationalistische krant ASTV Manager een ‘parodie’ over een transgender anti-coup activist(e) in de gevangenis. Die zou verkracht zijn door andere mannelijke gevangenen. Zogenaamd vanwege haar protest tegen de militaire junta. Het stuk veroorzaakte een oproer op sociale media, en de krant verwijderde later de online versie van het verhaal.

Bron: Khaosod English, 04 August 2014, Last update at 14:34:00 GMT. Vertaling: David Diamant.
http://en.khaosod.co.th/detail.php?newsid=1407137806&section=14

Naschrift van David Diamant

Homohuwelijken of geregistreerde partnerschappen zijn tot heden niet mogelijk in Thailand. Wat in het artikel in Khaosod magazine als huwelijk wordt beschreven, is dat wettelijk helemaal niet. Het ziet er wel zo uit, maar in feite zijn het gewoon twee vrienden die samenwonen, en een surrogaat huwelijksceremonie gedaan hebben, net alsof ze die dag effectief getrouwd zouden worden.

Het is bewonderenswaardig, zowel van de burgemeester, de media – Khaosod magazine–, en de actoren zelf, om dit in de schijnwerpers te stellen. Ben ook blij dat de eindredactie van Thailandblog dit als posting interessant vond. Die raadde me aan om de vertaling in te sturen, heb dat gedaan, en ben de eindredactie dankbaar voor dat voorstel. Er zullen immers wel Thailandbloglezers zijn die zulke topics interessant vinden, en kon hen dat moeilijk onthouden.

Verder: Ik ben ook met mijn vriend gehuwd in Thailand, 2001. Het is te zeggen, een schijnhuwelijk want niets was officieel. Maar wel kwamen ‘s ochtends om 7 uur zeven of negen monniken de spirituele kant bezegelen, zoals het hoort bij een traditioneel huwelijk, en was de familie aanwezig. Een zeer emotionele bedoening. Dit alles in het gehucht Dan Khun Thot, Nakhon Ratchasima (Khorat). Voor de gasten werden stoeltjes gehuurd van de tempel, muziekinstallatie, … de monniken hebben alles in huis voor een geslaagd feest.

‘s Middags kwam ook de burgemeester voor de ‘inzegening’. De plechtigheid verliep zoals bij een standaardhuwelijk, echter zonder de officiële documenten. Maar wel met alle traditionele attributen; zo heeft de burgemeester de levensdraad gelegd op onze hoofden, werd een hardgekookt ei aan ons getweeën gegeven om te consumeren (om de vruchtbaarheid te simuleren).

Mijn vriend is op zijn akkers ook de bloemen gaan plukken, waarvan het sap wordt gebruikt om tijdens de ceremonie met de katoenen draad, drie witte vlekken op het voorhoofd aan te brengen met een kaarsje. Dat gebeurde door de burgemeester.

Herinner me die man maar al te goed, hij was zeer zenuwachtig, zweet drupte van zijn voorhoofd, en hij wist immers net zoals in het verhaal van Khoasod, niet hoe wie wie correct aan te spreken. Je moet je voorstellen dat een burgemeester zijn lijstje met geplogenheden verkondigt aan de bruid en bruidegom.

Tja wie is wie? Wie is het het mannetje, en wie het vrouwtje? Wie wenst men potentie toe, en wie een goede dracht van de gevolgen? ‘Onze’ burgemeester zal dat heel laconiek gebracht hebben, want er werd veel gelachen. Vooral de ouderen onder hen. Een van de oudjes stelde terecht de vraag ‘and who make baby now’? Verder werd er nadien vooral door de mannen – burgemeester incluis – aan de flessen whisky gezeten. Iedereen heeft zich na de ‘inzegening’ zeer geamuseerd.

Nu zijn deze aparte rituelen mij niet allemaal bekend, althans het waarom. Vond het op zich wel vreemd, dat de familie van mijn vriend met het trouwfeest instemden, en zelfs aanmoedigde. Een traditionele trouwpartij, waarbij ook onder anderen grootmoeder en groottantes aanwezig waren. Ze zagen er geen graat in dat we twee jongens waren, dat vonden ze helemaal niet apart. Hoewel sommigen een gsm maar een vreemd soort telefoon zonder draad vonden. Contradictio in terminis.

Mijn echtgenoot overleed in september 2013, werd 39. Kanker, drie maanden kreeg hij van de artsen in België, en die heeft hij nog gehad. Ons huisje staat er nog altijd, en mijn Thaise familie is er ook nog. Daarom is het mijn lievelingsplekje, en dat kan u in het kort lezen in het nieuwe boekje van stichting Thailandblog Charity, dat in september verschijnt.


» Laat een reactie achter


6 reacties op “Burgemeester Udon Thani ‘trouwt’ homokoppel”

  1. Tino Kuis zegt op

    Je hebt een ontroerend, mooi en dapper verhaal geschreven, David.
    Wat is een huwelijk? Voor mij is dat de plechtige gebeurtenis die je zo goed hebt beschreven van je zelf en je helaas overleden vriend in 2001, en in Udon Thani (‘De Noordelijke Stad’), voor het aangezicht en midden in de gemeenschap. Dat is het echte huwelijk, ook in Thailand, en dus geen schijnhuwelijk. De eventuele wettelijke registratie van een huwelijk doen de Thais ook vaak niet. Ik begrijp dat er een wetsontwerp klaar ligt om homohuwelijken ook wettelijk te kunnen registreren. Van mij hoeft dat niet, een partner-overeenkomst bij een advocaat lijkt me voldoende wettelijke bescherming te bieden. Het huwelijk als man-vrouw-kerk-gemeentehuis is toch op z’n retour, gelukkig maar.

    VN:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
  2. Rob V. zegt op

    Bedankt voor het delen van dit verhaal en de persoonlijke noot. Ik sluit me bij de bovenstaande reageerders aan. Het kan toch niet meer lang duren voordat huwelijken of geregistreerd partnerschap van gelijk geslacht mogelijk zijn nou je denken?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  3. Ron44 zegt op

    Ik lees dit met vreugde want ik heb een relatie met een ladyboy. .Ze is niet zo eentje uit een bar maar heeft een goede job en heeft een master diploma op zak. De wens is om later met elkaar te huwen en ik dacht dit in België te doen wat naar mijn gevoel niet zo eenvoudig zal zijn. Kwestie dat ze niet hier woont.
    Daarom zou het goed zijn moest Thailand deze huwelijken gaan herkennen. Een boterbriefje zegt men wel maar er is meer. Als ik kom te overlijden heeft ze recht op een overlevingspensioen uitbetaald door de Belgische staat. Dit is naar mijn gevoel een toch belangrijk punt voor deze die achterblijft en geeft een zekere zekerheid van inkomen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. Davis zegt op

    Met dank voor de reacties van Tino, Paul en Hans. Ook Rob en Ron.
    Heb hier wat aan, als mens.
    Dank je wel.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. Paul Schiphol zegt op

    Mooie reacties, en David gecondoleerd het lijkt mij verschrikkelijk zo vroeg al je partner te moeten verliezen. Wij homo koppel (14 jr. Samen) wonen in NL en zijn nu 4 jr. formeel wettelijk getrouwd.
    Het is ons voornemen ons 15 jr. samen te vieren met een huwelijk “voor Buddha” in Thailand. Het hele dorp zal er voor uitlopen, dat doen ze nu ook al bij ons jaarlijks bezoek aan de ouders van mijn man.
    Wij hebben in NL en TH de volle acceptatie van onze familie, reden voor het boterbriefje is de rechtszekerheid voor mijn man mocht ik eerder het aardse verlaten. Een formele erkenning in Thailand van een gelijkgeslachtelijk huwelijk zou andersom ook een erkenning betekenen van een voor velen al lang bestaande en oprechte feitelijke situatie.

    Vooral voor onze Thaise familie, betekend een compleet (doch juridisch niet erkend) huwelijk met alle Thaise toeters en bellen, (excuse e moi voor deze uitdrukking) erg veel. Het is het publieke bewijs dat wij oprecht ons leven wensen te delen.

    Paul Schiphol

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Davis zegt op

      Beste Paul,

      Bedankt voor de condoleances.

      Die erkenning en/of rechtszekerheid lijkt me inderdaad belangrijk.
      Thailand zou binnenkort wel eens het eerste Zuidoost Aziatische land kunnen zijn dat zulks een wettelijke context zou/zal invoeren. Het is alvast bespreekbaar, en een ontwerp van wettekst ligt klaar.

      Doe vooral de ceremonie. Hoe meer dit gebeurt, en ‘common practise’ wordt, hoe sneller de wettelijke regeling zal volgen?

      Verder verwondert het mij telkens hoe – met zeer veel / zo niet alle respect – eenvoudige dorpelingen zulke trouwpartijen bijna vanzelfsprekend vinden. Misschien is elk feest wel leuk, en zien ze het liever op een ander gebeuren. Maar mijn ervaring is dat hun appreciatie uit het hart komt. Nu nog de boterbrief.

      Het ga jullie goed!

      david.diamant@antwerpen.be

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website