Waarom Thailand op foto’s uit de jaren 80 zo leeg lijkt
1987 heette Visit Thailand Year, bedoeld voor de zestigste verjaardag van koning Bhumibol. Het werkte. De aankomsten groeiden dat jaar met 23,6 procent, de sterkste groei sinds Thailand in 1973 de grens van een miljoen bezoekers passeerde. In 1986 kwamen er nog 2,8 miljoen mensen, in 1990 al 5,2 miljoen.
Die groei liep vast op wat er stond. Don Mueang kreeg in september 1987 een nieuwe terminal, versneld vanwege de campagne. Hotels zaten ineens vol en touroperators ruzieden met hoteliers over tarieven die halverwege het seizoen omhooggingen. Phuket en Samui kwamen op als bestemming. Terwijl dat gebeurde, schreven buitenlandse media al over het verloren paradijs van Pattaya.
Ook de bezorgdheid is van toen. Het bestuur van de toeristenorganisatie TAT zette in die jaren commissies en werkgroepen op om te kijken wat het toerisme met de samenleving en het landschap deed. Een ervan stond onder leiding van Mechai Viravaidya. Er kwamen stapels rapporten uit en die verdwenen in de kast, terwijl de boom gewoon doorging.
Dat is misschien het ongemakkelijkste aan die plaatjes. De klacht dat het toerisme Thailand kapot heeft gemaakt, is even oud als het toerisme zelf. Alleen ging het toen over drie miljoen mensen.
Bellen naar huis was een halve dag werk
Het telefoonnet zegt meer over die tijd dan welke foto ook. Aan het begin van de jaren negentig, dus na de hele boom van de jaren tachtig, had Thailand 2,82 vaste telefoonlijnen per honderd inwoners. Ruim 1,3 miljoen mensen stonden op de wachtlijst voor een aansluiting, en die lijst groeide daarna nog door tot 1,86 miljoen in 1993. Een aansluiting kostte 3.350 baht.
Openbare telefoons waren er ook nauwelijks: 26.100 in het hele land in 1991, voor ruim 55 miljoen inwoners.
Vertaal dat naar het leven van een Nederlander die er woonde of een paar maanden bleef. Je had geen toestel in huis. Je ging naar een kantoor, gaf een nummer op, wachtte tot er een lijn vrij was en hield het gesprek kort. Voor de rest schreef je brieven. Post uit Nederland kwam aan wanneer die aankwam.
Dat is de prijs die op geen enkele foto staat. Ging er thuis iets mis, dan hoorde je het dagen later.
De nacht dat je vakantie een stuk goedkoper werd
Op 5 november 1984 devalueerde Thailand de baht met 14,8 procent. De officiële koers ging naar 27,15 baht per dollar. In oktober stond het maandgemiddelde nog op 23,02, in november op 26,74.
Voor wie uit Europa kwam, was dat gratis geld: hetzelfde bier, dezelfde kamer, ineens een stuk minder. Voor Thaise bedrijven met schulden in dollars werkte het precies andersom.
Wat er nog niet was
Geen Skytrain. De eerste elektrische stadslijn van Bangkok reed pas op 5 december 1999. Tot die dag had een stad van ruim acht miljoen inwoners bussen en boten, meer niet. De trams waren in 1968 verdwenen.
Khao San Road stelde nog weinig voor. De straat lag op de route van de hippietrail van eind jaren zeventig en op een paar blokken van de kunstacademie Silpakorn, wat er studenten op afstuurde die kwamen voor goedkoop bier en buitenlanders. Joe Cummings, die de eerste Thailandgids van Lonely Planet schreef, kwam er in 1977 en vond twee goedkope Thais-Chinese hotels en drie guesthouses die door families werden gerund. Die zette hij in 1982 in zijn boek. Shoshana, de falafelzaak die er nu nog zit, ging datzelfde jaar open. Wat nu een straat vol neon en tatoeagestudio’s is, was in die jaren een handvol adressen dat je alleen vond als iemand het je vertelde.
Thai Airways International gaf in het boekjaar 1986/87, 4.355 miljoen baht uit aan marketing. Dat was net iets meer dan het budget voor de vluchtuitvoering zelf, 4.351 miljoen baht. De baht stond toen op 25 per dollar. Een luchtvaartmaatschappij die iets meer aan reclame besteedde dan aan vliegen.
De foto’s liegen niet. Het was goedkoper, stiller en overzichtelijker. Ze zijn alleen gemaakt door de paar miljoen mensen die er toen konden komen, en niemand fotografeerde de wachtrij bij de telefoon. Wie terug wil naar 1987, wil meestal de prijzen terug, niet de stilte eromheen.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Belasting Nederland1 augustus 2026Thaise fiscus belast condohuur ook bij betaling in Nederland
Geschiedenis1 augustus 2026Waarom Thailand op foto’s uit de jaren 80 zo leeg lijkt
Vliegtickets1 augustus 2026Een lintje aan je koffer voor de herkenbaarheid kan je vlucht naar Bangkok flink verstoren
Shoppen1 augustus 2026Bang Sue Junction staat niet in Bang Sue en dat is niet het enige addertje