Video: Een Nederlander, 900 geredde dieren en een overheid die hem steeds weer aanklaagt
In oktober 1999 valt hij na een lange rit vanaf Surat Thani achter het stuur in slaap. Zijn auto schiet tussen twee bomen een modderbank in en hij vliegt zonder gordel door de voorruit. Zijn secretaresse ligt onder het dashboard, maar overleeft. Hij lift de laatste vijftien kilometer naar huis in Cha-Am.
Hij is 34 en heeft een fabriek met zo’n 300 mensen. Zijn boekhoudster zegt dat het bedrijf zonder hem binnen twee jaar failliet was geweest. Over vijf jaar had niemand nog aan hem gedacht. Met kerst besluit hij te stoppen en te doen wat hij als kind wilde.
Van tassen en riemen naar Thailand
Hij groeit op rond Breda en gaat, net als zijn ouders, in de mode werken. Een importeur van accessoires bij Arnhem neemt hem vanaf 1985 mee op inkoopreizen naar Azië.
In 1988 vestigt hij zich in Thailand als commissionair, voor 3 tot 5 procent per order. Zijn flatje aan Sukhumvit Soi 22 kost omgerekend zo’n 125 euro per maand. Later begint hij in Cha-Am een fabriekje en neemt hij bewust mensen uit het dorp aan. Wie goed zorgt voor de buren, bouwt bescherming op.
Een gibbon aan de ketting
In het nationale park op twintig kilometer afstand ziet hij beren, tijgers en olifanten in het wild. In de stad ziet hij gibbons aan kettingen in bars en beren in smerige kooien achter huizen.
In 2000 stopt hij met de fabriek. Zijn toenmalige vrouw en een paar kennissen uit Nederland verkopen spullen achter zijn rug, en zijn spaargeld verdwijnt. Hij begint klein, met apen en gibbons.
Gearresteerd in 2001
Na een optreden op de Thaise ontbijttelevisie stromen de hulpvragen binnen, het geld niet. Op 2 juli 2001 arresteren politie en het Department of National Parks hem voor illegaal bezit van beschermde dieren. Handelaars die niet meer met gibbons over de markten van Pattaya en Phuket konden lopen, hadden geklaagd. Na anderhalf jaar oordeelt de rechter dat hij misschien de wet overtrad, maar zonder kwade opzet.
De inval van 2012
Eind 2011 belt een leider van de Karen. De Nederlander vindt drie doodgeschoten olifanten in het bos en sporen van een weggesleept jong. The Nation publiceert eind januari 2012 zijn verhaal, met zijn naam erbij, hoewel hij had gevraagd die weg te laten.
Twee weken later valt een gewapende macht van boswachters, grenspolitie en commando’s het centrum binnen. Hij spreekt van 200 man; de stichting meldde destijds 150. Ambtenaren jagen 99 dieren zonder verdoving uit hun kooien; enkele overleven het niet. Acht dagen slapen ze in zijn woonkamer, terwijl de televisie hem een smokkelaar noemt. Pas als Kanaal 5, de zender van het leger, hem live aan het woord laat, keert het tij. In februari 2014 verwerpt het hof van beroep alle aanklachten. Volgens de oprichter loopt de zaak tot 2016 door tot de hoogste rechter.
Adviseur in het parlement
Na de uitspraak vraagt de minister van Natuur en Milieu of hij de staat gaat aanklagen. Hij biedt liever aan de wet te helpen dichten, die volgens hem vol gaten zit. Van 2016 tot en met 2021 adviseert hij twee parlementaire commissies, voor natuur en voor dierenwelzijn.
Een miljoenenbedrijf op 140 hectare
Het centrum heeft 155 mensen in dienst. Een hotel, twee restaurants en dagtours helpen de kosten te dekken, die in de miljoenen euro’s lopen. Een familie uit Enschede schonk een nieuw dierenziekenhuis. Op 18 nieuwe hectare komt opvang voor wilde olifanten die schade aanrichten in dorpen.
Een tijger uit Myanmar
Handel in wilde dieren is volgens hem na drugs de grootste illegale handel, met veel lichtere straffen. Toeristen haken af bij tijgerselfies, maar welgestelde Aziaten houden steeds vaker een leeuw of tijger als statussymbool.
Nu worden hij en vier medewerkers opnieuw beschuldigd, rond een tijgerwelp uit een oplichterscentrum in Myanmar. The Thaiger meldde dat het Karen-verzet de tijger in december 2025 bij Sangkhla Buri overdroeg en dat de parkendienst aangifte deed. Hij ontkent elke overtreding en wil na een vrijspraak zelf een zaak beginnen.
Geen weg terug
Buitenlanders waren volgens hem eerst welkom, nu getolereerd. Toch blijft hij, zonder pensioen of huis in Nederland, met zijn Thaise vrouw en geadopteerde dochter van dertien.
Wie bij Hua Hin een olifant vrij ziet grazen, ziet een dier dat vroeger aan de ketting stond in een toeristenpark. Duizenden vrijwilligers en donateurs met soms vijf euro per week maakten dat mogelijk. Hun oprichter moet na 25 jaar opnieuw bewijzen dat redden geen smokkelen is.
Bronnen: Over de Grens (YouTube), Wildlife Friends Foundation Thailand
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Relaties3 oktober 2026‘Red flags’ bij Thaise vrouwen: oppassen geblazen
Weer en klimaat3 oktober 2026Nieuwe regen op komst van 11 tot 14 oktober Bangkok versnelt afwatering
Kort nieuws3 oktober 2026Thailandnieuws 3 oktober: overstromingen, 69 miljard baht schade aan landbouw, grote chipfabriek bij Bangkok
Opinie3 oktober 2026TTB-opinie: Thailand noemt het een arbeidstekort maar het is dertig jaar lang een keuze geweest