Voor Nederlandse AOW’ers in Thailand die getrouwd zijn, maar niet met hun partner samenwonen, is een recente uitspraak belangrijk. Een man dacht recht te hebben op de hogere AOW voor ongehuwden, omdat zijn vrouw in Turkije woonde. Uiteindelijk besliste de hoogste rechter anders: de verlaging van zijn AOW en de terugvordering van €4.297,54 blijven in stand.

De zaak laat zien hoe lastig het begrip duurzaam gescheiden leven bij de AOW kan uitpakken. Alleen op verschillende adressen of zelfs in verschillende landen wonen is niet voldoende. Dat kan ook Nederlanders in Thailand raken die een huwelijk hebben, terwijl beide partners feitelijk een groot deel van het jaar afzonderlijk leven. De persoonlijke omstandigheden wegen zwaar.

Opvallend is dat een lagere rechter de man eerst gelijk gaf. De Sociale Verzekeringsbank (SVB) zou onvoldoende onderzoek hebben gedaan. Maar de zaak kreeg daarna een heel andere afloop. De Centrale Raad van Beroep vernietigde die uitspraak op 13 augustus 2026.

Van alleenstaanden-AOW naar gehuwden-AOW

De man ontving na het overlijden van zijn eerdere partner vanaf juni 2022 AOW volgens de norm voor een ongehuwde. Op 23 januari 2023 trouwde hij opnieuw, ditmaal met een vrouw die in Turkije woonde. Het huwelijk werd niet direct aan de SVB gemeld. De instantie kreeg daar op 14 november 2023 via de Basisregistratie Personen bericht over. Daarna volgde onderzoek naar zijn woonsituatie.

De SVB besloot op 29 maart 2024 zijn AOW met terugwerkende kracht vanaf februari 2023 te verlagen naar de gehuwdennorm. Over de periode februari tot en met november 2023 zou daardoor €4.297,54 te veel AOW zijn betaald. Dat bedrag moest hij terugbetalen. Het verschil is aanzienlijk. Een ongehuwde AOW’er krijgt in beginsel 70 procent van het netto minimumloon, een gehuwde AOW’er 50 procent.

Eerst kreeg de AOW’er gelijk

De man verzette zich tegen het besluit. Zijn echtgenote woonde in Turkije en had een eigen woning. De financiën en zorgtaken waren gescheiden. Hij bezocht haar één of twee keer per jaar en omschreef de verhouding tegenover de SVB als een latrelatie.

De rechtbank Rotterdam vond in november 2025 dat de SVB onvoldoende onderzoek had gedaan naar de feitelijke relatie tussen beide echtgenoten. De rechtbank vernietigde daarom het besluit en droeg de SVB op opnieuw naar de zaak te kijken. Ook moest de SVB het griffierecht van €51 vergoeden en €1.814 aan proceskosten betalen.

Op dat moment leek de zaak vooral gunstig voor AOW’ers die getrouwd zijn, maar langdurig apart wonen. Dat beeld bleek te vroeg.

Hoogste rechter draait uitspraak terug

De SVB ging in hoger beroep. De Centrale Raad van Beroep kwam op 13 augustus 2026 tot een andere conclusie dan de rechtbank. De man had onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij vanaf het begin van zijn nieuwe huwelijk duurzaam gescheiden leefde. Voor die uitzondering gelden strenge voorwaarden. Uit de omstandigheden moet duidelijk blijken dat de echtgenoten ieder een eigen leven leiden alsof er geen huwelijk bestaat en dat die situatie blijvend bedoeld is.

Aparte woningen, gescheiden financiën en weinig contact zijn daarbij relevante omstandigheden, maar leveren niet automatisch het bewijs. De SVB had volgens de hoogste bestuursrechter voldoende onderzoek gedaan. Er waren vragen gesteld, er was een hoorzitting geweest en ook het contact tussen de echtgenoten was onderzocht.

Daar kwam nog iets bij. De man had na zijn huwelijk een machtiging tot voorlopig verblijf voor zijn vrouw aangevraagd. Dat paste moeilijk bij zijn stelling dat vanaf de huwelijksdatum sprake was van een blijvende situatie waarin beiden volledig gescheiden van elkaar leefden.

Trouwen met een partner in Thailand vraagt extra aandacht

Voor een Nederlandse AOW’er in Thailand is juist dat onderscheid belangrijk. Je kunt getrouwd zijn en toch op verschillende adressen of zelfs in verschillende landen wonen. Dat betekent voor de AOW niet vanzelf dat je als ongehuwd geldt.

De SVB kijkt naar de werkelijke relatie. Hoe vaak hebben jullie contact? Bezoeken jullie elkaar? Zijn de financiën werkelijk gescheiden? Gaan jullie samen op vakantie? Zorgen jullie voor elkaar bij ziekte? En is het de bedoeling dat de afzonderlijke levens blijvend zijn?

Een huwelijk met een Thaise partner, terwijl je om praktische redenen geregeld apart verblijft, moet daarom niet worden verward met duurzaam gescheiden leven. Juridisch ligt de lat hoger dan simpelweg twee adressen hebben.

Terugvordering blijft overeind

De Centrale Raad van Beroep vernietigde uiteindelijk de eerdere uitspraak van de rechtbank. Het besluit waarmee de AOW vanaf februari 2023 werd verlaagd naar de gehuwdennorm bleef daarmee in stand. Ook de terugvordering van €4.297,54 bleef overeind. De man vocht daarnaast de invordering aan. De SVB had het maandelijkse aflossingsbedrag inmiddels verlaagd van €228 naar €76. Ook tegen dat onderdeel kreeg hij geen gelijk.

Wie met AOW in Thailand woont en trouwt, doet er dus verstandig aan niet alleen naar het woonadres van beide partners te kijken. Voor de AOW telt hoe je huwelijk in de praktijk wordt ingevuld. In deze zaak woonden de echtgenoten honderden kilometers van elkaar vandaan, maar dat was juridisch niet genoeg.

Bronnen: Rechtspraak.nl, Sociale Verzekeringsbank, Rijksoverheid


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter