Wie de afgelopen jaren in een Bangkokse craft beer-bar een hopforward IPA bestelde van een lokale brouwer, dronk vaak een illegaal product. Of in elk geval iets wat alleen via creatieve juridische omwegen op tafel kon komen. Achter elk glas zat een verhaal van uitwijken naar Cambodja, Vietnam of Australië, van wetten uit 1950 die kleine ondernemers buitenspel zetten en van een handvol families die de Thaise biermarkt al decennia volledig in hun greep houden.
In 2025 brak er iets open. Een nieuwe wet maakte een einde aan vergunningseisen die kleine brouwers stelselmatig uitsloten. Toch is het feest nog niet compleet, want de uitvoering loopt achter op de wetstekst en de oude reuzen geven hun macht niet zomaar op. Dit is het verhaal van een stille revolutie en van de vraag of die ook echt doorzet.
Twee families bezitten vrijwel de hele markt
De Thaise biermarkt is jarenlang een schoolvoorbeeld van een duopolie geweest. Boon Rawd Brewery, in 1933 opgericht door de familie Bhirombhakdi en bekend van Singha en Leo, controleert ongeveer 58 procent van de markt. ThaiBev van de familie Sirivadhanabhakdi, het bedrijf achter Chang en Archa, neemt zo’n 34 procent voor zijn rekening. Samen dekken ze ruim 90 procent van alles wat er in Thailand uit een tap of flesje komt. De totale alcoholmarkt was in 2020 zo’n 473 miljard baht waard, omgerekend ruwweg 12 miljard euro, en bier vormt daar meer dan de helft van.
Die dominantie is geen toeval. Ze is wettelijk verankerd in de Liquor Act uit 1950, een naoorlogse wet die het brouwen van bier feitelijk onmogelijk maakte voor iedereen behalve de allergrootsten. Wie commercieel bier wilde maken, moest een fabriek hebben met een minimumcapaciteit van één miljoen liter per jaar. Of een brouwerijrestaurant met minstens 100.000 liter per jaar, waarbij het bier alleen ter plekke verkocht mocht worden. Bottelen voor verkoop elders was simpelweg verboden. In 2000 kwam daar nog een eis bij: een geplaatst kapitaal van minimaal 10 miljoen baht, vandaag ruwweg 250.000 euro.
Brouwen op de nachtbus naar Laos
De gevolgen waren absurd. Wie zoals de Chiang Mai-ondernemer Saksit Sanguanphon zijn eigen ambachtelijke bier wilde maken, moest letterlijk de grens over. Saksit nam jarenlang de nachtbus van Bangkok naar Mukdahan, stak de Mekong over naar het Laotiaanse Savannakhet, brouwde daar zijn bier en sjouwde de flessen vervolgens terug naar Chiang Mai om ze te verkopen. Andere brouwers weken uit naar Vietnam, Cambodja, Taiwan of zelfs Australië en importeerden hun eigen bier daarna weer terug, met alle invoerrechten en accijnzen die daarbij hoorden.
Dat verklaart waarom een lokale Thaise IPA in een Bangkokse bar al snel het dubbele kost van een flesje Chang. Het verklaart ook waarom de meeste Thai nooit echt warm zijn gelopen voor craft beer: het was simpelweg te duur en te lastig te krijgen. De partij Future Forward berekende in 2020 dat openstelling van de markt 15 tot 20 miljard baht aan economische activiteit kon opleveren, vooral bij kleine ondernemers en boeren. Maar de wet bleef.
Een politicus met een strafblad als gezicht van de revolutie
Het gezicht van de oppositie tegen het duopolie heet Taopiphop Limjittrakorn, een Bangkoks parlementslid van wat eerst Move Forward heette en nu de People’s Party. Zijn kwalificaties zijn ongebruikelijk: hij werd in 2017 gearresteerd voor het thuisbrouwen van zijn eigen bier. Sindsdien voerde hij een eenmansoorlog tegen de oude wetten. Op de dag dat het Thaise Lagerhuis op 15 januari 2025 met 415 stemmen voor en nul tegen instemde met de Community Liquor Bill, postte hij op X dat het precies 2917 dagen na zijn arrestatie was. Bijna acht jaar.
De Community Liquor Bill, in juni 2025 als Excise Act (No. 2) B.E. 2568 in de Royal Gazette gepubliceerd, doet wat dertig jaar eerder onmogelijk leek. De minimumkapitaaleis van 10 miljoen baht is van tafel. Coöperaties, boerengroepen, lokale gemeenschappen en kleine ondernemers kunnen voortaan vergunningen aanvragen om commercieel bier en sterke drank te produceren. De Senaat ging op 10 maart 2025 akkoord met 166 stemmen voor en slechts 3 tegen.
Wat er sinds juni 2025 echt veranderd is
In de praktijk verloopt de uitvoering trager dan de wetstekst suggereert, maar er gebeurt iets. De belangrijkste concrete veranderingen op een rij:
- Brouwerij-restaurants en kleine craftbeerproducenten mogen hun bier in fusten sinds mei 2025 in heel Thailand distribueren, in plaats van alleen op de eigen locatie of binnen de eigen provincie.
- De eis dat productiefaciliteiten op meer dan honderd meter afstand van openbaar water moeten staan, is vervallen, mits de brouwer een goedgekeurd waterzuiveringssysteem gebruikt.
- De verplichte wachttijd van één jaar als kleine producent voordat je een middelgrote vergunning kon aanvragen, is geschrapt.
Op 21 oktober 2025 zette het kabinet onder leiding van premier Paetongtarn Shinawatra nog een stap. Na een rapport van de ombudsman, die concludeerde dat de bestaande regels in strijd waren met de nieuwe Excise Act, kreeg het Excise Department de opdracht om ook de regels rond ingeblikt bier te versoepelen. Tot dan toe moesten brouwers die hun bier in blik wilden verkopen voldoen aan eisen voor productiecapaciteit, zware machines en milieueffectrapportages die voor kleine spelers onhaalbaar waren. Daarmee was de blikmarkt feitelijk een reservaat voor Singha en Chang.
De achterdeur staat nog niet helemaal open
Toch is het te vroeg om de overwinning te claimen. De juridische regel en de uitvoeringspraktijk lopen nog flink uiteen. Taopiphop zelf was kort na de inwerkingtreding al kritisch over de eerste ministeriële uitvoeringsregels. Volgens hem zijn die behoudender dan de wet zelf bedoelt en blijven er drempels staan die kleine spelers benadelen. Een voorbeeld is de verplichte milieueffectrapportage: de oude regel eiste een productie van minimaal 7,2 miljoen liter per jaar voordat een brouwer überhaupt zo’n rapportage kon laten uitvoeren. Geen enkele craftbrouwer haalt die volumes.
Daarnaast is de accijns een fundamentele kwestie die de wet niet aanpakt. Thaise bieraccijnzen zijn hoog en gelden gelijk voor klein en groot. Een microbrouwerij die met dure speciaalmouten en exotische hop werkt, betaalt per liter dezelfde belasting als een industriegigant die in volumes van tientallen miljoenen liters draait. In landen als de Verenigde Staten en België krijgen kleine brouwers vaak een belastingkorting om de schaalnadelen te compenseren. In Thailand niet. Zolang dat zo blijft, blijft het speelveld scheef.
De craftbeer-scene in Bangkok bloeit ondanks alles
Ondanks alle obstakels heeft Bangkok inmiddels een levendige craftbeer-cultuur. Op Koh Kret, het kleine eiland in de Chao Phraya net ten noorden van de stad, opereert Chit Beer al ruim tien jaar als pionier en informele leerschool voor nieuwe Thaise brouwers. In de wijk Nimmanhaemin in Chiang Mai opende eind 2024 het Brits-Thaise Sucking Stones Brewery, dat amper kan bijhouden hoeveel bier er gevraagd wordt. In Bangkok zelf openden broer en zus Sitthipun en Fluke Pleumteeratham hun ouderlijk huis als craft beer-bar Tai Soon, gevolgd door een tweede zaak met de naam Ministry of Beer.
Ondertussen blijven internationale spelers het luchtgat opzoeken. De Schotse brouwer BrewDog opende in juli 2024 een eigen bar in Bangkok. Lokale brouwers als Samata Brewery, Group B Beer en het oudere Full Moon Brewworks van Phuket, dat zijn Chalawan Pale Ale lange tijd in Australië liet bottelen, profiteren stap voor stap van de nieuwe regelgeving. Volgens een vakgenoot stonden er medio 2025 zo’n dertig geregistreerde brouwers klaar om actief gebruik te maken van de versoepelingen.
Wat dit betekent voor jou als bezoeker
Als je in 2026 een Thais craft beer drinkt, is de kans groot dat het voor het eerst sinds decennia legaal in eigen land is gebrouwen. Je vindt het aanbod vooral in:
- Bangkok, met de wijken Sukhumvit, Ari, Ekkamai en Thonglor als kerngebieden.
- Chiang Mai, vooral rondom Nimmanhaemin.
- In mindere mate Phuket en Pattaya.
De prijzen zijn nog steeds hoger dan voor een Chang of Singha, vaak tussen de 200 en 350 baht voor een glas van een halve pint, maar de afstand tot de massabieren wordt kleiner naarmate meer brouwers binnenlands gaan produceren. Het scheelt op zijn minst de invoerheffingen.
De smaakwereld is bovendien onmiskenbaar Thais. Je proeft jackfruit, mango, lemongrass, kokos en zelfs gefermenteerde rijst in bieren waarvoor in Brussel of Portland geen recept bestaat. Wie tot nu toe alleen bekend was met de blonde lager-uniformiteit van Singha en Chang, ontdekt een totaal andere bierwereld.
Slot
De wet is veranderd, maar het duopolie is nog niet doorbroken. Boon Rawd en ThaiBev hebben decennia voorsprong, gigantische distributienetwerken en sterke politieke connecties. Wat kleine brouwers wel hebben gewonnen, is het recht om legaal te bestaan. Bestel die lokale IPA gerust: hij is eindelijk legaal, en je drinkt mee aan een omwenteling die nog lang niet voorbij is.
Bronnen: Bangkok Post, Pellicle Magazine, Asia Brewers Network, Inside.beer, Thai Examiner, Nation Thailand, Khaosod English, Tilleke & Gibbins, Wikipedia
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond3 mei 2026Bargirl of fabrieksbaan in Bangkok: wat zijn nu echt de verdiensten in 2026?
Cultuur3 mei 2026Een bruidschat (Sin sod) tussen eerbetoon en verkapte vermogensoverdracht
Expats en pensionado3 mei 2026Vader blijven na een scheiding in Thailand vraagt goede voorbereiding
Achtergrond3 mei 2026Thaise brouwers wonnen juridische strijd tegen Singha en Chang en craft beer is een feit