Vier jaar geleden leek cannabis de kans van je leven. Thailand haalde de plant in juni 2022 van de drugslijst, als eerste land in Azië. Op de eerste dag meldden zich al zo’n 150.000 mensen om te telen. In dorpen in Isaan bouwden boeren kassen, staken hun spaargeld erin en rekenden op prijzen van 500 tot 700 baht per gram.
Die prijzen zijn weg. Wie nu wil verkopen, krijgt minder dan 100 baht per gram, als er al een koper is. En sinds vorig jaar mag cannabis alleen nog op recept. De boer zit met zijn oogst en zijn schulden.
Hoe iedereen tegelijk boer werd
De omslag ging razendsnel. De regering deelde een miljoen gratis stekjes uit en riep mensen op om thuis te telen. Binnen twee jaar schoten er naar schatting meer dan 18.000 wietwinkels uit de grond, van Bangkok tot de kleinste toeristenstraat op de eilanden. De Thaise Kamer van Koophandel schatte de markt op ruim een miljard dollar, met een verwachting van 1,2 miljard dollar (zo’n 40 miljard baht) voor 2025.
Het probleem zat in wat er niet was: een wet. Cannabis was legaal, maar bijna niemand wist onder welke regels precies. Boeren plantten op goed geluk, in de hoop dat de vraag mee zou groeien met het aanbod. Dat deed die niet.
De prijs die door de bodem zakte
Zodra iedereen mocht telen, werd het product goedkoop. En daar kwam goedkope buitenlandse wiet overheen. Al in 2023 klaagden Thaise verkopers dat geïmporteerde bloem hun markt inpikte: lokaal telen kostte rond 300 baht per gram, terwijl smokkelaars import aanboden voor 150 tot 180 baht. Handelaars stopten de partijen in meubels en groentekratten om de douane te ontlopen.
Reken met een koers van ongeveer 38 baht voor een euro (stand begin juni 2026; een recentere koers was nog niet gepubliceerd). Dan ziet de val er zo uit:
| Wat | Toen | Nu |
|---|---|---|
| Bloem per gram | 500 tot 700 baht (13 tot 18 euro) | minder dan 100 baht (onder 2,60 euro) |
| Gedroogde bloem, groothandel per kilo | ruim 10.000 baht (260 euro) | ongeveer de helft (rond 130 euro) |
| Lokaal versus import per gram (2023) | 300 baht (7,80 euro) | import 150 tot 180 baht (3,90 tot 4,70 euro) |
Wie de winst pakte
Niet de boer. Dat staat vast. De vraag is wie dan wel. Het eerlijke antwoord: de marge lekte verderop in de keten weg. Buitenlandse investeerders zetten geld in de markt en drukten de prijs, importeurs brachten goedkopere bloem binnen, en de winkels stroomafwaarts vingen wat er nog te vangen viel. De teler stond onderaan en kreeg de klappen.
Een harde, becijferde binnenlandse “tussenhandel die er met de winst vandoor ging”, zoals het verhaal vaak wordt verteld, vond ik niet terug in de officiële bronnen. Wat wel klopt, is het patroon: wie het land bewerkte, verdiende het minst, en wie ertussen zat, het meest. Zo gaat het vaker met een grondstof die opeens te veel is.
De regels draaiden terug
Op 25 juni 2025 trok het ministerie van Volksgezondheid de teugels aan. Cannabisbloem werd een “gecontroleerd kruid” onder de wet op de traditionele Thaise geneeskunde. Terug op de narcoticalijst staat het dus nog niet, maar recreatief kopen is grotendeels afgesloten. Verkoop mag alleen nog op medisch recept.
Dat ging niet los van de politiek. Bhumjaithai, de partij van Anutin Charnvirakul die legalisering ooit tot speerpunt maakte, stapte diezelfde maand uit de coalitie. Dezelfde beweging die cannabis vrijgaf, hielp het weer dichttimmeren. Voor wie nu iets wil kopen, gaat het zo:
- Je laat je Thaise ID of paspoort zien bij een vergunde kliniek of winkel.
- Een gecertificeerde behandelaar schrijft een PT 33-recept uit, geldig tot dertig dagen.
- Je koopt alleen bij een vergunde verkoper met medisch toezicht op locatie.
Sinds januari 2026 moet elke winkel een geregistreerde arts of traditioneel behandelaar in huis hebben. Kopen zonder recept, publiek gebruik of verkoop zonder vergunning kan een boete van 25.000 baht (650 euro) en tot drie maanden cel opleveren. Het effect is zichtbaar: van de ruim 18.400 winkels op de piek waren er in februari 2026 al zo’n 7300 dicht.
De certificering die de kleine teler buitensluit
Wil je nog leveren aan het medische circuit, dan heb je een GACP-certificaat nodig, een stap hoger dan het GAP dat de meeste boeren hadden. Die sprong kostte honderdduizenden baht, al gauw enkele duizenden euro’s, en maanden tijd. Voor een kleine teler in Isaan is dat vaak niet te doen. De regel klinkt neutraal, maar hij duwt precies de kleinste spelers eruit, terwijl de grote bedrijven blijven staan.
En het kan nog erger
De onzekerheid is niet voorbij. In juli 2026 zei premier Anutin hardop dat hij cannabis desnoods helemaal terug op de narcoticalijst zet. Aanleiding waren grote vangsten in het buitenland: 1,2 ton in Duitsland met een waarde van meer dan dertien miljoen dollar, 3,37 ton in Indonesië, en losse arrestaties in Hongkong. “Als mensen drugs blijven uitsmokkelen, moeten we onze aanpak opnieuw bekijken”, was de strekking. Gebeurt dat, dan is de voorraad die de boer nu nog in de schuur heeft van de ene op de andere dag illegaal.
Wat dit voor de boer in Isaan betekent
Neem het Korat Loves Cannabis-netwerk rond Nakhon Ratchasima. Ruim 450 leden: boeren, gepensioneerden, ambtenaren, zelfs een oud-vicegouverneur. Samen staken ze meer dan tien miljoen baht (ruim 260.000 euro) in kassen. Nu bouwen ze die om voor morning glory, pepers en aubergines. Gewone marktgroenten, waarmee je met moeite je kosten dekt. Meer dan honderd kilo gedroogde bloem ligt sinds december onverkocht.
De teler Montri Yiamsungnoen vatte het droog samen: “We hielden ons aan de wet, en nu zitten we met de verliezen.” Een ander noemde zichzelf voor de gek gehouden dat ze er ooit aan begon. Je hoeft de cijfers niet eens te kennen om de stemming te snappen. Een schuur vol product dat niemand meer mag kopen, en daarnaast een bak pak boeng die per bosje een paar baht opbrengt.
Slot
De boer stapte in op belofte en zit vast aan de rekening. Wat de politiek in 2022 opende, sloot ze in 2025 weer, en de teler kon niet meewisselen. Zolang Anutin dreigt met een volledig verbod, kan die honderd kilo in de schuur van vandaag op morgen niets meer waard zijn.
Bronnen: Thai Examiner, Bangkok Post, Malay Mail, Al Jazeera, Business of Cannabis, Bloomberg
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
AOW16 september 2026Prinsjesdag voor Nederlanders in Thailand: vooral de AOW-plannen tellen
Achtergrond16 september 2026Hierom geven Thaise pinautomaten bijna nooit biljetten van 20 en 50
Expats en pensionado16 september 2026Na je pensioen zijn de meeste mensen opvallend gelukkig
AOW16 september 2026Na overlijden partner stijgt je AOW, maar inkomen daalt vaak
Ik kom vaak in de coffeeshops in Bangkok, er zit echt nog nergens een dokter en er wordt nog nergens een “medical certificate” gevraagd. In de meeste shops met goed spul betaal je 400 baht per gram.
Het is helaas zoals het in Thailand altijd werkt en niet alleen met wiet.
Iemand start iets of iets wordt gelegaliseerd, vervolgens wordt iedereen lekker gemaakt zodat er overproductie ontstaat en vervolgens wordt van hogerhand kwaliteits standards ingevoerd omdat dit goed zou zijn voor de export en het aanzien van Thailand.
Het gevolg is dat de schade, zoals beschreven en zoals altijd, gedragen moet worden bij de mensen met de minste financiele draagkracht omdat de kosten te hoog zijn.
Waar je nu niets over hoort of leest is de handel in kratom zouten, oftewel de phytochemicalien uit het blad die in de VS vreselijk populair zijn.
Om die zouten te extraheren is kennis en geld nodig, dus zo lang dat populair is hoor je er niemand over en o ja, de boeren die het blad kweken krijgen na het vrijgeven van kratom ook inmiddels een sc***tprijs.
Kwaliteits standards klinken mooi maar veelal zijn deze door de top van een industrie opgezet om het zichzelf makkelijker te maken in een wereld van claims en de consument helpt hierbij mee dat “het geld” het gaat winnen van een “simpele boer”. Allemaal pure geldklopperij die zgn. bureaus voor kwaliteit standards, en om het beter te laten zien. Mocht je een eigen tuintje hebben en geheel natuurlijk telen dan is dat in de handel gelijk gesteld met gangbaar telen oftewel gelijkgesteld met een boer die wekelijks alle soorten gif gebruikt want jouw tuintje is haast niet organisch te certificeren.
Omgedraaide wereld, gif gebruik certificeren zou het moeten zijn.