Het is begin maart 2026 en de Thaise zon is aan haar jaarlijkse offensief begonnen. De temperatuur tikt waarden aan waarbij asfalt zacht wordt en het zweet al uit je poriën breekt als je alleen maar naar de voordeur kijkt. Buiten is het een meedogenloze bakoven, een stilstaande muur van hitte die elk zuchtje wind opslokt.
Terwijl de lokale bevolking ongedeerd door deze thermische hel fietst, zoek ik wanhopig naar manieren om te overleven. Waar de Thai hun spirituele heil zoeken bij het sierlijke geestenhuisje in de voortuin, ben ik bekeerd tot een veel praktischer religie. Mijn persoonlijke huisgod hangt hoog aan de slaapkamermuur en blaast verlossende koude lucht naar beneden.
Hier in het dorp brengt men dagelijks offers. Een schaaltje kleefrijst, wat verse bloemen en een flesje rode Fanta voor de geesten die het land beschermen. Ik heb mijn eigen ritueel ontwikkeld. Zodra ik binnenkom, pak ik de afstandsbediening met de devotie van een monnik die zijn gebedssnoer hanteert. Een druk op de knop, een bemoedigende piep, en de witte doos ontwaakt. Achtentwintig graden, hoogste ventilatorstand. Dat is mijn nirvana.
De airconditioning is meer dan een huishoudelijk apparaat; het is mijn absolute levenslijn. Binnen die afgekoelde vierkante meters ben ik een functionerend mens met plannen, heldere gedachten en gevoel voor humor. Buiten die zone ben ik slechts een mopperende plas vocht die weemoedig verlangt naar de Nederlandse motregen.
Deze technologische afhankelijkheid heeft echter een grote keerzijde en dat is de beruchte Thaise stroomstoring. Soms valt het elektriciteitsnet ineens stil. Het vertrouwde gezoem stopt, de verlichting dooft en de stilte die volgt is ronduit angstaanjagend. Binnen een minuut voel je de drukkende tropische hitte als een onzichtbaar roofdier door de kieren van de ramen naar binnen kruipen.
Op dat moment ontstaat er lichte paniek in mijn westerse brein. Wat volgt is een vast stappenplan om de crisis mentaal te bezweren:
- Als een bezetene een paar keer op de lichtknopjes drukken, hoewel je weet dat het volstrekt geen zin heeft.
- Naar buiten lopen om te kijken of de buren ook in het donker zitten, want gedeelde smart scheelt toch iets.
- Gespannen piekeren over de resterende levensduur van de kostbare ijsblokjes in de vriezer.
- Wanhopig wapperen met een oude krant terwijl het besef indaalt dat je totaal ongeschikt bent voor dit klimaat.
Tijdens zo’n zweetopwekkende stroomuitval kijk ik vaak even stiekem naar de buren. Oom Somchai zit onverstoorbaar op zijn houten veranda, kauwt bedaard op een stukje mango en gebruikt een handwaaier om af en toe een mug weg te jagen. De hitte lijkt volledig langs hem heen te glijden. Hij bezit een kalme, innerlijke thermostaat die ik nooit zal krijgen.
Ik besef op zulke momenten weer keihard mijn eigen kwetsbaarheid. Ik ben evolutionair gewoon niet gebouwd voor deze breedtegraad. Met mijn grote, witte lijf ben ik in feite een verdwaalde pinguïn die per ongeluk in een Thaise sauna is opgesloten, smekend of iemand alsjeblieft de deur open wil zetten. Mijn hele overleving hangt af van een compressor en wat chemische koelvloeistof.
Zolang de elektriciteitscentrale zijn werk doet, houd ik me prima staande in de tropen. Ik zal vandaag nog even extra vriendelijk naar die trouwe witte doos glimlachen en misschien het filter voorzichtig stofvrij maken als ultiem offer. Mocht je je afvragen hoe het is om in de verzengende hitte te leven: het is een prachtige ervaring, zolang je het apparaat maar niet uitzet…
Over deze blogger
-
Mijn leeftijd valt officieel onder de categorie ‘bejaard’. Ik woon al 28 jaar in Thailand, probeer dat maar eens na te doen. Nederland was ooit het paradijs, maar het raakte in verval. Dus ging ik op zoek naar een nieuw paradijs en vond Siam. Of was het andersom en vond Siam mij? Hoe dan ook, we waren elkaar goed gezind.
De ICT zorgde voor een regelmatig inkomen, iets wat jullie ‘werk’ noemen, maar voor mij was het vooral een tijdverdrijf. Schrijven, dat is de echte hobby. Voor Thailandblog pak ik die oude liefde weer op, want na 15 jaar zwoegen verdienen jullie wel wat leesvoer.
Ik begon op Phuket, verhuisde naar Ubon Ratchathani, en na een tussenstop in Pattaya woon ik nu ergens in het noorden, midden in de natuur. Rust roest niet, zeg ik altijd, en dat blijkt te kloppen. Hier, omgeven door het groen, lijkt de tijd stil te staan, maar dat doet het leven gelukkig niet.
Eten, vooral lekker, dat is mijn passie. En wat maakt een avond compleet? Een goed glas whisky en een sigaar. Dan heb je het wel zo’n beetje, vind ik. Proost!
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur22 maart 2026‘Waarom de wereldvrede opeens heel belangrijk is voor mijn Honda-brommertje’
Cultuur14 maart 2026‘De tokeh achter mijn badkamerspiegel is de beste therapeut van Thailand’
Cultuur4 maart 2026‘Mijn spirituele leven speelt zich tegenwoordig af voor een zoemende witte doos’
Cultuur24 februari 2026‘Gulliver met spit: Waarom ik me in het dorp voel als een bezwete olifant in een porseleinkast’
Toevallig afgelopen week ook weer eens gehad na lange tijd, stroom op, uitval, kapot. What ever.
Het eerste na @#$%^&* en meer van dat soort opmerkingen zo tegen bedtijd, valt op dat donker ook donker betekent.
Het hele huis is gelijk een blinde te belopen en het huis van de buren bestaat niet meer laat staan dat ik de buren kan zien op het terras.
Op de tast kan ik wel mijn solar lamp vinden om de hoek van de voordeur met tien meter snoer een soort van bouwlamp van tien bij tien centimeter.[ speciaal voor dit soort stress]
Daarna is het afwachten op locatie binnen of buiten, het team wat de reparatie uitvoert is vrijwel altijd binnen een half uur klaar en plop alles doet het weer inclusief alle airco kasten die gelijk op full power gaan.
Koop er eens een zou ik zeggen een solar verlichting zou ik zeggen 800 Baht genoeg ‘licht’ voor de nacht.
Net als een miniventilator met watertankje.[Op batterijen] 555
Farang ki nok je woont al 28 jaar hier en nog niet gewend aan de warmte?
Ik woon hier iets meer dan 6 jaar en klaag alleen als het in de winter te koud wordt.
Overdag zit ik buiten in de schaduw met een pathlom bij mijn voeten.
Als ik ga slapen zet ik inderdaad ook de airco aan .
Jos, we zijn allemaal verschillend.
Vandaag is het hier in het zuiden ook bloedheet.
Gek genoeg ben ik er als overwinteraar langzamerhand wel aan gewend, en klaagt mijn Thaise vrouw die hier uit de omgeving komt dat het toch wel erg heet is…
Quote: Ik besef op zulke momenten weer keihard mijn eigen kwetsbaarheid. Ik ben evolutionair gewoon niet gebouwd voor deze breedtegraad.
Ik ben ook niet gebouwd voor die warmte, maar een muur met een spouwmuur en een dak dat uitsteekt en zodat er niet teveel zonlicht op de muur schijnt, maakt een groot verschil.
En ja ik heb ook 2 airco’s, voor erg hete tijden.
Inderdaad, neem nu de trent van de nieuwe woningen in Thailand, woningen met 1 boven verdieping of rechte blokken, bijna geen overstekende daken en grote glaspartijen, buitenmuren van 10cm dikte, betonnen kolommen en balken. De zon heeft vrij spel en warmte trek naar binnen. Oogt mooi en modern, mooi geschilderd in donkere of grijstinten, elke kamer 1 airco. Toen we grond gingen kopen voor onze woning op te zetten waren de voornaamste voorwaarden de ligging tov de zon en de afwatering. Als je al geruime tijd in Thailand komt weet je toch dat er periodes zijn dat het pokkewarm wordt en dat de hitte lang als een loden mantel blijft hangen. Schaduw en ‘koele’ luchtverplaatsing zijn dan je beste vrienden, persoonlijk kan ik er wel goed tegen, krijg meer en meer last van de koude. Wat Wiliam aangeeft zou iedereen moeten voorzien bij een stroomuitval, een paar lichten buiten op solar en voor binnen een fatsoenlijke noodlamp. Dat de airco dan niet werkt, tja dat wordt dan uitzweten en wachten.
Ik kan heel goed tegen de hitte en ja ook bijna beter dan mijn vrouw die op een dag wel 10 keer klaagt van Ron Ron …..De maanden December en Januari vind ik het zelfs vooral in de ochtend voor mij al te koud in TH.
Maar ik ben dan ook totaal niet zwaarlijvig doe veel aan sport en last but not least ik heb sinds de eerste dag dat ik in TH kwam wonen (bijna 20 jaar) geleden vooral mijn voeding aangepast.
Ik drink ook geen liters Alcohol. Als ik zie hoe zich hier veel Westerse mensen volproppen met halve kilo’s steaks daar de nodige sauzen en mayonnaise bij met daarnaast en nog een bord vol friet verbaasd het me niet dat het zweet ze langs alle kanten uitbreekt. Dit wordt dan ook niet zelden overgoten met de nodige liters bier. Thailand is echt geen plek om alle dagen stamppot te eten ….lichte voeding veel fruit en vooral veel water drinken. Heel af en toe geniet ik ook wel van zo een calorierijke westerse maaltijd maar ik hou het liefst binnen de perken. Maar ieder doet maar wat hij zelf wil. Ik heb alvast een pak minder last van de hitte dan de meeste zwaarlijvige.
Met de (dure) airco gevangen zitten in de slaapkamer…
Goede tip van Rudolf: overstekende daken en je huis isoleren alsof in NL (ik zou dan voor de max gaan: zwaar geisoleerde muren, daken en alle ramen vrij klein en met HR++ glas.
Ideetje: een vrieskist vol met zakken ijs. Zo’n zak voor je op tafel met een zon-oplaadbaar ventilatortje dat ook op stroom en batterij werkt. En eentje in teil koud water en met je voeten daarin.
Ik zou voor zeer hete dagen op mn terras een doos hebben van een kuub met 10 cm dikke PIR platen rondom en ook op de bodem (met die zakken ijs; kou blijft beneden). Met mn luie leesstoel daar in. Uitkijkende boven de 1,4 m naar de omgeving en de lachende Thai’s die naar mij als rare farang wijzen (vreugde alom 😉
Hahahaha, tis weer geweldig omschreven FKN.
Groet Mike.
Buiten Bangkok heb ik weinig last van de warmte. Zeker in het noorden of Isaan koelt het ’s nachts meestal af. Daar slaap ik liefst zonder airco, zo mogelijk met open ramen. Bij ons jaarlijks bezoek in de winter aan de familie in Bangkok heb ik steeds last van het klimaat. De hoge gebouwen maken dat de hitte ’s avonds wordt vastgehouden. In het appartement blijft het zonder airco binnen constant 32 graden. Mijn vrouw kan niet slapen zonder airco en dan sta ik op met hoofdpijn, keelpijn en sinusitis. Mede door de luchtverontreiniging moet ik dan regelmatig naar de dokter, deze keer mijn vrouw ook. Dat is ook de reden waarom ik na enkele dagen weg wil uit Bangkok.
En daarom heeft Janneman een klein rond de 2000-watt aggregaat naast de voordeur staan.
Die bij die enkele keer dat de stroom uitvalt of bij vooraf aangekondigde werkzaamheden aan het stroom net.
Even aan het touwtje trekken na uiteraard de hoofdschakelaar ten huize en een enkele koelkast even te ont pluggen.
En de airco doet zijn werk weer, waar hij ooit voor was ontworpen.
Janneman.
Een helaas te vroeg overleden buurman heeft dat wel eens gehad een aggregaat, maar daar ging officieel wel iets meer aan vooraf als even de hoofdschakelaar handmatig omzetten en de ‘koelkast’ uit de stekkerdoos trekken.
Ding maakte een vreselijke herrie, trouwens.
PEA is niet blij met dat soort hulpmiddelen heb ik wel eens vernomen.
Overweeg toch maar eens, een batterij aan de solar installatie te monteren als dat kan [officieel]
Ja Willem het is dan ook maar voor veelal een kort en dus tijdelijk gebruik.
En uiteraard je moet wel weten wat je doet, maar mocht je uit onkunde of vergeten de hoofdschakelaar van je woning niet uit te schakelen.
Dan zal direct de beveiliging van het aggregaat uitschakelen.
Want een aggregaat van deze omvang kan niet de gehele omgeving van stroom voorzien.
En de kosten van een op solar cel gebaseerde installatie wegen nu op dit moment nog niet op tegen de lage energie kosten in Thailand.
En die batterijen voor het solar systeem hebben ook niet het eeuwige leven.
Soms denk ik wel eens dat er vele zijn die het meer voor de show doen, dan dat ze het echt nodig hebben.
Janneman.
Beste Janneman, ik lees graag jouw reacties. Jij geeft altijd aan hoe het best te handelen als je te maken krijgt met Thaise situaties. Ook als er iets gaande is met mensen of instanties. Jij weet altijd als de beste hoe daarmee om te gaan. Ik hoop dat je nog tips en trucs blijft delen met ons.
Net als bij zonnepanelen ‘op het dak’ dient men te zorgen dat op geen enkele wijze stroom aan het net geleverd wordt als dat niet gewenst is.
Staat zo slordig als de monteur ineens ‘licht gaat geven’ als die denkt dat er geen spanning [terug voeding] op staat.
PEA heeft daar regels voor, zowel voor zonnepanelen als voor een aggregaat, een omkeerschakelaar bij de stoppenkast.
Vandaar dat ik er aan denkt om bij de inmiddels al jaren op het dak liggende zonnepanelen bij mij een kleine accu/batterij te plaatsen, zodat ik enkele uren stroom heb bij uitval.
Ook daar is uiteraard die beveiliging aanwezig [nu al]
Even de schakelaar omhalen is ietsje te makkelijk volgens PEA.
Mocht ik de indruk geweek hebben dat mijn buurman aan de 220 is blijven hangen is dat verkeerd begrepen.
En Janneman op de kast jagen was helemaal het laatste dat ik voor ogen had.