Column – Thailand ademt waarschuwingen maar lost weinig op
Thailand houdt van waarschuwingssystemen. Vooral voor fijnstof. PM2.5. Het klinkt als een nieuw model airfryer, maar het is vooral iets wat je longen langzaam in een bruine papierzak verandert. Daarom stuurt de overheid nu vrolijke telefoontjes met de boodschap dat je beter niet kunt ademen. Een soort pushbericht dat zegt: succes ermee!
Je moet het ze nageven. Het is slim. Waarom een probleem oplossen als je er ook een ringtone aan kunt hangen? Dat is modern bestuur. Niet de rook aanpakken, maar de burger. Eerst informeel. Dan formeel. Straks krijg je misschien punten als je vrijwillig binnenblijft. Een breinbeloning uitgedeeld door een digitale politieagent.
Het voelt soms alsof Thailand een gigantisch rookgordijn heeft opgetrokken om te verbergen dat niemand die branden echt wil blussen. Landbouwvuren schroeien vrolijk door. Pick-up trucks roffelen door de stad en spugen wolken uit waar je een klein gezin achter kunt verstoppen. En wij maar dankbaar knikken, omdat de overheid ons netjes vertelt wanneer het buiten weer een soort astmatische stoofpot is.
Het is trouwens een geruststellende gedachte dat een telefoon waarschuwt voor rook. Terwijl diezelfde telefoon warm wordt van je hand en zelf ook fijnstof produceert zodra hij wordt begraven in een vuilnisbelt die ergens in de tropen langzaam wegsmelt. Ironie heet dat. Ironie met een lichte zweem van verbrande accu.
Ik geef het toe. Ik ben geen heilige. Ik stap net zo goed in een taxi die iets uitstoot dat nog het meest lijkt op een barbecue onder een nat dekzeil. Maar het minste wat ik mag verwachten is beleid dat ademen mogelijk maakt. Zonder advies dat klinkt als: blijf binnen en houd je adem in tot de lucht weer blauw is.
Dus ja. Waarschuwen is leuk. Een soort rookalarm dat continu jankt. Maar ooit moet iemand het vuur doven. Tot die tijd staren we naar onze telefoons alsof het fluisterende orakels zijn. En blijven we hopen dat het volgende bericht niet begint met de woorden: let op, gevaarlijke luchtkwaliteit. Maar ik vrees dat we eerst groen licht krijgen voor nog meer waarschuwingen. En nog minder frisse lucht.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column6 mei 2026Column – Oude westerse dromers verzuipen geruisloos in een tropisch paradijs vol onbegrijpelijke klanken
Column26 april 2026Column – Ademen in Thailand is een luxeprobleem voor zeurpieten
Column19 april 2026Column – De arrogante westerling ziet Thailand als een openbaar toilet
Column4 april 2026Column – Vrijwillig stikken in een gigantische noordelijke asbak
Toch niet helemaal aan de orde. Hier te Chiangmai afgelopen jaar beduidend minder afbranden in het voorjaar, veel meer EV’s in het woonwerkverkeer, jongelui op modernere nieuwere modellen scooters, en veel minder oude diesel pickup’s. Ook de rode en gele songteaws en de blauwe buurtbussen die een groot deel van het stads- en regionaal OV uitmaken, doen het beter dan voorheen. En gezien het feit dat nog steeds miljoenen toeristen Thailand bezoeken, en duizenden gepensioneerden dit land verkiezen, zal het allemaal wel wat minder afgrijselijk zijn in Thailand dan schrijver ons voorspiegelt.
Klopt, afgelopen winter maar enkele weken een zware lucht. Het jaar ervoor ruim 3 maanden
De hele landbouw sector moet in feite op de schop. Grotere percelen, ruilverkaveling, cooperaties? Dan kan men gaan denken aan het mechanisch oogsten van suikerriet wat het branden grotendeels overbodig maakt. Zie dat niet zo een twee drie gebeuren. Wil men dus schone lucht inademen dan kan men beter zijn biezen pakken. Of wachten op schone lucht tot men een ons weegt.
En iedereen arm en rijk ademen op dezelfde manier dezelfde lucht. Als de overheid dit probleem echt wil/moet gaan oplossen. Wie zal dan het grootste slachtoffer zijn, de rijke of de arme? Het is inderdaad een probleem van iedereen en we vervuilen allemaal zonder uitzondering. Wie heeft er het meeste last van, de rijke, of de arme sukkelaar ? De meerderheid beseft zelfs nog niet eens waar ze mee bezig zijn. Dood gaan we allemaal maar hoe leven we, wat kunnen we veranderen? Zuivere lucht alleen is absoluut niet voldoende. Eten, drinken en feesten zonder nadenken, dat is voor de meerderheid belangrijk.
Klopt. Hetzelfde gaat op voor de waarschuwingen voor de “flooding” waar het ganse land enorm veel ongemakken van ondervindt. Ieder jaar wordt er voor gewaarschuwd maar structureel aanpakken is er helaas (nog) niet bij.
Flooding zal nooit helemaal worden aangepakt omdat het een miljoenenbusiness is.
Overstroming word vaak niet vergoed door verzekeringsmaatschappijen en mensen zijn niet verzekert.
Zodoende na een overstroming worden er duizenden nieuwe en andere autos gekocht, nieuwe huisraad tv,koelkast bankstel bedden etc loopt in de miljarden
Tevens nieuwe tegelvloeren ,schilderen schoonmaken etc.
Alle districten in bangkok krijgen miljoenen subsidies om de boel weer op te knappen nadeel broekzak vestzak.
Zodoende zal overstroming op veel plaatsten blijven bestaan
Schitterend verwoord Expat, alleen maar waarschuwen en verder doorgaan zoals altijd, zouden ze soms afstammen van de struisvogels?