Boekrecensie: Paradijs in Hua Hin van Bert Vos

Bert Vos stuurde ons een (digitaal) exemplaar van zijn boek met het verzoek om een recensie. Hieronder staan onze bevindingen van het boek: Paradijs in Hua Hin van Bert Vos (Uitgeverij Boekscout, 2026).

Je kent misschien dat strand in Hua Hin al voordat je het boek openslaat. De paarden die met een toerist op de rug door de branding sjokken. De vrouw met de fruitmand die ineens naast je ligstoel opduikt en net zo geruisloos weer verdwenen is. Het Hilton dat als een grijze wachter boven de rosse buurt uittorent. Vos zet je precies daar neer, met een koud biertje en een Bangkok Post die de wind steeds dubbelvouwt. En dan laat hij je zien wat je op vakantie liever niet ziet.

De hoofdpersoon is Reinout Reynaerts, een Nederlander die op een verzengende middag een scheef stuk karton ziet hangen: Foor Rent Gesthaus, in slecht Engels op een muur vol scheuren. Hij slaat de steeg in, wordt op slag verliefd op het teakhouten pension en neemt het over. Vanaf zijn vaste kruk aan de bar lijmt hij houten bootjes in elkaar en schrijft hij aan een boek over de andere kant van deze badplaats. Niet de kant van de folder, maar die van de barmeisjes, de vissersslaven en de kinderen met rozen.

Wat het boek sterk maakt, is die eerlijkheid. Vos schrijft geen zonovergoten expatdroom. Reinout is geen held. Hij drinkt te veel, kijkt te lang naar jonge vrouwen, redt niemand en dat weet hij. Het paradijs uit de titel is bij hem altijd net buiten bereik, ergens achter zijn rug, en juist dat maakt hem onrustig. Wie zelf jaren in Thailand komt, herkent het ongemak: het meelopen langs Bangla Road, het wegwuiven van de zoveelste tafeldame, het besef dat je onderdeel bent van iets wat je niet wilt zien.

Vos kan zeker goed schrijven. Sommige beelden blijven hangen. Een dode kwal in de branding die eruitziet als een te lang gekookte, bedorven kipfilet. De krantenletters die voor Reinouts vermoeide ogen een dansje maken. De zee als een log drijvend tapijt van sardientjes. En er zit een mooie grap in de constructie: de hoofdpersoon heet Reynaerts, de schrijver Vos, en het boek dat Reinout schrijft heet net als het boek dat jij leest. Toeval is dat niet.

Maar de pen slaat ook geregeld door. Waar één vergelijking genoeg was, staan er soms drie. De zee lonkt als een gulzige maîtresse, de uitbuiting kronkelt als een veelkoppige cobra door de steegjes, en zo tikt de metaforenteller wat te hard door. Een redacteur had hier en daar wat mogen schrappen. Niet elke zin loopt even soepel, en het heen en weer springen tussen tegenwoordige en verleden tijd vraagt af en toe dat je even terugbladert om te weten waar je bent.

Inhoudelijk wringt er iets anders. Bijna alle vrouwen zie je door de ogen van Reinout: als voorwerp van medelijden, verlangen of projectie. De fruitmandvrouw is een raadsel, Jin en Oy zijn lief, Noi is een slachtoffer, en Karin, de enige die hem ooit echt zag, blijft een vage herinnering in de verte. Ze krijgen zelden een eigen stem. En Reinout zelf is een type dat je op Thailandblog vaker tegenkomt: de gedesillusioneerde vijftiger met een drankprobleem en een reddersreflex. Herkenbaar, maar niet altijd verrassend.

Spoiler alert: als je het boek wil lezen, sla dit gedeelte dan over!

In de tweede helft kantelt het boek naar iets donkerders en tegelijk naar magisch realisme. Geesten, een papyrusbootje, iemand die over het water loopt. Vos durft veel, en dat siert hem, maar het schuurt soms met de nuchtere, sociale werkelijkheid die hij daarvoor zo scherp neerzette. Of dat slot je grijpt of juist te veel wordt, moet je zelf uitmaken. Het verhaal loopt tot aan de vooravond van de pandemie, en dat laatste, kleine krantenbericht over een nieuw virus in China geeft het geheel een wrange nasmaak die lang blijft hangen.

Voor wie zelf Hua Hin kent, is dit een boek dat zeker de moeite waard is. Je herkent de plekken, de types, het ongemak. Zoek je een luchtig strandboek voor bij het zwembad, dan weten we niet of dit boek de juiste keuze is. Het boek is somberder, ruiger en ambitieuzer dan de omslag doet vermoeden. Niet foutloos, wel echt en puur.

Vijf positieve punten

• Sterk gevoel voor de plek en omgeving. Het strand, de barretjes en het pension komen tot leven met details die je zelf hebt gezien.
• Eerlijk over de schaduwkant. Prostitutie, uitbuiting en mensenhandel worden niet weggepoetst voor een mooier plaatje.
• Reinout is een gebroken, geloofwaardige man in plaats van een sympathieke expatheld.
• Rake beelden en een slimme vondst in de spiegeling tussen schrijver, hoofdpersoon en het boek-in-het-boek.
• Een slot met een actuele, wrange nasmaak die je niet snel loslaat.

Vijf negatieve punten

• De stijl slaat geregeld door, met te veel metaforen en bijvoeglijke naamwoorden op elkaar gestapeld.
• De redactie had strakker gemogen. Niet elke zin loopt, en het wisselen van tijd verwart soms.
• De vrouwen blijven vlak, vooral gezien door de bril van de hoofdpersoon. Karin krijgt nauwelijks ruimte.
• Reinout is een bekend, soms voorspelbaar expattype, waardoor hij zelden echt verrast.
• De draai naar magisch realisme en de gewelddadige plotwending botsen met de eerdere realistische toon. Dat slot zal niet iedereen overtuigen.

Al met al, zeker wel een leuk boek om te lezen, dus een aanrader. Wij geven het 4**** van 5 sterren.

Hier te bestellen: https://www.boekscout.nl/shop2/boek/9789465442976

Over deze blogger

Redactie

Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Lezerstips20 augustus 2026True-gebruikers kunnen SIM-registratie zelf in de app controleren
• Expats en pensionado20 augustus 2026Met pensioen, maar waarom nietsdoen je sneller sloopt dan werken
• Expats en pensionado20 augustus 2026Hogere PFZW-uitkering klinkt mooi, maar koopkracht is allerminst zeker
• Boekrecensies20 augustus 2026Boekrecensie: Paradijs in Hua Hin van Bert Vos