Eenmalige column: Youp voor één dag
Met zijn bekende scherpe pen waagt onze vaste schrijver khun Rick zich voor het eerst (en met ware doodsverachting) aan de moeilijkste van alle stijlen: de meestal onbegrepen satire. In een gepeperde, licht provocerende column rekent hij af met de vele tekortkomingen van alle Thaise vrouwen. Verwacht dan ook geen greintje romantiek of nuance, maar een flinke dosis vileine spot, met een dikke knipoog. Alleen maar te genieten voor lezers met echt gevoel voor humor, een stevige maag en een lange adem. De droom: Eén dag de Youp van Thailandblog te zijn en daarna weer terug naar de ernst en de pure emotie.
Onlangs hebben jullie hier de aangrijpende vertelling kunnen lezen over een alvast grievende man die zijn geliefde Thaise vrouw aflevert op het vliegveld van Zaventem. Het was een afscheid voor altijd. Vandaag wordt het verhaal opnieuw verteld, maar nu vanuit haar perspectief. Het is toch precies hetzelfde verhaal? Of toch niet?
Er wordt hier wel eens stoer gedaan over het aan de kant zetten van je Thaise schone. ‘Als het haar niet bevalt, moet ze maar moven en dan pak je gewoon een nieuwe’. Maar niet iedereen staat zo simpel in het (liefdes-) leven. Vooral niet als je ook nog eens te bang bent om te vliegen. Lees maar. Het verhaal is gelukkig niet autobiografisch voor de auteur, maar wel voor iemand die heel dicht bij hem staat.
De visboer en zijn magische aantrekkingskracht
Ik weet (bijna) zeker dat er wel lezers onder ons zijn die onderstaand verhaal herkennen. Zelf ooit zo gevoeld, of het wel eens van anderen gehoord hebben. Ontspruit zoiets dan geheel aan de fantasie, de achterdocht van mannen met een wat minder ontwikkeld (zelf-) vertrouwen of zijn het misschien gevoelens, ingegeven door ‘zoals de waard is….’?
Zit er niet toch ergens een kern van waarheid in de geruchten over die vlotgebekte verleiders met hun visluchtje? Verkopen ze niet stiekem meer dan alleen maar vis?
Een persoonlijke en humoristische oproep aan (oudere) expats, maar ook aan meer honkvaste senioren om de fysieke zelfdiscipline krachtig te omarmen. Inclusief de eigen worsteling van de auteur met krachttraining in de Thaise hitte en de eeuwige strijd thuis tegen de hardnekkige luiheid. Het verhaal promoot daarbij de mentale en fysieke voordelen van regelmatige training, zelfs op latere leeftijd. Het draagt een inspirerende boodschap uit: het is nooit te laat om opnieuw te beginnen.
Valse broek
Deze persoonlijke vertelling verkent via Limburgse jeugdherinneringen en de glitterende nepwereld van Bangkok
de universele obsessie voor luxeproducten.
De auteur reflecteert met humor en zelfspot op zijn eigen hang naar status en merklabels, en toont hoe uiterlijk vertoon wereldwijd symbool staat voor hoop, identiteit en erkenning – echt of nep. Een herkenbaar, scherpzinnig en warm pleidooi voor begrip in een wereld vol schijn en verlangen naar meer.
De zware reis naar een onzekere toekomst
Vaak vormt het verlies van het dierbaarste in het leven een drempel die onneembaar lijkt. Alleen de onvoorwaardelijke liefde van een kind kan dan het zo hoognodige duwtje in de rug geven om die hindernis te overwinnen. Deze korte vertelling over een klein fragment van zo’n zware reis geeft wat hoop, ook als in de ochtend de zon soms lijkt te weigeren om voor je op te gaan en zich achter de heuvels verborgen houdt.
Artificial Intelligence beroert de gemoederen. Het hakt de wereldbevolking keurig in twee tegenstrijdige helften, de fans en de tegenstanders, de visionairs en de traditionisten. Een derde groep heeft andere zorgen; hoe verstop ik mij het beste voor een vliegende bom en hoe voed ik mijn hongerige kroost als ik vandaag overleef? TB-bezoekers vallen gelukkig in de beide eerste groepen. Maar ook daarin waart kwaadheid en oorlogszucht rond, zij het meestal de variant die aan het toetsenbord wordt uitgevochten. Gelukkig maar. Een oplossing voor dit ‘conflict’ zou de invoering van een AI Keurmerk kunnen zijn.
Hondenvoer met een lintje van staaldraad
Soms kan een aardig bedoeld gebaar ongewild omslaan in grote rampspoed. En dan is het goed als er iemand in huis is die bij zijn positieven blijft en niet in de paniek schiet. In het gezin van de schrijver is zijn Thaise vrouw de rots in de branding; tenminste doorgaans. Deze keer was hij het echter zelf die een dramatische gebeurtenis koelbloedig tot een goed einde wist te brengen. Met een sisser.
Thailandblog staat vol met verhaaltjes over discriminatie. En voor de afwisseling eens niet die van blank naar getint, maar die van de akelige lokale bewoners naar ons, de argeloze toeristen en expats. Ons favoriete (vakantie-) land diskwalificeert zich daardoor lichtelijk als ideale bestemming onder de zon. En natuurlijk staat de politie in pole-position om de doorgaans toch schuldloze farangs hun zuurverdiende bahtjes afhandig te maken voor eigen gebruik. Hieronder een pakkend voorbeeld van deze zeer onwenselijke praktijken. Een avontuur om nooit meer te vergeten.
Een goede gezondheid is de basis van alle geluk. Vergeet rijkdom, dikke pick-ups en villa’s waarin je kunt verdwalen. De kwaliteit van het leven keldert zodra de doktersrekeningen zich opstapelen. Dan is het fijn als een partner aan je zijde staat en je steunt op de weg naar genezing. Maar wat als je altijd al kwakkelend door het leven strompelde? Ook dan nog kun je de ware liefde in Thailand vinden. Zelfs met enige beperkingen kan de Thaise Cupido je hart doorboren met één van zijn venijnig scherpe pijltjes
De Indiërs op het strand van Pattaya
Een vertelling die ogenschijnlijk losbrandt als een aanklacht tegen de meest gevoerde discussie van Thailandblog. Maar zo’n verhaal is het eigenlijk helemaal niet. Integendeel. Hier wordt juist afgerekend met de vooroordelen over een thema waar je het zo heerlijk met elkaar oneens over kunt zijn. Werkelijkheid en kwaadaardige roddels worden op pacifistische wijze uitgebalanceerd en laten de lezer achter met een gevoel van bevrediging dat zelfs de meest doorgewinterde vakkracht van Walking Street niet kan evenaren, laat staan overtreffen.
Een gat in het hete asfalt van Walking Street
Een Nederlands echtpaartje ontdekt onder het genot van een paar koele biertjes tamelijk onverwacht dat er in de Pattayaanse wereld van lichte zeden kennelijk nog innovaties worden bedacht om het oudste beroep van de wereld wat opwindender en ook wat eenvoudiger toegankelijk te maken voor Jan met de pet en zijn vrouw.
Het Orakel van Kinderdijk
Nog steeds geplaagd door allerhande existentiële twijfels doorkruist de auteur in zijn dromen alvast het paradijselijke Thailand. De roep om gewoon maar weer een ticketje te boeken en samen met vrouw en dochter de koffers te pakken wordt langzaam aan luider en luider. Al helemaal als achter elke vage en vermeende vingerwijzing van het Lot argumenten gevonden worden om die ingewikkelde knoop maar gewoon door te hakken. Wint de realiteitszin deze tweestrijd of gaat de spiritualiteit aan de haal met de overwinning?
Vogelpoep: signalen uit een andere dimensie
Hoe een ogenschijnlijk niet gerelateerde aanwijzing uit een andere
dimensie aanleiding kan zijn om reisplannen (al dan niet) te
herzien: wel of niet voor een maandje naar Thailand vliegen? Op
zich natuurlijk een eenvoudige keuze. Maar wat als de mens zelf
deze afweging niet meer kan maken? Dan moet de besluitvorming
overgelaten worden aan verschillende bovennatuurlijke signalen.
Dit korte verhaal beschrijft zo'n moment in het leven van een
verwarde reiziger.
De waterbuffel zonder zwemdiploma
Na een korte afwezigheid verrast khun Rick ons weer met een spannend verhaal dat op zijn (dooie) gemak vertelt wat hem, zijn vrouw en zijn levende have ooit overkwam in zijn idyllische tuintje in Udon Thani dat daar nog maar net was aangelegd door een heuse tuinarchitect. Het omzoomde zijn pittoreske huisje vredig, totdat groot onheil een einde maakte aan het familiegeluk in dit groene paradijsje.
Een dankjewel voor het gehele Thaise volk
Na jarenlang vrijblijvend de vele royaal uitgedeelde vruchten van Thailand geplukt te hebben, voelde de auteur steeds sterker de drang om iets goeds terug te doen. Niet zomaar een aalmoes aan een dorstige bedelmakker of een muntje voor de schuifelende, blinde straatzangeres. Ook geen spontaan stroopwafels- of bitterballenfeestje. Nee, iets echt groots moest het deze keer zijn, gespeld met de grootst mogelijke G op zijn toetsenbordje. En niets ligt dan meer voor de hand dan de klok gewoon even vijftig jaar terug te draaien en het gehele Thaise volk mee te laten delen in misschien wel het mooiste feest dat Nederland ook vandaag nog rijk is. Lees hier of de altruïst pur sang in zijn mooie en onbaatzuchtige opzet geslaagd is.
De prijs van goedheid
Dit aangrijpende verhaal speelt zich af in een alternatieve werkelijkheid, maar is ondanks de schrijnende strekking beslist niet bedoeld om hier medeleven of zelfs empathie op te roepen. Het is gewoon een eenvoudige en oprechte schildering van hoe lullig het sommigen van ons kan gaan in het leven. De reden om het niettemin te delen is puur altruïsme: Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee. En ik wil de lezer waarschuwen om niet mijn fouten te herhalen. Uiteindelijk zoeken we immers allemaal hetzelfde in het leven. Alleen vinden we het niet met zijn allen op dezelfde plek.
Soms weet je het als vrijwilliger bij TB even niet meer. Schrijf je een mooi lang verhaal, dan vallen de haiku fans over je heen. Zet je het mes in je creativiteit dan deugt het onderwerp weer niet.
Maar er is nog één onderwerp waarover niet (lang en vaak) genoeg gepend kan worden: geld!
Bahtjes, eurootjes, budget, belasting, kosten. Het gat in de hand van de schoonfamilie en de prijs van alcoholische versnaperingen, noodzakelijk voor de goede vrede in huis.
Hieronder een simpele, komisch bedoelde handleiding om ook met een klein (pensioen) budget groots te leven in de zon.
Breaking news: Farang in de problemen door zijn grote mond
Wat als een spannende film opeens werkelijkheid dreigt te worden en verandert in een vreselijke nachtmerrie? De lokale bevolking en de beruchte Thaise pers parasieten tegen je samenspannen en je steeds verder en verder wegzinkt in een hels drijfzand, wanhopig smekend om hulp of zelfs vergiffenis, maar niemand lijkt je te kunnen verstaan? Het gebeurde mij onlangs hier in de bioscoop van Central. Een boeddha wonder dat ik het er min of meer ongeschonden vanaf bracht en het hier kan navertellen.
Het wel en wee van de farang op de Thaise plee
Een van de grootste verworvenheden van de mensheid is niet de GSM, de elektriciteit, het vliegtuig of de automobiel. Zelfs het vaak verdomd handige GPS staat niet op plaats één. Nee, we hebben het over het riool. Maar wat als dit zo essentiële en veelal ondergrondse en aan het oog onttrokken stelsel opeens volledig faalt? Dan raakt onze wereld behoorlijk uit balans. Hier volgt een aangrijpend verslag van zo’n disruptie van de orde der dingen, heel praktisch doorspekt met handige tips voor toerist en doorgewinterde expat.
De schroef in onze gloednieuwe band
Lengte doet ertoe. Niet alleen bij Praxis/Global of tussen de lakens. Een fout opgemeten deur krijg je nooit meer passend in zijn kozijn. Je kunt er de zaag in zetten, maar daar wordt het resultaat niet mooier op. Zeker niet als je goede gereedschap nog in Nederland ligt en je hier aan moet klooien met een Mr. DIY handzaag, die onbedoeld elastisch je hout vernaggelt. Gelukkig zijn er in Thailand steeds deskundige vaklui beschikbaar die je problemen voor een prikje kunnen oplossen, ongeacht het vakgebied.