Uit het Isaanse leven gegrepen. Een vervolg (deel 2)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafe’s, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Deze keer verhalen in niet-chronologische dagen, geen weekverslag, wel telkens gewoon maar een blog, soms actueel, soms uit het verleden.
Uit het Isaanse leven gegrepen. Een vervolg (deel1)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafe’s, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Deze keer verhalen in niet-chronologische dagen, geen weekverslag, wel telkens gewoon maar een blog, soms actueel, soms uit het verleden.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 7 slot)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 6)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 5)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 4)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 3)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 2)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Uit het Isaanse leven gegrepen (deel 1)
Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafés, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Dagelijks, een week lang uit het leven gegrepen. In Isaan.
Schuldgevoel
De Inquisiteur valt ten prooi aan schuldgevoelens. Mogelijk komt hij op een leeftijd van “vroeger was alles beter”, maar toch. De media maken hem moedeloos. Ze staan vol met waarschuwingen, onheilstijdingen en meer – over wat je dan ook doet, eet of drinkt. Zelfs op Thailandblog.
Cultuurbarrière
De Inquisiteur schrijft over de verschillen tussen Thai en expats. Die zijn er in ruime mate. Ook de Inquisiteur krijgt sommige levensgewoontes maar niet onder de knie, we trappen steeds weer in dezelfde val.
De Inquisiteur in Pattaya-on-the-beach
Auto’s. Bromfietsen. Karretjes, al dan niet gemotoriseerd. De Inquisiteur is nerveus van dat gekrioel. En dan is hij niet eens in Pattaya-centrum maar in Nongprue, beter gekend als de Darkside oftewel de oostkant van Sukhumvit Road. Voor sommige farangs, die in Pattaya centrum wonen, al een uithoek van Thailand.
Gaan leven in Isaan (deel 2)
De Inquisiteur is een pendelaar geworden. Zowat om de twee weken zo’n 850 km heen en weer tussen Pattaya en een onooglijk dorpje ten noordwesten van Sakhun Nakon. En hij begint Isaan te ontdekken. De eerste periode slaapt hij nog in het ouderlijk huis van de vriendin, het lijkt zelfs een beetje een thuis te worden.
Gaan leven in de Isaan
Na het besluit om te versassen naar de Thaise Boezewoesj beseft De Inquisiteur dat er werk op de plank ligt. Veel werk. Gedaan met het liederlijke leventje daar in Pattaya.
Medisch centrum Isaan
De Inquisiteur heeft pijn, redelijk veel zelfs, in de onderrug. Na de tweede dag begon dat zijn nachtrust te verstoren. Maar de Inquisiteur heeft ook een zwakheid: doktersfobie in het kwadraat. Hoe gaat dat verder?
De Inquisiteur in Bangkok nightlife
De Inquisiteur maakt een hernieuwde kennis met het nachtleven van Bangkok. Hij observeert en ondergaat. Een after party roept zelfs bij de Ingquisiteur vraagtekens op. Voldaan trekt hij weer Isaanwaarts. Om terug te genieten van de natuur, het huis, de stilte. Totdat…
De Inquisiteur in Bangkok
Wat als je Isaanland tijdelijk verruilt voor Bangkok? Het Bangkok van die typische geuren, tropisch vochtig, exotisch met een vleugje verrotting zonder storend te zijn. Maar ook welriekend door de talloze eetstalletjes, de restaurants die de ganse wereldkeuken bevatten. De hitte die blijft hangen tussen de wolkenkrabbers, het dampende asfalt. De dreigende lucht van de moessons, de losbarstende onweders die deze gigantische soepkom onder druk zetten.
Isaanland
De Inquisiteur schrijft in een mix van vrolijkheid en verbazing over de expats in twee kampen: De Isaaners en de niet-Isaaners. Wat is dat toch met Isaan? Waarom roept deze streek zoveel controverse uit? Waarom zoveel commentaren over deze mensen?
Mensen uit Isaan – Piak en Taai
Piak kijkt verstoord op wanneer hij weer regendruppels voelt vallen. Het is al dagenlang regenachtig, de buien vallen met de regelmaat van de klok. Hij staat middenin een rijstveld tot aan de knieën in het water, het allegaartje dat voor werkkledij moet doorgaan is kletsnat. Zijn rug doet pijn van het wekenlang voorover gebukt te staan, handen en voeten voelen aan als sponzen en zitten vol scheuren.
Foon tok in Isaan
Klaterende regen valt uit de lucht, voor de zoveelste maal. ’s Ochtends, ’s middags, ’s avonds. De buien wisselen elkaar af, de droge periodes zijn te zeldzaam om wat dan ook uit te voeren, niets krijgt de tijd om een beetje op te drogen. Het is een zwaar regenseizoen aan het worden. En ondanks de nattigheid is het warm, niet echt qua temperatuur die meestal rond de dertig graden blijft steken, het is de luchtvochtigheid die je laat zweten als een otter.
Mensen uit Isaan – Ut
Een van de dorpelingen die De Inquisiteur het meeste fascineert is Ut. Nog een vrij jonge man, nu zevenendertig jaar. De eerste ontmoeting was tijdens de periode dat De Inquisiteur en lief aan het bouwen waren, bijna vier jaar geleden. Pendelen tussen Pattaya en het dorp, waarbij we telkens twee weken hier verbleven. Toezicht houden op de bouw – die veel te langzaam verliep, vaak gebeurde er niets. Moest je toch wat en het leek ons het beste om vaak door het dorp en omgeving te frequenteren, mensen leren kennen. Liefje-lief kende iedereen, maar vooral uit haar eigen leeftijdsgroep natuurlijk. Ut maakte deel uit van een vrolijke jonge bende die genoot van het leven.
Mensen uit Isaan – een monnik
Op ongeveer een anderhalve kilometer wandelafstand van huize Inquisiteur ligt een tempelcomplex. Een aangename wandeling, vijfhonderd meter over de verbindingsstraat en dan sla je rechtsaf op een rode aardeweg. Je komt dan in een groot bosrijk terrein. Oude bomen, waardevol hout dat niet gekapt wordt. Hoe verder op de weg, hoe donkerder, want de bomen gaan hoe langer hoe dichter bij elkaar staan. De zon mag dan uitbundig schijnen, het is er lommerrijk, altijd net iets koeler. Op een moment kom je bij een poort – die altijd open staat, bovendien kan je net zo goed binnen gaan naast die poort, er is geen andere omheining. Het heeft iets geheimzinnig die poort. Waarom staat die daar?