Thailand lokt sekstoeristen met geld, gemak en wegkijken
Thailand verkoopt zich graag als land van stranden, tempels en gastvrijheid. Toch hangt er al decennialang een tweede beeld naast: dat van een bestemming waar mannen met geld denken alles te kunnen kopen. Dat imago is niet uit de lucht komen vallen. Het groeide door geschiedenis, massatoerisme, armoede, migratie en een seksindustrie die ondanks verboden zichtbaar bleef in steden en badplaatsen. Wie eerlijk kijkt, ziet geen spannend vakantieverhaal, maar een pijnlijke werkelijkheid waarin geld, macht en kwetsbaarheid samenkomen en waarin de zwakste partij bijna altijd verliest, elke dag opnieuw.
Voor sekstoeristen is Thailand aantrekkelijk, omdat veel drempels laag zijn. Het land is goed bereikbaar, relatief betaalbaar en heeft uitgaansgebieden die wereldwijd bekend zijn. Daarachter schuilt een systeem waarin economische ongelijkheid en gebrekkige handhaving ruimte geven aan misbruik. Niet alleen volwassenen, maar ook minderjarigen en migranten lopen daarbij extra risico. Dat maakt sekstoerisme in Thailand geen marginaal verschijnsel, maar een hardnekkig probleem dat het imago van het land blijft achtervolgen en ook voor gewone reizigers ongemakkelijke vragen oproept over wat zij zien, negeren of stilzwijgend accepteren tijdens hun verblijf.
Een reputatie die al tientallen jaren meegaat
Het beeld van Thailand als bestemming voor sekstoerisme heeft diepe wortels. De basis werd in de vorige eeuw gelegd, onder meer in de periode rond de Vietnamoorlog, toen de dienstensector en het uitgaansleven in Bangkok sterk groeiden. Wat toen ontstond, verdween nooit helemaal. Later kwam daar het massatoerisme overheen, waardoor bepaalde wijken in Bangkok, Pattaya en Phuket internationaal een naam kregen die veel verder ging dan gewoon nachtleven.
Dat verleden werkt nog steeds door. Een reputatie die eenmaal wereldwijd is verspreid, is moeilijk uit te wissen. Thailand probeert zich al jaren te presenteren als moderne toeristische bestemming met cultuur, natuur en kwaliteit, maar het oude beeld blijft aan het land kleven. Juist die hardnekkige reputatie trekt ook nieuwe bezoekers aan die daar heel bewust op afkomen.
Geld, ongelijkheid en een scheve machtsverhouding
Een van de hardste verklaringen is ook de simpelste: geld. Voor bezoekers uit Europa, Noord-Amerika en andere rijkere landen is Thailand relatief goedkoop. Voor mensen die in armoede leven of weinig economische kansen hebben, kan datzelfde geld juist het verschil betekenen tussen overleven en verder wegzakken. In die scheve verhouding ontstaat een markt waarin de ene partij koopt en de andere partij weinig echte keuzevrijheid ervaart.
Daarbij gaat het niet alleen om Thaise vrouwen of mannen. Ook migranten uit buurlanden belanden in kwetsbare posities. Schulden, familieverplichtingen, gebrek aan papieren en afhankelijkheid van tussenpersonen maken de situatie nog grimmiger. Wie sekstoerisme wegzet als een vrije transactie tussen volwassenen, kijkt te makkelijk weg van de sociale en economische druk die daar vaak achter zit.
Verboden op papier, zichtbaar in de praktijk
Thailand kent wetten tegen prostitutie, bemiddeling en uitbuiting. Op papier lijkt de lijn dus duidelijk. In de praktijk is het beeld veel troebeler. In bekende uitgaansgebieden is commerciële seks niet moeilijk te vinden, ook al is die formeel verboden. Dat contrast tussen wet en werkelijkheid maakt het land in de ogen van sekstoeristen juist aantrekkelijk. Zij krijgen de indruk dat veel kan, zolang het maar niet te openlijk of te lastig wordt.
Daarmee ontstaat een gevaarlijke dubbelzinnigheid. De overheid kan naar buiten toe streng spreken, maar zolang delen van de industrie zichtbaar blijven bestaan, verandert het internationale beeld nauwelijks. Voor toeristen is dat een signaal van beschikbaarheid. Voor slachtoffers is het een signaal dat bescherming niet vanzelfsprekend is. Dat maakt zwakke handhaving niet alleen een bestuurlijk probleem, maar ook een menselijk falen.
Achter het woord sekstoerisme zit gewoon uitbuiting
Het woord sekstoerisme klinkt voor sommigen bijna neutraal, alsof het om een gewone vakantiekeuze gaat. Dat is misleidend. Achter die term schuilen misbruik, mensenhandel, schulden, geweld en afhankelijkheid. Wie profiteert van die markt, profiteert vaak ook van kwetsbaarheid. De grenzen tussen vrijwilligheid, economische dwang en pure uitbuiting zijn in de praktijk lang niet zo helder als klanten zichzelf graag voorhouden.
Voor minderjarigen is de zaak nog harder en zwarter. Kinderuitbuiting en sekshandel zijn geen randverschijnselen die alleen in rapporten bestaan. Ze maken deel uit van dezelfde schaduwwereld waarin vraag, geld en gebrekkige controle samenkomen. Daardoor is sekstoerisme niet alleen een moreel beladen onderwerp, maar ook een veiligheidsprobleem, een mensenrechtenprobleem en een blijvende smet op het toeristische succesverhaal van Thailand.
Waarom het probleem blijft terugkeren
Het hardnekkige van sekstoerisme in Thailand is dat meerdere factoren elkaar blijven versterken. Een oude reputatie lokt bezoekers. Bezoekers houden de markt in stand. De markt groeit waar geld, ongelijkheid en zwakke controle samenkomen. Zo blijft hetzelfde mechanisme zich herhalen. Ondertussen proberen gewone reizigers, bewoners en ondernemers zich los te maken van een beeld dat telkens terugkeert.
Juist daarom is dit onderwerp confronterend. Het gaat niet alleen over Thailand, maar ook over de mentaliteit van de bezoeker die denkt dat een ticket en een volle portemonnee hem moreel vrijstellen. Zolang vraag en wegkijken blijven bestaan, blijft het systeem draaien. En zolang dat systeem draait, blijft Thailand worstelen met een imago dat het land zelf allang had willen afschudden.
Thailand is voor sekstoeristen aantrekkelijk geworden door bereikbaarheid, lage prijzen, zichtbare verleiding en een reputatie die zichzelf blijft voeden. Maar achter dat gemak zit geen spannend nachtleven, maar een harde werkelijkheid van ongelijkheid en misbruik. Wie daar eerlijk naar kijkt, kan niet anders dan concluderen dat dit toerisme vooral een beschamende vorm van uitbuiting is.
Bronnen: International Labour Organization, London School of Economics, ECPAT, U.S. Department of State
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado15 mei 2026Vrijwilligerswerk in Thailand voor pensionados: zo blijf je binnen de wet
Pattaya15 mei 2026Hoe het eeuwenoud vissersdorp Naklua standhoudt tussen de torens van Pattaya
Vliegtickets15 mei 2026Nachtvlucht of dagvlucht naar Thailand? Zo kies je slim tussen jetlag en kosten
Expats en pensionado15 mei 2026Privéziekenhuis of overheidsziekenhuis in Thailand? Zo maak je de juiste keuze
Ik woon 13 jaar in Pattaya dit artikel slaat nagels met koppen, niets aan toe te voegen…
De zuivere waarheid, ik zou het niet beter kunnen verwoorden, het contrast tussen geld hebben en geen geld hebben; en dan ook nog de morele plicht om de familie te steunen ten gronde uitgelegd.
Ik stel me steeds de vraag: “Zijn het de sekstoeristen die daadwerkelijk de prostituees uitbuiten?”, daar ben ik niet van overtuigd.
Zouden het niet eerder de ouders zijn die uit pure armoede hun dochters de straat op sturen omdat daar naar verhouding een pak geld te rapen valt. Hun jonge dochters worden met volle bussen aangevoerd en eenmaal in dat wereldje raken ze er nog moeilijk uit. Die ouders hebben hier een grote verantwoordelijkheid.
Begrijpelijk en tegelijk ook verwerpelijk als je het mij vraagt.
En dat bepaalde doelgroepen maar al te graag hun vakantie in Thailand besteden, dat is algemeen bekend. Als je in je thuisland van Pattaya spreekt dan denkt de grote meerderheid onmiddellijk aan ‘sex’ … dat zegt op zich al heel veel.
Inderdaad Kris, ik vrees dat veel van die meisjes die in Pattaya gedropt worden geen enkel besef hebben wat de toekomst brengt. Het enige wat ze waarschijnlijk horen is dat daar mooi geld te verdienen valt.
En zoals je aanhaalt, eenmaal ze ermee beginnen is er geen weg meer terug. Tenzij een Farang hen uit het milieu ‘wegplukt’ natuurlijk … wat misschoen wel de bedoeling is van veel van die piepjonge dametjes 😉
Ach Thailand heeft zich door de jaren heen nu eenmaal een reputatie opgebouwd aangegeven door tal van oorzaken en dan krijg je het zogenaamde sneeuwbal effect. De Vietnam oorlog heeft daar zeker veel toe bijgedragen terwijl de prostitutie in Vietnam toen veel weliger ierde als in TH . Prostitutie vrijwillig of gedwongen heb je zo vele andere landen maar om een of andere reden kregen die ‘onterecht’ nooit echt te maken met die reputatie…..Wie naar de Filipijnen gaat wordt zelden aanzien als een sekstoerist evenmin als diegenen die naar Cambodia Madagascar Senegal Brazilie Kenia Vietnam Colombia Cuba en nog zoveel andere Afrikaanse en Latino landen trekken.
Om landen als Gambia en de Dominicaanse Republiek niet te vergeten/
Dat ouders vanwege schrijnende armoede hun dochters naar Pattaya laten vertrekken is algemeen bekend, en gebeurt op vele plaatsen meer in de wereld. Niets is schrijnender dan te suggereren dat sekstoeristen part noch deel hebben aan uitbuiting. Zelden iemand meegemaakt met dergelijke kronkels in het denkvermogen.
Dan is het meer dan duidelijk dat die ouders verantwoordelijk zijn en HUN dochters uitbuiten enkel en alleen maar voor het geldgewin.
En de sekstoerist die maakt dankbaar gebruik van het systeem.
Om dit te begrijpen moet je niet lang naar school geweest zijn.
Als mannen als sekstoerist naar Thailand vertrekken maken zij niet alleeen gebruik van het systeem, zij maken zich mede schuldig aan uitbuiting. Stellen dat uitbuiting alleen bij de ouders van toepassing is, is hypocrite. Je weet toch om welke reden die dochters naar Pattaya gestuurd worden? Of is dat enkel dat ouders dat moeten beseffen en dat sekstoeristen dat niet hoeven?
Daar sla je de bal helemaal mis hoor.
Neem het aanbod weg en dan zullen de sekstoeristen wel wegblijven. Sekstoeristen doen eigenlijk helemaal niets verkeerd.
Ik zou het zelfs durven omdraaien. De ‘meisjes van plezier’ buiten de toeristen uit door massaal goedkoop vertier aan te bieden. Misschien moeten we dan maar de pretparken sluiten want die worden ook uigebuit door de vele toeristen.
Nee, ik ben niet akkoord met je stelling. Een toerist die verplicht niemand zijn lichaam te verkopen. Die keuze wordt gemaakt door de meisjes zelf of in heel wat gevallen door de ouders.
Dochters naar Pattaya laten vertrekken ??
Lees het boek …”My name Lon, you like me ? Van schrijver Derrek Shannon.
Hoe een moeder haar dochter de prostitutie in dreef….Niks ‘laten vertrekken’…
Constant van dochter geld en sieraden eiste. Om dochter gaf zij niets.
Zag dochter slechts als bron van makkelijke inkomsten.”
Thaise families verhuren/verkopen soms dochters aan de sex industrie.
Dit bekend tot in zeer hoge kringen in Thailand en alom bij justitie en politie.
Wat Pattaya aangaat, er wordt wel gezegd dat er meer Thai sekstoeristen even uit BKK op en neer komen dan buitenlanders op sexvakantie.
Ik heb de tijd gekend er in Pattaya alleen oude Westerse single mannen kwamen zijnde de zogenaamde sekstoeristen. Het was een heerlijke tijd met omzeggens geen agressiviteit….veel gezelligheid….veel fake romantiek en erotiek maar zonder noemenswaardige problemen. Het waren de tijden waar de mannen blij waren en de meisjes ook en niet zelden nog blijer. Ik hoor en merk dat veel oudere Thai en uiteraard oudere Expats heel veel heimwee hebben naar die tijd…..maar ja die oudere single mannen moesten zonnodig plaatsmaken voor de zogenaamde Kwaliteitstoeristen……zijnde in praktijk niet veel anders dan marginale straatvechters. De erotische sfeer van weleer heeft plaatsgemaakt voor een meer grimmige platvloerse sfeer van pure commercie. Ik zie alleszins veel minder vrolijke gelukkige mensen dan vroeger.
Als er aanbod is dan komen de klanten vanzelf. Niet alleen naar Thailand.
Ook naar de Philippines.
En vergeet niet het aanbod van de jongens/mannen in het west Afrikaanse Gambia die oudere Nederlandse en Duitse dames een vakantietijd met veel verwennen van hun leven geven.
Veel ‘repeaters’.
Reisbureaus bestaan er van.
Klopt William, neem het (goedkope) aanbod weg en de klanten verdwijnen vanzelf.
Dit is zeker het geval voor Thailand waar de ouders massaal hun dochters in de seksindustrie dumpen om gemakkelijk aan geld te komen. En je gaat me niet wijsmaken dat die ouders niet op de hoogte zijn, dergelijke zaken zijn maar al te goed gekend.
Het is dan ook hypocriet om te stellen dat de klanten de uitbuiters zijn. Het zijn de ouders die hun kinderen de straat op sturen.
Net zoals bij piepjonge kinderen die in restaurants bloemen verkopen. Ga je hier ook de klant de schuld geven?
Niet alleen het artikel slaat nagels met koppen – alle, werkelijk alle, bijdragen doen dat ook.
Van Thailandblog op niveau gesproken i.v.m. zo’n sensationeel artikel…
Soms kan ik me vreselijk ergeren aan reacties, maar dit is top.
Dus doe ik niets af aan hierboven geschrevene.
Wel vind ik dat één aspect niet belicht en verrnoemd wordt: comfort.
Ik doe gewoon een greep uit mijn ervaringen.
In 2012, mijn eerste jaar Thailand liep ik een korte tijd met een Akha-lady. Zij had een huisje in aanbouw en had deuren en klinken nodig. Dat verdiende ze vlot in enkele weken. Ze nam me zelfs mee naar haar huisje om te bewijzen dat mijn emotionele bijdrage goed besteed was.
Enkele jaren later in Bangkok – of all the places – een kantoormeisje dat een nieuwe i-phone wou van 600 eu. Een weekje werken. Ik mocht het model helpen uitkiezen.
Zes jaar geleden het vrouwtje Kittima, lerares, die een mooi villaatje had in Phimai maar haar huis borg had gesteld voor een collega die niet meer betaalde. Schuld 20 000 eu. Een relatie van drie jaar, driemaal thuis ontvangen voor drie maanden. Toen ik niet over de brug kwam met die torenhoge som, liet ze me varen, trouwde met een Hongaar die haar betaalde om een jaarvisum te krijgen. Daarna ging ze in Phuket de” straat op om de laatste b
iemand die zo uitgebreid gebruik maakt van het systeem, zie ook de reacties van matthias om 15:25 is nu niet degenen die objectief er een mening over kan ventileren. Het systeem is transactioneel. Het beoogt een win-win-situatie. Maar als de andere kant meer wint, dan volgt het blameren. Erger je maar lekker!
Laat ons ook niet zwijgen van het homo toerisme, vooral dan in Jomtien. Januari was er verschrikkelijk, gepensioneerde bejaarden die met een tiener aan hun hand lopen. Net bompa’s met hun kleinzoon…..Alles draait daar maar om één ding, geld hebben…woonst hebben en een zo jong mogelijke boy binnentrekken .Leeftijdsverschil van 50-60 jaar en meer is daar allang geen uitzondering meer. Pepe heeft geld en de jonge boys draaien er graag rond. Schone schijn of echte liefde…..aan u de keuze!