Vanaf 20 juni 2026 wordt vliegen vanaf de zes grootste Thaise luchthavens duurder voor internationale reizigers. Airports of Thailand Plc, beter bekend als AOT, verhoogt de passagiersservicekosten voor vertrekkende internationale passagiers van 730 naar 1120 baht. Die heffing zit verwerkt in de ticketprijs en geldt onder meer op Suvarnabhumi, Don Mueang en Phuket.
Het Thailand Development Research Institute plaatst stevige kanttekeningen bij de verhoging. Volgens het instituut ontbreekt een duidelijke publieke uitleg over de kosten, de noodzaak en de koppeling met toekomstige investeringen in Thaise luchthavens. Dat raakt ook Nederlandse en Belgische reizigers naar Thailand.
Grootste verhoging in tien jaar
De nieuwe passagiersserviceheffing geldt voor internationale vluchten vanaf zes luchthavens die door AOT worden beheerd: Suvarnabhumi, Don Mueang, Chiang Mai, Phuket, Hat Yai en Chiang Rai. De verhoging bedraagt 390 baht per vertrekkende internationale passagier. Omdat de heffing in de ticketprijs wordt verwerkt, merk je de stijging vooral bij het boeken van je vlucht uit Thailand.
Volgens TDRI is dit de grootste aanpassing van de luchthavenheffing in tien jaar. De heffing werd in 2007 verhoogd van 500 naar 700 baht. In 2024 volgde een kleinere verhoging naar 730 baht, bedoeld voor de ondersteuning van geautomatiseerde passagierssystemen. Binnenlandse vluchten worden door deze nieuwe verhoging niet geraakt, omdat daarvoor lagere en aparte tarieven gelden.
AOT wijst op kosten, TDRI mist onderbouwing
AOT stelt dat de verhoging nodig is om operationele kosten te dekken en toekomstige verbeteringen op de zes luchthavens te financieren. Het bedrijf heeft de aanpassing voorgelegd aan de Thaise burgerluchtvaartautoriteit en overleg gevoerd met betrokken partijen, zoals voorgeschreven in een besluit van de Civil Aviation Board.
Toch vindt TDRI dat de uitleg aan het publiek tekortschiet. In een artikel van Dr. Sumet Ongkittikul en Kittiya Yisthanichakul, beiden verbonden aan het onderzoeksteam voor transport- en logistiekbeleid, staat dat niet duidelijk is welke extra kosten AOT precies moet dekken. Ook blijft onduidelijk hoe de hogere heffing samenhangt met concrete ontwikkelingsplannen voor de luchthavens.
Financiële positie van AOT blijft sterk
TDRI wijst erop dat AOT financieel sterk staat. Het bedrijf kreeg tijdens de coronacrisis een stevige klap, maar heeft zich daarna hersteld. In 2025 boekte AOT een operationele winst van 25,86 miljard baht. Dat roept volgens de onderzoekers de vraag op waarom zo’n forse verhoging nu nodig is.
De prestaties verschillen wel sterk per luchthaven. Grote luchthavens zoals Suvarnabhumi, Don Mueang, Phuket en Chiang Mai maken operationele winst. Hat Yai en Chiang Rai blijven verliesgevend, mede omdat zij relatief veel binnenlandse vluchten verwerken. Volgens TDRI kan dit betekenen dat de binnenlandse passagiersheffingen de werkelijke kosten niet volledig dekken. Luchthavens met veel internationale vluchten halen juist meer inkomsten binnen en kunnen verliezen elders deels compenseren.
Buitenlandse voorbeelden tonen meer openheid
TDRI vergelijkt de Thaise aanpak met systemen in Europa, Singapore, het Verenigd Koninkrijk en Australië. In Frankrijk rekenen luchthavens onder Aéroports de Paris lagere tarieven voor binnenlandse vluchten en vluchten binnen het Schengengebied. Voor vluchten buiten Schengen en internationale routes liggen de tarieven meer dan twee keer zo hoog, omdat de servicekosten daar anders zijn.
Ook Singapore Changi werkt met een duidelijke bestemming van de geïnde passagiersheffingen. Volgens TDRI gaat daar 17 procent van de opbrengst naar toekomstige luchthavenontwikkeling. Zulke voorbeelden laten volgens het instituut zien dat luchthavens beter kunnen uitleggen waarom tarieven verschillen en waarvoor reizigers betalen. Dat is belangrijk, omdat luchthavens natuurlijke monopoliebedrijven zijn: ze vragen grote investeringen en zijn niet zomaar te vervangen door concurrenten.
Toezicht moet reizigers en markt beschermen
In het Verenigd Koninkrijk vallen de tarieven op Heathrow onder een prijsplafond van de Civil Aviation Authority. Die toezichthouder beoordeelt elke vijf jaar onder meer passagiersprognoses, operationele kosten, investeringsplannen, projectvoortgang, financiële factoren, activa en kwaliteitsindicatoren zoals wachttijden en hygiëne. Daarbij worden belanghebbenden geraadpleegd en rapporten openbaar gemaakt.
Australië kiest voor een flexibeler model. Luchthavens onderhandelen daar met luchtvaartmaatschappijen over prijzen, terwijl de Australian Competition and Consumer Commission prestaties blijft volgen en publiceren. Het gaat dan onder meer om inkomsten uit luchtvaart en commerciële activiteiten, marges, historische tarieven, kwaliteit van faciliteiten en efficiëntie bij passagiersafhandeling. Volgens TDRI zorgt publieke controle ervoor dat luchthavens redelijkere tarieven hanteren, ook zonder directe prijsregulering.
Thailand heeft een extra gevoelig regelgevingsprobleem
Volgens TDRI is de Thaise situatie extra ingewikkeld, omdat AOT tegelijk een staatsbedrijf en een beursgenoteerde onderneming is. Het ministerie van Financiën bezit ongeveer 70 procent van de aandelen. Daardoor kunnen belangen botsen: aandeelhouders willen rendement, terwijl reizigers en luchtvaartmaatschappijen redelijke tarieven verwachten.
Het instituut stelt dat Thailand duidelijkere criteria nodig heeft voor toekomstige tariefverhogingen, zeker als later ook particuliere luchthavenexploitanten hogere heffingen willen vragen. De huidige verhoging blijft volgens TDRI achter bij internationale voorbeelden van publieke verantwoording. Daardoor begrijpen luchthavengebruikers onvoldoende waarom zij meer moeten betalen. Dat kan het vertrouwen van buitenlandse en binnenlandse reizigers schaden en ook het vertrouwen in het Thaise toezicht onder druk zetten.
De verhoging van de luchthavenkosten maakt internationale vluchten vanuit Thailand duurder, maar de discussie gaat verder dan ticketprijzen alleen. TDRI vraagt vooral om openheid: waar gaat het geld naartoe, waarom is de stijging nodig en wie controleert of de reiziger een eerlijke prijs betaalt?
Bron: Bangkok Post
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Leven in Thailand30 april 2026Waarom expats zo snel generaliseren over Thailand
Gezondheid30 april 2026Hoorzorg in Thailand: dit krijg je voor je geld in Bangkok, Pattaya en Chiang Mai
Gezondheid30 april 2026Cosmetische chirurgie in Thailand: lokroep van lage prijzen, maar de risico’s zitten in de nazorg
Relaties30 april 2026Trouwen in Thailand: zo loods je je papierwinkel langs ambassade, MFA en amphur
Onderzoek, rapporten, uitleg, het zal allemaal wel.
Komt er voor de reiziger gewoon op neer dat je zowel bij vertrek hier vanaf Schiphol voor steeds grotere bedragen je beurs mag trekken, en dan vervolgens nog eens als je weer vanaf Suvarnabhumi naar huis wil.
Het word allemaal heerlijk gebracht als ‘operationele kosten’ en ‘duurzaamheid’ maar eind van het liedje is dat je gewoon de hoofdprijs mag betalen anders kom je niet weg.
Dezelfde slogan van ‘duurzaamheid en investering voor de toekomst ‘ die mijn eigen buitengewoon sociale huisbaas gebruikt om ieder jaar mijn huur met drie tientjes of meer op te krikken.