Lex in Pattaya – dag 1

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Reisverhalen
Tags:
6 februari 2016

Een aantal weken terug heb ik via Thailandblog gevraagd om tips voor mijn reis van (helaas) slechts 9 dagen naar Pattaya. Ik heb vele tips ontvangen, mijn reis vrijwel compleet gewijzigd en deze er zelfs aanzienlijk goedkoper door kunnen maken.

De redactie vroeg mij toen om een verslag te maken van mijn reis, wat mij natuurlijk ontzettend leuk lijkt mocht ik dingen mee maken die de moeite zijn hier te delen. Maar in Pattaya is het gelukkig nooit saai zo ervaarde ik al de eerste dag van de vakantie!

De reis

Ik hoef jullie niet te vertellen dat de reis lang is, erg lang en zoals waarschijnlijk de meesten van jullie ben ik het na een uur of 6 altijd echt zat. Gelukkig had ik een ruimere plek gelijk na de WC’s bij het altijd comfortabele maar volgens de lijstjes zeer gevaarlijke China Airlines. Ik zat in de middelste rij, aan het gangpad en had drie Fransen naast me zitten waarvan er 1 een beetje Engels sprak en vertaalde voor de rest. Op zich aardige lui, al vroegen ze wel om extra broodjes bij de lunch en een extra omelet met aardappelen bij het diner. Vond ik wel ongemakkelijk, en de overigens uitstekende Thaise crew ook. Maar ze kregen hun zin en zo blijkt maar weer dat brutaal zijn weer beloond wordt.

Maar ik had gelukkig geen jengelende kinderen naast me, dus dat was verder prima. Na de films ‘No Escape’ en ‘Braveheart’ (duurt lekker lang) gekeken te hebben, nog wat muziek geluisterd en het eten tussendoor was de reis inmiddels snel over de helft. De laatste paar uur even doorbijten, met regelmatig turbulentie, en ik landde zo rond 6.30 uur veilig om Suvarnabhumi Airport in Bangkok.

Eindelijk in Thailand

Na het vliegtuig uitgelopen te zijn ruik ik altijd al gelijk dat ik in Thailand ben. Het voelt als thuiskomen. Ik loop direct in snelle pas naar de Immigration en dat werd deze keer zeker beloond want ik liet hierdoor zeker twee vliegtuigen vol Chinezen achter me. Eenmaal bij Immigration aangekomen kies ik natuurlijk altijd weer de verkeerde rij, want de andere rijen gingen aanzienlijk sneller. Maar ik mag niet klagen, de rest van mijn vliegtuig stond ver achter mij, achter alle Chinezen die ik ingehaald had.

Er was nog een klein opstootje toen er een Immigration officier bij een gesloten loket ging zitten. Er zijn dan altijd mensen die helemaal van achteren komen en denken ‘mooi, ik ga gelijk bij het nieuwe loket staan’, maar helaas, de officier ging nog geen minuut zitten, rommelde wat en liep weer weg. Toen dacht deze Arabisch uitziende man schijnbaar dat hij vrijwel vooraan kon gaan staan bij de rij ernaast, waar anderen al veel langer wachtten dan hij.

Een kleine Engelsman vond dat deze ‘wanker’ maar achteraan moest staan, kreeg bijval, maar zijn geklaag was voor de voordringer geen reden om achteraan te staan. Een vrouw van Immigration werd erbij gehaald, maar dit had geen resultaat. Toen kwam de chef erbij… en toen moest ik doorlopen dus hoe het afgelopen is weet ik niet. Door dat opstootje ging het wachten gelukkig een stuk sneller. Zoals gebruikelijk stond mijn koffer al op de band en ik kon gelijk doorlopen, na wat Euro’s voor Baht’s gewisseld te hebben naar de ‘nothing to declare’ uitgang. Een Thaise Sim kaart gehaald, 1000 baht beltegoed erop laten zetten, en op naar de taxi standplaats beneden, naar de meter (die niemand aanzet) taxi’s.

Taxi

Het taxi systeem werkt goed op Suvarnabhumi Airport. Kaartje wordt geprint en vrijwel zonder te wachten kun je instappen bij het taxi nummer op je kaartje. Zoals altijd willen ze de meter niet aanzetten, en moest ik weer onderhandelen over de prijs. Ondanks dat ik toch al 7 keer geweest ben in Thailand wist ik niet meer wat ik nou de vorige keren betaald heb. Maar de THB 2000 die de chauffeur vroeg was te hoog, dat wist ik dan weer wel.

Ik vroeg of hij dan maar de meter aan kon zetten. ‘No meter taxi’ was het antwoord, waarbij ik hem duidelijk maakte dat er op zijn dak wat anders stond. De meter was keurig afgedekt met een handdoek en hij gaf me een geplastificeerde tarieven kaart en zei ‘Meter not for Pattaya, Pattaya fixed price THB 2000’ en wees naar het woord Pattaya op de tarieven kaart. Toen ik hem erop attendeerde dat er op de kaart THB 1700 stond, werd dat de prijs. Ik had een te lange rit achter de rug om door te onderhandelen naar THB 1500 of lager, en liet het er maar bij. Ik was gebroken van de lange reis en wilde zo snel mogelijk naar mijn hotel.

Omstreeks 7.30 uur gingen we dan eindelijk op weg naar Pattaya, waar na het zien van het ‘Welcome to Pattaya’ bord mijn vakantie eindelijk gevoelsmatig begon. Een klein half uur later kwamen we dan eindelijk bij Harry’s Place aan in Soi Honey. De vakantie kan nu echt beginnen!

Harry’s Place

Inchecken bij Harry’s Place, wat overigens een ontzettend gezellige guesthouse is in Soi Honey, was zo geregeld. De vrouwelijke werkneemster stond erop dat zij mijn kleine laptop tas droeg en ik mijn grote tas. Ik merkte wel op dat ‘small bag is small tip’ en na wat lachen zijn we naar boven gelopen. Die drie trappen met smalle voor Thaise voetjes gemaakte treden vallen wel een beetje tegen, maar al met al heb ik een mooie kamer die van alle gemakken voorzien is. Ik kan het iedereen aanbevelen, al is het hotel helaas niet te vinden op Booking.com. Niet nodig, volgens Harry zelf, die ik blij heb kunnen maken met een pak lekkere stroopwafels, want hij heeft het druk zat. Geïnteresseerden kunnen kijken en boeken via www.atharrysplace.com. Tip: zorg dat je er op een vrijdag zit, dan is er altijd een thema avond en is het erg druk en gezellig.

Pattaya

Ik reis altijd met een grote Samsonite tas, wat voor mij veel beter werkt dan een onhandige koffer. De tas blijft altijd grotendeels ingepakt omdat ik toch iedere 2 nachten wissel van hotel. Ik leef dus uit de tas en ben daardoor nauwelijks tijd kwijt aan in- en uitpakken. Ik ben dus maar gelijk even gaan liggen, maar slapen lukte niet, waarna ik rond 10 uur naar beneden gegaan ben voor een klein ontbijtje. Een tosti die op de kaart staat als een croque-monsieur was overheerlijk en nadat ik, licht gedesoriënteerd dat ik was, vroeg welke kant de zee op was begon ik aan mijn verkenningstocht door Pattaya.

Ik liep de Soi Honey uit richting strand, waarna ik aan het einde linksaf sloeg de Second Road op. Ik besloot me bij de eerste de beste ‘normale’ massagesalon even in te laten smeren met Aloe Vera, aangevuld met mijn eigen zonnebrand. Sinds mijn laatste vakantie lijkt het alsof ik een soort allergische reactie krijg op mijn huid van de zon, dus heb ik me voorgenomen deze vakantie goed in te laten smeren en zon enigszins te weren voor zover mogelijk. Uiteindelijk bij Lucky Fingers een overigens aangename massage gehad waarna ik richting strand ben gelopen.

Zoals ik al in mijn eerdere stukje aangaf is dit mijn eerste vakantie ‘alleen’ in Pattaya. En dan is het toch even anders, dan wanneer je met je vriendin naar Pattaya gaat. Het was mij nooit opgevallen dat er tientallen (en ’s avonds misschien wel honderden) vrouwen rond hangen bij de Beach Road, zoekend naar een Farang. Nu ontkwam ik er niet aan, want de aandacht was enorm. Goed voor mijn zelfvertrouwen, maar helaas voor de dames…

Na een kleine speurtocht bij het strand voor soi 7 / 8 vond ik mijn grote vriend Albert die helemaal vooraan een stoel voor mij klaar had staan. Na wat bijgepraat te hebben sukkelde ik een beetje weg, maar tot echt slapen kwam het niet. De speedboot begon zonder reden keihard gas te geven (zonder weg te varen), de verkoper van mobiele speakers testte zijn handelswaar en er werd zelfs een Thaise vrouw naast ons ter plekke getatoeëerd met een soort mobiel tatoeage station. De complete markt kwam zoals gebruikelijk voorbij en na een duik in het (overigens voor Pattaya redelijk schone) zee water besloot ik rond 16.00 uur dat het wel mooi geweest was en begaf ik mij richting Walking Street.

Naast de ingang van Walking Street zit de Turkse döner zaak ‘Ankara Döner Pumpui’, waar je de beste döner kan halen van Pattaya, zo niet heel Thailand. Als je de eigenaar ziet begrijp je de naam ‘Pumpui’, waar eigenlijk nog ‘mak mak’ achter zou moeten. Ik heb me voorgenomen om zoveel mogelijk te wandelen deze vakantie en ondanks dat het een eind lopen was, was het verschrikkelijk lekkere vlees elke stap waard.

Hierna via Second Road weer teruggelopen naar Soi Honey waar ik rond een uur of 5 toch maar een paar uurtjes ben gaan slapen. Rond 20.00 uur werd ik weer wakker waarna ik me rustig ben gaan klaar maken voor de avond. Ik ben eerst naar Harry’s Bar gelopen, wat overigens gerund wordt door de Thaise Nadya. Na een warm welkom van Nadya en bijgepraat te hebben met Nadya’s vriend Paul ben ik richting Central Festival gelopen. Op Floor 5 zit daar Swensen’s waar ze mijn favoriete ijsje/dessert hebben. Een chocolade lava cake met ijs en slagroom. Mijn glas water en de menu kaart werden gelijk overhandigd en ik kon het ijsje al bijna proeven… Maar toen kwam een medewerker vertellen dat ze om 23.00 uur dichtgingen. IJs bestellen kon wel, maar dan alleen om mee te nemen. Dat zag ik niet zo zitten en dus ga ik proberen om vandaag op tijd te zijn zodat ik jullie morgen alsnog een foto kan laten zien van dit overheerlijke dessert.

Ik besloot nog even naar de Walking Street te gaan waar een leuke band speelde bij The Stones House. Ik heb er een drankje gedaan en besloot toen maar weer terug te gaan naar het hotel. Eenmaal daar aangekomen zag ik verder op in de straat bij Full Bar een band spelen en het was er erg druk.

Toch nog maar even doorgelopen en ik raakte er al snel aan de praat met Wayne, een boomlange Engelsman van 51. Komt al 15 jaar in Pattaya en je zou verwachten dat hij toch wel weet hoe het werkt. Niets bleek minder waar, want de ene na de andere ladydrink werd besteld. En het Thaise grietje wat bij de bar werkte woog d’r leeftijd waarschijnlijk in gewicht, want ze was super mager (maar ook niet ontzettend jong). In ieder geval heb ik geen idee waar ze die drank liet maar het verbaasde me dat ze überhaupt nog kon lopen.

Hoe dan ook, Wayne was op een missie en zijn missie was haar mee naar zijn hotel nemen, al waren de onderhandelingen over de financiën nog niet rond. Het meisje vroeg veel meer dan Wayne wilde geven, maar ondertussen liep de barrekening van Wayne flink op. Haar schoenen stonden nog wel naast de stoel van Wayne, dus die had er alle vertrouwen in dat de vis gebeten had, het was enkel de hengel nog die hem binnen moest halen. Maar zoals wel vaker in Pattaya liep het net even anders. De schoenen waren ineens weg en ineens was er een andere toerist die de Full Bar verliet met de dame in kwestie. Die waarschijnlijk wel de vraag prijs betaalde. Eind van de avond bleef Wayne achter met rekening… en de volgende dag met een flinke kater.

Morgen gaan we ontbijten met Wayne bij zijn hotel, een voetmassage nemen (moet wel na al dat lopen), lekker naar het strand, het heerlijke ijsje eten waar ik al weken naar uitkijk, natuurlijk langs onze Turkse vriend voor een lekker broodje döner en in de avond weer op stap…

Wordt vervolgd!

No votes yet.
Please wait...

17 reacties op “Lex in Pattaya – dag 1”

  1. Fransamsterdam zegt op

    Altijd leuk om te horen wat iemand met de tips gedaan heeft.
    1700 Baht voor de taxi is sinds de tariefsverhogingen min of meer normaal voor de Public Taxi.
    Opmerkelijk dat je de dames en ladyboys op Beach Road nog niet eerder had gezien. ‘s Avonds zijn het er volgens mijn schattingen minimaal duizend, maar ik heb me er nooit door laten verleiden. Ze moeten tenslotte allemaal een reden hebben waarom ze daar liever uren gaan staan dan gezellig in een bar te hangen waarbij ze ook nog wat ladydrinks kunnen scoren.
    Drie trappen om bij m’n kamer te komen zou voor mij een breekpunt zijn, maar voor een paar dagen maakt het niet veel uit.
    Benieuwd naar dag 2. Laat Wayne zijn visakte niet vergeten.

  2. bart zegt op

    Hey Lex ,

    Leuk ik kijk al uit naar je verslag van morgen …. verzacht de pijn een beetje om weer in Europa te zijn !

    • Lex zegt op

      Beste Bart,

      Ik heb de stukjes al enige tijd terug geschreven en ook ik ben alweer een weekje terug in Nederland (zucht). Wat zou ik toch graag weer daar willen zijn…

  3. Wallie zegt op

    Ik ga binnenkort alleen naar Thailand, mijn Thaise vrouw is pas overleden, en ik heb geen zin in gezeik over prijzen van taxi’s en hotels en noem maar op! treinkaartjes koop je op het station, net als in Nederland en niet bij een of ander reisbureautje in een achteraf straatje. Ook wil ik geen gezeik met taxi’s, meter niet aan is uitstappen. De geel/groene taxi’s zijn betrouwbaar, bij de anders kleurige taxi’s moet je op je hoede zijn!

    • Lex zegt op

      Beste Wallie,

      Gecondoleerd.
      Hou er rekening mee dat je vaak uit zal stappen… Ik heb er geen één gevonden (in Pattaya dan) die de meter aan wil zetten. Allemaal fixed prijzen.

  4. Marc Dalle zegt op

    Dat is opnieuw zo onjuist wat die taxi’s betreft op Suvarnabhumi Airport!!! ALLE taxi’s ja ALLE rijden met de meter en met een briefje met bestemming erop. Geen meter die werkt, dan neem je onmiddellijk een andere en geeft het briefje met het nummer terug aan degene die het je gaf! 2. De kostprijs naar Pattaya is voor een gewone taxi (geen limousine dus) niet méér dan 1200 Thb. Een paar maanden geleden betaalde ik in pmgekeerde richting 900 Thb incl. Highway toll en de kee voordien zelfs 800 Thb. Het is mede de schuld van toeristen dat er nog steeds wantoestanden en oplichterijen kunnen gedijen in het taxiwereldje. Doe daar niet aan mee, het komt elke toerist en zelfs lokale gebruiker ten goede. Aanvaard nooit een taxi die de meter niet spontaan of na 1 maal vragen opzet! Toch niet wanneer je op zo’n bestemming als deee bent aangekomen!

    • Jack G. zegt op

      Dus terug geven aan de computerpaal? Of staan er nu weer dames en heren die weer briefjes invullen zoals 1,5 jaar geleden?

      • RonnyLatPhrao zegt op

        Ga je toch gewoon een ander briefje halen. Als ik mij goed herinner kan je op dat briefje toch vermelden als er misbruik is en vervolgens opsturen.
        De taxichauffeur moet dan maar zien dat hij terug in het beurtsysteem terecht komt, want voor het systeem zal hij al een klant hebben ontvangen.

        Misschien moet hij dan wel zonder klant vertrekken en terug binnenkomen om opnieuw in het systeem terecht te komen. Hij zal dan wel opnieuw achteraan de lijst komen.

        Geen idee eigenlijk hoe de taxi in het beurtsysteem geregistreerd worden.
        Ik meen al opgemerkt te hebben dat ze geregistreerd worden aan die slagbomen, en ze dan automatisch in het systeem in- en uitgeschreven worden.
        Indien nu iemand de taxi weigert, zal hij misschien toch moeten vertrekken om zich als “uit” te registreren en langs de andere kant weer moeten binnen komen om zich weer als “in” te registreren.

        Geen idee. Als iemand weet hoe het juist werkt lezen we het wel denk ik.

    • Fransamsterdam zegt op

      Sinds er bij de public taxi op Suvarnabhumi geen bemensing meer is, maar je een papiertje van een paal met een drukknop krijgt met het lane-nummer van de taxi, staat er geen bestemming meer op het papiertje. Je kunt het briefje ook niet teruggeven aan die paal. Je kunt wel een nieuw papiertje halen als de taxi je niet bevalt.
      U beweert : Geen meter die werkt, dan meteen een andere.
      Behalve als het u uitkomt dan, want Pattaya – Suvarnabhumi voor 900 of 800 baht is ONDER de meterprijs. Vanuit Pattaya hoeft het van u dus níet op de meter.
      Op de meter van Suvarnabhumi naar Pattaya soi 13 komt zonder files overigens op 1232 baht plus 50 baht toeslag wegens vertrek vanaf het vliegveld plus tolgelden.
      Het is mede de schuld van de toeristen die voor tè lage prijzen naar Suvarnabhumi willen, dat chauffeurs soms geneigd zijn dit verlies met andere ritten te compenseren.

  5. Mee Farang zegt op

    Leuk en grappig. Het leven zoals het is.
    Verder doen, Lex.

  6. Rick zegt op

    Mr. T in Soi Diana tegenover de Areca lodge vraagt maar 100 bth BKK-Pattaya, en had de laatste keer via een van de vele reisbureau’s zelfs een taxi voor 900 bth Pattaya – BKK en die moest me ook nog eens om half 5 in de morgen komen ophalen kun je misschien een beetje besparen.

    • willem zegt op

      Ik heb al jaren zeer goede ervaringen met Mr.T taxi. Je kunt ze bellen of via de email boeken. De prijs wordt vooraf vastgelegd. Elke tijd van de dag, van waar dan ook. Mijn laatste rit op 8 januari 2016, Pattaya naar Bangkok (sukumvit 43) was 1100 baht incl tollway.

  7. Rick zegt op

    Kleine correctie moet natuurlijk 1000 bth zijn ipv 100 😉

  8. Leon zegt op

    Waarom niet gewoon de bus? 134 bath! En het gaat net zo snel.

  9. epie zegt op

    Zou volgende keer de speciale Touringcarbus service nemen direct vanaf de luchthaven -Pattaya en vandaar zet een minibus die al klaarstaat met de naam van u bestemming/adres je binnen de twee uur al voor je Hotel/Condo/Appartement voor ik meen 350 batjes een taxi kan economisch interessant wezen als je met bv z’n vieren bent en je bent 15min eerder aan.

  10. Mr.Bojangles zegt op

    Leuk verhaal Lex. dank je. 😉 Ben benieuwd waar je uiteindelijk allemaal terecht gaat komen.

  11. George zegt op

    Taxi in Nederland besteld via Internet staat de chauffeur keurig te wachten met je naam en in limmosine gebracht naar hotel in Pattaya 1199 Bath 51Bath tip voor 1250 Bath klaar. Betalen aan de chauffeur dus niet vooraf

    Pattaya Taxi Service


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website