Voor de meeste mensen is een spelletje kaarten onschuldig tijdverdrijf. Je schudt, je deelt, je speelt een potje en niemand kijkt ervan op. In Thailand ligt dat net even anders. Daar bestaat een wet die het bezit van speelkaarten aan banden legt, compleet met boetes en zelfs celstraf. Klinkt als een grap, maar dat is het niet.

De regel komt voort uit de strijd tegen illegaal gokken en bestaat al sinds 1943. Voor wie in Thailand woont, overwintert of op bezoek gaat, is het goed te weten hoe deze wet werkt en waar de grens precies ligt. Dat voorkomt verrassingen.

Een wet uit oorlogstijd

De wet draagt de naam Playing Cards Act, B.E. 2486, en werd in september 1943 ondertekend door premier veldmaarschalk Plaek Phibunsongkhram. Het land zat toen midden in de Tweede Wereldoorlog en de regering wilde het gokken stevig aanpakken. Eerdere kaartwetten uit 1938 en 1939 gingen op de schop en maakten plaats voor een strengere variant.

De gedachte erachter was simpel. Wie de productie en verspreiding van speelkaarten in handen heeft, controleert ook het illegale gokken. De staat nam daarom het monopolie op de productie en legde het bezit aan banden. Tot op de dag van vandaag is die wet niet ingetrokken. Sterker nog, hij werd later nog aangevuld, in 1962 en in 1991.

Wat de wet precies zegt

De kern zit in artikel 8. Niemand mag meer dan 120 speelkaarten bezitten, tenzij die kaarten zijn gemaakt door of gestempeld met het zegel van de Thaise Accijnsdienst. Dat onderscheid is cruciaal. Heb je officiële, gestempelde Thaise kaarten, dan geldt er geen maximum. De grens van 120 slaat alleen op ongestempelde kaarten.

Wat betekent 120 in de praktijk? Een standaardspel telt 52 kaarten plus 2 jokers, dus 54 stuks. Ruim twee spellen blijven dus onder de grens. Neem je een derde spel mee uit het buitenland, dan zit je er in theorie al overheen, want zulke kaarten dragen geen Thaise accijnszegel.

De wet gaat verder dan bezit alleen. Produceren of importeren mag niet zonder toestemming van de directeur-generaal van de Accijnsdienst. Kaarten verkopen als bedrijf vereist een vergunning. En zelfs het bezit van een drukvorm om kaarten te drukken is verboden zonder toestemming. Een bevoegd ambtenaar mag bovendien tussen zonsopkomst en zonsondergang elke plaats betreden om te zoeken.

De inval in Pattaya

Hoe theoretisch het risico ook lijkt, in 2016 werd het ineens heel concreet. Op 3 februari vielen zo’n vijftig agenten en militairen de Jomtien en Pattaya Bridge Club binnen. De aanleiding was een tip over illegaal gokken. Wat ze aantroffen, waren tweeëndertig veelal oudere buitenlandse spelers aan acht tafels, verdiept in een potje bridge.

Onder de gearresteerden zaten twaalf Britten, een handvol Scandinaviërs en een 84-jarige Nederlander. De spelers werden ruim elf uur vastgehouden en kwamen pas in de vroege ochtend vrij, op borgtocht van 5000 baht (ongeveer 130 euro) per persoon. Toen de politie niet kon bewijzen dat er geld werd ingezet, greep ze terug op artikel 8 van de speelkaartenwet. Want bij acht bridgetafels liggen al snel meer dan 120 kaarten op tafel.

Het beeld van bejaarde kaartspelers tussen agenten en militairen in gevechtstenue ging de hele wereld over. Over de afloop lopen de berichten uiteen. De Bangkok Post meldde dat de aanklacht werd ingetrokken nadat de voorzitter van de Thaise bridgebond had uitgelegd dat bridge geen gokspel is. Andere media berichtten dat een lokaal districtshoofd de vervolging juist wilde doorzetten om een precedent te scheppen. Een definitieve rechterlijke uitspraak is nooit helder naar buiten gekomen.

Boetes en straffen

De straffen in de wet ogen op papier fors, al zijn de bijbehorende boetebedragen hopeloos verouderd. Dit is wat er formeel op overtredingen staat.

OvertredingStraf
Produceren of importeren zonder toestemmingtot 10 jaar cel plus boete van 4x de prijs; bij productie minimaal 2000 baht (ca. 52 euro)
Te veel ongestempelde kaarten bezitten of verboden verkooptot 3 jaar cel of boete van 4x de prijs, minimaal 500 baht (ca. 13 euro), of beide
Verkopen zonder vergunningtot 1 maand cel of boete tot 1000 baht (ca. 26 euro), of beide
Drukvorm zonder toestemming1 tot 7 jaar cel plus boete van 2000 tot 50.000 baht (ca. 52 tot 1300 euro)

De rechter kan daarnaast alle kaarten en apparatuur die bij een overtreding zijn gebruikt, verbeurd verklaren.

Kosten en vergunningen

Voor wie kaarten wil verkopen of laten stempelen, kent de wet vaste tarieven. Ook die bedragen stammen uit een ver verleden en zijn nooit serieus aangepast.

OnderdeelBedrag (baht)Bij benadering (euro)
Verkoopvergunning (maximaal)100ca. 2,60
Vervanging vergunning (maximaal, per stuk)10ca. 0,26
Stempelkosten (maximaal per 100 kaarten)30ca. 0,80
Geldigheid verkoopvergunningtot 31 december van het jaar van afgifte

De staatsfabriek met het monopolie

Achter de wet zit een heuse staatsfabriek. In 1938 richtte het ministerie van Financiën via de Accijnsdienst de Playing Cards Factory op in Bangkok. Die fabriek heeft tot vandaag het alleenrecht op de productie en voorziet elk deck van een zegel. Naar verluidt rollen er meer dan 400.000 spellen per maand van de band, onder merknamen als Lucky 555, Vegas Gold-111 en Winner No. 02.

Het zegel is meer dan een formaliteit. Het maakt elke deck traceerbaar tot de staat, wat namaak en illegale invoer moet tegengaan. Zo houdt de overheid greep op iets wat in veel andere landen volstrekt vrij verkrijgbaar is.

Veelgemaakte misverstanden

Rond deze wet circuleren hardnekkige fabeltjes. De belangrijkste op een rij.

  • “Het is een wet uit 1935.” Onjuist. De grens van 120 kaarten staat in de wet van 1943. Verschillende internationale media koppelden de regel ten onrechte aan de gokwet van 1935. Die wet van 1935 is de algemene gokwet, niet de speelkaartenwet.
  • “Het maximum geldt voor alle kaarten.” Onjuist. De limiet geldt alleen voor ongestempelde kaarten. Officiële Thaise kaarten zijn onbeperkt toegestaan.
  • “De wet is allang afgeschaft.” Onjuist. Hij is in 2026 nog steeds van kracht.
  • “Een vriendschappelijk potje is altijd veilig, want er gaat geen geld om.” Niet helemaal. Of er geld omgaat, raakt de gokwet. De kaartenlimiet staat daar los van.

Wat dit betekent voor jou

Speelt deze wet nog een rol nu Thailand worstelt met de vraag of er casino’s mogen komen? Het grote casinodebat liep in 2025 vast. De Entertainment Complex Bill werd in juli ingetrokken en de Senaat blokkeerde het plan in september definitief. De brede antigoklijn van het land bleef daarmee overeind, en de speelkaartenwet dus ook.

In de praktijk wordt de wet zelden actief gebruikt tegen recreatieve spelers. Vrijwel altijd is er eerst een gokverdenking of een tip die de echte aanleiding vormt. Toch is het verstandig om er rekening mee te houden. Met deze vier vuistregels zit je goed.

  1. Speel je om geld? Stop. Dat valt onder de gokwet, los van de kaarten.
  2. Gebruik je in Thailand gekochte, gestempelde kaarten? Dan zit je goed, ongeacht het aantal.
  3. Neem je eigen kaarten mee? Blijf onder de 120 ongestempelde kaarten, oftewel maximaal twee spellen.
  4. Wil je meer ongestempelde kaarten bezitten of importeren? Vraag vooraf toestemming aan de Accijnsdienst.

De simpelste oplossing is meestal de beste. Koop je kaarten gewoon ter plekke. Die zijn gestempeld, spotgoedkoop en vallen buiten de limiet.

De speelkaartenwet uit 1943 is echt en nog altijd geldig. Het venijn zit niet in de limiet zelf, maar in het gebruik ervan als stok achter de deur bij gokverdenkingen. Speel je niet om geld en koop je Thaise kaarten, dan zit je goed. Het cijfer 120 blijft willekeurig.

Bronnen: Office of the Council of State of Thailand, BBC News, Bangkok Post, Thai Examiner, Al Jazeera, The Nation, The World of Playing Cards

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

1 reactie op “Maximaal 120 speelkaarten: hoe een Thaise wet uit 1943 een onschuldig kaartavondje kan laten ontsporen”

  1. Bertil zegt op

    Goedenmorgen,

    Duidelijk verhaal. Kunnen we wat mee wbt onze maandelijkse klaverjas middag at The European Chiang Mai.

    Op naar het verkooppunt van de kaarten.

    0

Laat een reactie achter