TB-opinie: Thailand schrapte 3,7 miljoen mensen van de armoedekaart en noemt dat nauwkeurigheid

Een vrouw van 65 uit Buri Ram staat bij de BAAC in Lam Plai Mat, de bank waar ze haar lening regelt, en hoort dat ze de kaart kwijt is; ze krijgt niets. Ze huilt aan de balie. Achter haar wachten boeren en ouderen om te vragen hoe het met hen zit.

Rijk is ze niet opeens geworden. Een computer zegt van wel. Het ministerie van Financiën ruilde het oordeel van mensen in voor gegevens uit belasting-, grond- en kentekenregisters, en schoof de bewijslast door naar wie de minste tijd heeft, het minste geld en de slechtste verbinding met een helpdesk die niet opneemt.

Wat de computer ziet

De klachten die sinds vrijdagochtend binnenkwamen bij de Volkspartij zijn geen uitzonderingen. Mensen stonden in de registers als eigenaar van voertuigen die ze nooit hebben gehad, waarschijnlijk omdat een ander hun identiteitsbewijs heeft gebruikt. Anderen stonden ingeschreven met meer dan tien rai grond die niet van hen is. En dan die derde groep, die iedereen op het platteland herkent: de motor staat op naam van moeder, de zoon rijdt erop. Voor het systeem is moeder daarmee te welgesteld.

Het systeem meet ook geen armoede. Het meet sporen in registers, en dat is niet hetzelfde. Sirikanya Tansakun wees op het pijnlijkste voorbeeld: je kunt tien rai bezitten en er nauwelijks iets aan verdienen. Grond in Isaan is vaker een verplichting dan een vermogen. De marktkoopvrouw met 100.000 baht schuld valt buiten de regeling, terwijl juist die schuld haar wakker houdt.

Het bedrag lag er eerder dan de criteria

Kijk naar de volgorde, want die verraadt alles. Toen het ministerie deze ronde voorbereidde, stond er eerst 30 miljard baht klaar. Dat was genoeg voor ongeveer de helft van de bestaande kaarthouders. Later ging het bedrag naar 42 miljard, goed voor bijna 10 miljoen mensen.

En kijk dan naar de uitkomst: 9,5 miljoen goedgekeurde aanvragers.

Niemand heeft onderzocht dat 3,7 miljoen kaarthouders geen armen meer waren en de criteria daarop aangepast. Het bedrag stond eerst vast, de zeef kwam erna. Minister Ekniti Nitithanprapas noemt het een strenge screening om echte armen binnen te halen, en hij zei dat vanuit Shanghai, waar hij met premier Anutin op staatsbezoek was. In Lam Plai Mat klonk het die dag anders.

Bezwaar maken kost meer dan de kaart opbrengt

Wie is afgewezen, mag in beroep. Alleen weet bijna niemand waar.

Aanvragers kregen te horen dat ze bezwaar moesten maken via het kanaal waar ze zich hadden aangemeld, waardoor de bankfilialen volliepen met mensen die niets kunnen doen zonder hulp van een medewerker. De website van het programma zegt iets anders: neem contact op met de instantie die de betwiste gegevens beheert. Voor kentekens is dat het ministerie van Landtransport, dat overbelast is en waarvan de telefoonlijnen niet opnemen. Sirikanya noemde dat gebrekkige voorbereiding. Dat is nog vriendelijk uitgedrukt, want er is helemaal geen beroepsprocedure tussen de instanties afgesproken.

Reken het na voor die vrouw van 65. Een dag reizen naar het districtskantoor, een dag wachten bij de bank, telefoonkosten voor een lijn die bezet blijft, en dat alles om een fout te weerleggen die zij niet heeft gemaakt. Een deel van de mensen haakt af. Niet omdat ze het geld niet nodig hebben, maar omdat de weg terug duurder is dan wat er aan het eind ligt. Bij een vaste pot geld is dat geen bijwerking. Het scheelt gewoon uitgaven.

Waar de minister gelijk in heeft

En ja, Ekniti heeft een punt en dat mag je hardop zeggen. De oude kaart kwam aantoonbaar ook terecht bij mensen die niet arm waren. De controle steunde vooral op aangiften inkomstenbelasting, en wie geen aangifte deed, bestond in dat systeem simpelweg niet. De Belastingdienst kijkt nu naar ingehouden loonheffing en ziet daarmee inkomen dat eerder onzichtbaar bleef. Van de afvallers voldeed 5,76 miljoen al niet aan de oude inkomensgrens. Dat is geen willekeur, dat is een lek dat gedicht wordt. Elke baht die naar iemand met een pick-up gaat, gaat niet naar de bedlegerige oudere die de minister noemde.

Waar het argument om valt, is bij de gevolgen van een fout. Preciezer meten mag, maar dan moet de bron kloppen en moet je een vergissing kunnen herstellen. Hier staat vast dat de bron vervuild is met identiteitsfraude en verkeerde eigendomsregistraties, en dat het herstelloket alleen op papier bestaat. Je ruilt onterechte toekenningen in voor onterechte weigeringen. Dat verschil is niet technisch. Wie ten onrechte een kaart kreeg en hem verliest, is niets kwijt. Wie ten onrechte wordt geweigerd, is zijn boodschappengeld kwijt.

Waarom dit ook jouw huishouden raakt

Woon je hier met een Thaise partner, dan zit haar familie waarschijnlijk in dit dossier. De criteria kijken naar dingen die in een gemengd huishouden heel gewoon zijn.

Staat de motor of de pick-up op naam van je vrouw of je schoonmoeder, dan telt dat als bezit, ook al betaalde jij hem en rijdt zij er zelden op. Heeft de familie meer dan tien rai in Isaan, dan geldt dat als vermogen, wat de oogst dit jaar ook opbracht.

En er is er nog een die veel mensen niet kennen. Het programma kijkt ook naar wie als partner of ouder is opgevoerd bij een belastingaangifte. Werk je in Thailand en doe je hier aangifte met een aftrek voor je echtgenote of haar ouders, dan verschijnt die naam in het systeem. Op zichzelf is dat verdedigbaar beleid. Het betekent alleen wel dat een aftrekpost van jou de kaart van je schoonmoeder kan kosten, zonder dat iemand van jullie dat wist.

Praktisch dan maar. Laat je partner haar status nakijken via de Paotang- of Thang Rat-app of bij een van de vijf registratiebanken. Is ze afgewezen, laat haar dan ter plekke bezwaar aantekenen en niet volgende week. Loopt het vast bij de bank, zoek dan eerst uit welk gegeven de afwijzing veroorzaakte, want dat moet je bij de instantie zelf laten corrigeren en niet bij Financiën.

Wat er blijft staan

De Thaise staat kan de armen best vinden. Hij had er 13,2 miljoen in beeld.

Toen kwam er een bedrag, en toen kwam er een filter dat precies dat bedrag opleverde. De vrouw in Lam Plai Mat huilde niet om 300 baht. Ze huilde omdat een systeem waar ze niet bij kan besloot dat zij het niet nodig heeft, en haar vervolgens naar een telefoonnummer stuurde dat overgaat en overgaat.

Bron: Bangkok Post

Over deze blogger

Redactie

Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Kort nieuws5 september 2026Regionaal Thailandnieuws zaterdag 5 september 2026: zware regen, Mekong bereikt kritieke stand en verkeersveiligheid op Phuket
• Expats en pensionado4 september 2026Zelf je Thaise ziekenhuisrekening voorschieten kost honderden euro’s
• Expats en pensionado4 september 2026ABP laat miljarden renderen alsof het spaargeld is
• Nieuws uit Thailand4 september 2026Werkster erft 100 miljoen baht op Koh Samui maar krijgt niets