(Christopher PB / Shutterstock.com)

Loop over Walking Street in Pattaya en tel de neonborden. Loop Soi Cowboy in en tel de bars. Iedereen ziet het, elke toerist, elke agent, elke ambtenaar van het stadhuis. In de statistieken van het land staat het er niet.

Precies daar zit de winst. Een activiteit die 200 miljard baht omzet en juridisch niet bestaat, is een activiteit waarin niemand een bon krijgt en iedereen een envelop. De wet van 1996 is niet mislukt omdat hij prostitutie niet uitroeit. Hij slaagt in iets anders: hij houdt de hele sector chantabel.

Het verbod dat niemand wil laten werken

Neem de arrestatiecijfers, want die verraden het spel. In 2022 werden 38.139 mensen opgepakt wegens overtreding van de prostitutiewet, in 2023 nog 19.648. Dat is geen handhaving die de zaak sluit, dat is een systeem dat af en toe zichtbaar toeslaat en de rest van het jaar wegkijkt. De invallen die het nieuws halen, leveren geregeld een kasboek op met betalingen aan de politie, tot aan de toeristenpolitie en immigratie toe.

Thanet Supornsahasrungsi van de toeristenfederatie van Chonburi zegt het bijna hardop: massagesalons en uitgaansgelegenheden die in het geheim seks aanbieden vormen een grijs gebied dat ruimte geeft voor corruptie, waarin ambtenaren steekpenningen eisen of geld afpersen van sekswerkers. Dat grijze gebied is geen ongeluk. Het is de opbrengst. Een gelegaliseerde zaak betaalt belasting aan de staat. Een verboden zaak betaalt contant aan wie toevallig langskomt met een uniform.

De wet behandelt haar als voorwerp, en dat is juridisch bedoeld

Achter dat systeem staat een mens zonder enige dekking. Surang Janyam van Swing zegt dat sekswerkers buiten het formele arbeidsstelsel vallen zolang hun werk illegaal is. Ze kunnen niet onderhandelen over hun voorwaarden, ze hebben geen toegang tot de sociale zekerheid, en de wet ziet hen als object in plaats van als persoon met rechten.

Wat dat betekent, werd in juli concreet. Een Australische man doodde een Thais meisje van 17. Swing hielp de familie tot aan de rechtszaak, zoals de stichting eerder deed bij de moord en verminking van een transvrouw. Dat een ngo dat werk moet doen, zegt genoeg over wat de staat niet doet. Wie geen erkend beroep heeft, heeft ook geen loket, geen vakbond en geen inspecteur die langskomt. Bij geweld hangt ze af van een organisatie met vrijwilligers, niet van de overheid die haar sector twintig jaar lang stilzwijgend laat draaien.

Het argument tegen legaliseren en waar het strandt

Er is een serieus bezwaar tegen zomaar decriminaliseren, en dat verdient een eerlijk woord. Thailand is een land van herkomst en bestemming voor mensenhandel. Vrouwen en meisjes uit Myanmar, Cambodja en Laos belanden hier gedwongen in de sector, en bij invallen worden geregeld minderjarigen aangetroffen. Wie het slot van de deur haalt zonder na te denken, kan de handelaar net zo goed beschermen als het slachtoffer. Dat risico is echt en je moet het niet wegwuiven.

Alleen beschermt het huidige verbod dat slachtoffer juist niet. Surang wijst erop dat de staat gewoon de wetten tegen mensenhandel kan blijven handhaven en tegelijk volwassen sekswerk uit het strafrecht kan halen. Het probleem is nooit dat er geen wet tegen dwang bestaat; het probleem is dat het totaalverbod iedereen ondergronds houdt, waardoor het slachtoffer van dwang en de vrijwillige werker in dezelfde onzichtbaarheid verdwijnen. Een meisje dat gedwongen wordt, kan nu niet naar de politie, want dan bekent ze zelf een strafbaar feit. Het verbod dat mensenhandel zou tegengaan, levert de handelaar zijn beste wapen: een slachtoffer dat niet mag praten.

In 2025 lag er even een plan om delen van de sector te formaliseren in belaste entertainmentcomplexen. Na zes maanden ophef verdween het. De zaak van 200 miljard baht bleef staan waar ze stond, in het grijs, waar de omzet zwart is en de rekening voor de vrouw die in de tussentijd wordt vermoord.

Bronnen: Bangkok Post, The Thaiger, Foreign Policy, TDRI

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter