Een commissie sloeg deze week alarm: in Thailand bevallen gemiddeld 115 tienermeisjes per dag. Tegelijk is het geboortecijfer van het land gezakt naar 1,08 kind per vrouw, een van de laagste ter wereld. Thailand vergrijst in razend tempo en snakt naar baby’s. Het krijgt ze, alleen bij de meisjes die er het minst klaar voor zijn.

Stel je een meisje van vijftien voor in een dorp in Isaan of het diepe zuiden. Ze wordt zwanger, en wat er dan gebeurt, is bijna overal hetzelfde: ze verdwijnt van school. Soms omdat de school haar liever ziet gaan, soms omdat de familie zich schaamt en haar wegstuurt. Haar opleiding stopt, en daarmee vrijwel elke kans op fatsoenlijk werk.

Dat is de kern die achter het cijfer schuilt. Een tienerzwangerschap is in Thailand niet alleen een medische kwestie; het is een valdeur uit het onderwijs die zich achter het meisje sluit en zich zelden meer opent. En het land dat straks handen tekortkomt om zijn vergrijzende bevolking te dragen, laat precies deze jonge moeders vallen.

De wet bestaat al tien jaar, de deadline is nu

Volg de tijdlijn, want die maakt het alarm van deze week wrang. In 2016 nam Thailand de Act on Prevention and Solution of the Adolescent Pregnancy Problem aan, een wet die op papier internationaal geprezen werd. Het bijbehorende doel: het aantal tienermoeders terugbrengen van rond de 39,5 per 1.000 naar 25 per 1.000, te halen in 2026.

Dat doeljaar is nu. En in datzelfde jaar slaat een commissie alarm, omdat er nog altijd 115 meisjes per dag bevallen. De wet beloofde tien jaar geleden precies de daling die er niet is gekomen, of niet genoeg. Zoals bij zoveel Thais beleid lag de ambitie vast in een mooie tekst, met een streefcijfer en een deadline, en werd de uitvoering aan de scholen en de provincies overgelaten, waar ze verwaterde. Onderzoek liet al jaren zien dat de kwaliteit van de jeugdzorg en de seksuele voorlichting per provincie sterk verschilt. De wet gold overal, de uitvoering nergens gelijk.

Voorlichting die niet klopt, anticonceptie die niet mag

Waarom het cijfer niet daalt, is voor de deskundigen geen raadsel. Twee oorzaken keren telkens terug: seksuele voorlichting die niet deugt, en een taboe op anticonceptie.

Op papier hebben Thaise scholen een gezondheidscurriculum. In de praktijk melden leerlingen dat de lessen verouderd zijn en de praktische kennis missen die ze nodig hebben. Tegelijk rust er een stevig stigma op voorbehoedsmiddelen: een tienermeisje dat bij de apotheek of de kliniek om anticonceptie vraagt, stuit op afkeuring, want de heersende opvatting is nog altijd dat jongeren geen seks horen te hebben. Het resultaat is een generatie die het wel doet, maar zonder bescherming en zonder betrouwbare kennis. De smartphone vult het gat dat de klas laat vallen, met alle onbetrouwbare bronnen van dien. Je kunt jongeren de voorlichting onthouden, je kunt ze de seks niet onthouden, en dat verschil kost elke dag 115 keer een toekomst.

Waarom dit ook de oudere lezer aangaat

Denk niet dat dit een probleem van andermans kinderen is dat losstaat van jouw leven hier. Voor wie in Thailand woont, vaak met een Thaise partner en een Thaise familie, raakt dit rechtstreeks aan het huishouden. De kans is groot dat er in de bredere familie een nichtje, een buurmeisje of een kleindochter is die dit overkomt, en dan valt de zorg voor moeder en kind bijna altijd terug op de grootouders.

Dat is het stille vervolg van elk van die 115 dagelijkse geboortes: een baby die wordt grootgebracht door een oma, terwijl de piepjonge moeder werk zoekt of zelf nog opgroeit. In een vergrijzend land betekent dat een generatie ouderen die op hun oude dag opnieuw voor kleine kinderen zorgt, met hun pensioen als enige inkomen. De demografische crisis en de tienerzwangerschappen zijn geen twee losse verhalen, ze komen samen aan diezelfde keukentafel.

Waar de terughoudendheid vandaan komt

Veel Thaise ouders en scholen menen oprecht dat expliciete seksuele voorlichting en makkelijk verkrijgbare anticonceptie jongeren juist aanzetten tot seks. Dat is geen kwaadwilligheid; het is een diep gewortelde overtuiging over opvoeding en fatsoen, en ze verdient een serieus antwoord in plaats van hoon. Een samenleving mag zelf bepalen hoe ze haar kinderen over seksualiteit onderwijst, en wie dat wegzet als achterlijkheid, praat de mensen die hij wil overtuigen alleen maar tegen zich in.

Alleen weerlegt de werkelijkheid dat standpunt onomstotelijk. Landen die inzetten op eerlijke voorlichting en toegankelijke anticonceptie zien tienerzwangerschappen dalen, niet stijgen, en het omgekeerde beleid, zwijgen en afkeuren, levert precies de 115 geboortes per dag op die Thailand nu telt. Het taboe voorkomt de seks niet, het voorkomt alleen de bescherming. Een meisje beschermen tegen een zwangerschap op haar vijftiende is niet hetzelfde als haar aanmoedigen, en dat verschil is precies wat een verouderd curriculum en een beschaamde apotheker niet kunnen maken.

Het doel voor 2026 is niet gehaald, de wet is tien jaar oud, en morgen bevallen er weer 115. De vraag die de commissie deze week niet beantwoordde, is waarom een land dat zich grote zorgen maakt over te weinig baby’s, blijft toekijken hoe de baby’s die er wel komen de toekomst van hun jonge moeders afsluiten.

Bronnen: Bangkok Post, Chiang Rai Times, UNFPA Thailand, UNICEF


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter