Thailand naar de stembus

Ik woon nu ongeveer 3 jaar in Thailand, de periode daarvoor kan ik niet over oordelen. Mijn ervaringen zijn zeer positief. De beste ervaring is eigenlijk dat de mens nog op nummer 1 staat, getuige de vele mensen die in mijn omgeving (Nakhon Ratchasima) aan het werk zijn. Vooral bankpersoneel, parkeerhulpen, wc schoonmaaksters en natuurlijk alle mensen die hun medemens dagelijks van vers voedsel voorzien. De winst lijkt hier nog niet het belangrijkst te zijn en met het ultieme winstbejag verdwijnen er ook van allerlei banen, is mijn ervaring in Nederland geweest. Ik hoop dat het nog lang zo zal blijven.
Dan voel ik me veilig op straat en in het openbaar vervoer, ook in een grootstad als Bangkok. En dat, terwijl ik op dit moment van plan ben om in Nederland nooit meer van openbaar vervoer gebruik te maken na de gebeurtenissen van afgelopen week in Utrecht. Maar ik heb er al eerder over geschreven dat ik me niet veilig voel in treinen en veel stations in Nederland. Het lijkt me dat de huidige machthebbers in Thailand mede verantwoordelijk zijn voor dit veilige gevoel. Ik hoop ook dat dit nog lang zal duren.
De infrastructuur zie ik met de dag verbeteren. Wegen worden aangelegd, gerepareerd, hoge snelheidslijn en autoweg naar Bangkok aangelegd, een meesterwerk hoor, die autoweg. Ik meen toch dat de huidige machthebbers ook hier debet aan zijn.
Het onderwijs wordt van een steeds hoger niveau en er zijn allerlei kansen voor leergierige studenten, in onze stad, als ik het zo eens bekijk, gonst het van de studie activiteiten. In de spits wordt het straatbeeld beheerst door studenten, onderweg naar school, huis of studentenwoning. Als dat maar goed gaat met die scooters met 3 personen erop, ik heb gelukkig nog geen ongelukken met scholieren zien gebeuren. Ik heb ook de indruk dat men hier over het algemeen goed rekening mee houdt. Echter, het rijgedrag van sommigen is niet vlekkeloos en zij vragen soms zelf om ongelukken, misschien mede veroorzaakt door een gevoel van ‘ze houden toch wel rekening met me’. Ook de politie is actief in de spits om het verkeer, vooral in de buurt van scholen, en dat zijn er nogal wat, in goede banen te leiden. Overigens zijn er vaak alcoholcontroles op de wegen en dat vind ik ook prima.
De Thai met medische problemen kunnen terecht in openbare ziekenhuizen. Deze zijn weliswaar niet zo geoutilleerd als wij in Europa gewend zijn, maar toch bieden ze een goede basiszorg.
Allemaal zaken waarvoor de huidige machtshebbers verantwoordelijk voor (geweest) zijn. Ik stel me de vraag of een andere politiek gewenst is. Maar er zullen natuurlijk allerlei ervaringen zijn van mensen, die van mij zijn zeer positief, in de 3e grootste stad van het land toch.
Ik wil de Thai eigenlijk een compliment geven met hun huidige samenleving, zoals ik die dagelijks ervaar en wens ze voor de toekomst het beste toe en hoop dat ze nooit terecht zullen komen in toestanden zoals men die nu bijvoorbeeld in Frankrijk ervaart.