Ik had een paar dagen nodig om te overdenken wat mijn Vlaamse vriend tegen mij zei toen ik hem vertelde over mijn relatie met een Thaise transgender vrouw. Hij was nogal direct, iets wat ik niet van hem gewend was. Hij vond dat ik de problemen opzocht. Dat zei hij niet om mij te kwetsen, maar juist omdat hij bezorgd was. En eerlijk gezegd begreep ik dat ook wel. Daarom waardeer ik zijn mening en ben ik blij met zijn vriendschap.
Het zette mij opnieuw aan het denken. Deed ik er wel verstandig aan om mij in dit avontuur te storten? Wat zou het mij uiteindelijk opleveren? Tegelijkertijd zijn gevoelens moeilijk te sturen. Ik was toch wel verliefd op haar.
Ondanks mijn beschaamde poging om eventueel mannelijke trekjes aan haar te ontdekken, moest ik bekennen dat ik die niet kon vinden. Eigenlijk kon ik alleen maar de conclusie trekken dat ze echt in een verkeerd lichaam was geboren. Dat besef maakte iets in mij los. Ik besloot mij meer in het onderwerp te verdiepen en begon meer te lezen over transgenders in Thailand. Over hun leven, hun positie in de maatschappij en de manier waarop zij dagelijks met vooroordelen moeten omgaan. Daardoor ging ik haar ook beter begrijpen.
Het is juist de kunst om niet direct met vooroordelen klaar te staan, maar eerst te proberen een ander echt te begrijpen. Respect voor mensen en hun levensverhaal is iets wat ik van huis uit heb meegekregen en dat is ook wat ik altijd heb proberen na te streven.
Toch bleef er ook twijfel. Ik wil mezelf niet van het ene naar het andere avontuur laten hollen. Dat is ook een van de gevaren hier in Thailand. Je krijgt veel aandacht van vrouwen. Vrouwen die qua uiterlijk, uitstraling in eigen land vaak buiten je bereik zouden liggen. Dat streelt je ego. En natuurlijk spelen er vaak ook financiële factoren mee. Mijn vriend in Nederland, Bram, zegt altijd: “Als ze in Thailand een sociale dienst hadden gehad, dan waren jullie een stuk minder interessant voor de dames”. En daar heeft hij een punt.
In het geval van mijn transgender vriendin ligt dat anders. Zij is niet op zoek naar financiële stabiliteit, maar vooral naar acceptatie. Naar iemand die haar volledig accepteert zoals ze is. Gek genoeg dacht ik dat dit voor mij geen probleem zou zijn, maar nu het echt werkelijkheid werd, bleek die werkelijkheid toch ingewikkelder dan ik van tevoren had gedacht.
Ik merk dat ik daardoor ook anders naar mezelf ben gaan kijken. Misschien leer ik mezelf hier in Thailand wel beter kennen dan ooit tevoren. Dat is in ieder geval winst.
Nu we weer wat verder in de tijd zijn en mijn relatie stabieler begint te worden, besloot ik het ook aan mijn dochter te vertellen. Tijdens onze Facetime-gesprekken vroeg ze regelmatig of ik alweer een nieuwe relatie had. Ze is bang dat ik mij misschien eenzaam ga voelen, dus dat is voor haar wel een belangrijk punt.
Ik belde haar op een dag dat ze vrij was van haar werk en ik wist dat ze tijd had om rustig met mij te praten. Ik voelde best wel spanning. Eerst praatten we wat over gewone dingen, koetjes en kalfjes. En toen kwam het moment. “Ik moet je wat vertellen,” zei ik. Het werd even stil. Ik vertelde dat ik al even een relatie had met een Thaise. Daarna zei ik voorzichtig dat het om een transgender vrouw ging.
Gelukkig reageerde ze niet direct afwijzend. Ze stelde een paar vragen, vooral uit nieuwsgierigheid. Of ik gelukkig was. Of zij lief voor mij was. Dat raakte mij misschien nog wel het meest. De huidige generatie jongeren is vaak veel puurder naar mensen dan wij, oudjes, doen. Niet meteen met oordelen of ingewikkelde ideeën, maar gewoon vanuit het gevoel en alles is bespreekbaar.
Dat gesprek raakte mij. Niet omdat ineens alle twijfels verdwenen waren, want die blijven soms terugkomen, maar omdat ik merkte dat eerlijkheid uiteindelijk beter voelt dan iets verbergen. Misschien is dat ook wat deze relatie mij leert: opener kijken naar anderen, minder snel oordelen en ook eerlijker zijn naar mezelf.
Mijn dochter gaf mij zelfs een compliment: “Wat een moderne man ben jij. Ik ben trots op je!”.
Wat een fantastische meid is ze toch!
Wordt vervolgd.
Ingezonden door Nico
Wat een prachtig en ontroerend verhaal, Nico!
Hi Nico,
Altijd fijn als je directe mensen om je heen eerlijk tegen je kunnen zijn.
dat zijn de mensen van wie je keuzes af moet laten hangen welke richting je je leven gaat zetten en natuurlijk je eigen gevoel/ hart volgen.
Fijn dat je dochter zo open minded ze heeft het beste met je voor.
Succes en we lezen het vervolg wel weer.
Beste Nico,
Ook van deze serie verhalen geniet ik weer en bewonder de kwetsbaarheid die je ten toont stelt.
Wat fijn dat je dochter er zo op heeft gereageerd en de vragen stelt die er echt toe doen. Hetgeen, zoals je je hebt ondervonden, geen vanzelfsprekendheid is.
Succes met deze zoektocht naar jezelf en weg in de relatie.
Je bent een gezegend mens Nico, je dochter is een pareltje en je Belgische vriend is goud waard.
Dankjewel Nico voor het delen van je verhalen. Heel goed geschreven en openhartig. De reacties zullen niet altijd even welsprekend en integer zijn als jij bent. Gelukkig zijn de eerste reacties hierboven beschaafd en positief!
Helaas zijn er ook haatreacties, maar die worden door de moderator verwijderd, dus krijgen de lezers nooit te zien.
Paar simpele vragen: zijn jullie gelukkig en tevreden met elkaar ? Kunnen jullie aan elkaars verwachtingen en wensen voldoen ? Ja ? Dan het l.z.r.s aan de rest van de wereld !
Ik volg de Thailand blog al redelijk lang en Vooral de Thailand ganger, zeer goed Nico…
1 ding wil Ik schrijven – direct zijn en ook eerlijk kan heel vaak een zeer groot probleem zijn en worden.
Er om heen draaien en niet direct zijn kan meer vruchten en geld opleveren. Vele in de politiek weten daar alles van. Je vangt meer vliegen met honing dan met azijn.
Last: “Most people cannot handle the truth…”