Je maakt van alles mee in Thailand (179)

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Leven in Thailand, Lezersinzending
Tags: ,
26 april 2021

Alhoewel de Thai niet echt veel verschilt van de gemiddelde Belg of Nederlander maak je in Thailand toch soms iets mee wat je in Belgie of Nederland niet zo gauw zal meemaken. Daar gaat deze reeks verhalen over. Vandaag een eerder geplaatst verhaal van Hans Bos.


Ik woon in een ‘gezegend’ huis

Mijn huis staat op zijn kop. Dat wil zeggen het huis van Raysiya, mijn vrouw. Zij is formeel de eigenaar van ons stulpje, zoals ik al eerder op dit blog heb uitgelegd. En dat moet ‘gevierd’ worden. Met negen (!) monniken, die ik met de auto moet afhalen bij de dichtstbijzijnde tempel.

Ook mijn leven staat op zijn kop, want het hele huis is overhoop gehaald. Monniken zitten op een kussen op de grond en niet op mijn fraaie zitbank. Ik woon in een niet al te groot huis, dus vrijwel alle meubels staat nu buiten. Mijn werkplek met laptop etc. heeft plaats moeten maken voor de oranje heren en alles in huis is schoongemaakt. Tot zelfs de koelkasten hebben dit lot moeten ondergaan. Om Raysiya te helpen met deze grote schoonmaak is een vriendin uit Nakhon Pathom overgekomen en sinds dat moment heb ik helemaal niets meer te vertellen. Grappen over dit Efteling-achtige gebeuren laat ik wijselijk achterwege, want niet gewaardeerd. En alles wat ik zoek, is al dagen spoorloos…Kortom, ik begrijp er niet van, want geen Thai. Nu we het er toch over hebben: ik begrijp nergens iets van!

Zoals gebruikelijk wordt de plechtigheid bijgewoond door bevriende en bekende ‘gelovigen’ en die dienen uiteraard voorzien te worden van spijs en drank. Het buitengebeuren is daarom herschapen in een soort restaurant, met lange tafels en tientallen stoelen. De gasten kunnen bovendien zitten op mijn gemakkelijke sofa…Enkele farang-partners hebben om begrijpelijke reden gemeld dat ze deze kelk graag aan zich voorbij laten gaan.

“Het hoort er nu eenmaal bij. Onderga het gelaten”, luidt het in bevriende kringen. Die hebben mooi praten. Zelfs de auto is gewassen en enkele bezoeken aan de lokale markt zorgen voor evenveel volle achterbakken. Dan moet het koken voor (hoeveel?) gasten nog beginnen. Communicatie met moeder de vrouw is schier onmogelijk. Zij leeft al enkele dagen in een andere wereld, onvatbaar voor onze nuchtere Westerse geest. Ik speel daar alleen een rol in als spierkracht is vereist. De tuinman is niet vanwege zijn spierkracht gevraagd, maar wegens zijn klimvermogen. Hij spant ’s middags een witte draad rondom het hele huis. De draad begint bij de monniken, een soort geestelijke Kooi van Faraday…

Op de vrijdagavond stromen de mensen binnen die ook nog blijven slapen. Een ex-schoonmoeder met haar zoon die eigenlijk een dochter wil zijn. Een kleindochter uit een relatie van haar overleden zoon met zijn mia noi, een vriendin die op zoek is naar een buitenlander met haar zoon. En we hebben maar drie slaapkamers. Die van mij is verboden terrein. Ze zoeken het maar uit, maar Thai kennende, lukt dat wonderwel.

’s Nachts begint het te onweren en hard te regenen. Tot overmaat van ramp valt in de verre omtrek de stroom uit. Dat houd in: geen airco’s in de overvolle slaapkamers. Ik hield me zo goed als kon gedeisd, terwijl enkele dames midden in de nacht al begonnen met opruimwerkzaamheden. Alsof er niets is gebeurd, gaan die ‘s morgens gewoon verder, gevolgd door het klaarmaken van ongelooflijke hoeveelheden voedsel. Een deel blijkt voor de geesten, die blijkens hun ontbijt beter worden verzorgd dan schrijver dezes. Het moet maar en het zal allemaal wel. Het wachten is op de monniken, vervoerd in mijn gewassen auto.

Bij de tempel gekomen. Blijkt dat alle monniken nog bezig zijn met tuinonderhoud na het noodweer van afgelopen nacht. Het kost enige tijd om ze bij elkaar te krijgen. Ze gooien een oranje doek om de schouders, enkelen roken nog snel een sigaret en stappen in. Een tempel is een opvangplek voor wie het in de samenleving niet redt en dat blijkt.

In huis doen de mannen drie kwartier hun werk. Het monotone gezang brengt ook mij bijna in trance. Dat wordt het eten binnen gebracht en vallen ze aan voordat het dagelijkse eetverbod in gaat. Boven de kamerdeuren worden gouden stickers aangebracht en de oppermonnik zegent met kwast de ingang. Uiteraard accepteren de monniken een financiële bijdrage.

Daarna mogen de gasten aanvallen. Het is volbracht. Nu alleen nog afwassen, opruimen en de meubels naar binnen. En proberen de draad weer op te vatten.


» Laat een reactie achter


Rating: 4.61/5. From 18 votes.
Please wait...

13 reacties op “Je maakt van alles mee in Thailand (179)”

  1. Rick Ritterbeeks zegt op

    Een zeer herkenbaar verhaal, ook bekend van bruiloften waarop de farang als een verdoofd analfabetisch kuiken ronddoolt op zijn eigen huwelijksdag terwijl in de voortuin de vele genodigden op zijn kosten de bloemetjes buiten zetten….
    Maar je wil het toch niet gemist hebben en kunt er jaren later nog steeds over mijmeren

    • Eric Donkaew zegt op

      “Ronddolen als een verdoofd analfabetisch kuiken”
      Mooi, je hebt schrijverstalent. Herkenbaar trouwens ook, net als de rest van jouw reactie.

  2. Cornelis zegt op

    Geweldig verhaal! Ik had het geluk dat deze kennelijk onvermijdelijke plechtelijkheid plaats cond terwijl ik in Nederland was, maar de toegezonden foto’s en filmpjes lieten eenzelfde beeld zien als wat jij schetst.

  3. Koos zegt op

    Ik woon hier 20 jaar en bewoon ons tweede huis, ook op naam van mijn vrouw. Er is nog nooit een monnik binnen geweest. Ik heb mijn vrouw uitgelegd dat ook ik een stem heb. We hebben samen ook eerst in Nederland gewoond. Ook daar geen monniken in mijn huis.

    • Ferdinand zegt op

      Ik had gelijkaardige gevoelens 33 jaar geleden toen ik hier in het huwelijk trad.
      Intussen heb ik geleerd dat de Thaise tempels meer zijn dan gebedshuizen ….in vele gevallen zijn het ook opvangcentra voor sukkelaars in een land waar de overheid echt niet veel doet voor hen….en daarvoor heb ik waardering.

  4. henk zegt op

    Een van de mooie dingen van de Thaise cultuur en religie.
    Ik geniet er iedere keer weer van. Ik kom graag met mijn vrouw in de tempel als daar een goede reden voor is en doe mee met de ceremonie die op de feestelijke of minder feestelijke gelegenheid van toepassing is.
    Bij gelegenheid geef ik in de vroege ochtend graag wat rijst en of andere levensbehoeftes aan de monniken langs de weg.
    Mijn vrouw vertaald wat ze weet. Maar de oude sanskrit gebeden laten zich moeilijk te vertalen.
    Ik ben niet religieus, maar deze gebruiken zijn zo die diep geworteld in de Thaise cultuur dat ik het een kleine moeite vind hier aan mee te doen.
    Misschien wordt ik er niet beter van, maar zeker ook niet slechter. Ik heb tot nu toe het idee dat het ook wel gewaardeerd wordt.

  5. Peter Dekkers zegt op

    Om het maar oneerbiedig te zeggen…vreten en zuipen op andermans kosten is wereldwijd ieders hobby. Daarin verschilt de Thai niks van andere op deze wereldbol. Maar om dat een keer mee te maken in Thailand is best wel leuk .Het hoort erbij…

  6. fred zegt op

    Toen ik onlangs mee ging naar een crematie van een overleden dorpsbewoner kon dit volgens mijn vrouw op heel veel sympathie rekenen.
    Toen ik de overledene ook nog even mee ging begroeten met het gekende wierrookstokje vonden de aanwezigen dat Kijel ( zo noemde de man dacht ik) geluk zou hebben in het hiernamaals want hij werd geërd door een Farang.
    Ach als men hier woont is het toch niet meer dan normaal dat men als eens het spel meespeelt of zeker de plaatselijke gebruiken respecteert. Ik ben ook niet gelovig maar al eens meegaan naar de tempel waarom niet….ik doe er mijn vrouw plezier mee en veel anders dan haar plezieren heb ik hier toch weer niet te doen .

  7. Jan+Broekhof zegt op

    Het is de charme van Thailand en die tamboen werkt ook echt. Ik heb ook een gelovige Thaise vrouw en ons huis staat vol met Boeddhas en andere geluksbeelden ( denk aan de Pink Lady met het wuifhandje om geld binnen te loodsen). We gaan geregeld naar de tempel in Purmerend en in Thailand zoveel mogelijk tempels af. Ook ons huis daar is ingewijd op dezelfde wijze als boven. Mijn leven is door haar verrijkt en veel voorspoediger geworden. Sowieso al doordat ik inmiddels het roken, de alcohol en al die andere bagger zonder moeite kan laten staan. Wel is het met geloof zo dat het werkt als je gelooft en niet als je op z`n Hollands overal sceptisch en wantrouwig tegenover staat. En daar kunnen vele Christenen nog een puntje aan zuigen. Groetjes van Jan Broekhof en Linda 🙂

  8. Chris zegt op

    Ik heb dit ook meegemaakt enkele jaren geleden.
    Mijn vrouw heeft 5 tempels moeten afschuimen om een monnik bereid te vinden voor de zegening.
    In elke tempel waar we kwamen moesten we iedereen wakker maken, in het midden van de dag.
    Uiteindelijk een monnik gevonden die bereid was te komen, weliswaar met nog 4 collega’s en voor de ronde som van 8000 bath.
    De oppermonnik was ongeveer 50 jaar, de “hulpjes” minder dan 20 jaar die tijdens de ceremonie met een bedrukt gezicht op hun horloge keken hoelang het nog zou duren.
    Na de ceremonie kregen ze allemaal van het beste eten, zij aan tafel en het gepeupel op de grond.
    Alles samengenomen dus goed verdiend voor 15 minuutjes werk, een exquise maaltijd en gratis vervoer.

  9. Pim zegt op

    Ik heb dit ook meegemaakt enkele jaren geleden.
    Mijn vrouw heeft 5 tempels moeten afschuimen om een monnik bereid te vinden voor de zegening.
    In elke tempel waar we kwamen moesten we iedereen wakker maken, in het midden van de dag.
    Uiteindelijk een monnik gevonden die bereid was te komen, weliswaar met nog 4 collega’s en voor de ronde som van 8000 Bath.
    De oppermonnik was ongeveer 50 jaar, de “hulpjes” minder dan 20 jaar die tijdens de ceremonie met een bedrukt gezicht op hun horloge keken hoelang het nog zou duren.
    Na de ceremonie kregen ze allemaal van het beste eten, zij aan tafel en het gepeupel op de grond.
    Alles samengenomen dus goed verdiend voor 15 minuutjes werk, een exquise maaltijd en gratis vervoer.

    Ik geloof helemaal niets van dit verhaal.
    Naast dat ik me ook wel eens erger aan bepaalde zaken in Thailand heb ik ook het boeddhisme niet zo hoog zitten.
    Dus van enige vooringenomenheid mijnerzijds is hier geen sprake en ik hoef hier niet het boeddhisme niet te verdedigen maar je moet wel bij de feiten blijven!.

    Als jouw vrouw is grootgebracht in de boeddhistische cultuur weet ze donders goed hoe het werkt en hoeft ze geen 5 tempels af te schuimen om de monniken aldaar bereid te vinden om een inzegening te doen.
    Bij ieder contact en welke tempel dan ook was de bereidheid tot informatie, hulp en eventuele afspraken voor een “evenement” zeer gemakkelijk en efficiënt te regelen zo is mijn ervaring.

    Dat in 5 tempels iedereen sliep geloof ik ook niet en is gewoon verzonnen, dat er bepaalde rusttijden zijn is me bekend maar ik vind het ongeloofwaardig dat je, als het al waar is dat je 5 tempels hebt bezocht, je niet precies bij alle 5 in die rusttijd de tempels hebt bezocht.

    De ronde som van 8000 bath is volgens mij ook verzonnen om het verhaal wat sappig te maken, en is onder normale omstandigheden ver bezijden het gangbare tarief.
    Normaal is dat de “oppermonnik” ongeveer 1000 Bath of iets meer vraagt en de “hulpjes” zo rond de 500 Bath.

    Ik heb, min of meer tegen mijn zin, inmiddels talrijke tamboens en zegeningen mee gemaakt: inzegening van ons huis zoals bovenstaand uitvoerig beschreven, de inzegening tot monnik van de oudste zoon van een bekende, de rouw-tamboen omdat er een jonge buffel in een waterput is verdronken en noem maar op, maar nog NOOIT heb ik meegemaakt dat de monnikken aan tafel aten en de rest van het gepeupel op de grond, nog nooit….

    Dat er in onze westerse ogen veel flauwekul bij komt kijken, ik herinner mij de zegening van onze nieuwe auto, maar het verhaal van Chris is wat mij betreft ook pure flauwekul.

    • henk zegt op

      Eens. Ongeveer 90% procent van Thailand heeft volgen mijn info de boeddhistische levensbeschouwing.
      Als je dat niet ziet zitten, kun je beter in een ander land gaan zitten of vast een flinke voorraad rennies inslaan.
      Als je in een ver land gaat wonen loont het altijd de moeite je enigszins in de cultuur te verdiepen, maar gezien de vele zure commentaren mag ik dat waarschijnlijk niet zeggen.

      Een tempel accepteert normaal wat iemand zelf denkt te kunnen missen. Ik heb nooit ergens een tarievenlijstje zien hangen :-). Als je er nooit komt en dan meteen verwacht dat men voor je klaar staat kun je de bal verwachten. Ze komen altijd geld tekort om de lokale gemeenschap te dienen (scholing) of hun tempels te verfraaien.

      Ik heb ook zo mijn twijfels bij wat ik (en anderen) de tweede economie van Thailand noemen en ja daar wordt ook misbruik van gemaakt. Niets menselijks is hen vreemd. Als je naar het zwembad of de dierentuin gaat betaal je als buitenlander ook twee keer zoveel. Tempels zijn tenslotte ook een van grootste toeristische attracties.

      De meeste monniken staan heel vroeg op om onder andere langs de de huizen te lopen om voedsel voor de dag te verzamelen en de ochtenddienst voor te bereiden en te geven, dan zou ik daarna ook een middagdutje doen,

      Als het gepeupel al op de grond eet (welke thai doet dat trouwens niet) en de monniken op een verhoging is dat uit eerbied. Daarom zitten ze in de tempel tijdens de ceremonie op een verhoging en bukken de Thai in het voorbijgaan.

  10. Chris zegt op

    Beste Pim,
    Het enige wat niet klopt is dat àlle monniken aan het slapen (niksen) waren, het was slechts de helft.
    De prijs = waar
    Eten aan tafel = waar
    5 tempels = waar
    verveelde hulpjes = waar
    Ongelovige Thomas


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website