Een Isaans dorpsleven (5)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: , , ,
17 maart 2019

<Farangs> die in Isaan wonen worden wel eens aangezien als een soort kluizenaars. Wie begraaft zich nu ergens in de diepe binnenlanden van een zich nog ontwikkelend land, in de meest arme streek dan nog?

De enige verhalen die onthouden worden door diegenen die meer luxueuzere oorden opzoeken zijn die van stroompannes, slecht internet, erbarmelijke infrastructuur en schabouwelijk voedsel. Om van die eigenaardige inboorlingen die er al eeuwenlang wonen nog maar te zwijgen, die zijn lui en zuipen zich te pletter, hun armoede is hun eigen schuld en daarmee uit. En daar bovenop zijn er nog de partners van deze farangs, de reden waarom ze naar die barre oorden moesten verhuizen. Die veranderen van mooie sexy dames naar echte Isaaners, familie gebonden en dus uit op huizen, auto’s, goud en geld.

De Inquisiteur vindt het stilletjes aan allemaal prima. Legt zich neer bij de vooroordelen die er heersen en geniet van al die zogenaamde nadelen. Ja, soms heeft hij van die dagen dat hij graag een soort kluizenaar is. Komt dan zolang er voldoende etenswaren in huis zijn dagenlang niet buiten en amuseert zich in zijn burcht. Bewaakt door drie woeste honden waar zelfs de autochtonen respect voor hebben, lekker omheind door een wirwar van maatregelen vanwege de inventiviteit van de honden om te ontsnappen.

Een jungle-achtige hof die een Engelse tuinman zijn haren te berge zouden laten rijzen maar die aantrekkelijk is voor de ganse fauna van Isaan inclusief slangen en ander giftig spul. Een vijver die continu problemen blijft geven vanwege steeds weerkerende lekkage, om van de halfslachtige garnalen- en krabbenkweek van zijn lief nog maar te zwijgen. Zelfs binnen in huis wordt de boel op stelten gezet door twee poezen, een kattin met een kater die ze niet kan uitstaan.

Geen haan die ernaar kraait wanneer De Inquisiteur zin heeft om een vuurtje te stoken, dat is gewoon een goede daad want het is de enige manier om afval te verwijderen. Niemand die hem terecht wijst wanneer hij bomen gaat omhakken omdat hij weer eens een ondefinieerbaar stuk wil maken. Niemand die klaagt wanneer hij zijn muziek veel te luid zet of wanneer zijn honden midden in de nacht gaan huilen voor een onbekende reden. Geen overheid die hem op de vingers tikt wanneer hij bij laswerk het toestel voor de meter aansluit om voldoende ampères te krijgen. Geen huisgenoot die komt zeuren wanneer hij uit pure luiheid gewoonweg niks uitvoert, niemand die hem terecht wijst wanneer hij in een dorstig-ondeugende bui enkele biertjes drinkt.

De Inquisiteur geniet van zijn lief waarvan hij nog meer is van gaan houden dan voorheen. Ondanks het feit dat ze toch wel wat kilo’s heeft bijgewonnen, dat ze zich nog nauwelijks opmaakt, laat staan een kort rokje draagt. Ondanks dat ze haar familie koestert en graag om zich heen ziet, dat ze graag zorg draagt voor iedereen die het nodig heeft. Hij geniet van het feit dat haar persoonlijkheid opbloeit, dat ze kan zijn wie ze wil zijn zonder zich zorgen te moeten maken zoals vroeger. De Inquisiteur heeft geleerd dat haar werkelijke schoonheid van binnen ligt, aan haar karakter, haar zorgzaamheid naar anderen toe.

In een vorig leven was De Inquisiteur iemand die geluk vooral in het materiële zocht. Ambities waarmaken, ambities die er waren ingepompt door een maatschappij die geld koestert. Veel geld verdienen maar door het vele werk je gezin verwaarlozen weet hij nu. Luxueus ingerichte woning met designmeubels, maar je zit net zo lekker op een zelfgemaakte bank met wat samengeraapte kussens. Grote mooie auto’s, om de vier jaar vervangen want dat was fiscaal aantrekkelijk, daarbovenop nog eens zware motorfietsen, want dat was ‘in’, ondanks het feit, dat je voor die motorfiets nauwelijks tijd had om mee te toeren en dat je met die wagens enkel zakelijk rondreed.

Geluk was aanwezig zijn op grote organisaties met bekende figuren, belangrijke voetbalwedstrijden, zien en gezien worden. En dan liefst in modieuze kledij die slechts een seizoen lang sjiek was. Gaan dineren in fancy en bekende restaurants waar je een prijs betaalde die veel te hoog was voor wat je kreeg doch je onderhield je status. Cultuur moest je beleven, maar dan wel die cultuur die gangbaar was: wat fout was ging je niet naartoe. Je moest met de trend mee, alles wat de maatschappij goedkeurde volgen en wat afgekeurd werd liet je vallen.

Hier in het barre Isaan heeft De Inquisiteur geleerd om te genieten van de kleine dingen. Zich verlekkeren op sobere maaltijden: een vis op de barbecue, een schoteltje gebakken rijst met groentjes en vlees. In alle geduld de natuur aanschouwen: een bloem die opengaat, een leguaantje zijn vinnige bewegingen volgen. De mensen aanschouwen in volle begrip voor wat ze doen en hoe ze het doen. Je stiefdochter zien volwassen worden, hoe snel ze verandert op korte tijd van een hopeloze tiener naar een wispelturige puber. Pang Phon, het stief-neefje, diens vorderingen als vijf maanden oude baby zien, zijn onschuldige vertrouwen in bekende gezichten, zijn vrolijkheid zonder reden. Toekijken op de fantasievolle spelletjes van diens broer, de vijf jaar oude Phi-Phi, en plezier hebben in diens ongebreidelde fantasie.

De Inquisiteur is ook zijn ongeduld kwijt, tijd is relatief, hij kan nu makkelijk urenlang stil zitten bij het lief zonder iets te zeggen, zonder iets te willen. Isaan heeft hem geleerd om te vergeven, om te delen, om begrip te hebben.

Zelfs voor het Boeddhisme kan De Inquisiteur, zelf een overtuigd atheïst, nog begrip opbrengen. Ja, er zijn vele excessen die zijn goedkeuring niet dragen doch dat is eigen aan religie en de grootste excessen zitten aan de top. Maar de mensen in Isaan vinden er troost en steun in. Vaak is dat materieel, mensen die echt in de problemen zitten krijgen dan voedselpakketten, of kledij, dekens, … . Ook steunen de tempels de gemeenschap door goederen te financieren zodat de wegen en bevloeiingskanalen hersteld geraken. Doch het meest van al vinden de mensen er troost in wanneer ze zich slecht voelen. Ze louteren zich door te offeren: eten geven aan de monniken, kleine financiële donaties, of door de tempels en de omgeving ervan mee te vernieuwen of te onderhouden.

Zonder deze religie zouden de meesten zich verloren voelen, daar is De Inquisiteur van overtuigd.

En zodoende, als de stroom weer eens uitvalt of de internetverbinding het laat afweten, of wanneer De Inquisiteur door het lief weer eens over een erbarmelijke zandweg naar een verborgen tempel gebracht wordt, of wanneer er eens ongelooflijk vreemd eten wordt voorgeschoteld, of indien er weer eens een bende lao-kao’s opdaagt in de shop, of er een uitbesteed karwei weer eens stilgelegd wordt omdat ze er gewoon geen zin in hebben die dag – klaagt De Inquisiteur nauwelijks meer.

En af en toe de kluizenaar uithangen is best leuk, per slot van rekening zijn er vele andere momenten om tussen de mensen te komen. En ja, ook richting oorden waar er wel meer vertier is. Doch tegenwoordig houden De Inquisiteur en het lief dat slechts maximaal een week vol zoals laatst bleek.

Dan beginnen ze beiden te verlangen naar dit kleine dorpje, zijn mensen, de natuur, hun eigen burcht.


» Laat een reactie achter


25 reacties op “Een Isaans dorpsleven (5)”

  1. Tino Kuis zegt op

    Een mooie filosofie, Inquisiteur! Ik deel je inzichten en waardeer je instelling. Het verschilt weinig van de mijne in Nederland op dit moment in mijn leven. Ik geniet van de zich ontluikende natuur, help mijn dochter en mijn kleinkinderen, heb geen enkele ambitie meer wat materiele zaken betreft. Ik ben alleen wat teleurgesteld dat mijn schrijverschap het wat laat afweten. En pieker over een beslissing of ik een kippenhok koop voor 100 of 200 euro…. 🙂
    Dat was vroeger wel anders. Ik ben nu een Isaner in Nederland….

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +34 (obv 34 stemmen)
    • Mark zegt op

      Een Isaner met een kippenhok van 100 of 200 euro?
      Dat is geen echte Isaner … tenzij hij heel goede vechthanen heeft.
      Dan is het een hanenhoken. 🙂

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  2. jan scheys zegt op

    zo’n leven in zo’n prachtige omgeving daar kan ik ook van dromen maar helaas ik zit nog met een dochter van 22, mijn huis en mijn tennispartners waar ik één keer per week mee speel…
    eigenlijk wil ik ook wel “verkassen” maar ik twijfel dus nog!
    een degelijk lief waar ik op kan betrouwen zou mij die beslissing wel kunnen doen nemen…
    een moto ter plaatse kopen zou wel een prioriteit zijn om de dagelijkse sleur een beetje te doorbreken en de omgeving te verkennen!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  3. Willy zegt op

    Mooi verhaal weer en ik merk dat er veel gelijkenissen zijn aan mijn leven in de isaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  4. Yan zegt op

    Prachtig…aandoenlijk en weer waarheidsgetrouw geschreven…waarvoor zoveel dank, Inquisiteur…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +12 (obv 12 stemmen)
  5. Marc Thirifays zegt op

    Ik mis het !!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  6. Ser zegt op

    Top, heel herkenbaar. Zo gaat dat hier gelukkig ook zo.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  7. Rene zegt op

    Iedere keer geniet ik weer van dee heerlijke verhalen van de Inquisiteur. Al heb ik pas een aantal kortere perioden van het Isaanse leven kunnen proeven, ik herken veel van mijn waarnemingen en ervaringen in de verhalen.
    Het deel van de Isaan waar ik geweest ben en de mensen hebben kennen heeft inmiddels een meer dan warm plekje in mijn hart gekregen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +15 (obv 15 stemmen)
  8. piet d v zegt op

    Ben met je eens ,
    als jij je goed voelt met het leven wat je nu ondervind.
    Heb je ooit de juiste keuze gemaakt , om de stap te maken.
    andere mensen zullen zich prettig voelen , in een heel andere omgeving.

    De beperking om de doen en laten wat we echt
    diep in iemands hart zouden willen.
    zijn er te veel om op te noemen.
    Maar als je kan genieten van de hele simpele dingen in dagelijks leven.
    Kan overal wel maken.

    Jij in de isaan en een ander in stad , weer een andere als wereld reiziger
    waarom zou je vooroordeel hebben hoe iemand zijn leven inricht.
    Wat thai spreekwoord als ze al spreekwoorden hebben ?
    up to You
    Veel plezier in de isaan

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  9. fred zegt op

    Alles gaat wennen. Voor sommigen zal de Isaan het paradijs zijn en voor anderen de hel.
    Doch denk ik van 1 ding zeker te zijn. De inquisiteur is heel waarschijnlijk een redelijk welstellende mens. En als je centjes genoeg ter beschikking hebt in de Isaan is het allemaal wat minder belastend. Want naast de familie moet ook al gauw gans het dorp wat mee kunnen genieten van de inkomsten van die farang. Het houdt in feite nooit op.Er is altijd wel iemand die het moeilijk heeft of die dringend iets nodig heeft of zich heeft bezeerd…er is altijd wel iets waar het vrouwtje of de familie van droomt….er is altijd wel iets dat ze heel gelukkig zou maken. Echter duurt dat geluk maar een dagje en kan alles weer herbeginnen.Het geld vliegt bijna sneller weg dan dat het kon worden gestort.
    Ik geniet er ook halftijds van het simpele rurale bestaan en de relatieve rust maar helemaal in opgaan is me toch niet gegeven. Daarom ben ik te realistisch ingesteld. We worden er gedoogd zolang we de Bahts laten rollen. Eenmaal de geldbronnen zijn opgedroogd merkt men al gauw dat men er in feite niks betekent….In die mate dat zelfs bijna niemand in het dorp je naam kent….wordt ook nooit naar gevraagd. Je bent gewoon een farang. Sommige van mijn zwagers kennen na 10 jaar nog steeds mijn voornaam niet. Jij of de volgende na jou maakt niks uit. Gewoon een farang. En komt die farang in de moeilijkheden blijkt al snel dat die financiële hulp sowieso éénrichtingsverkeer was. Om die farang uit de penarie te helpen zullen de kandidaten heel schaars zijn…zelfs diegenen met een Fortuner van 1.500.000 Baht zullen al snel Mai mee tang mompelen.
    Het loopt in Thailand vol van die berooide farangs die te goedhartig waren voor de Isaan. Beetje bij beetje zijn ze ten onder gegaan.Gelukkig kunnen de meeste nog terugvallen op hun pensioentje.
    Maar het leven gaat verder en farang is heel snel weer vervangen door een andere farang with no name en alles kan weer beginnen van vooraf aan.
    Liefde is in Thailand een heel relatief begrip.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +31 (obv 31 stemmen)
    • Tino Kuis zegt op

      O ja, die Thais. Praten alleen maar over geld en eten. Liefde…

      Jij bent het zelf, fred, die hier en elders alleen maar over geld praat. Nergens in wat je zegt zie ik iets van liefde, mededogen of begrip. Niets.

      Ik begrijp waarom veel Thais je naam niet kennen.

      Als ik een Thai was zou ik waarschijnlijk met veel plezier jou geld afhandig maken.

      Heb je ooit stilgestaan bij je eigen houding? Nee, blijkbaar vind je jezelf een heilige en zijn alle Thais…vul maar in.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +36 (obv 36 stemmen)
      • fred zegt op

        Ik ben alles behalve een Heilige. Gewoon een minzame vriendelijke en goedhartige man. Niet roker sportief en omzeggens Alcohol vrij.
        En wat betreft alle Thais wil ik enkel kwijt dat er net als overal goede en minder goede mensen bij zijn.
        Echter ben ik realist genoeg om te beseffen dat alles hier om de centjes draait. Ik ben realist genoeg om te beseffen dat mijn vrouwtje waar ik al 12 jaar een heel goede relatie mee heb zonder ‘tot nu toe’ noemenswaardige problemen nooit mijn vrouwtje was geworden had ik niet over de nodige middelen kunnen beschikken.
        En de kans dat dat ook geldt voor de inquisiteur alsook voor jou schat ik heel hoog in.
        Ik blijf erbij de liefde tussen de Farang en de Isaan vrouw is een heel relatief begrip.
        Uiteraard is het altijd wel iets en heeft ieder nadeel zijn voordeel.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +30 (obv 30 stemmen)
        • Als je een (Thaise) vrouw weinig anders te bieden hebt dan geld, zal dat inderdaad haar grootste drijfveer zijn om een relatie met jou in stand te houden. Sommige farang zijn doodsaaie, zure, uitgebluste kerels, die alleen maar lopen te zeuren. Dergelijke tekortkomingen moet je in een relatie dan afkopen met geld. Dat klopt. Veel farang vergeten dat vaak. Dus kijk eens wat vaker in de spiegel.

          VN:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
        • Tino Kuis zegt op

          fred,
          In het dorp waar ik 12 jaar heb gewoond was een uitgebreid netwerk van liefdadigheid en vrijwilligerswerk. Er was een oudere, alleenstaande, verstandelijk gehandicapte man die eten kreeg, kleren en vervoer als dat nodig was. Ze hadden een klein maar gezellig houten huis voor hem gebouwd.
          Oudere mensen worden geholpen. In het dorp van 400 mensen waren 20 vrijwilligers die op bezoek gingen bij oudere mensen, kraamvrouwen, chronisch zieken en gehandicapten om advies te geven en te kijken of ze hulp nodig hadden.
          Mensen helpen elkaar bij de oogst, bouwen samen een tempel en huizen, steunen elkaar bij bruiloften en crematies. De meeste dorpen hebben daarvoor een uitvaartfonds.
          Ik heb prachtige huwelijken gezien tussen buitenlanders en Thais.
          En ja, ik heb ook veel haat en nijd, wellust en hebzucht gezien. Dat ligt even vaak aan de ‘farang’ als aan de ‘Isaner’. Jij legt de schuld alleen bij de ‘Isaner’.
          Tenslotte. Ook in het mooie Nederland leiden financiële problemen vaak tot ruzies en scheidingen. Als jij denkt dat de Isaan zo heel anders is moet ik je teleurstellen.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +20 (obv 20 stemmen)
          • piet d v zegt op

            De vraag die altijd open zal blijven staan
            zouden de mensen uit het dorp waar je woonde
            jouw
            ook zelfde hulp geven op moment
            dat je ziek of gehandicapt wordt
            en zonder geld zit .
            Is dat vangnet die jij beschrijft ook voor de faling ?

            VA:F [1.9.22_1171]
            Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
            • Tino Kuis zegt op

              Ik heb 6 jaar vrijwilligerswerk gedaan in Chiang Mai. Oudere, zieke en arme buitenlanders bijstaan. Ik ken persoonlijk twee gevallen waar een Thaise vrouw zich zonder financiële bijbedoelingen ontfermde over de buitenlander. En ik hoorde over wat meer personen.

              VA:F [1.9.22_1171]
              Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
              • piet d v zegt op

                Meneer Tino Kruis
                Ik kan niet zeggen schrijf eens een stukje ,over jouw ervaring
                Zodat ook de andere kant eens belicht kan worden.

                Mijn beeld over mensen in de isaan
                zeker in het dorp waar ik verblijf
                Is uit ervaring ook heel positief.

                Maar uw heeft een lange ervaring op verschillende vlakken in Thailand
                Laat je tegen houden ,
                de schrijfstijl van Inquisiteur zullen we beiden toch niet nadoen.

                VA:F [1.9.22_1171]
                Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
        • rob zegt op

          Gelukkig zijn er ook andere verhalen waar de farang wel met naam wordt aangesproken en wel welkom is in de Isaan , ook al is hij verre van vermogend. Uit de ondertonen in uw schrijfsels valt wel op te maken dat u enigszins verbitterd en teleurgesteld bent, wellicht omdat uw dromen toch niet zo zijn uitgekomen zijn zoals u verwacht had.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
        • Marco zegt op

          Beste Fred,

          Je zou een biertje moeten lusten alleen voor de gezelligheid hoor.
          Ik zie ze veel de farang hier niet drinken leven als een kluizenaar samen met het vrouwtje.
          Een bromfiets van 100 jaar oud enzv.
          Ik ben geen zuiplap hoor maar wel sociaal ingesteld naar mijn medemens hier.
          En misschien een verassing voor u draait misschien alles om geld maar voor veel mensen ook niet.
          Ze spreken me ook aan met mijn naam niet omdat ik miljonair ben maar gewoon met mijn medemens omga.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      Mijn ervaring is geheel anders. Ja, profiteurs hwb je overal. Maar de meeste Thai, Isaaners etc zijn gewoon mensen. Wel met veelal meer tegenwind dan de doorsnee Nederlander (meer welvaart, verzorgingsstelsel).

      Ik ken de belangrijkste familieleden bij naam, en zij mij. Er us ook familie van familie die ik sporadisch zie, die noemen me ook veelal bij naam al ben ik de hunne vergeten (zie ze minder dan 1 keer per 2 jaar).

      In mijn optiek helpt door gewoon vriendelijk te zijn, interesse te tonen, help je medemens een beetje zonder het kaas van je brood te laten eten (er zijn mensen die denken dat met een dikke portemonnee, genoeg bahtjes strooien alles goed komt, die put is echter bodemloos!). Dat krijg he veelal in gelijke mate terug. Er zijn natuurlijk wat aso mensen bij wie het 1 richtingsverkeer is. Maar over het algemeen krijg ik even veel terug. Als de Thai en Isaaners je nooit trakteren (naar hun vermogen!) dan zou ik me nog eens achter de oren krabben hoe dat komt.

      Ik heb altijd het gevoel in een warm bad van vriendschap, respect en liefde te belanden als ik in Thailand kom. Of dat nu in Bangkok of Khon Kaen is.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +18 (obv 18 stemmen)
      • Alex Ouddiep zegt op

        Ik geloof graag dat Rob V en vele anderen in Thailand in een “warm bad van vriendschap, respect en liefde” beland zijn. Dit beeld en deze ervaring zijn hun gegund.
        Ik vraag me wel af hoe zij het “bad” dat zij zojuist verlaten hebben zouden omschrijven? Is hun Nederland en België kil en ontbreekt het er hun aan respect en liefde?
        Dit generaliseren vanuit persoonlijke ervaringen lijkt me heel voorbarig, en ook opportunistisch – waar men van degenen met andere ervaringen de geldigheid van hún generalisaties bestrijdt.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
        • Rob V. zegt op

          Beste Alex, Nederland is even goed zo’n een warm bad, al ben ik daar meer binnen te vinden en dus minder onder de mensen.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
        • Tino Kuis zegt op

          Moderator: Beste Tino, ik denk dat Rob V. zelf wel in staat is om te reageren op Alex.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  10. Jeroen zegt op

    Al woon ik hier niet, ik kom er regelmatig en een erg herkenbaar en leuk verhaal.

    Laat de “reputatie” van de Isaan maar zoals deze Is, is altijd mooi om de mensen en regio te zien, een kwestie van instelling in mijn opzicht.

    Geniet ze!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  11. Carlo zegt op

    Even een verhaaltje, los van Isaan, maar wel over Thaise mensen.
    Op een van mijn eerste reizen naar Thailand had ik in Bangkok een vrouw leren kennen die eerder er op uit was om farangs ‘gezelschap’ te verzekeren. Het was vakantie en zij mijn vakantielief dus. Van die personen waar je moet van opletten, volgens men zegt.
    We hadden een mooie tijd samen. Samen boottochtjes gemaakt, bezienswaardigheden bezocht, op restaurant, poolen, ‘s avonds naar de club om te dansen en te drinken…
    Ik had echter de laatste dagen van mijn vakantie een stomme fout gemaakt om mijn enige werkende bankkaart in de ATM te laten zitten en was die dus kwijt. Ik had voor de 2 laatste dagen geen Bahtjes meer. Geen probleem, mevrouwtje haalde haar geldbeugel boven en betaalde die laatste dagen voor mij. En ze was in het geheel niet boos, deed het met plezier. De cliché van de profiterende dames doorprikt…
    Ik moet wel zeggen dat ik eens terug in België haar die bedragen die ze uitgaf voor mij teruggestort heb, zonder dat ze er naar vroeg. Wij farangs zitten nu eenmaal in een heel andere financiële positie.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +20 (obv 20 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website