Het rustige Thailand uit je herinnering was toen al verdwenen
In 1995 kwamen er nog geen zeven miljoen buitenlanders naar Thailand. In 2019 waren het er bijna veertig miljoen, en in 2025 zat het land daar weer boven. Het Thailand dat je je herinnert als rustig en onontdekt, werd al druk op het moment dat je er zelf rondliep.
Toch voelt het voor veel mensen alsof het land achteruit is gegaan. De stranden voller, de prijzen hoger, de sfeer harder. Een deel daarvan klopt gewoon. Maar een ander, groot deel zit in je hoofd. Je geheugen is geen archief, het is een verteller. Het bewaart de goede avonden en laat de wachtrijen, de hitte en de tegenvallers vervagen. Wie iets vergelijkt met vroeger, vergelijkt bijna nooit met de werkelijkheid van toen, maar met een opgepoetste versie ervan.
Je geheugen maakt het verleden mooier
Psychologen hebben er een naam voor: rosy retrospection. Je onthoudt gebeurtenissen positiever dan ze waren. Het negatieve en het gewone slijten weg, het fijne blijft plakken. Daarbovenop komt declinisme, het idee dat alles langzaam bergafwaarts gaat, ook als de cijfers iets anders laten zien. Allebei worden ze sterker naarmate je ouder wordt. Dat is geen verwijt, het is hoe het brein werkt. En het is niet nieuw. In de negentiende eeuw klaagden mensen al dat niemand meer fatsoenlijk een brief schreef en dat het met de jeugd de verkeerde kant op ging. Dezelfde klacht, andere eeuw.
Sommige dingen gingen wel echt kapot
Niet alles is een truc van je geheugen. In het noorden hangt elk jaar tussen februari en april een deken van rook boven Chiang Mai, van branden op de velden en in de bossen. In 2026 stond het fijnstof er weer op recordwaarden, en ook Bangkok haalt regelmatig niveaus die je in je longen voelt. En het strand van Maya Bay, bekend van de film The Beach, ging in 2018 dicht omdat te veel boten en voeten het koraal hadden vernield. Het heropende in 2022, maar sluit sindsdien elk jaar een paar maanden, meestal in de nazomer, om bij te komen. Dat verzin je niet achteraf. Dat is verlies dat je op een meter kunt aflezen.
Vaak veranderde niet het land, maar jij
Hier wordt het ongemakkelijk. Een flink deel van wat je mist, heeft weinig met Thailand te maken en veel met jezelf. Je was jonger. Alles was nieuw. De eerste keer dat je uit het vliegtuig stapte en de warme lucht je tegemoet sloeg, komt niet meer terug, hoe rustig het strand ook is. En duurder is het geworden, ja, maar niet alleen doordat de prijzen stegen. De euro is nu zo’n 38 baht waard. Reken maar niet dat het terugkomt zoals het was.
Ga terug naar het strand van je herinnering en je vindt het niet. Niet omdat het weg is, maar omdat het zo nooit helemaal heeft bestaan.
Bronnen: worlddata.info, CNN, NASA Earth Observatory
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Maatschappij11 oktober 2026Tien baht per stokje: wat verdient de spiesjesverkoper om de hoek in Pattaya?
Weer en klimaat11 oktober 2026Weersverwachting Thailand 11-17 oktober: minder regen in groot deel Thailand, zuiden blijft kwetsbaar voor zwaar weer
Agenda11 oktober 2026Agenda: Aanmelden voor het Kerstgala 2026 in Hua Hin is nu mogelijk!
Nieuws uit Thailand11 oktober 2026Reddingswerkers krijgen meeste lof na overstromingen, regering nauwelijks
Ik kwam de eerste keer in 1991 in Pattaya.
Wat waren de jaren 90 geweldig daar.
2 discotheken op walkingstreet.
Marine en grace disco.
Geweldige tijden daar gehad.
Jomtein en naklua wong amat beach waren geweldig toen.
Nu zit het vol.met Russen.
Vreselijk volk.
Tijden zijn flink veranderd.
Maar nu de dag heb ik het zeker nog naar miij
zin in pattaya.
Maar de jaren 90 waren geweldig.
Nou ja, tien jaar is niet zo’n geweldige lange tijd. Tien jaar geleden was Phuket al grotendeels volgebouwd en bestond de luchthaven op Koh Samui al.
De Thais reden toen net zo goed en slecht als nu. Internet is wel veel beter geworden en ook het aanbod aan elektrische auto’s is enorm toegenomen.
De wegen zijn op veel plaatsen verbeterd. Waar ik woon, is men bijvoorbeeld nog steeds bezig de Phetkasem van een tweebaansweg naar een vierbaansweg te maken. Ook aan de verkeersveiligheid werd en wordt veel gedaan.
Maar… als ik terugkijk naar mijn eerste bezoek aan Phuket in 1980 en zie hoe het er nu uitziet, dan zie je pas echt een enorm verschil. Toen waren er nog maar heel weinig grote hotels. Voor zover ik me herinner, was er op Phuket eigenlijk maar één hotel dat je tegenwoordig als een groot internationaal hotel zou herkennen. De grote internationale resorts die Phuket nu domineren, kwamen pas later in de jaren tachtig.
Koh Samui was in 1980 helemaal iets anders. Het was eigenlijk alleen een eiland met kokosbomen en vrijwel geen infrastructuur. Er waren mensen die er met een tentje naartoe gingen.
In 1980 kon het zelfs gebeuren dat je in een restaurant iets wilde bestellen, bijvoorbeeld bij die restaurants waar voor je de ketels met curry stonden, en dat je uiteindelijk helemaal niets kreeg. Men begreep niet wat je wilde en durfde waarschijnlijk niet het verkeerde gerecht te geven.
Internet bestond natuurlijk nog niet. Je betaalde alles contant en nam traveller’s cheques mee. Je had een reisgids bij je, bijvoorbeeld die van Tony Wheeler, Southeast Asia on a Shoestring, en daarmee moest je het doen.
Tien jaar geleden had je eigenlijk al vrijwel alles wat je nu ook hebt. Natuurlijk zijn sommige dingen verbeterd en zijn er nieuwe technologieën bij gekomen, maar het dagelijks leven en de infrastructuur waren toen al behoorlijk ontwikkeld.
Dus nee, ik vind niet dat er in tien jaar tijd zo ontzettend veel is veranderd. Wel als ik het vergelijk met 1980, toen ik er voor het eerst kwam. Dát is een verschil van dag en nacht.