Je legt vol vertrouwen wat boodschappen in je mandje. Verse mango, een kilo jasmijnrijst, wat kip voor de wok: allemaal voor een habbekrats. Tot je een blok Goudse kaas pakt, een pot pindakaas en een fles wijn. Dan schiet het bedrag opeens omhoog.

Dat verschil zit niet in de winkel, maar in het Thaise belasting- en douanesysteem. Sommige spullen van thuis zijn hier spotgoedkoop, andere ronduit onbetaalbaar. In dit artikel lees je welke importproducten betaalbaar blijven, welke je het hemd van het lijf kosten en waarom dat zo is. Met concrete prijzen, de regels erachter en praktische tips om minder kwijt te zijn.

In het kort

Lokale verse producten zoals rijst, groente, tropisch fruit, kip, vis en eieren zijn goedkoop. Westerse importproducten zoals kaas, boter, ontbijtgranen, goede koffie en vleeswaren kosten vaak evenveel als in Nederland, of meer.

Wijn werd in 2024 fors goedkoper na een belastingverlaging, maar of die verlaging permanent is, blijft onzeker. Lokaal bier en lokale sterke drank blijven het voordeligst.

Auto’s zijn de grootste prijsklapper. Importheffingen lopen op tot 80 procent, waardoor een geïmporteerde auto al snel het dubbele kost. Voor klassiekers van 30 jaar of ouder geldt sinds 2026 een gunstiger tarief van 45 procent.

Het grootste nieuws voor dit jaar: sinds 1 januari 2026 betaal je invoerrechten op vrijwel élk pakketje uit het buitenland, ook de goedkope. De vrijstelling voor zendingen onder 1.500 baht is geschrapt.

Het belangrijkste risico: reken niet op een vaste prijs. Veel tarieven zijn beleidskeuzes die per jaar kunnen veranderen, en dat is precies wat er nu gebeurt.

Waarom importproducten zo verschillen in prijs

Thailand wil zijn eigen boeren, fabrieken en producenten beschermen. Daarom legt de overheid hoge heffingen op producten die concurreren met Thaise spullen, en lage of helemaal geen heffingen op dingen die het land toch niet zelf maakt. Daarbovenop komt een algemene btw van 7 procent en, bij luxeproducten zoals drank en auto’s, een aparte accijns.

De invoerrechten op gewone consumptiegoederen lopen van 0 tot 35 procent, maar voor sterke drank, auto’s en andere producten rekent de overheid veel meer. Die opbouw verklaart bijna alles wat je in de supermarkt ziet gebeuren met de prijs.

Wat valt waar onder

Het loont om te weten in welke hoek een product zit, want dat bepaalt grotendeels wat je betaalt.

Goedkoop blijven lokale verse producten en alles wat in Thailand zelf wordt gemaakt. Rijst, veel groenten, tropisch fruit, eieren, kip en varkensvlees zijn in baht meestal voordelig. Een kilo jasmijnrijst kost vaak maar enkele tientallen baht.

Duur zijn de westerse merkproducten en alles wat de grens over moet. Geïmporteerde kaas, boter, vleeswaren, ontbijtgranen, goede koffie en internationale snackmerken zijn na invoerrechten, transport en winkelmarge vaak even duur als in West-Europa, of duurder. Kaas is het schoolvoorbeeld. Een blok geïmporteerde cheddar kost al snel 350 tot 500 baht (ongeveer 9 tot 13 euro), en een pot Amerikaanse pindakaas kan oplopen tot 300 baht (rond 7,50 euro).

Er is een opvallende uitzondering: bepaalde elektronica. Producten als Apple-apparaten en GoPro-camera’s zijn in Thailand soms juist goedkoper dan in het buitenland. En ook al staat er geen invoerrecht op boeken, Engelstalige boeken zijn hier toch een stuk duurder dan in Nederland of de VS. Ga er dus niet blind van uit dat “import” automatisch “duur” betekent.

Wat het kost in de praktijk

De prijzen hieronder komen uit westerse supermarkten en zijn indicatief. Ze schommelen per winkel, regio en seizoen. De omrekening naar euro is bij benadering, op basis van een koers van ongeveer 38 baht per euro (stand mei 2026, niet exact, dus gebruik dit alleen als richtlijn).

ProductPrijs in bahtOngeveer in euroCategorie
Jasmijnrijst (per kg)enkele tientallenminder dan 1Lokaal, goedkoop
Kip (per kg)rond 80rond 2Lokaal, goedkoop
Verse melk (1 liter)57 tot 841,50 tot 2,20Half-lokaal
Lokaal bier (Singha/Chang, klein flesje)30 tot 800,80 tot 2,10Lokaal, goedkoop
Geïmporteerde kaas (200 g)170 tot 3904,50 tot 10Import, duur
Geïmporteerde cheddar (blok)350 tot 5009 tot 13Import, duur
Pindakaas (VS, pot)rond 300rond 7,50Import, duur
Wijn (fles, supermarkt)350 tot 8009 tot 21Import, wisselend
Geïmporteerd bier60 tot 1801,60 tot 4,70Import, duur

Een fles huiswijn ligt tussen 350 en 800 baht, een lokaal flesje Singha tussen 45 en 80 baht, en een geïmporteerd biertje tussen 60 en 180 baht. Kaas kost van 170 tot 390 baht per 200 gram, en melk voor zo’n halve gallon ongeveer 84 baht. Goedkoop voelt dat laatste niet.

Wijn: goedkoper, maar hoelang nog?

Wijn was jarenlang belachelijk duur in Thailand. Onder het oude beleid gold een invoerrecht van 54 procent. Begin 2024 gooide de regering het roer om. Het kabinet schrapte de invoerrechten op wijn in de categorieën 22.04 en 22.05, in totaal 21 producten, die voorheen 54 en 60 procent bedroegen. Tegelijk daalde de accijns op wijn van 10 naar 5 procent. Het effect was meteen merkbaar: voor Amerikaanse wijn werd een prijsdaling van 35 tot 40 procent verwacht. Voor wie graag een goed glas drinkt, voelde dat als een kleine overwinning.

Hier moet je wel opletten, want over de looptijd lopen de berichten uiteen. Sommige bronnen noemen de vrijstelling “voor onbepaalde tijd”, andere melden dat het invoerrecht voor een jaar is kwijtgescholden en dat de wijziging tijdelijk is. Wat zeker is: de maatregel ging in en had effect. Een studie van de Kasetsart-universiteit liet zien dat het beleid de consumptie fors deed stijgen, met een geschat verlies aan staatsinkomsten van bijna 600 miljoen baht per jaar. Of de vrijstelling in 2026 onverkort geldt, is niet met zekerheid te zeggen. Houd er rekening mee dat dit kan veranderen, juist omdat de overheid inkomsten misloopt.

Auto’s: de echte onbetaalbare categorie

Wil je weten waarom een doodgewone auto in Thailand zoveel kost? Het antwoord is de stapeling van heffingen. Thailand legt invoerrechten tot 80 procent op buitenlandse auto’s, waardoor de prijs makkelijk verdubbelt vergeleken met andere markten. Een auto die elders 720.000 baht (ongeveer 19.000 euro) kost, kan oplopen tot 1,3 miljoen baht of meer.

En dat is nog maar het invoerrecht. Daarbovenop komen een accijns, een lokale belasting van 10 procent over die accijns, en 7 procent btw over het eindbedrag. In een rekenvoorbeeld groeide een auto met een invoerwaarde van 700.000 baht door alle heffingen uit tot ruim 2 miljoen baht. Geen wonder dat veel mensen die hierheen verhuizen hun auto thuis verkopen en er ter plekke een aanschaffen.

Er is een lichtpuntje voor liefhebbers van oldtimers. Sinds het fiscale jaar 2026 geldt voor kwalificerende klassieke auto’s een accijnstarief van 45 procent, terwijl de vroegere lasten konden oplopen tot 300 procent. Let wel op de strenge voorwaarden:

  • De auto moet minstens 30 jaar oud zijn.
  • Er geldt een minimumwaarde van 2 miljoen baht.
  • Het voertuig moet compleet en gecertificeerd zijn, geen losse onderdelen.
  • Rijden mag vooral in het weekend en op feestdagen, niet voor dagelijks woon-werkverkeer.

De grote verandering voor 2026: invoerrechten op alle pakketjes

Dit raakt je direct als je weleens iets bestelt uit het buitenland. Tot voor kort betaalde je op goedkope zendingen alleen btw, geen invoerrecht. Tot en met 31 december 2025 werd alleen 7 procent btw geïnd, zonder invoerrechten. Vanaf 2026 worden zowel btw als invoerrechten geheven volgens het douanetarief per productsoort.

Concreet betekent dat: sinds 1 januari 2026 worden invoerrechten geïnd op alle goederen die Thailand binnenkomen met een waarde van 1 baht of meer. De oude vrijstelling voor zendingen tot 1.500 baht is dus verdwenen. De reden is het tegengaan van te lage prijsopgave en belastingontwijking, en het afremmen van extreem goedkope import die de lokale markt onder druk zet.

Wat betekent dat voor je portemonnee? De tarieven verschillen per productcategorie: kleding en schoenen meestal 30 procent, tassen en accessoires rond 20 procent, de meeste consumptiegoederen 10 tot 20 procent. Daarbovenop komt 7 procent btw over de totale waarde inclusief verzending en invoerrecht. Het netto-effect: voor veel producten lopen de eindkosten 20 tot 40 procent op. Voor wie gewend was om snel even iets te bestellen, is dat even slikken.

Valkuilen en veelgemaakte fouten

De grootste fout is gewoon alles in de westerse supermarkt kopen, alsof je nog thuis bent. Het geheim van goedkoop boodschappen doen is de luxe import (kaas, goed brood, chocolade, olijven, olijfolie) alleen kopen als er een aanbieding is en dan inslaan. Wie elke week alles vol importproducten gooit, betaalt zich blauw.

Een tweede misverstand: denken dat alle supermarkten hetzelfde kosten. Dat klopt niet.

  • Villa Market bedient de expatgemeenschap al sinds de jaren zeventig en heeft een ruime keuze aan import, maar de prijzen liggen merkbaar hoger dan bij andere ketens.
  • Bij Tops vind je een mix van Thaise en geïmporteerde producten tegen redelijke prijzen, met Tops Fine Food als duurdere variant ertussenin.
  • Verse markten zijn voor groente, vlees en vis vrijwel altijd het voordeligst.

Een derde valkuil draait om drank: niet alle alcohol is gelijk belast. Lokale bieren en sterke drank zijn relatief goedkoop; geïmporteerde drank kost altijd meer. Kies je voor import, dan betaal je daarvoor.

Praktische tips die je meteen kunt gebruiken

Koop vers en lokaal op de markt. Traditionele verse markten bieden meestal de laagste prijzen voor groente, vlees en vis, terwijl hypermarkten en discountsupermarkten voordelig zijn voor verpakte producten. De duurste optie zijn buurtwinkels en premium importsupermarkten.

Sla import in tijdens aanbiedingen. Kaas, olijfolie en chocolade gaan regelmatig in de korting. Stock dan op in plaats van elke week de volle prijs te betalen.

Wil je iets uit Nederland laten opsturen, reken dan sinds 2026 op extra kosten. Grotere platforms innen de heffing vaak al bij het afrekenen. Bij postzendingen of losse koeriers beoordeelt de douane bij aankomst en krijg je een betaalverzoek, vaak met een QR-code, dat je moet voldoen voordat het pakket vrijkomt.

Drink lokaal als je op de centen let. Een Singha of Chang kost een fractie van een geïmporteerd biertje, en voor velen weegt het smaakverschil niet op tegen het prijsverschil.

Conclusie

In Thailand betaal je weinig voor wat het land zelf maakt en veel voor wat van ver komt. Vers, lokaal en Thais is je vriend, kaas, wijn en auto’s zijn je vijand. De grote verschuiving zit in 2026: kleine pakketjes uit het buitenland zijn niet langer belastingvrij. Eet en drink dus lokaal en bewaar de import voor de aanbiedingen.

Bronnen: Expatica, Nation Thailand, Bangkok Post, USDA FAS, Khaosod English, HLB Thailand, The Thaiger

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter