De foodcourt is eigenlijk de overdekte, gekoelde versie van de Thaise straatkeuken. Tientallen kraampjes onder één dak, elk gespecialiseerd in een paar gerechten, met gedeelde tafels in het midden. Je vindt ze in zo goed als elke mall en in de grote supermarktketens als Big C, Lotus’s en Tops.
Voor de oudere expat of overwinteraar is het een uitkomst. Je eet er vers, goedkoop en veilig, je zit koel weg uit de hitte, en je hoeft geen woord Thais te spreken. Tegelijk is het de plek waar de student, de kantoormedewerker, de Thaise familie en de buitenlandse toerist naast elkaar zitten te eten. Daarom noemen we het democratisch eten. De prijs en de drempel zijn voor iedereen gelijk.
Wat je nodig hebt
Om in een foodcourt te eten heb je weinig nodig. Geen reservering, geen pasje, geen Thaise bankrekening. Wel is er bijna altijd een tussenstap met een betaalkaart of coupons, en juist daar lopen nieuwkomers vast. Dit heb je in de praktijk bij de hand:
- Contant geld in baht om je kaart of coupons mee op te laden. Het opladen gebeurt aan een centrale balie, en het saldo dat je overhoudt krijg je bij vertrek terug.
- Soms een kleine borg voor de fysieke kaart. Die krijg je samen met je restsaldo terug zodra je de kaart inlevert. Zo werkt het onder meer in de mall bij Siam Centre.
- Een beetje geduld bij drukte. Tussen 12.00 en 14.00 uur lopen de food courts vol met kantoorpersoneel en winkelend publiek.
Je telefoon of creditcard meenemen kan handig zijn, maar reken er niet op als enig betaalmiddel. Veel kramen nemen aan de kraam zelf geen cash en geen kaart aan. Bij Pier 21 in Terminal 21 moet je zelfs verplicht eerst een kaart bij de couponbalie ophalen, want de kramen mogen niet rechtstreeks afrekenen.
Zo werkt het, stap voor stap
- Loop bij binnenkomst eerst langs de kramen of bekijk de menuborden, zodat je weet hoeveel je ongeveer kwijt bent. De prijzen staan er duidelijk bij, meestal in cijfers en vaak ook in het Engels.
- Ga naar de centrale balie, vaak aangegeven met coupon, cash card of top-up. Die balies zitten doorgaans aan het begin en het einde van de rij kramen.
- Wissel je contante geld om voor een opgeladen kaart of papieren coupons. Bij Pier 21 begint het opladen vanaf 100 baht.
- Loop langs de kramen en kies. Veel kramen nummeren hun gerechten, dus je kunt gewoon een nummer noemen als je geen Thais spreekt. Het kruidigheidsniveau passen ze desgewenst voor je aan.
- Bestel en reken af aan de kraam. De kraamhouder haalt het bedrag van je kaart af of neemt je coupon aan.
- Zoek een plek aan de gedeelde tafels. Bij veel courts ruim je je eigen dienblad zelf af bij een inleverpunt.
- Lever aan het einde je kaart of overgebleven coupons weer in bij de balie en krijg je restsaldo contant terug.
Wat het kost en waarom het zo goedkoop is
De prijzen verschillen flink per type mall. De vuistregel: hoe luxer de mall, hoe duurder de food court. Maar zelfs in een chique mall blijf je ver onder restaurantniveau. Bij Pier 21 haal je makkelijk vier of vijf gerechten binnen 200 baht, terwijl je elders in dezelfde buurt voor dat geld maar één bord krijgt. De bedragen hieronder zijn richtprijzen uit recente reviews, geen vaste tarieven, want inflatie en locatie spelen mee.
| Type locatie | Prijs per gerecht | In euro (circa) | Opmerking |
|---|---|---|---|
| Budget-foodcourt (bijv. Pier 21) | 30 tot 60 baht | 0,80 tot 1,60 euro | Hele Thaise maaltijden meestal tussen 40 en 80 baht |
| Foodcourt middensegment (bijv. MBK) | 60 tot 120 baht | 1,60 tot 3,15 euro | Iets hoger dan bij Pier 21 |
| Premium food hall (bijv. Paragon, Iconsiam) | vanaf 35 baht, oplopend | vanaf circa 0,90 euro | Lunch begint laag, het hogere segment loopt op |
| Smoothie of koffie | 20 tot 35 baht | 0,55 tot 0,90 euro | Een fruitsmoothie kost 20 tot 30 baht, koffie rond 25 baht |
Dat lage prijspeil is een bewuste keuze. De kraamhouders bij Terminal 21 betalen geen huur en moeten in ruil strenge kwaliteitseisen halen. Zo blijven de prijzen laag zonder dat de kwaliteit eronder lijdt. De mall verdient niet aan de kramen, maar aan de winkels. Om de foodcourt te verlaten, loop je namelijk langs andere verdiepingen, en dat verleidt je om alsnog wat te kopen.
Achter dat model zit een duidelijke gedachte. Anant Asavabhokin, de zakenman achter vastgoedreus Land and Houses, wilde van Terminal 21 een plek maken waar iedereen goed kon eten: studenten, kantoormedewerkers en reizigers met een klein budget net zo goed.
Waar het misgaat met de kaart
De grootste valkuil zit niet in het eten, maar in het betaalsysteem. Operators doen het allemaal net even anders, en daar gaat het mis.
- De geldigheid verschilt per operator. Bij sommige courts zijn de coupons alleen geldig op de dag dat je ze koopt. Bij andere, zoals voor Terminal 21 wordt genoemd, heeft de kaart geen vervaldatum en blijft het saldo bruikbaar voor een volgend bezoek. Ga er dus nooit blind van uit dat je saldo blijft staan.
- De refundbalie kan eerder dichtgaan dan de kramen. Cash je restsaldo daarom uit voordat je vertrekt, en wacht niet tot het laatste moment.
- Wisselgeld krijg je terug in cash, niet op je creditcard. Heb je je kaart met een creditcard opgeladen, dan is het onwaarschijnlijk dat ze het saldo in contanten teruggeven. Ervaren bezoekers laden gewoon met cash op, bijvoorbeeld 200 of 300 baht.
- Niet elke kraam neemt je telefoon aan. QR-betaling via PromptPay is in Thailand inmiddels overal, met wallets als TrueMoney en Rabbit LINE Pay. Toch dwingt het couponmodel je in veel food courts nog steeds eerst langs de centrale balie. Reken in de court dus niet automatisch op scannen aan de kraam.
- Toont een kraam wel een QR-code, let dan op het type. Persoonlijke PromptPay-codes zijn gekoppeld aan een telefoonnummer of bankrekening en accepteren geen buitenlandse betaalapps. Zakelijke codes doen dat wel.
De fouten die bijna iedereen maakt
De missers zijn vrijwel altijd dezelfde, en bijna altijd te voorkomen.
- Te veel opladen vlak voor sluitingstijd. Je houdt dan saldo over dat je niet meer kunt uitgeven of niet meer kunt laten terugbetalen, omdat de balie dicht is. Laad in porties op, bijvoorbeeld 200 baht per keer.
- De kaart of coupons vergeten in te leveren. Wie zonder de kaart vertrekt, laat zijn restsaldo en eventuele borg gewoon liggen.
- Aan de kraam met cash of creditcard willen betalen. Bij de strikte couponcourts lukt dat niet en word je teruggestuurd naar de balie. Begin daarom altijd bij de centrale balie.
- Denken dat de foodcourt duur is omdat de mall duur oogt. Vaak is het omgekeerde waar. Een bezoeker merkte verrast op dat de prijzen de helft waren van die bij Emporium en EmQuartier.
Tips voor een soepel bezoek
Met een paar simpele gewoontes haal je het meeste uit je bezoek. Eet buiten de piek, dus voor 12.00 uur of na 14.00 uur. Dan vind je makkelijker een tafel en sta je minder lang te wachten. Loop eerst een rondje langs alle kramen voordat je oplaadt; zo schat je je budget beter in en ontdek je meteen de specialiteiten.
Onthoud het nummer van het gerecht dat je wilt, want daarmee bestel je vlot, ook zonder Thais. Vraag gerust om minder pittig als je dat liever hebt; veel kramen passen het zonder morren aan. Houd kleine coupures bij de hand voor het opladen; dat gaat sneller. En wil je toch digitaal betalen, zet PromptPay of een geschikte wallet dan vooraf klaar, maar reken erop dat je in de court alsnog langs de couponbalie moet.
Slot
De foodcourt is misschien wel het beste eetadres dat je in Thailand hebt: vers, veilig, spotgoedkoop en zonder taalbarrière. Snap je het betaalsysteem, dan eet je voor een paar euro een volwaardige maaltijd op een plek waar Thai en buitenlander, student en gepensioneerde aan dezelfde tafel zitten. Daar zit de democratie in.
Bronnen: Nation Thailand, The Thaiger, Baked Thailand, Thailand With Monchai, Tripadvisor
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond19 juni 2026In Thailand bepaalt leeftijd wie jouw phi is en wie jouw nong
AOW19 juni 2026SVB pleit voor eenvoudigere AOW en wil partnercontrole achter de voordeur stoppen
Vliegtickets19 juni 2026Emirates wint APEX-prijs voor beste luchtvaartmaatschappij in Midden-Oosten
Achtergrond18 juni 2026Chang verhoogde de bierprijzen in Thailand, Boon Rawd houdt Singha en Leo gelijk
Wij zijn een paar keer bij terminal 21 geweest. De porties zijn niet groot. Dat heeft het voordeel, want je haalt bij een ander kraampje nog wat lekkers. Zo kun je meer gerechten proeven of een toetje na nemen. En dan is het nog niet duur. Het kan er idd heel druk zijn. Er is veel beweging om je heen. Je moet het zeker een keer doen. Ook in Udon Thani en Ubon Ratchathanie is dit in de shoppingmall.
Als je bij elk kraampje nog iets extra moet halen omdat de porties te klein zijn, dan schiet een foodcourt zijn doel voorbij, namelijk dat het goedkoop hoort te zijn.
Maar je hebt gelijk, de porties zijn klein. Tel daar de mindere kwaliteit nog bij op, en dan betaal ik liever iets meer voor degelijk eten. De doorsnee restaurants zijn hier eigenlijk ook niet duur.
Echt waar? Je gaat vlak voor sluitingstijd je kaart opladen met een bedrag dat je niet meer kunt opmaken, en vervolgens is dat een probleem?
Meestal kun je die kaart de volgende dag gewoon weer gebruiken of inruilen, tenzij het om een aanbieding van die dag gaat.
Overigens kun je tegenwoordig in veel foodcourts ook gewoon met een QR-code betalen. Laatst was ik in Bangkok en wilde ik in MBK een kaartje kopen, maar ik had geen contant geld bij me, alleen mijn telefoon. Daar kon ik echter wel bij ieder kraampje rechtstreeks met een QR-code betalen. Eigenlijk vond ik dat nog handiger, want dan heb je dat hele gedoe met zo’n kaartje niet meer. In Hua Hin kan ik bij de foodcourts van Market Village en Bluport via QR-code een kaartje kopen en krijg ik eventueel resterend tegoed gewoon terug.
Gisteren had ik het toevallig met een vriend over eten in restaurants versus foodcourts. Het voordeel van een foodcourt vind ik, behalve de prijs, ook de grote keuze. Of je nu Thais, westers, Chinees of Japans wilt eten, er is voor ieder wat wils. Geen haute cuisine of gourmetrestaurant, maar prima om je honger te stillen.
Ik zal het steeds blijven herhalen, zorg er altijd voor dat je contant geld bij je hebt.
We lezen genoeg verhalen van falende elektronische systemen. Ik kan me niet voorstellen dat je geen cash geld op zak hebt voor in noodgevallen. Dat is om problemen vragen.
Wat betreft die food courts. Ik vind persoonlijk dat de porties alsmaar kleiner worden en de prijzen duurder. Ik verlaat niet graag mijn tafel met een halfvolle maag. Maar goed, ik verwacht nu wel weer de reactie: “bestel dan 2 porties hé …”.
Ga nou niet denken dat je volwaardige voeding voorgeschoteld krijgt. Lees de vele artikelen van de hand van de redactie die gaan over gezond blijven als oudere. https://www.thailandblog.nl/?s=voeding&x=0&y=0
Datgene wat foodcourts serveren is met suiker en smaakversterkers aangedikt. Rundsvlees is vaak doorgekookt goedkoop orgaanvlees. Het ligt bij de Makro met de aanduiding “instestines”. Varkensvlees is meestal vet of nog vetter spek. ‘Crispy’ wordt dan gezegd vanwege het bakken in frituurolie. De portie groente is uitermate klein: wat groene paksoi, of een enkele broccoliroosje of een schijfje wortel. Thaise groentes worden snel gewokt, en overgoten met oestersauzen. Ajinomoto doet de rest.
Vergelijk het Thaise eten eens met wat in overige landen van de Asean wordt klaargemaakt. Het Thaise foodcourtaanbod is uiterst schraal en armoedig. Maar wat verwacht je van 80 tot 120 baht bij een Lotus of BigC? Langs de straat nog goedkoper. Een zakje vleesmeelballen met wat reepjes witte kool? Snel op de scooter in plaats van een goed ontbijt? En wat denk je dat kinderen meekrijgen naar school? Wat ouders hen voorzetten? Hoe schoolmaaltijden worden samengesteld? Ik ken Singapore, Seoul en Tokyo: werelden van verschil. In TH gaat het om geld. Zolang het nies kost, kraait de farang victorie.
Juist Willem, de kwaliteit, en zeker dat van het vlees, is ondermaats. Maar eigenlijk mag je niet klagen gezien de prijs dat je betaalt.
Ik heb toch ooit 1 keer mijn maaltijd gewoon laten staan. Als ik me goed herinner was het ergens in Phuket in een groot shopping centrum, een mooi aangeklede foodcourt ondergronds. Allemaal heel mooi aangekleed maar mijn eten was misschien net goed genoeg om aan de honden te voederen. En nee, echt goedkoop was het niet.
Nu eet ik bijna geen foodcourt maaltijden meer. Net omdat men inderdaad veel poeders en smaakversterkers gebruikt. Ook streetfood laat ik zoveel mogelijk achterwege.
Met ouder worden probeer ik wat bewuster te leven. Mijn echtgenote probeert gezond te koken, veel groenten en iets duurder vlees. Ben blij dat ons blog ons regelmatig eens wakker schudt betreffende gezonde keuzes in het leven.
het is allemaal te mooi om waar te zijn, ik geloof er geen zak van, Thai kennende, is dat allemaal wat normaal niet zo maar gegeten word, dan wil ik niet zeggen het is niet eetbaar, maar het zal er net om spannen, ik ben een goede eter maar zoals al diverse reacties zeggen je wordt er echt niet zat van, en het zal dan wel weer aan mij liggen, maar ik heb geleerd goedkoop is duurkoop, dus iedereen die zich daar lekker vol eet wens ik smakelijk eten maar mij niet gezien daar, hier een voorbeeld war ik het !00%bb mee eens ben, dat was een stuk van de reactie van Willem, Datgene wat foodcourts serveren is met suiker en smaakversterkers aangedikt. Rundsvlees is vaak doorgekookt goedkoop orgaanvlees. Het ligt bij de Makro met de aanduiding “instestines”. Varkensvlees is meestal vet of nog vetter spek. ‘Crispy’ wordt dan gezegd vanwege het bakken in frituurolie. De portie groente is uitermate klein: wat groene paksoi, of een enkele broccoliroosje of een schijfje wortel. Thaise groentes worden snel gewokt, en overgoten met oestersauzen. Ajinomoto doet de rest.
Vergelijk het Thaise eten eens met wat in overige landen van de Asean wordt klaargemaakt. Het Thaise foodcourtaanbod is uiterst schraal en armoedig. Maar wat verwacht je van 80 tot 120 baht bij een Lotus of BigC? Langs de straat nog goedkoper. Een zakje vleesmeelballen met wat reepjes witte kool? Snel op de scooter in plaats van een goed ontbijt? En wat denk je dat kinderen meekrijgen naar school? Wat ouders hen voorzetten? Hoe schoolmaaltijden worden samengesteld? Ik ken Singapore, Seoul en Tokyo: werelden van verschil. In TH gaat het om geld. Zolang het nies kost, kraait de farang victorie.
6
Een tijdje vaak in of om Lam Luk Ka geweest ( 25 km NO van Bangkok) , grote overdekte markt met food “corner”. Alles cash betalen. Ik wenste wat apart, dus: kgung mak mak, saam siep Baht o.k.; phet mai chai ? met mijn nog steeds deplorabele Thai ! Ook uitstekende (extra) vis, of 2 gebakken eieren ( zo’n beetje standaard + THB djie siep =10). Helaas, varkens- en (duur) rundvlees is afgestemd op de Thaise portemonnee, en gezien kwaliteit, niet echt mijn favoriet. Helaas ook niet echt voorradig aan betere kwaliteit. Meer kip/eend met geen vel of vet was wel mogelijk na uitleg en meerprijs.
Met mijn Thaise dame erbij ( we schateren nog steeds over de opmerking van twee Duitse techneuten in 1994 omtrent: “Longhair Dictionary”) kreeg ik een uitstekend op mij toegesneden maaltijd voor een habbekrats ( tsja, 100+THB ipv 50-). Ik was al snel een gezien gast, die niets tot weinig uit te leggen had. En ik merkte, dat anderen “mijn” recept ook wel apprecieerden, incl. de hogere prijs.
Alternatief: de familie-restaurantjes, waarvan er heel erg veel zijn.