De Thaise arbeidsmoraal

Door Overgenomen artikel
Geplaatst in Achtergrond
Tags: , , ,
12 augustus 2019

Een beladen onderwerp. Nou, nee hoor. Want laat ik voorop stellen, dat ik heel goede ervaringen heb met de arbeidsmoraal van de gemiddelde Thaise werker. Eigenlijk is de titel van dit schrijven niet correct. Nu lijkt het er op dat er een zekere arbeidsmoraal geldt voor heel Thailand. Dat is natuurlijk niet zo. Maar ik wil met dit stukje mijn ervaringen delen die ik in de loop der jaren heb opgedaan met Thaise werkers.

In 2006 werd ik door mijn firma uitgezonden naar de provincie Rayong, bij jullie welbekend mag ik aannemen. Aan de kust van de golf van Thailand ligt de plaats Map Tha Phut. Een en al chemische industrie, aanverwante bedrijven en een haven. Die haven, daar ging het om. Die moest dieper worden, er moesten grotere schepen naar binnen kunnen. En dan heb ik het over ertstankers. Gelukkig is het bedrijf waar ik voor werkte specialist in dat soort werk. Ik weet het niet meer precies, maar ik geloof dat we 10 miljoen m3 grond, rots en gemorst ijzererts moesten weg halen. Op zich geen punt, we hebben daar gespecialiseerde schepen voor. De cutter suction dredger “Castor” had ik een maandje daarvoor in Dubai op een Chinees dokschip gezet. Een hele operatie en veel gezeur met de Chinese kapitein, maar het was gelukt en met nog veel meer drijvend en varend materieel was de hele zooi op weg naar Map Tha Put.

Aangekomen op het project moest dat dokschip gelost worden van ons materieel. Daarna alles bedrijfsklaar maken. Het projectmanagement bestond uit een project director, een works manager, een financial manager en een technische manager. De laatste, daar was ik voor benoemd. Het was mijn taak om er voor te zorgen dat alles in werking werd gebracht en dat het gedurende het project ook bleef functioneren. Daar had ik hulp bij nodig. Ten eerste was daar de bemanning van de Castor, zo’n 20 Nederlanders en even zoveel Filippijnen. We gingen ook de Thaise arbeidsmarkt op, want ik had koks en koksmaatjes nodig, stortwerkers, lassers, mecaniciens, elektriciens, een timmerman etc. Op kantoor, 2 technische inkopers, een assistente voor de administratie. Een werkplaats baas, 2 lassersvoormannen, een werkplaatsadministratrice. Totaal leidde ik een technische organisatie met zo’n 90 werknemers, waarvan er zeker 50 de Thaise nationaliteit hadden. De inkopers en administratieve medewerkers spraken behoorlijk Engels. Van de werkplaats werkers sprak werkelijk niemand Engels.

Map Tha Phut

Daar kwam bij dat ik een werkplaats chef aanstelde die uit Costa Rica kwam, Carlos heette en perfect Spaans sprak. Zijn tegenhanger, als hij op verlof ging (6 wk/6 wk) was Mak Keng Han uit Singapore. Met Mak ging het goed, hij begreep de Thais en op hun beurt, zij konden prima met de Chinese Mak overweg. Met beide mannen had ik eerder op projecten gewerkt. Het zijn goede vakmensen en ze wisten precies hoe een werkplaats geleid moest worden. Maar met Carlos liep het op den duur uit de hand. Carlos was gewend om te werken met Indiërs, Filippijnen, Jemenieten, uiteraard Costa Ricanen etc. Die gaf hij nog wel eens een trap onder hun kont als ze hem voor de voeten liepen. Verder hadden we Captain aangenomen. Een Thaise ex grote vaart kapitein. Een klein mannetje maar met een enorme energie die de communicatie tussen de niet Engels sprekende Thais en de niet Thai sprekende Nederlanders moest verzorgen. Hij was de spil op het project. Bovendien had hij verstand van het werk dat we uitvoerden. Hoe hij in werkelijkheid heette weet ik niet, voor iedereen was hij Captain.

De werkplaats liep als een trein. De lassers werkten 10 uur per dag 6 dagen per week. Het waren stuk voor stuk vaklui die bijna allemaal hun sporen in de offshore verdiend hadden. De meesten wilden ook op zondag werken, want ze kwamen van ver en wilden wel een extraatje verdienen. Hun verdiensten waren zo’n 1200 dollar en omgerekend kwam dat in 2007 uit op ongeveer 55,000 Baht per maand. Een geweldig salaris in die tijd. Ze werkten keihard. Ook aan boord van de csd “Castor” waren de kapitein en hoofdstoker dik tevreden over de Thaise deck hands en machinisten. Aan boord van de “Castor” was er natuurlijk een kombuis en een mess room. Bij de werkplaats op de wal had ik een kantine laten opzetten, met een Thaise kok en koksmaatje. In het begin kwam er een Nederlandse kok over om de lokale koks te leren hoe je een andijviestamppot maakt.

Maar al gauw hadden ze dat onder de knie en nadat hij 2 x 2 weken geweest was hadden de koks zijn assistentie niet meer nodig. Er werd wisselend Thais en Europees gekookt en iedereen heeft het er nu nog over hoe lekker er aan boord van het schip gegeten werd. Hoewel, oudejaarsavond 2007. Oliebollen. De Thaise kok had zijn stinkende best gedaan. Honderden oliebollen gebakken. Zelfs een emmer met oliebollen naar het kantoor op de wal gestuurd. Ze zagen er prachtig uit. Toen de eerste hap. Gatver, wat zijn groene stukjes in die oliebol? Sukade? Nee, dat was geen sukade. Het bleek dat de kok bij gebrek aan sukade (dat had de Nederlandse kok hem geleerd) deze had vervangen door groene paprika. Een kok met initiatief dus.

Op een gegeven moment, ‘s morgens vroeg kwamen er 10 lassers mijn kantoor binnen. Sawaadee Kap. Ze hadden Captain bij zich die het woord nam. Ze pikten het niet langer. Wat dan, vroeg ik. Carlos, de werkplaats baas, was te handtastelijk legde Captain uit. Thais houden er niet van om aangeraakt te worden door vreemden. Zeker geen schop tegen hun kont. Ik wist dat, maar Carlos blijkbaar niet. Dus ik riep Carlos op het matje. Het ging een week goed. Maar de vonk sloeg in de pan. 20 lassers en mecaniciens voor de deur van mijn kantoor. Carlos eruit of we stappen allemaal op. Carlos had geen respect voor de Thaise werkers. Potverdomme, dat kon ik niet hebben. Ik wilde die mannen absoluut niet kwijt. Het waren vaklui, ze werkten keihard, behalve over Carlos klaagden ze nooit. Ik ging met Carlos praten. Carlos begreep het maar kon zijn temperament niet meer veranderen. Ik zorgde voor overplaatsing naar een werkplaats in Ras Al Khaima, in het Midden-Oosten. Daar had hij eerder gewerkt, hij was blij met de overplaatsing.

Mak Keng Han (de tegenhanger van Carlos) had een vriend in Singapore, die jarenlang offshore lasser was geweest en die wilde wel als werkplaatsbaas tegenover Mr. Mak lopen. Dus nu had ik 2 Chinese werkplaatsbazen. Het ging weer van een leien dakje.

Iedere laatste zaterdag van de maand bier en bbq in de werkplaats. Dan stopte iedereen om 3 uur met werken. Iedereen friste zich op en zowel het kantoorpersoneel als de werkers van de werkplaats, de stortwerkers en bemanningsleden die op dat moment vrij hadden kwamen op de bbq af. Boss (dat was ik, iedereen noemde mij boss) nam zelfs zijn vrouw mee, die dan hielp met de voorbereidingen. Daarna naar de snooker hall in Ban Chang. Ik heb nooit een potje snooker kunnen winnen van die mannen.

Na 2 jaar was het werk voltooid. Nog steeds denk ik met veel plezier terug aan die tijd in Rayong en Map Ta Put. Aan de geweldige ploeg Thaise arbeiders die ik in dienst had. Die het mede mogelijk gemaakt hebben om het project met winst af te sluiten.

Door Dirk Ammerdorffer – NVT Pattaya


» Laat een reactie achter


12 reacties op “De Thaise arbeidsmoraal”

  1. Hendrik zegt op

    Beste Dirk, een genot om dit te lezen en weer eens een positieve bijdrage over Thailand.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +12 (obv 12 stemmen)
  2. De Inquisiteur zegt op

    Zo. Nu horen de critici het eens uit de praktijk.
    Thai kunnen wel degelijk goed werken – als ze een redelijk loon betaald worden.
    Dankjewel voor de bijdrage!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +20 (obv 20 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      Het zijn net mensen! Behandel iemand goed en je krijgt het (veelal) terug.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  3. Dirk zegt op

    Prachtig Dirk,
    Mooie karakterschets uit de praktijk en goed geschreven!
    Dat nodigt uit tot meer.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  4. Sjaak S zegt op

    Ik ben blij dit verhaal gelezen te hebben en dat je zo goed te spreken bent over je Thaise werkers. Tijdens mijn tijd bij Lufthansa als steward heb ik ook vaak met Thaise collega’s samen gewerkt en ik moet zeggen, met veel plezier. Ik wil ze niet allemaal ophemelen, want er waren ook een paar zwarte schapen bij, maar is dat niet normaal?
    De meesten waren opgewekt, hielden van grapjes en doordat ik vaak naar Zuidoost Azië vloog (ze werden ook vaak op de vluchten naar Singapore ingezet) leerde ik enkelen toch redelijk goed kennen. In Singapore werd ik vaak gevraagd mee te gaan lunchen. En ik heb enkelen ook thuis in Bangkok bezocht.
    Ik was vele jaren goed bevriend met een Thaise collega, die ik in Frankfurt vaak van het hotel afhaalde en met haar dan in Duitsland naar verschillende oorden reed.
    Waar je wel altijd aan moet denken, is dat de arbeidsmoraal van de een niet die van een ander is. Deze collega’s kwamen vaak uit gezinnen die het financieel niet slecht ging.
    Het enige nadeel dat ik later wel gemerkt heb, toen ik stopte met werken…. mijn vrouw komt uit Isaan… en dat was voor sommigen beneden hun stand. Die contacten bestaan dan ook niet meer.
    Maar wat werken betreft heb ik altijd met veel plezier met hun samen gewerkt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
  5. Koge zegt op

    Een pracht verhaal en heel goed dat de Thaise werkers een keer in het zonnetje gezet worden dat verdienen ze echt.
    Ook heel knap van je zoals je alles georganiseerd hebt, 90 man en dan alle neuzen dezelfde kant op laten wijzen, compliment .
    Mijn ervaring met Thaise werkers is ook heel positief.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  6. Lung Lie zegt op

    Redelijk veel op Thaise mensen beroep gedaan om allerhande werken uit te voeren: o.m. egaliseren grond (met bulldozer), maken carport, afsluitingen, hekwerk, installeren airco, vernieuwen en uitbreiden elektrische voorzieningen, plaatsen tegels etc… Super tevreden van het door hen geleverde werk maar vooral omdat ze steeds hun beloftes nagekomen zijn wat betreft datum afspraak en de te betalen kost. In enkele uitzonderlijke gevallen waren ze in vertraging door onvoorziene problemen op een andere werf, maar we werden daarvan iedere keer op tijd op de hoogte gebracht. Heel veel respect !!! Gouden regel: geef ze een deftig loon, voorzie hen van een lekkere maaltijd en de nodige drank (water, cola) en na het werk een koude Chang of Leo. Als farang word je gewaardeerd als men voelt dat dit wederzijds is…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  7. Hans zegt op

    Ik had in het Midden Oosten ca 4000 thaise medewerkers onder mij en veel later jog eens 300 in Bangkok .
    Ik heb geleerd dat een Thaise medewerker voir je door het vuur gaat mits je hem/haar respectvol
    behandelt .
    Het mag belachelijk klinken maar respectvol omgaan met de koffie juffrouw helpt !

    Maar als je dat principe begrijpt gaan ze op hun manier door het vuur voor je .Sir we fo not wsnt you to pay us overtime but get the job done .

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  8. Wim zegt op

    Helemaal met de schrijver eens.

    In 1996 tien weken in Thailand gewerkt voor Stork Ketel / Siemens als kwaliteit inspecteur lastechnicus aan een energie project voor Thai Oil (PTT) Leam Chabang.
    In de buurt van Map Tha Put was een open Air werkplaats voor de prefab en daar geregeld buiten lopen in April Mei Juni met hoge temperaturen en vochtigheid maar daar zijn we door gekomen.
    Met het personeel kwam ik goed terecht niet altijd vooraan lopen maar overleggen met de Yard manager en de voormannen van de lassers en fitters, maar ook meerdere malen een paar lassers of fitters mee nemen naar de lunch en zoals de schrijver aanhaalt iedere Vrijdag om vier uur gezellig bij elkaar zitten met rijstbrandewijn Carlsberg Elephant en snacks van de overkant er is altijd wel een eet stalletje en dan een potje Thais voetbal proberen dat kweekt samenhorigheid en altijd de Thaise medewerkers respecteren ze zijn leergierig en vaklieden.
    Ik heb daar een geweldige tijd gehad en moet er nog vaak aan denken zeg maar iedere dag als ik ThailandBlog open.

    Wim

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  9. Jos M zegt op

    Mijn Thaise vrouw werkt bij een fruit verwerkend bedrijf in Rotterdam.
    De directeur daar zegt dat ieder Thai die komt solliciteren gelijk wordt aangenomen door hun werklust.
    Er weken daar bijna 100 Thai, meest vrouwen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  10. chris zegt op

    Als je medewerkers goed behandelt en goed betaalt, zijn zij natuurlijk bereid om goed werk te leveren en indien nodig soms meer. Niets menselijks is ons vreemd, ook de Thais niet.
    Als ik in een ander land 3 tot 4 keer meer geld en verantwoordelijkheid krijg dan nu, zet ik mij toch ook meer in. Logisch toch?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  11. Jacobus zegt op

    Nee Chris, dat is niet logisch. Als je mensen in dienst neemt moeten ze ook kg het werk kunnen uitvoeren dat van ze verlangd wordt. Goede wil alleen is niet genoeg. Iedereen wil goed betaald worden, maar je moet er wel wat voor doen. Vakkennis, vakkundig. En de bereidheid om bv 12 uur per dag te werken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website