Oproep om samen een achtergelaten bus op te knappen voor schoolkinderen (lezersinzending)
Geachte redactie en lezers, misschien willen jullie het volgende initiatief delen. Naar aanleiding van een artikel dat ik onlangs las over de enorme reisduur van veel kinderen hier op het platteland, heb ik een leuk project bedacht. Soms zijn deze leerlingen wel vijf uur per dag onderweg naar school.
Hier in de buurt van Khao Yai National Park, bij het dorp Ban Kut Rang Nai, staat al een paar jaar een oude partybus langs de kant van de weg te verpieteren. Zou het niet geweldig zijn om die bus voor weinig aan te schaffen en gebruiksklaar te maken?
Een project vol liefde en aandacht
De bus is in de basis nog compleet, maar heeft uiteraard de nodige liefde en aandacht (TLC) nodig. Denk hierbij aan een mooie, opvallende gele laklaag, vernieuwde bekleding en een betrouwbare lokale monteur die de motor weer tot leven wekt.
Het is een renovatie die waarschijnlijk een paar maanden gaat duren, maar uiteindelijk een enorme positieve functie in de gemeenschap kan vervullen. We kunnen het voertuig bijvoorbeeld inzetten voor:
- Dagelijks en veilig vervoer voor schoolkinderen.
- Het organiseren van educatieve schoolreisjes.
- Vervoer voor lokale monniken, die ik nu nog overal zie liften of achterop brommers zie zitten.
Een win-winsituatie voor de regio
Natuurlijk zijn er nog wel wat praktische hobbels te nemen. Zo moeten we eerst uitzoeken wie de rechtmatige eigenaar van het voertuig is. Mocht dit project echter slagen, dan is het een absolute win-winsituatie: een oude bus krijgt een prachtig nieuw leven, het afgedankte voertuig is definitief uit de natuur verdwenen en de lokale kinderen kunnen voortaan veilig naar school.
Mochten jullie goede ideeën hebben, willen meehelpen met de uitvoering, of bevriende meubelstoffeerders of monteurs kennen in de regio, dan hoor ik dat heel graag. Ook donaties zijn meer dan welkom. Ik verwacht niet dat de kosten erg hoog zullen oplopen, zeker niet als we hier een mooi gemeenschappelijk project van maken waar de hele omgeving direct baat bij heeft.
Gezamenlijk doneren aan de gemeenschap
Ik heb bij dit idee ook een paar foto’s verzameld van de bus in de huidige staat, inclusief een Photoshop-voorbeeld van hoe het eindresultaat eruit zou kunnen zien. Zodra de bus helemaal klaar is, kunnen we hem gezamenlijk doneren aan de gemeenschap hier.
Laten we de handen ineen slaan en echt iets betekenen voor de mensen hier. Heb je tips, wil je meehelpen of een kleine donatie doen? Neem dan gerust contact met mij op via e-mail op ifixitnow321@gmail.com. Alvast enorm bedankt voor de steun!
Ingezonden door Jaap Richards
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Leven in Thailand1 augustus 2026Dagboek van een Thailandganger (deel 44) – De man die om zeven uur wilde praten
Visumvraag31 juli 2026Thailand Immigration vraag Nr 107/26: Hoe kan ik ervoor zorgen dat de einddatum van onze jaarverlenging gelijk lopen?- Visumvraag30 juli 2026Thailand Immigration vraag Nr 108/26: Moet ik met een Thai Marriage ook een 90 dagen melding maken?
Lezersvraag30 juli 2026Thailand lezersvraag: wie wil een gevonden pup adopteren?
Al bedacht hoe dat zit met een werkvergunning al is het vrijwilligerswerk!
U hoeft zich geen zorgen te maken om mijn werkvergunning.Ik snap dat veel mensen een acute hartstilstand krijgen als er om een donatie of een beetje hulp wordt gevraagd. Niet voor mij hoor. Ik heb al zoveel gedaan hier. Maar ik ben hier niet om mezelf op de borst te kloppen. Wel om wat te proberen te betekenen voor een ander. Helaas is dat iets wat tegenwoordig nog maar zelden voorkomt. Kritiek uiten op iemand die wel iets goeds doet is een laagte waar ik me niet toe reken. Het is eigenlijk meer om te kijken of er überhaupt nog mensen hier zijn die ook iets willen betekenen. Ik was al gewaarschuwd dat ik daarvoor zeker niet op deze site moest informeren. Ik regel alles zelf. Altijd al gedaan. Gewoon uit eigen zak. Nooit is mij om een werkvergunning gevraagd. Ik werk namelijk niet. Ik help. Breng mensen ideeën die gerealiseerd kunnen worden. .Ook zonder hulp van ons westerlingen gaat dit project tot stand komen. Ik betaal het gewoon zelf zonder daar ook maar een moment spijt van te hebben. Het zou alleen leuk zijn als het namens de farangs tot stand kan komen. Niet alweer door mij alleen. Maar nogmaals dat is geen probleem. Kennelijk proberen mensen het uit mijn hoofd te praten om iets goeds te doen.. En heus daar is geen werkvergunning voor nodig. De Thai laat ik het hele project zelf doen. Ik breng alleen de financiële steun en de ideeën..Maar wees niet bang.Het kost namelijk niets om niet te helpen. Mesen die wel van dienst willen zijn kunnen me gewoon mailen ipv hier naar duimpjes te vissen. Sorry dat ik gesxhokt reageer maar dat lijkt me logisch. Ik heb positi
Dit artikel snap ik niet. Hebben er net niet een paar artikelen over verboden werk in de blog gestaan? En nu gezamelijk de fout ingaan? Hoe graag ik zou willen helpen en ervaring in dit soort klussen heb ik meer dan genoeg in Nederland, maar is geen reden om eventueel mijn verblijf te bekorten door uitzetting. Zint eer gij begint!
Nee hoor. Uitzetting door een vrijwilliger project op te starten? Waar velen bij gebaat zijn? Ik maak me daar geen zorgen over. Ik start een hulp project. Waar Thaise mensen aa helpen. Thaise kinderen baat bij hebben. Ik ik zie het probleem niet. Hulp is hier altijd welkom. Een goed initiatief waar mensen baat mee hebben is zeker geen reden voor uitzetting. Als u zo laag over Thailand denkt vraag ik me echt af waarom u überhaupt geïnteresseerd bent ?
Beste Jaap, het idee is natuurlijk goed bedoeld maar buiten het probleem van werkvergunning kan ik je uit ervaring vertellen dat een restauratie project in bijna alle gevallen duurder uitpakt dan de aanschaf van een goede 2dehands bus,in sommige gevallen zelfs duurder dan de aanschaf van een nieuwe bus.
Een nieuwe bus kan 75 tot 90000 euro kosten. Het opknappen en rijklaar maken van een bestaande kost ongeveer 15000 euro. Dus dat loopt wel los. Het hoeft geen totaal gerestaureerde praalwagen te worden.
Kijk. Dat is precies wat ik bedoel. Gewoon een paar ideeën. Ik woon hier al ruim 30 jaar. Heb meerdere projecten opgestart waar nooit iets mis mee ging. Ik heb nl geen werkvergunning nodig om een positief project op te starten. Ik werk niet. Ik bemiddel. Help Thaise mensen en kinderen. Puur omdat het kan. Om een beter beeld te creëren van ons westerlingen. De Thai hebben geen geen hoge hoed van ons op. Logisch als ik alleen al de paar reacties hier lees. Velen komen hier om de totaal verkeerde redenen. En schrikken als ze iets meer moeten doen dan hier goedkoop leven . Ik heb hier een dak van een school betaald. Een brug laten opknappen. Ik kijk even op deze site of er mensen zijn die ook iets terug willen doen voor het land waar we wonen . Als niemand wil helpen is dat geen probleem. Ik doe het zelf . Hoe dan ook. Ik vraag me alleen af of we alleen hier wonen om te nemen. En niet om te geven. De goede niet te buiten te laten.
Precies dat. Het willen bereiken van status door middel van geld in een bodemloze put te storten is bekend hier. Indien ik echter zelf naar een bouwbedrijf stap en betaal dan wordt de klus wel geklaard. En het leuke is dat niemand hoeft te weten dat het door mij is gefinancierd. Ik wil geen dankjewel. Ik hoef geen naam oneen tempel vanwege mijn donatie. Ik voel me goed omdat ik blij ben iets goeds te kunnen doen. Als iedereen deze mentaliteit zou hebben wordt de wereld een stuk mooier. Maar dromen mag. En die school ( nou ja,gebouw) heeft een dak. En een stel ventilatoren. Kostte me nog geen 5000 euro. Die brug zelfde verhaal. Net geen 7000 euro maar nu wel een stuk veiliger. Verlichting en een laag asfalt. Gewoon om iets te betekenen. En niemand die weet dat het door mij is gedaan. Dat wil ik ook niet Ik doe wat mijn hart me ingeeft. En niemand hier kan mij vertellen dat ik dat niet moet doen.
Beste Jaap,
Ik ga jou zeker niet vertellen wat je wel of niet moet doen, jij vraagt je af of we hier alleen wonen of te nemen en niet of te geven, de goede daargelaten.
Ik kan jou vertellen dat er heel veel farangs veel doen voor hun Thaise familie, bijvoorbeeld school betalen voor de eigen kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, stiefkinderen, kleding, eten, uitstapjes, allemaal voor de kids.
Dat vinden ze, denk ik (ik ook) belangrijker dan geld doneren voor het opknappen van een bus, de portemonnee is niet oneindig gevuld.
Begrepen heb ik altijd met dit soort acties voorzichtig te zijn. Het is en klinkt allemaal nobel, en de goede intenties zijn er zeer zeker, maar een kritische benadering is ook nooit weg. Waarom een schoolgebouw repareren of een brug financieren? Is dat aan ons, of dient hier de lokale autoriteit niet aangesproken te worden? Maar als je het doet, hou het dan voor je.
Ik ben in mijn jonge jaren zowel binnen als buiten NL actief geweest in actiegroepen, besturen, protesten, veranderingen. Maar geleerd heb ik: “”Geef ze een hengel en leer ze vissen”. Een altijd geldende metafoor. Het betekent dat je mensen zelfredzaamheid moet leren in plaats van hun problemen tijdelijk op te lossen. Juist gemeenschappen in de luwte moeten leren voor zichzelf op te komen. kant en klare oplossingen, zoals het aanbieden van een schoolbus? https://msf.org.uk/article/who-said-he-wanted-fish-anyway
Daar heeft u helemaal gelijk in. Een feit is dat ik zelf ook over die brug moet. En ik ben benieuwd er maar wat blij mee dat dat ding (, brug) een stuk beter is geworden. Het zijn maar kleine dingetjes. Maar het geeft een hoop voldoening. Ik hoef geen bedankjes. Ik hoef geen geld. Alleen het feit dat het mogelijk is om de wat te betekenen is voor mij al voldoende. Ík heb via de dorpsoudste en mijn Thaise vrouw de benodigde vergunningen gekregen. Ook bij de amphur is het geregeld. De problemen die hier worden aangedragen zijn er simpelweg niet. Ik snap dat 1 euro per persoon een enorme bijdrage is. Daarom betaal ik alles uit eigen zak. Het zou alleen leuk zijn als ik kan melden dat dit project door ons, de farangs” is opgezet.Ik neem aan dat er ook veel Thai dit artikel lezen. Sorry lieve thai. We zijn niet allemaal zo. Ik hou van jullie en probeer mijn steentje bij te dragen.
Mijn moeder heeft me altijd geleerd Wie goed doet wie goed ontmoet.. En er zijn veel meer mensen die projecten opstarten hier. Op de overheid wachten? Dan duurt het nog 5 jaar. Voor mij is dat beetje geld geen probleem. Ik rij zelf over die brug en mijn zoontje zit op die school.Mijn vrouw regelt het papier werk. Soms kan het zo eenvoudig zijn