Reken het even om. Voor een baan bij een gemeente legde een kandidaat tot 800.000 baht neer, ruim 20.000 euro. Niemand betaalt dat bedrag voor een gewone kantoorbaan, tenzij de baan het terugverdient. Zekerheid, een salaris voor het leven, en de kleine macht van een loket dat jij bedient. In een huis in Nonthaburi zaten tien mensen ongeveer 3000 antwoordformulieren bij te werken tot de scores klopten met de uitslag.
En dat is de kern. Geen ontsporing van een eerlijk systeem, maar het systeem dat doet waarvoor het is gaan dienen. De prijs van de baan is de echte ziekte.
Een derde van de geslaagden deugde niet
De cijfers zijn niet gering. Van de bijna 15.000 geslaagde kandidaten had ongeveer een op de drie een score die niet klopte met het eigen antwoordformulier. 5814 onregelmatige uitslagen. Naar schatting 9000 mensen betaalden mee; de geschatte schade loopt boven de 4 miljard baht. Dit was geen handjevol rotte appels, dit was een lopende band.
En die band stond niet buiten de overheid. Het examen werd georganiseerd door de Dienst Lokaal Bestuur van datzelfde ministerie van Binnenlandse Zaken. De fraude zat niet naast het systeem, ze zat erin.
Waarom een baan 800.000 baht waard is
Vraag niet waarom mensen frauderen, vraag waarom een baan zoveel waard is. Een ambtenarenpost bij een gemeente betekent een vast inkomen, ontslagbescherming die bijna niet te breken is, pensioen, aanzien, en een positie waarin je zelf beslist wie wat wanneer krijgt. Wie 800.000 baht neerlegt, doet een investering, geen gok.
Dat is het mechanisme dat het land al twintig jaar draaiende houdt. Kleine betalingen bij een controle langs de weg, grotere bij een vergunning, en de grootste bij de baan zelf. Iedereen weet het, bijna niemand telt het, en het staat zelden in het bericht. Deze keer stond het er wel, in baht, en toch gaat het gesprek over de examenformulieren.
Dit is de zoveelste keer
Het ministerie belooft nu hervorming van het wervingssysteem en verantwoording voor alle betrokkenen. Diezelfde belofte is er eerder geweest. Bij de fraude rond districtsambtenaren in 2009 vond de anticorruptiecommissie 122 betrokkenen, van de directeur-generaal tot de examinatoren. De rechtszaak duurde meer dan tien jaar. De oud-chef kreeg drie jaar cel, 103 kandidaten kwamen weg met een voorwaardelijke straf van twee jaar.
Bij de politie-examens van 2023 hetzelfde patroon: honderd uitslagen ongeldig, 73 agenten in beeld. Leraren, tambon-ambtenaren, agenten, districtshoofden. Elke paar jaar dezelfde onthulling, elke keer dezelfde belofte, en tien jaar later een voorwaardelijke straf. Wie op die staat van dienst durft te wedden dat het nu anders loopt, mag het hardop zeggen.
Maar nu grijpt het ministerie toch hard in?
Maar dit keer gebeurt er wel iets. 3621 mensen vliegen eruit, de NACC noemt het een speciale zaak en zet vier onderzoekscommissies neer, drie verdachten zitten vast, en er komt een herberekening van 800.000 antwoordbladen. Dat is geen doofpot, dat is beweging.
Alleen zit de beweging aan de verkeerde kant. De 3621 zijn de kopers, de onderkant van de markt. Ze wegsturen herstelt een examen en laat de prijs van de baan precies staan waar hij stond. Zolang een gemeentebaan 800.000 baht waard blijft, koopt de volgende lichting zich gewoon weer in, met een net iets slimmere methode. Daadkracht die je afmeet in ontslagen en persberichten, is iets anders dan daadkracht die je afmeet aan die ene prijs. Alleen die prijs bewijst of er echt iets verandert.
De rekening ligt al klaar
Op vrijdag vergadert het comité en verliezen 3621 mensen hun baan. De organisatoren wachten intussen op een rechtszaak die, als 2009 een gids is, ergens in 2036 eindigt met een voorwaardelijke straf. En de eerstvolgende kandidaat die een gemeentebaan wil, weet nu precies wat het kost. Niet of het kan, maar wat het kost, en kan vast beginnen met sparen of lenen.
Bron: Bangkok Post
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Kort nieuws5 september 2026Regionaal Thailandnieuws zaterdag 5 september 2026: zware regen, Mekong bereikt kritieke stand en verkeersveiligheid op Phuket
Expats en pensionado4 september 2026Zelf je Thaise ziekenhuisrekening voorschieten kost honderden euro’s
Expats en pensionado4 september 2026ABP laat miljarden renderen alsof het spaargeld is
Nieuws uit Thailand4 september 2026Werkster erft 100 miljoen baht op Koh Samui maar krijgt niets
Ik heb het al zo vaak gezegd dat Thaise ambtenaren een probleem voor het land zijn en eindelijk of hopelijk gaan de maffia praktijken nou eens echt opgelost worden ten goede van het land.
De Nederlandse ambtenaar die altijd zich weer aangesproken voelde als het over de nietsnut Thaise ambtenaar op dit blog gaat nu hopelijk eindelijk begrijpen hoe het in Thailand op ambtenaren niveau werkt.
Ambtenaren families blijven ambtenaren families en met vele familieleden per familie is het gewoon een clan waar een buitenstaander amper tussenkomt.
Vroeger was het een doel om ambtenaar te worden omdat jezelf en ouders en kinderen verzekerd waren van ziektekosten maar dat is inmiddels opgelost door de huidige minimaal kostende sociale verzekeringen.
De pensioenen waren ook zo’n dingetje maar ook dat is werkend voor een BV of NV opgelost dus je kan gewoon pensioen krijgen na 15 jaar contributie betalen.
Als je dus zo slim bent om ambtenaar te kunnen worden waarom kies je dan toch voor een mager loon en niet voor een leven bij een commercieel bedrijf?
Het is allemaal niet zo moeilijk, want nietsnutten mag, jaarlijks zijn er diverse tripjes voor team building en educatie en dus mag je de echte ambtenaar zijn zonder enige verantwoordelijkheid. Daar zijn de handtekeningen van een andere voor nodig zodat iedereen veilig is.
En wat maakt het allemaal eigenlijk uit? Is leven in een efficient land zoveel beter dan in een inefficient land als je amper nog met ambtenaren te maken hebt? Ik heb eerder te doen met de nieuwe generaties die in deze gekkigheid een weg moeten zien te vinden, maar dat komt wel goed want zonder social media was deze fraude nooit naar buiten gekomen dus ee is altijd hoop.
Ik ben het echt kotsbeu dat ambtenaren voortdurend worden weggezet als luiaards en nietsnutten.
Ik ben Belg en ook hier krijgen ambtenaren dat verwijt regelmatig te horen. Als gepensioneerd ambtenaar kan ik je verzekeren dat de tijd waarin men dacht dat ambtenaren “op hun lui gat zaten” al lang voorbij is. De meesten werken hard en met veel verantwoordelijkheid.
Die hele hetze is vooral gebaseerd op vooroordelen, jaloezie en hardnekkige clichés, niet op de realiteit. Het wordt hoog tijd dat we stoppen met een hele beroepsgroep over dezelfde kam te scheren en eindelijk wat meer respect tonen voor de mensen die zich dagelijks inzetten voor de samenleving.
Deze reactie laat precies zien waar het fout gaat. Er wordt niet gelezen, er wordt gedaan of het normaal is dat men fraude mag plegen om een Thaise ambtenaar te worden om daarna nietsnut te worden.
Het gaat helemaal niet om een Belgische ambtenaar. De vraag is of de Thaise manier om ambtenaar te worden normaal is als er geld betaald wordt en daar kan een Belgische oud ambtenaar een mening over geven zonder gelijk iets een hetze te noemen.
Na 17 jaar Thailand en vele bezoeken bij zowel de amphur, immigratie, rijbewijzen … stel ik vast dat de medewerkers helemaal niet lui en onbekwaam zijn.
Overal staan er lange wachterijen en wordt je op een vriendelijke manier geholpen. Ik heb nog nooit iets anders ondervonden.
Die mensen kunnen zich niet veroorloven om lui te zijn, integendeel. Dus ja, jouw opmerking slaat nergens op.
En die vriendendienst om dat ‘perfecte jobke’ te bekomen heb je overal ter wereld. Zowel in privébedrijven als bij de ambtenaren. Dit is helemaal NIET eigen aan Thailand.
Maar blijf vooral al die vooroordelen benadrukken! Dat kunnen sommigen hier zo goed.
Nee, het gaat over de vele vooroordelen tegenover EEN ambtenaar.
Zowel hier op ons blog als op andere social media wordt er steevast een hoop bagger uitgespuwd als het over EEN ambtenaar gaat. Een Belgische, Nederlandse of Thaise ambtenaar, het maakt niets uit.
Ze zijn lui, ze hebben een te groot pensioen, ze krijgen of kopen hun job en doen niets liever dan hun macht te misbruiken en neer te kijken op de bevolking.
Kunnen die mensen wel iets goed doen? Stel je de samenleving maar eens voor ZONDER ambtenaren …
Ik ben niet wat men in politieke termene en ‘liberaal’ noemt (minder overheid(. Maar wat minder ambtenaren zou wel voor wat minder regelneverij zorgen. En wie zegt er hier dat het over Belgische ambtenaren gaat. Bij de oudere generatie leeft inderdaad nog de herinnering aan politieke benoemingen(je kreeg toen een job voor het leven) en meer loon- en voordelen bij ziekte. Maar dat is er nu gelukkig allemaal uit. Iedereen gelijk voor de wet wellicht
Typisch verhaal van iemand die nog nooit een echte baan heeft gehad waar je MOET presteren; koffie drinken korte “wer”dag ziekmelden etc. net als leraren een trieste groep de goeden uitgezonderd maar die 40% kneuzen houd je altijd. En ontslagen worden? Nou dat is bijkans onmogelijk
Eric, Je trekt hier wel heel erg kort door de bocht door alle Thaise ambtenaren over één kam te scheren als “nietsnutten” en het systeem simpelweg als een “maffiaclan” te bestempelen. De realiteit is een stuk genuanceerder dan je hier schetst.
Ten eerste doe je de miljoenen Thais die keihard werken in het onderwijs, de zorg (zoals in de staatsziekenhuizen) en bij de lokale hulpdiensten zwaar tekort. Dat er corruptie bestaat aan de top ontkent niemand, maar dat betekent niet dat de gemiddelde ambtenaar op de werkvloer een ‘nietsnut’ is. Velen proberen juist binnen de bureaucratie het beste te doen voor hun gemeenschap.
Ten tweede misstijg je de economische realiteit van Thailand. Werken voor een commercieel bedrijf (BV/NV) is lang niet voor iedereen weggelegd of zo stabiel als jij denkt. De baanzekerheid van een overheidsbaan is in Thailand nog altijd goud waard, zeker in tijden van economische crisis. Bovendien zijn de medische voordelen van het ambtenarenstelsel (CSMBS) nog altijd vele malen uitgebreider en beter dan de minimale basiszorg van de reguliere sociale verzekering waar de rest van de bevolking recht op heeft. Voor veel families is dat een legitieme reden om voor de overheid te kiezen, niet uit luiheid.
Tot slot vind ik je opmerking over de “inefficiëntie die niet uitmaakt omdat je er zelf amper mee te maken hebt” nogal egoïstisch overkomen. Het weghalen van de verantwoordelijkheid bij individuele ambtenaren is vaak geen luiheid, maar een diepgeworteld cultuur- en hiërarchieprobleem (gezichtsverlies voorkomen) waar de werkvloer ook maar mee moet dealen.
Gelukkig heb je gelijk dat social media voor meer transparantie zorgt, maar laten we stoppen met het demoniseren van een hele beroepsgroep die het land draaiende houdt.
Die fraude in het paradijs bestaat al vooraleer de eerste PC bestond, laat staan social media . Mensen zonder het nodige onderwijs (omdat ze niet zoals de ‘hogere’ klassen in het buitenland kunnen gaan studeren en/of niet gemachtigd zijn om met een ‘hogere’ klasse te trouwen maar wel om 1 of andere reden over dat geld beschikken kunnen wat meer aanzien kopen als ambtenaar en de daaraan gekoppelde voordelen. Voorwaarde is wel zwijgen en zeker geen kritiek leveren op wat ze rondom hen zien . Of laat staan een vraag stellen. Ik betaalde heel lang geleden een kleiner bedrag aan een politieman om iemand uit het leger te houden (zonder lottrekking dus) Nu zou dat mijn Thaise neef kunnen helpen. Maar dat doe ik niet meer. Jammer voor hem. Maar het is een van de enige dingen die ik kan doen om niet bij te dragen aan dat corrupte systeem . Ik voel er mij super blij om!
Natuurlijk Rudy,
Het betalen voor een betere uitgangspositie is in Thailand eerder regel dan uitzondering. Het gebeurt werkelijk overal en op elk niveau:
Binnenkomen én wegkomen: Het speelt bij ambtenaren, maar ook bij talloze andere beroepen. Men betaalt om ergens binnen te komen, om buiten schot te blijven, of om ervoor te zorgen dat men de andere kant op kijkt.
De weg naar de top: Meestal zijn het juist goed opgeleide mensen die op deze manier een plekje bovenaan de stapel proberen te bemachtigen en dus ook weer andere moeten betalen.
Vrienden bestaan niet, geld wel.
De verontwaardiging erover is dan ook behoorlijk schijnheilig hier. Buitenlanders die hier wonen weten donders goed hoe de vork in de steel zit; ze kennen vaak de klappen van de zweep als het gaat om afkopen en inkopen. Al is het dan maar op papier.
De realiteit in cijfers: Bedragen van tienduizenden tot enkele honderdduizenden baht zijn simpelweg schering en inslag voor een vliegende start of een baan voor het leven.
Inderdaad dat is een ongemakkelijke feitelijke realiteit Willem en ik vermoed dat net zoals dit topic niet spectaculair veel views heeft , je reactie weinig zal geliket worden. Wegkijken is zoveel makkelijker.
Het ‘duimpje’ glimlach ik al jaren om beste Rudy, humor.
Smeergeld, connecties en kruiwagens. Een verhaal van Maitri Limpichat. Je leest het hier:
https://www.thailandblog.nl/maatschappij/smeergeld-connecties-en-kruiwagens-een-kort-verhaal-van-maitri-limpichat/
Wel, hoe een ambtenaar aan zijn of haar job is geraakt, is mijn zaak niet. Daar hoeven wij ons ook niet mee te bemoeien.
Wat voor mij telt, is dat ik correct, professioneel en vriendelijk geholpen word wanneer ik een beroep op hen doe. In de vele jaren dat ik hier als gepensioneerde woon, heb ik eerlijk gezegd nog nooit ernstige problemen ondervonden. Op een kleine vergetelheid bij mijn jaarlijkse verblijfsverlenging na, heb ik absoluut niets te klagen.
Heel wat farang hebben hun eigen dossier niet op orde en reageren vervolgens arrogant of onbeleefd wanneer een ambtenaar hen daarop wijst. Die mensen doen ook gewoon hun werk. Als je ziet hoeveel dossiers ze dagelijks moeten verwerken, verdienen ze op zijn minst een beetje respect. Zelfs als sommigen voor hun functie betaald zouden hebben.
Mijn vrouw heeft 2 broers en een zwager die politieambtenaar zijn.
Politieagenten moeten altijd een eerste periode ver van huis werken voor ze in hun thuisprovincie een vaste plek kunnen krijgen.
Hier hun verhalen. Het is natuurlijk geen bewijs dat het altijd overal zo gaat, maar ter illustratie:
Haar oudste broer werkte eerst in Phitsanulook voor hij naar Phayao terug kon komen. Zijn zoon is inmiddels ook politieagent.
De zwager van mijn vrouw was 2 jaar agent aan de grens met Cambodia voor hij terug kon.
Hij heeft een dochter die de verpleegstersopleiding van het politie ziekenhuis in Bangkok kon volgen door vader’s connecties en zij heeft daar nu een goede baan.
Broer en zwager zijn nu gepensioneerd, beide hebben hun pensioen in 1 keer laten uitbetalen en dat gebruikt om hun schulden af te lossen. Ze hebben nu dus geen inkomen, werken een beetje door en worden geholpen door hun kinderen.
In 1994 betaalde mijn vrouw THB 30.000 zodat haar jongste broer agent kon worden. Dat was toen een fors bedrag. Het 1e jaar moest hij ver weg van Phayao dienen en hij kwam in Mae Hong Song aan de grens bij vele vluchtelingenkampen terecht. Na een jaar lukte het hem om in Phayao gestationeerd te worden waar hij nog steeds werkt. Is trouwens wel handig voor ons.
Hij heeft 2 zonen die beide ook politieagent zijn. In 1e instantie haalde de jongste steeds de test niet maar uiteindelijk lukte het hem wel.
Uit mijn directe omgeving herken ik dus wel dat ambtenarenbanen van vader op kind doorgaan. Daarbij is het niet zo dat de meest gekwalificeerde de baan krijgt, om het zachtjes uit te drukken.
Alle 3 slaagden ze erin om in hun thuisstad hun definitieve plaatsing te krijgen, of en hoeveel daarvoor betaald moest worden weet ik niet.
Over hoe ze hun werk uitvoeren kan ik niet veel zeggen. Het is ook niet zo dat ik meer of minder slechte ervaringen heb met ambtenaren dan in Nederland.
De meest dure plaatsen qua inkoopcorruptie voor agenten zijn natuurlijk de toeristische gebieden. Veel farangs, veel verkeersboetes …. (zonder kwitantie). Met slechts 800.000 bath maakt de kandidaat /aspirant zich nu belachelijk. Op het platteland werken levert relatief weinig op. Theegeld van de lokale winkeltjes en horeca en het verborgen casino of bordeel in het dorp, kwesties om toewijzing van landbouwgronden, vervroegde vrijlating / geen opsluiting voor vechtpartijen/zware dronkenschap met klachten en (lokale) drugtrafiek ( als men geluk heeft ) Daarmee moet men het dan stellen. De weg naar ‘daar waar de farangs zijn’ blijft vaak een droom Maa4 ze krijgen er wel aanzien. In een lokaal restaurantje aan het meer nabij het dorp komt wel eens een politieman met in zijn gevolg meestal 3 of 4 dienaars die buigend bijna kruipend hem achterna lopen. Ze peilen dan bij mij of ik soms toch gern problemen ervaar Als er ’s aconds een geimproviseerde karaoke of zuippartij begint dan blijven ze al ne keer hangen. Sommige Thai trakteren hen dan en zorgen ervoor dat de rekening in mijn bakje terecht komt .
Je moet het maar ook kunnen en willen ambiëren in Thailand om ambtenaar te zijn.
Tenminste om de 4 jaar word je verplaatst. Kan je in het ene jaar nog in Khon Kaen zitten, kan je het volgende jaar in Surat Thani zitten.
Zie maar wat je doet met evt familie en de verhuizing moet je ook ZELF regelen.
Je bent dus max 4 jaar op zelfde plek, echter kan zomaar verkeren.
Menig Thai ambtenaar familie leeft apart.
Komt het ook voor dat je een collega als ega hebt en dus verkassen beiden elke keer !
Vrouw kan dan moeten verkassen met kind(eren). Hebben meestal de opvoeding erbij.
Wil je bij vrouw en kids zijn? Up to you, moet je wel zelf regelen. GEEN enkele compensatie.
Er wordt rekening mee gehouden, je kan niet veel kopen en bewaren, immers je moet het dan zelf verhuizen. Dus is dumpen, weggeven dan een optie
Ook moet je ZELF op zoek gaan naar waar je terecht kan, verblijf. Meestal helpt de Thai ambtenaren tamtam, onderling contact.
Banen in commerciële secties zijn zeldzaam. Mijn vrouw kreeg voor 4 ambtenaar banen te vergeven, 2000 sollicitaties. Dat zijn dus 2000 afgestudeerden
Bovendien moet je present zijn bij tal van evenementen. Op een zaterdag, zondag? Jammer, dan ben je die kwijt en je krijgt niet betaald ! Afhankelijk welk evenement, dan ook nog eens in vol wit uniform formaat.
Werk je over, krijg je meestal niet betaald.
Er kunnen zomaar extra projecten bij komen, die je dan doet bovenop je eigen werk. Kunnen lichtelijk worden betaald.
Word je voor een cursus uitgenodigd, kan de cursus ergens plaats vinden zo’n 800 km van waar je bent.
Regel maar zelf, je vlucht en vervoer. Eerst zelf betalen en later claimen.
Accommodatie in een hotel is dan meestal geregeld, maar je deelt de kamer met een collega.
Zijn er ook nog speciale dagen, waarvoor dan een kleur in dresscode geldt. Heb je de kleur niet, dan moet je dat zelf aanschaffen, krijg je niet vergoedt. O wee , als je de kleur niet draagt op de dag !
Dan elke maandag is verplicht kaki uniform dag.
Heel bizar wat mijn vrouw vertelde. Ze moest vanwege promo, peptalking aanwezig zijn bij een verbranding van drugs in de openbare lucht ! Gewoon atmosferisch verbrand.
Staat er wind en zo ja hoe dan, anders kan je high worden op zijn minst. En hoe zit het dan met een dorp 10 km verderop?
Zijn chemicaliën en worden normaliter verbrand bij hogere temperaturen. Echt chemische drugs kunnen wellicht kanker verwekkende stoffen opleveren bij lagere temperaturen.
Of wat dacht je van bomen planten, verplicht event voor ambtenaren.
In de zon gezellig met zn allen boompjes planten op je VRIJE dag !
Zomaar wat dingetjes over de Thaise ambtenaar. Dan kunnen Nl of Bel ambtenaren nog even achter hun oren krabben.
Ik heb respect voor mijn vrouw vanwege haar instelling en wat ze moest doen ter glorie van BK, Thailand.
Dingen waarbij je als Nederlander denkt, ja bekijk het maar.
“Ik heb respect voor mijn vrouw vanwege haar instelling en wat ze moest doen ter glorie van BK, Thailand.”
Eenmaal ambtenaar dan is het idd het volgen van de kudde en niet meer klagen omdat je in een voorkeurs positie zit en daar hoort horigheid bij. En dat moet je idd maar kunnen en willen. Feit blijft dat je het wel gemaakt hebt voor de omgeving als je zo’n kaki pakje mag dragen en in het wit bij begrafenissen mag komen.
En uiteraard is niet iedereen een nietsnut maar na jaren ervaring bij familie die ambtenaar zijn, bezoeken bij vele ministeries en instanties als FDA, DBD, de spoorwegen, dan zie je verborgen werkeloosheid en een gebrek aan basale kennis om een land vooruit te helpen. Gaat niet is bijna een standaard antwoord als iets spannends wordt.
Iedereen kent die reactie ook bij banken en dat zijn de bank ambtenaren.
Regels zijn regels en alles is zwart wit en voor anderen is de gouden regel: het maakt niet uit wat mijn baan is als ik er maar zoveel mogelijk uithaal en eenmaal raden waar de corruptie het hoogste is.